|
صفحات دفتر كن فكان ز كتاب حسن تو آيتى | |
كلمات محكمة البيان ز لطيفه تو كنايتى |
|
لمعات طور تجلى از لمعان روى تو جلوه اى | |
جذورات وادى ايمن است ز جذبه تو حكايتى |
|
عبقات قدس ز بوستان معارف تو شميمه اى | |
نفحات انس ز داستان افاضه تو عنايتى |
|
نه به خط و نقطه خال تو قلم ازل زده تا ابد | |
نه به مثل طرّه مرسل تو مسلسل است روايتى |
|
نه به بزم غيبت نه دلربايى توست شاهد وحدتى | |
نه به ملك عشق چه لاله رخ توست شمع هدايتى |
|
نه چه صبح روشن غرّه تو فكنده پرتو مرحمت | |
نه چه شام تيره طرّه تو بلند ظلّ حمايتى |
|
نه كه در محيط فلك عيان چه تو آفتاب حقيقتى | |
ندهد بسيط زمين نشان چه تو شهريار ولايتى |
|
نه محاسن شيم تو را بشمار وهم شماره اى | |
نه معالى همم تو را حساب عقل نهايتى |
|
نه محيط كشف و شهود را چه تو محورى چه تو مركزى | |
نه نزول فيض وجود را چه تو مقصدى چه تو غايتى |
|
نه فكنده رخنه به كشورى چه سپاه عشق تو لشكرى | |
نه به پا به عرصه دلبرى چه لواى حسن تو آيتى |
|
تو كه در قلمرو دل شهى ز درون مفتقر آگهى | |
نكنى ز بنده چرا گهى نه تفقّدى نه رعايتى |
