685- مستدرك حاكم ، ج 3، ص 129. 686- مستدرك حاكم ، ج 3، ص 129. 687- مستدرك حاكم ، ج 3، ص 122. 688- همان مدرك ، ص 124. 689- ج 1، ص 463. 690- سوره آل عمران ، آيه 61. 691- ج 1، ص 463. 692- مسند احمد، ج 6، ص 323. 693- صحيح بخارى ، ج 4، ص 147. و صحيح مسلم ، ج 1، ص 44. 694- وَ اِن طائِفَتانِ مِنَ المُؤ مِنينَ اقتَتَلُوا فَاَصلِحُوا بَينَهُما فَاِن بَغَت اِحداهُما عَلَى الاُخرى فَقاتِلُوا الّتى تَبغى حتّى تَفى ءَ اِلى اَمرِ اللّهِ (سوره حجرات ، آيه 9). 695- صحيح بخارى ، ج 2، ص 93 (كتاب جهاد و سير). 696- صحيح بخارى ، ج 1، ص 61. 697- وَ جَعَلناهُم اءَ ئِمَّةً يَدعُونَ اِلَى النّارِ وَ يَومَ القِيامَةِ لا يُنصَرونَ وَ اَتبَعناهُم فى هذِهِ الدّنيا لَعنَةً وَ يَومَ القِيامَةِ هُم مِنَ المَقبُوحينَ (سوره قصص ، آيه 40). 698- شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج 1، ص 358. 699- شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج 1، ص 360. 700- ر. ك : ترجمه آن به قلم آيت اللّه سيد على خامنه اى - مدّ ظلّه العالى - به نام ((صلح امام حسن ، پر شكوهترين نرمش قهرمانانه تاريخ )). 701- تاريخ طبرى ، ج 6، ص 93. 702- تاريخ ابن اثير، ج 3، ص 162. 703- الامامة والسياسة ، تأ ليف ابن قتيبه دينورى ، ص 200. 704- ر.ك : خطابه حضرت در كتاب صلح الحسن ، تأ ليف شيخ راضى آل ياسين و سپس مضامين بلند و اهداف پر ارزش آن را مورد امعان نظر قرار دهيد. 705- براى اطلاع بيشتر از جنايات معاويه نگاه كنيد به كتاب ارزشمند ((الغدير))، جلد 11 و كتاب ((نصايح الكافية لمن يتولّى معاوية )) تأ ليف يكى از دانشمندان اهل تسنن ، كه معاويه را با اين جنايات و تبهكاريها، دايى مؤمنين مى دانند! (مترجم ). 706- سوره منافقون ، آيه 1. 707- سوره احزاب ، آيه 13. 708- وَ مِن اَهلِ المَدينَةِ مَرَدُّوا عَلَى النّفاقِ لا تَعلَمُهُم نَحنُ نَعلَمُهُم (سوره توبه ، آيه 101). 709- لَقَدِ ابتَغُوا الفِتنَةَ مِن قَبلُ وَ قَلَّبُوا لَكَ الاُْمُورَ حَتّى جاءَ الْحَقُّ وَ ظَهَرَ اَمْرُ اللّهِ وَ هُمْ كارِهُونَ، (سوره توبه ، آيه 48). 710- وَ هَمُّوا بِما لَم يَنالُوا وَ ما نَقِمُوا اِلاّ اَن اَغنيهُمُ اللّهُ وَ رَسُولُهُ مِن فَضلِهِ(سوره توبه ، آيه 73). 711- وَ ما مُحَمَّدٌ اِلاّ رَسُولٌ قَد خَلَت مِن قَبلِهِ الرُّسُلُ اَفَإ ن ماتَ اَو قُتِلَ انقَلَبتُم عَلى اَعقابِكُم وَمَن يَنقَلِب عَلى عَقِبَيهِ فَلَن يَضُرَّ اللّهَ شَيئاً وَ سَيَجزِى اللّهُ الشّاكِرينَ (سوره آل عمران ، آيه 144). 712- صحيح بخارى ، ج 4، ص 94 (كتاب الرقاق ، باب : حوض ). 713- صحيح بخارى ، ج 3، ص 30 (باب غزوه حديبيه ). 714- صحيح بخارى ، ج 2، ص 154 (از كتاب بدء الخلق ). 715- به سال 250 هجرى ، شش سال قبل از وفات بخارى ، در عراق شهيد شد! 716-
718- ر. ك : به مقدمه اين كتاب و عنوان : شورش عايشه بر عليه اميرالمؤ منين - عليه السّلام -. 719- ببينيد چگونه اهل بيت را كه خداوند هر گونه پليدى را از آنان برطرف ساخته و پاك و پاكيزه نموده است ، مانند، مرتدان خوارج دانسته است (پناه به خدا!). 720- ابن خلدون در اين جمله دروغ گفته است ؛ زيرا وقتى چيزى از مذاهب اهل بيت را نمى داند و از كتب آنها روايت نمى كند، و چيزى از آن در نزد وى نبوده است ، از كجا دانسته است كه اهل بيت بر خلاف مسلمين رفته و بدعتگذار هستند. و از كجا دانسته كه پايه هاى آنها سست است ؟! 721- دقت كنيد چگونه وى اعتراف مى كند كه رافضيان با مذهب اهل بيت ، به خدا تقرّب مى جويند! 722- علامه صبان در صفحه 114 اسعاف الراغبين در حاشيه نور الابصار شبلنجى از ابوذر، روايت مى كند كه پيغمبر اكرم - صلّى اللّه عليه وآله - فرمود: اجعلوا اهل بيتى منكم مكان الرّأ س من الجسد و مكان العينين من الرّاس . 723- اشاره به حديث ثقلين است كه فرمود: فلا تقدّموهما فتهلكوا ولاتقصروا عنهما فتهلكوا، ولاتعلموهم فانّهم اعلم منكم ، (رشفة الصادى ، ابوبكر علوى ، باب 5 و تفسير آيه 4، باب 11 صواعق ابن حجر مكى ). 724- فى كلّ خلف من امتى عدول من اهل بيتى ، ينفون عن هذا الدين تحريف الضالين و انتحال المبطلين و تأ ويل الجاهلين . الا وان ائمّتكم وفدكم الى اللّه فانظروا من توفدون (ابن حجر مكى در صفحه 92 صواعق ). 725- ((قال - صلّى اللّه عليه وآله -: معرفة آل محمّد براءة من النار، وحبّ آل محمّد جواز على الصراط والولاية لا ل محمّد امان من العذاب ، (قاضى عياض در فصلى كه براى بيان : توقيره وبره - صلّى اللّه عليه وآله - بر آله و ذريّته ، گشوده از كتاب الشفاء، ص 41 طبع آستانه ، سال 1328ه). 726- الزموا مودتنا أ هل البيت ، فانّه من لقى اللّه وهو يودّنا دخل الجنّة بشفاعتنا، والّذى نفسى بيده لاينفع عبداً عمله الاّ بمعرفة حقّنا (طبرانى در معجم اوسط، سيوطى به نقل از وى در: احياء الميت بفضائل اهل البيت ، و نبهانى در اربعين ). 727- لاتزول قدما عبد حتّى يسئل عن اربع : عن عمره فيما افناه ، و عن جسده فيما ابلاه ، و عن ماله فيما انفقه ، و من اين اكتسبه و عن محبّتنا اهل البيت ، (طبرانى از ابن عباس و سيوطى در احياء الميت و نبهانى در اربعين ). 728- فلو انّ رجلاً صفن بين الركن و المقام فصلّى و صام وهو مبغض لا ل محمّد دخل النار. (حاكم در مستدرك ، ابن حيان در صحيح ، سيوطى در احياء و نبهانى در اربعين آن را روايت كرده اند). در آنجا از ابوسعيد خدرى روايت مى كند كه پيغمبر - صلّى اللّه عليه وآله - فرمود: به خدايى كه جان من در دست اوست ! دشمن نمى دارد مردى ما اهل بيت را جز اينكه داخل در آتش مى شود. طبرانى در اوسط و سيوطى در احياء از امام حسن مجتبى - عليه السّلام - روايت مى كنند كه به معاوية بن خديج فرمود: قال رسول اللّه لايبغضنا احد ولايحسدنا احد الاّ زيد يوم القيامة بسياط من النار؛ يعنى هيچكس ما را دشمن نمى داند و هيچكس به ما حسد نمى ورزد جز اينكه روز قيامت بر تعداد تازيانه هاى آتشينى كه به وى مى زنند افزوده مى شود)). و هر دو از رسول خدا - صلّى اللّه عليه وآله - روايت مى كنند كه فرمود: ((اى مردم ! هر كس ما اهل بيت را دشمن بدارد، روز قيامت يهودى محشور مى شود)). 729- اينها همه عناوينى است كه در روايات پيغمبر - صلّى اللّه عليه وآله - براى اميرالمؤمنين و ائمّة طاهرين - عليهم السّلام - آورده شده است (مترجم ). 730- كُلُّ آمَنَ بِاللّهِ وَمَلائِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ لا نُفَرِّقُ بَينَ اَحدٍ مِن رُسُلِهِ وَ قالُوا سَمِعنا وَ اَطَعنا غُفرانَكَ رَبَّنا وَ اِلَيكَ المَصيرُ (سوره بقره ، آيه 285). 731- صحيح بخارى ، ج 4، ص 177 (باب : اجر الحاكم اذا اجتهد فاصاب او اخطأ ). 732- كتاب : الفصل ، ج 3، ص 247. 733- اِنَّمَا المُؤ مِنُونَ اِخوَةٌ فَاَصلِحُوا بَينَ اَخَوَيكُم وَاتَّقُوا اللّهَ لَعَلَّكُم تُرحَمُونَ (سوره حجرات ، آيه 10). وَلا تَنازَعُوا فَتَفشَلُوا وَ تَذهَبَ ريحُكُم (سوره انفال ، آيه 46). وَ لا تَكُونُوا كَالَّذينَ تَفَرَّقُوا وَاختَلَفُوا مِن بَعدِ ما جاءَهُمُ البَيِّناتُ وَ اُولئِكَ لَهُم عَذابٌ عَظيمٌ (سوره آل عمران ، آيه 105). 734- در ((المراجعات )) به سلسله اسناد و مصادر آن از كتب اهل تسنّن در مراجعه بيستم اشاره نموده ايم ، و ثابت كرده ايم كه اهل سنت ، روايت آن را صحيح دانسته اند - مراجعه 22 از كتاب مراجعات (ملاحظه كنيد كه در آنجا فوايد زيادى هست ). 735- اين نصّ كه پيغمبر - صلّى اللّه عليه وآله - تصريح به خلافت على - عليه السّلام - كرده است در حديث مفصلى است كه بيش از ده امتياز على - عليه السّلام - در آن است . و هر امتيازى صريح در امامت آن حضرت مى باشد. ما آن حديث را در مراجعه 26 از كتاب ((المراجعات )) آورده ايم . ميان ما و شيخ الاسلام شبرى - رحمة اللّه عليه - در اطراف اين حديث از هر نظر مناظرات و گفتگوهايى به عمل آمده و چنان رعايت انصاف و اخلاص و پيروى از حق را نموده ايم كه جاى ترديدى براى كسى نگذاشته ايم . نگاه كنيد به كتاب : ((المراجعات )) در مراجعه ياد شده تا مراجعه 34. سفارش من به اهل مطالعه اين است كه آن را بدقت بخوانند و پى به اهميت آن مخصوصاً آنچه پيرامون حديث منزلت نوشته ايم ببرند كه على - عليه السّلام - و هارون را در زمين مانند دو ستاره درخشان در آسمان دانسته است . فراموش نكنيد كه سخن پيغمبر - صلّى اللّه عليه وآله - به فاميل نزديك خود كه از جمله ابوطالب در ميان ايشان بود كه فرمود: ((از وى بشنويد و اطاعت كنيد)) دلالت بر وجوب شنيدن واطاعت همه آنها نسبت به على - عليه السّلام - در حيات پيغمبر مى كند؛چون از همان روز على - عليه السّلام - نسبت به پيغمبر - صلّى اللّه عليه وآله - مانند هارون نسبت به موسى بوده است ، جز اينكه على - عليه السّلام - پيغمبر نبود. 736- شكايت بريده و چهار نفر و وهب بن حمزه و خشم پيغمبر نسبت به آنها و ردّ آنها، تمام اينها را در مراجعه 36 از كتاب ((المراجعات )) آورده ايم . 737- حديث انس و حديث بريده و حديث سلمان در مراجعه 68 آمده است . ملاحظه كنيد و آنچه را در اطراف آنها نوشته بخوانيد. 738- كنز العمال ، ج 6، ص 157، حديث 2632. 739- ر. ك : مراجعه 32. در آنجا هفت مورد راجع به حديث منزلت نقل شده است . 740- صواعق ابن حجر، ص 106، باب 11. 741- كنز العمال ، ج 6، ص 153، حديث 2539. (اين حديث و حديث ابوبكر در مراجعه 48 موجود است ). 742- سوره رعد، آيه 7. 743- حديث 2631 كنز العمال . 744- ابن حجر در صواعق ص 75 - فصل دوم ، باب 9، حديث 35 از چهل حديث . 745- مستدرك حاكم ، ج 3، ص 124 (باب معرفة الصحابه ). 746- ترمذى در صحيح خود و طبرى و ديگران امثال متقى هندى در كنز العمال ، جلد 6، ص 401 از آنها نقل كرده اند. 747- حاكم در مستدرك ، جلد سوم ، صفحه 122 از حديث انس بن مالك و مى گويد حديث صحيحى است به شرط شيخين ولى آنها روايت نكرده اند. 748- مستدرك حاكم ، ج 3، ص 121 و ذهبى در تلخيص در همان صفحه . 749- به مراجعه 84 كتاب مراجعات و فصل هشتم فصول مهمه ، تحت عنوان ((تنبيه )) مراجعه كنيد. 750- مراجعه 82 و 84. 751- صفحه 17 تا آخر كتاب . 752- ر. ك : صواعق محرقه ابن حجر، اواخر فصل 2، باب 9، ص 75. 753- سوره نجم ، آيه 3. 754- سوره صافّات ، آيه 74. 755- مسند احمد، ج 4، ص 164. 756- سنن ابن ماجه ، ج 1، ص 92 (باب فضائل صحابه ). 757- سوره مائده ، آيه 67. 758- اسباب النزول ، ص 150. 759- سوره زمر، آيه 65. 760- علت اينكه رسول خدا - صلّى اللّه عليه وآله - خبر وفات خود را داد اين بود كه به مردم برساند كه وقت اعلام وليعهد و اعلام تعيين خليفه بعد از وى فرا رسيده است . و نمى توانند آن را به تأ خير بيندازد. مبادا قبل از تحكيم اين امر مهم كه لازم بود به اطلاع امت برسد، دعوت حق را لبيك گويد. 761- چون اعلام جانشينى برادرش ، براى افراد حسود و كينه توز و منافق ، گران بود، لذا خواست تا قبل از اعلام آن ، از آنان دلجويى كند، بدين خاطر فرمود: من و شما مسئول هستيم ، تا بدانند پيغمبر مأ مور به اين امر است و مسئول ابلاغ آن مى باشد. آنها هم مأ مورند كه از او اطاعت نمايند و مسئوليت آن را بپذيرند. و در هر صورت ، نمى توان آن را ترك كرد و آنها نيز نمى توانند از خضوع نسبت به فرمان خدا و پيغمبر، سرپيچى نمايند. ديلمى و غيره چنانكه در صواعق است از ابوسعيد خدرى روايت مى كنند كه پيغمبر - صلّى اللّه عليه وآله - فرمود: وَقِفُوهُم اِنَّهُم مَسئُولُونَ عَن وِلايَةِ عَلى آنها را نگاهداريد كه از ((ولايت على )) سرپيچى نموده اند. واحدى گفته است : آنها را نگاهداريد كه از ((ولايت على و اهل بيت )) سرپيچى كرده اند. 762- درست در اين خطابه دقت كنيد؛ زيرا در آن صورت خواهيد دانست كه ولايت على - عليه السّلام - جزء اصول دين است ، چنانكه ((شيعه اماميه )) معتقد است ؛ چون پيغمبر، نخست گواهى به يگانگى خداوند و رسالت پيغمبر را از آنها گرفت تا اينكه فرمود: قيامت خواهد بود و خدا مردگان را زنده مى كند. آنگاه به ذكر ((ولايت )) پرداخت تا مسلمانان بدانند كه خلافت بلافصل على - عليه السّلام - مانند همان مسائلى است كه از آنها پرسيد و آنها اقرار به آن نمودند. اين معنا براى كسى كه اسلوب سخن و هدفهاى آن را مى شناسد، روشن است . 763- اين يك شاهد لفظى است كه منظور از ((مولى )) اولويت و اختياردارى به معناى كامل است . پس معناى آن اين است كه خداوند بيش از خود من اختيار مرا دارد و من بيش از مؤمنين بر آنها اختيار دارم . هر كس من نسبت به او از خود وى اولى هستم ، على هم از خود او اولى است . 764- سوره حديد، آيه 15. 765- سوره محمّد، آيه 11. 766- سوره نساء، آيه 33. 767- سوره مريم ، آيه 5. 768- سوره دخان ، آيه 41. 769- سوره نجم ، آيه 3. 770- سبحان اللّه ! چقدر نتيجه اين اهتمام بزرگ شگفت انگيز بود! با اينكه پيغمبر، على و ائمه عترت خود را به منزله قرآن دانست . و همتاى آن به حساب آورد، و آنها را صاحب امر و نهى و فصل خصومت و حكم به عدل شمرد تا مردم پيرو آنها باشند، ولى در نتيجه آنها در رديف تيم وعدى و آل ابى العاص به شمار آمدند. و چيزى از امور امت در دست آنها نبود!!! نه در اصول دين و نه در فروع دين ، و نه در آيه اى و نه در روايتى به آنها مراجعه نمى شد. در همه اينها ديگران مصدر كار و مرجع بودند. كاش ! با اين همه ، كشته و اسير نمى شدند، و آنها را جلو مسجد جامع دمشق ، نگاه نمى داشتند تا مسلمانان به تماشاى آنها بيايند! نه كسى اعتراض كند ونه كسى منقلب شود. 771- سوره تكوير، آيه 19. 772- سوره ق ، آيه 37. 773- سوره انفال ، آيه 42. 774- كافى ثقة الاسلام كلينى و همين نيز كافى است . 775-
776-
778- سوره انفال ، آيه 42. 779- سوره عنكبوت ، آيه 18. 780- صحيح مسلم ، ج 2، ص 120 و ساير اصحاب سنن . 781- كسى كه اطلاع دارد كه بعد از مرگ پيغمبر چه اتفاقى روى داد، مى داند كه آن موقع آمادگى براى كشمكش نداشت و جز صبر چاره اى نبود؛ زيرا كشمكش در آن روز منجر به از ميان رفتن قدرت مسلمانان مى شد. 782- صحيح مسلم ، ج 2، ص 18. 783- همان مدرك ، ص 119. 784- اين احاديث همگى حديث مستفيض است (مؤلّف ) چنانكه مى بينيد در كتب اهل تسنّن آمده و مؤلّف از باب الزام خصم ، نقل مى كند. مقصود اين است كه اهل تسنّن بدانند بعد از پيغمبر چه كسانى روى كار آمدند (مترجم ). 785- صحيح مسلم ، ج 2، ص 122. 786- معناى اين عبارت اين است كه هر كس كار زشت را شناخت و بر او مشتبه نشد، راهى براى دورى از گناه و عقوبت پيدا مى كند. يا با دست يا با زبان آن را تغيير مى دهد، و اگر عاجز ماند، آن را بد مى داند و با قلبش انكار مى كند. 787- پايان . سپاس خداى را كه تعليقات كتاب ((النصّ والاجتهاد)) به قلم مؤلف آن ، نيازمند به درگاه خداوند عالم ، عبدالحسين شرف الدين الموسوى العاملى خاتمه يافت . اتمام آن ، همان روز فراغت از اصل كتاب است . خدا را شكر مى كنم از آغاز تا انجام . وصلّى اللّه على محمّد و آله وسلّم .
|
