((اين فرزندم بعد از من ، امام و خليفه من بر شماست ، او را اطاعت كنيد و بعد از من در دينتان متفرق نشويد كه هلاك مى شويد، لكن بدانيد بعد از اين او را نمى بينيد...)).⁽³⁸⁾
حضرت عسگرى (عليه السلام ) بر آنان اقامه حجت نموده و امام زمانشان را معرفى كرد تا آنان شاهد صدق و راستى باشند و آنچه را كه ديده اند به ديگران برسانند.
صفات و محاسن امام زمان (ع )
صفات و محاسن حضرت مهدى ، همان صفات پيغمبران و اوصياى الهى مى باشد. نور امامت و هيبت پيامبران ، در صورت و چهره مبارك آن حضرت كاملا محسوس بوده و توصيف و تعريف آن حضرت در روايات چنين آمده است :
1 - ابو سعيد خدرى از پيغمبر اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم ) روايت مى كند كه فرمود: ((حتما خداوند متعال از عترت و اهل بيت من مردى را كه ميان دندانهاى جلوش فاصله موزون و مطلوب است و پيشانيش نورانى مى باشد، مبعوث مى كند تا زمين را از عدل و رفاه و امكانات اقتصادى ، پر كند.))⁽³⁹⁾
حفاظ و محدثين اهل سنت ، روايات زيادى - همانند اين حديث - از پيغمبر اكرم در صفات حضرت مهدى (عليه السلام ) فرزند و نوه آن حضرت ، روايت كرده اند.
2 - ابو جعفر حضرت امام محمد باقر (عليه السلام ) با سلسله سند از پدران گراميش و از سيد اهل بيت حضرت اميرالمؤ منين (عليه السلام ) روايت كرده كه آن حضرت در حالى كه روى منبر بود، فرمود:
((در آخر الزمان مردى از فرزندان من ، داراى رنگ سفيد كه در آن سرخى نفوذ كرده باشد و داراى شكم صاف و عريض و رانهايش پهن و استخوان شانه هايش درشت و برجسته (چهارشانه ) و داراى دو خال ، يكى به رنگ پوست بدنش و ديگرى شبيه خال رسول الله است ، خروج خواهد كرد)).
3 - حضرت على (عليه السلام ) آن حضرت را بار ديگر چنين توصيف كرده است :
((پيشانيش نورانى و بينيش كشيده و شكمش صاف و عريض ، رانهايش پهن ، دندانهاى جلوش درخشنده و خالى در ران راست او مى باشد)).⁽⁴⁰⁾
چيزى كه از روايات و احاديث پيغمبر اسلام (صلى الله عليه و آله و سلم ) و ائمه هدى (عليهم السلام ) به طور مسلم استفاده مى شود اين است كه حضرت مهدى (عليه السلام ) از نظر چهره و سيما، از همه بهتر و زيباتر مى باشند. تمام قيافه ها و چهره ها در مقابل نورانيت سيماى آن حضرت كه به نور امامت روشن گشته است ، خاضع و تسليم مى باشند.
شاعر برجسته و مؤ يد؛ آقاى سيد حسن درباره آن حضرت چنين سروده است :
طلع الجمال بوجهه الوضاح غغغ و سدى النسيم بوجهه الفياح ⁽⁴¹⁾
شباهت امام زمان (ع ) به پيامبر اكرم (ص )
آن حضرت شبيه ترين مردم به جدش رسول خداست ؛ در روش و جهاد و در انقلاب عليه ظلم و طغيان و در دگرگون ساختن سيستم حاكم بر جامعه از دزدى و غارت و به هم ريختگى و نگرانى و اضطراب و در تبديل آن به نظام و سيستمى كه حقوق و حيثيات را حفظ و امنيت و آرامش و هر آنچه موجب خوشبختى مردم مى شود. وقتى كه قائم آل محمد (صلى الله عليه و آله و سلم ) ظهور كند، همان كارى را مى كند كه جدش رسول الله كرد. بنابراين ، تاج و تخت طاغوتها و ستمگران را در هم مى شكند و نظامهاى سياسى را كه بر دروغ و نيرنگ و نفاق هستند، برمى چيند و همه جوانب و مفاهيم عدل را برقرار مى كند.
روايات و اخبار زيادى از پيغمبر اسلام (صلى الله عليه و آله و سلم ) و ائمه هدى (عليهم السلام ) كه به ما رسيده ، دلالت مى كنند كه حضرت امام منتظر، شبيه جدش رسول الله (صلى الله عليه و آله و سلم ) است ، برخى از آنها عبارتند از:
1 - عبدالله فرزند مسعود از پيغمبر اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم ) نقل مى كند كه فرمود: ((مردى از دودمان من خروج مى كند كه همنام من و خلق و خوى او خلق و خوى من است و زمين را از عدل و داد پر خواهد كرد)).
2 - حذيفه از پيغمبر اسلام (صلى الله عليه و آله و سلم ) روايت مى كند كه فرمود: ((اگر از دنيا فقط يك روز (هم ) مانده باشد، هر آينه خداوند در همان روز، مردى را كه همنام من و خوى او خوى من و كنيه اش ‍ ابوعبدالله است ، مبعوث مى كند و مردم بين ركن و مقام كعبه با او بيعت مى كنند و خداوند دين را به وسيله او به جامعه برمى گرداند و پيروزيهاى فراوانى به دست مى آورد، تا جايى كه هيچ كس روى زمين نماند مگر آنكه گوينده ((لا اله الا الله )) شود)).
((سليمان )) از جا برخاست و پرسيد: اى رسول خدا! او از كدام اولاد شماست ؟
فرمود: ((او پسر اين فرزندم مى باشد (و با دست به امام حسين (عليه السلام ) اشاره كرد))).
3 - عايشه از پيغمبر اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم ) روايت مى كند كه فرمود:
المهدى رجل من عترتى يقاتل على سنتى كما قاتلت انا على الوحى .⁽⁴²⁾
((مهدى ، مردى از عترت من مى باشد كه براساس سنت من مقاتله مى كند همچنانكه من براساس وحى ، مقاتله نمودم )).
4 - جابربن عبدالله انصارى از پيغمبر اسلام (صلى الله عليه و آله و سلم ) روايت مى كند كه فرمود:
المهدى من ولدى ، اسمه اسمى و كنيته كنيتى ، اشبه الناس بى خَلقا و خُلقا تكون له غيبة و حيرة تضل فيها الامم ، ثم يقبل كالشهاب الثاقب يملؤ ها عدلا و قسطا كما ملئت جورا و ظلما⁽⁴³⁾
((مهدى از فرزندان من و همنام و هم كنيه من است . از همه مردم در خوى و شمايل به من شبيه تر است ، او داراى غيبتى است كه امتها در آن تحير پيدا مى كنند و سپس مانند ستاره تابان ظهور مى كند و زمين را بعد از آنكه از جور و ستم پر شده باشد، از عدل و داد پر مى كند)).
5 - حضرت امام جعفر صادق (عليه السلام ) با سلسله سند خود از جد بزرگوارش حضرت رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم ) روايت مى كند كه فرمود:
المهدى من ولدى اسمه اسمى و كنيته كنيتى ، اشبه الناس بى خَلقا و خُلقا تكون له غيبة و حيرة حتى تضل الخلق عن اديانهم فعند ذلك يقبل كالشهاب الثاقب فيملؤ ها قسطا و عدلا كما ملئت ظلما و جورا⁽⁴⁴⁾
((مهدى از فرزندان و همنام و هم كنيه من است ، از نظر خلق و شمايل ، شبيه ترين مردم به من است ، داراى غيبتى است كه مردم در اثر تحير، از دينشان گمراه مى شوند و در اين شرايط است كه همانند ستاره درخشان ، ظهور مى كند و زمين را از قسط و عدل پر مى كند، همچنانكه از ظلم و جور پر شده بود)).
6 - حضرت امام جعفر صادق (عليه السلام ) با سلسله سند از جدش رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم ) روايت مى كند كه فرمود:
القائم من ولدى اسمه اسمى و كنيته كنيتى و شمائله شمائلى و سنته سنتى يقيم الناس على ملتى و شريعتى و يدعوهم الى كتاب ربى عزوجل ، من اطاعه فقد اطاعنى و من عصاه فقد عصانى و من انكره فى غيبته فقد انكرنى و من كذبه فقد كذبنى و من صدقه فقد صدقنى الى الله اشكو المكذبين لى فى امره ، الجاحدين بقولى فى شاءنه و المضلين لامتى عن طريقته و سيعلم الذين ظلموا اى منقلب ينقلبون ⁽⁴⁵⁾
((قائم آل محمد، از فرزندان من ، همنام و هم كنيه من ، شمايل او شمايل من ، سنت و روش او سنت من است . مردم را بر شريعت و راه من ، قرار مى دهد و آنان را به كتاب خداى عزوجل (قرآن ) دعوت مى كند. هر كس از او پيروى كند، در حقيقت از من پيروى نموده و هر كس از او نافرمانى كند، مرا نافرمانى نموده ، هر كس او را در غيبتش انكار كند، مرا انكار كرده ، هر كس او را تكذيب نمايد، مرا تكذيب نموده ، هر كس او را تصديق كند، مرا تصديق نموده و من از تكذيب كنندگان و منكرين او و گمراه كنندگان مردم از راه و طريقه او، به خداى متعال شكايت مى برم و ستمكاران به زودى خواهند دانست كه به چه كيفرگاه و دوزخ انتقامى بازگشت مى كنند)).
اين حديث از روشنترين احاديث نبوى است كه دلالت دارد بر اينكه حضرت مهدى (عليه السلام ) در بسيارى از امور همانند جدش رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم ) مى باشد.
7 - ((ابو صالح سليلى )) در كتاب ((الفتن )) از حضرت اميرالمؤ منين (عليه السلام ) روايت كرده است كه فرمود: حضرت مهدى (عليه السلام ) از نظر خلق و شمايل و محاسن و صفات برجسته ، شبيه ترين مردم به رسول خداست .⁽⁴⁶⁾
و مانند اين روايات از پيغمبر هدايت و از ائمه اهل بيت (عليهم السلام ) در تاريخ ، فراوان آمده و همه آنها آشكارا دلالت دارند كه مهدى منتظر، نه فقط در خلق و خوى و شمايل كه به سبب آنها بر انبيا امتياز پيدا كرده است ، بلكه در حركت و اقدامات اصلاحى و مبارزه و جهادش در نابودى جور و ستم و تحقق بخشيدن به حق و عدالت در زمين ، شبيه جد بزرگوارش رسول خداست .
روايت جعلى
منشاء و منبع تفكر و انديشه اسلامى ، همانا وحى آسمانى ، قرآن كريم سنت معصوم (عليه السلام ) است و عقل و درايت و ضمير و فطرت در استنباط و استخراج و برداشت از منبع فياض و چشمه زلال معارف آسمانى ، ابزار خدادادى است كه به عنوان ((پيامبر باطنى حق )) در درون انسانها، وديعه و حجت قرار گرفته است . بنابراين ، افكار اسلامى كه از آن سرچشمه پاك و پاكيزه و از اين ابزار درّاك خدادادى است ، تماما پاك و طيب و با فطرت و سرشت ، منطبق مى باشد.
با همه اين حال ، صاحبان حقد و دشمنان ارزشهاى والاى الهى و بويژه كينه ورزان به اسلام ، هميشه تلاش كرده اند كه چهره ارزشهاى دين و چهره رهبران و مصلحان آسمانى كه دشمنان حكومتهاى باطل و ستمكاران مى باشند، بد جلوه دهند و افكار عمومى را نسبت به آنان به شك و ترديد وادارند.
از اين باب است كه دشمنان و كينه جويان ، روايات و اخبارى را به منظور بد جلوه دادن چهره اسلام ، جعل نموده و در احاديث و روايات مسلمين داخل نموده اند كه به اين گونه روايات ، اصطلاحا ((اسرائيليات )) گفته مى شود. از اين قبيل است روايتى كه ((گنجى )) و غير او از پيغمبر نقل كرده اند كه او فرموده است :
((مهدى از فرزندان من ، صورتش مانند ستاره درى ، رنگش رنگ عربى و جسمش جسم اسرائيلى است ، زمين را پر از عدل مى كند همچنانكه پر از ظلم شده است . در خلافت و حكومت او، همه اهل زمين و آسمان و پرندگان هوا رضايت دارند و بيست سال ⁽⁴⁷⁾ زمام امور را به دست دارد)).
علت اينكه اين روايت ساختگى است ، آن است كه جسم آن حضرت ، جزئى از جسم پيغمبر و اميرالمؤ منين است كه پاك و پاكيزه و نور و هدايت است ، چگونه چنين جسم طاهر و طيبى ، شبيه جسمهاى اسرائيلى باشد كه خبيث ترين اجسام و پليدترين افكار را دارند. اينان گرگهاى بشريت و جرثومه و مجسمه رذالت مى باشند. گمان زياد آن است كه اسرائيلى ها، به جهت رفع پليدى نكبت و آلودگى كه دارند و مورد تحقير مسلمانان و غيره مى باشند، اين روايت را ساخته باشند.
صفات برجسته و سيره امام زمان (ع )
صفات برجسته و خصوصيات ذاتى حضرت مهدى - سلام الله عليه - همان صفات و روحيات پدران گراميش ائمه طاهرين است . آن بزرگواران ، مايه رحمت و مشعل نور و هدايت زمين بودند؛ چه آنكه خداوند متعال آنان را جهت هدايت و ارشاد خلقش ، نور آفريده و راهنما و دعوت كننده به طاعت و رضايت خود قرار داده است . برخى از صفات عالى و فضايل بلند آن حضرت به قرار ذيل است :
1 - وسعت علوم امام زمان (ع )
از امور ثابت و مسلم است كه آن حضرت از همه مردم عالمتر و درايت و احاطه آن بزرگوار به همه انواع و اقسام علوم و معارف ، گسترده تر است ؛ زيرا از وارثان علوم جدش رسول خدا و از خزانه داران حكمت نبوى است .
احاطه كامل او به احكام و شرعيات دين و به شؤ ون و جوانب مختلف شريعت جد بزرگوارش سيد پيامبران ، يكى از علوم گسترده امام منتظر (عليه السلام ) مى باشد.
ائمه اطهار (عليهم السلام ) در كلمات و بيانات خود، به علو مرتبه و مقام علمى آن حضرت - قبل از آنكه متولد شود - اشاره نموده اند:
1 - حضرت اميرالمؤ منين (عليه السلام ) در بيان اوصاف آن حضرت مى فرمايد:
هو اوسعكم كهفا و اكثركم علما و اوصلكم رحما⁽⁴⁸⁾
((او از نظر حفاظت ، از همه شما وسيعتر و از نظر علم ، زيادتر و بيشتر از همه صله رحم بجا مى آورد)).
2 - ((حرث ))، فرزند ((مغيره نضرى )) مى گويد: به حضرت ابا عبدالله حسين بن على - عليهما السلام - گفتم : مهدى به چه چيزى شناخته مى شود؟ فرمود: ((به شناخت حلال و حرام و به اينكه مردم به او نيازمندند ولى او به كسى نياز ندارد)).⁽⁴⁹⁾
3 - حضرت امام محمد باقر (عليه السلام ) فرمود: ((اين امر - يعنى حكومت - از كوچكترين ما (آل محمد صلى الله عليه و آله و سلم ) از نظر سن و جميل ترين ما از نظر ذكر مى باشد. خداوند متعال علم را به او ارث داده و او را به خود وانگذاشته (بلكه مويد و منصور است ))).⁽⁵⁰⁾
4 - حضرت امام محمد باقر (عليه السلام ) فرمود: ((علم به كتاب خداى عزوجل و سنت رسول خدا مانند زراعت در قلب مهدى ما به بهترين وجه مى رويد، هر يك از شما چنانچه باقى مانديد تا او را ببينيد، هنگام رويت آن بزرگوار، بگوييد: السلام عليكم يا اهل بيت الرحمة و النبوة و معدن العلم و موضع الرسالة ؛ درود و سلام باد بر شما اهل بيت رحمت و نبوت و معدن علم و جايگاه رسالت آسمانى )).⁽⁵¹⁾
در زمينه وسعت علم و فراگير بودن دانش و معارف آن حضرت ، نقل شده است كه : ((وقتى آن جانب ظهور كند، يهود را با تورات احتجاج و استدلال مى فرمايد و در نتيجه بيشتر آنان اسلام مى آورند)).⁽⁵²⁾
حضرت مهدى (عليه السلام ) در ايام غيبت صغرا براى جهان اسلام تنها مرجع اعلى و محور مراجعات بود، لذا نواب اربعه آن حضرت ، مسايلى را كه مسلمانان مى پرسيدند به آن حضرت تقديم مى كردند و امام زمان نيز به آنان پاسخ مى فرمودند كه بسيارى از آنها در كتابهاى فقه و حديث ، ضبط و ثبت شده و مورد استناد فقهاى اهل بيت (عليهم السلام ) در فتواهاى احكام مى باشد.
يادآورى اين مطلب زيباست كه بگوييم شيخ صدوق - رضوان الله تعالى عليه - بسيارى از آن پاسخها را كه دستخط شريف حضرت صاحب العصر (عليه السلام ) بود، نگهدارى مى كرده است .
2 - زهد امام زمان (ع )
روش و سيره ائمه اهل بيت (عليهم السلام ) در همه زمينه هاى فكرى و عملى (از جمله آنها زهد در دنيا و كنار زدن لذايذ و خوشيهاى آن ) شبيه يكديگر است . ممكن نيست كه سيره يكى از آن بزرگواران را بررسى نمايى مگر اينكه ببينى اعراض و روگرداندن از دنيا در زندگى آن بزرگواران برجسته و هويداست . حضرت اميرالمؤ منين (عليه السلام ) باب مدينه علم رسول خدا، حقيقتا دنيا را سه طلاقه نمود كه قابل رجوع نباشد و فرزندان پاك و پاكيزه آن حضرت هم همين سيره درخشان را پيموده اند. مجموعه اى از احاديث و روايات از ائمه اطهار (عليهم السلام ) در زهد حضرت امام منتظر (عليه السلام ) پيش از آنكه متولد شود، در تاريخ نقل شده است كه بعضى از آنها عبارتند از:
الف - معمر فرزند خلد از حضرت امام رضا (عليه السلام ) روايت مى كند كه فرمود: ((لباس و غذاى قائم آل محمد فقط خشن و زبر است )).⁽⁵³⁾
ب - ابو بصير از حضرت امام صادق (عليه السلام ) روايت مى كند كه فرمود: ((در خروج و ظهور امام زمان ، عجله نكنيد، قسم به خدا! لباس او خشن و طعامش نان جوين ، غليظ و ستبر است )).
ج - على فرزند ابى حمزه و وهب از حضرت امام صادق (عليه السلام ) روايت مى كنند كه حضرت درباره امام منتظر (عليه السلام ) فرمود: ((لباس او غليظ (و خشن ) و طعامش سفت و سخت است )).⁽⁵⁴⁾
مسلم است كه اين روش در همه زمينه هاى زندگى آن حضرت ، جارى است و اگر چنين روش درخشنده را نداشت ، خداوند متعال او را براى بزرگترين حركت اصلاحى در همه دورانهاى تاريخ برنمى گزيد. پس اوست كه زمين را از قسط و عدل پر مى كند بعد از آنكه از ظلم و جور پر شده باشد و بشريت را از غرور و نخوت ستمكاران نجات مى دهد و خيرات و اموال الهى را بين محرومين و بيچارگان تقسيم مى كند)).
3 - صبر امام زمان (ع )
يكى از صفات برجسته و ذاتى و فضايل روحى آن حضرت ، ((صبر و تحمل )) است .
آن حضرت ، سختيها و بلاهاى بيشتر و عظيمترى از همه امامان معصوم (عليهم السلام ) مى بيند. در دوره هاى طولانى تاريخ حياتش ، حوادث تلخ و رويدادهاى بزرگى را مى بيند كه جهان اسلام را سياه و پيكره و اعضاى آن را تكه تكه نموده و امت اسلامى با تمام تكه و پاره هايش زير دست و پاى كافران و استعمارگران به زمين افتاده و دست و پا مى زند. اينان انواع و اقسام ظلم و ستم را در جهان اسلام رواج داده و حدود و احكام خدا را تعطيل كرده و ثروتهاى مسلمين را به غارت برده و در تمام قضاياى امت اسلامى ، تحكم نموده و زورگو مى باشند.
و همه اين بلاها و مفاسد و مصيبتها در جلو چشم و گوش آن حضرت انجام مى گيرد و او به خاطر پدر بودنش براى تك تك افراد امت اسلامى و به خاطر رهبرى معنوى و زمان را كه دارد، قلب مباركش از اين همه مصيبتها و بلاهايى كه بر سر امت اسلامى وارد مى شود، به درد آمده و مى سوزد.
و حقا صبر و بردبارى را به جاودانگى ، قرين خود نموده ، و همه شؤ ون و امورش را به خداى احديت سپرده است و اين ذات مقدس حضرت احديت است كه سررشته همه امور به دست اوست و اوست كه حاكم - على الاطلاق - بر بندگانش است و هيچ گونه حكم و نظر ديگرى براى غير خدا نيست .
4 - عبادت امام زمان (ع )
اين مطلب مسلم است كه عبادت و بندگى حضرت مهدى (عليه السلام ) همانند عبادت پدران گراميش ائمه اطهار است ؛ همان امامانى كه زندگى و عمرشان را به خداى متعال تقديم كردند و حب الله و دوستى حضرت احديت را در اعماق و باطن وجودشان نفوذ داده و سرتاسر وجودشان را محبت خدا فرا گرفته بود، لذا بيشتر روزها را روزه و شبها را به عبادت و بندگى حضرت حق مى گذراندند، شبها را به نماز و دعا و مناجات احيا مى داشتند. آرى عبادت امام منتظر مانند اين بزرگواران است ، لذا راويان حديث ، مجموعه اى از دعاهاى شريف آن حضرت را- كه برخى از آنها را در قنوت و برخى ديگر را در غير نماز خوانده و دلالت دارند بر نهايت وابستگى آن حضرت به خداى متعال و انقطاع او از همه چيز و پيوستن به خداى كريم - نقل كرده اند كه به برخى از آنها اشاره مى كنيم .
دعاى امام زمان (ع ) در قنوت نماز
حضرت صاحب العصر (عليه السلام ) اين دعا را در قنوت نمازش مى خوانده ، عين دعا چنين است :
اللهم مالك الملك ، تؤ تى الملك من تشاء و تنزع الملك ممن تشاء و تعز من تشاء و تذل من تشاء، بيدك الخير، انك على كل شى ء قدير، يا ماجد! يا جواد! يا ذى الجلال و الاكرام ! يا ذا البطش ! يا فعال لما يريد، يا ذا القوة المتين !...⁽⁵⁵⁾
اين دعاى شريف از نهايت قدرت غير قابل تصور خداى آفريننده هستى و بخشنده حيات ، حكايت مى كند. پس اوست كه هستى بخش و ابداع كننده جميع مخلوقات است . همچنانكه اين دعا دلالت مى كند كه آن حضرت ، نصر و پيروزى بر دشمنان خدا و پيغمبر را از خداوند مسئلت دارد. و نيز مى خواهد كه ياران او را جمع نموده تا دين را احيا و كلمه ((لا اله الا الله )) را اعلى و رفعت بخشد.
دعاى ديگر امام زمان (ع )
حضرت مهدى (عليه السلام ) اين دعاى شريف را در قنوت بعضى از نمازهايش مى خوانده است :
اللهم صلى على محمد و آل محمد و اكرم اولياءك بانجاز وعدك و بلغهم درك ما ياءملونه من نصرك و اكفف عنهم باءس من نصب الخلاف عليك و...⁽⁵⁶⁾
آن حضرت در اين دعاى شريف ، آشكارا فهمانده كه جهت اقامه دين و احياى سنت جدش سيد پيامبران و جهت انتقام از دشمنان اسلام و توحيد، به ظهورش اشتياق شديد دارد.
5 - شجاعت امام زمان (ع )
حضرت مهدى (عليه السلام ) از همه مردم ، شجاعتر و دليرتر است . و در قوت ، نيرومندى و شهامت ، همانند جد بزرگوارش حضرت رسول (صلى الله عليه و آله و سلم ) است ؛ زيرا آن حضرت با تمام قوا، نيروهاى شرك و ريشه هاى جهل و ستم را در هم كوبيد و حقوق و كرامت انسان و حق او را در زندگى اعلان كرد. پيامبر اسلام در مقابل درندگان و سران شرك و كفر- كه تلاش مى كردند پرچم اسلام را به زير بكشند و دين اسلام را در همان زادگاهش زير خاك كنند- ايستادگى كرد و سران آنان را نابود و سربازانشان را پراكنده ساخت و كلمه خدا را در زمين ، بلندى و عظمت بخشيد و سبط و خليفه آن حضرت امام منتظر (عليه السلام ) همين كار را پى مى گيرد و نتيجه ستم ستمكاران و طاغوتها را به آنان كاملا مى چشاند. و با يك اراده محكم - كه سستى در آن راه ندارد- مجد و عظمت اسلام را به آن برمى گرداند و در مقابل هيچ عاملى از عوامل ترس و ضعف ، تسليم نمى شود.
6 - صلابت امام زمان (ع ) در حق
حضرت امام منتظر (عليه السلام ) از محكمترين مدافعان حق است و دفاع و يارى او از ستمديدگان و شكنجه ديده ها از همه بيشتر است . در احقاق و اقامه حق ، هيچ سرزنشى او را از آن باز نمى دارد.
پدران و اجداد بزرگوار آن حضرت ، حق را يارى دادند. در مقابل باطل ايستادگى كردند و خودشان را قربانى عدالت اجتماعى بين مردم نمودند، حضرت مهدى (عليه السلام ) هم همين وضعيت را دارد.
هنگامى كه دنيا با ظهور قائم آل محمد روشن شد و بشريت به سبب خروج آن حضرت ، خوشبخت گشت ، آن حضرت همه جوانب حق را زنده مى كند و غش و فريب و ستم را سركوب مى كند.
سخاوت امام زمان (ع )
حضرت امام منتظر، دستش از همه بازتر و، جود و سخاوتش از همه بيشتر و بزرگتر است . و راويان اتفاق دارند كه آن حضرت در زمان حكومتش ، خيرات و رزق خدا را بر تمام فقرا تقسيم مى كند به طورى كه روى زمين هيچ فقير و نيازمندى نمى ماند تا جايى كه كسى كه زكات بر او واجب شده ، فقيرى پيدا نمى كند كه آن را به او بدهد. اينك برخى از احاديث را بشنويم :
الف - ابو سعيد از پيغمبر اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم ) در داستان حضرت مهدى (عليه السلام ) نقل مى كند كه حضرت فرمود: ((مرد، پيش او مى آيد و مى گويد: يا مهدى ! به من عطا كن ، به من عطا كن ، آن حضرت به مقدارى كه آن مرد بتواند حمل كند، ظرفش را پر مى كند.⁽⁵⁷⁾ )).
ب - ابن عساكر از رسول خدا نقل كرده است كه حضرت فرمود: ((در آخر الزمان خليفه اى خواهد بود كه مال را انباشته مى كند)).⁽⁵⁸⁾
ج - جابر روايت مى كند كه مردى خدمت حضرت ابوجعفر امام محمد باقر (عليه السلام ) آمد و من آنجا بودم ، رو به حضرت كرد و گفت : اين پانصد درهم را كه زكات مال من است تحويل بگير و در موردش ‍ مصرف كن . حضرت امام محمد باقر (عليه السلام ) فرمود: ((خودت آنها را بين همسايگان ، يتيمان ، مستمندان و برادران دينى ات تقسيم كن ، و اين وقتى است كه قائم ما قيام كند؛ زيرا او به طور تساوى تقسيم مى كند و در خلق خدا- خوب باشند يا بد- عدالت مى ورزد. هر كه از او اطاعت كند، خدا را اطاعت كرده است و كسى كه او را عصيان كند، خدا را معصيت كرده است . و چون به امر مخفى و پنهانى هدايت مى كند، ((مهدى )) ناميده شده است .
آن حضرت ، تورات و ساير كتابها را از غارى در انطاكيه بيرون مى آورد و براى اهل تورات به تورات و اهل انجيل به انجيل و اهل زبور به زبور و اهل فرقان به فرقان ، حكم مى كند. و كليه اموال دنيا- آنچه در زير زمين و روى زمين باشد- نزد او جمع مى شود، پس مى گويد اى مردم ! بياييد به روى آن چيزى كه در آن قطع رحم كرديد و خون بر زمين ريختيد و در آن مرتكب محرمات خدا شديد، سپس عطا مى دهد به حدى كه پيش از آن ، اين مقدار به آنان داده نشده است ⁽⁵⁹⁾ )).
و روايات ديگرى كه دلالت دارند بر اينكه آن حضرت ، دريايى از كرم و بخشش است و اينكه او به خلق خدا نيكى و احسان مى كند و آنان را از زنجيرها و گرسنگى و محروميت نجات مى دهد و آرامش و امنيت و بى نيازى را بين آنان گسترش مى دهد.