((هنگامى كه قائم ما قيام كند، سراسر زمين به نور پروردگارش روشن گردد و مردم
از نور خورشيد، بى نياز شوند و تاريكى از ميان برود و يك انسان در حكومت آن حضرت
به مقدارى عمر مى كند كه داراى هزار پسر شود كه در ميان آنان هيچ دختر نيست ، زمين
گنجهاى خود را آشكار كند به طورى كه مردم ، آن گنجها را در روى زمين بنگرند و انسان
به جستجوى فقيرى مى پردازد كه به او از مالش احسان كند و يا زكاتش را به او بدهد،
كسى پيدا نمى شود كه اين اموال را از او بگيرد و مردم بر اثر رزق و روزى فراوان
خداوند عطا بخش ، بى نياز هستند)).
چهره پرفروغ حضرت قائم (ع)
رواياتى در خصوص شمايل و خصوصيات چهره حضرت قائم (ع) و شيوه آن بزرگوار
آمده است كه در اينجا به چند نمونه اشاره مى شود:
1 - ((جابر جعفى )) مى گويد: از امام باقر (ع) شنيدم مى فرمود:
عمر بن خطاب از امير مؤ منان على (ع) پرسيد: ((مرا از نام مهدى (ع) آگاه مكن )).
حضرت على (ع) فرمود: ((درباره نام او حبيبم
رسول خدا (ص) با من عهد كرده كه نامش را براى كسى نگويم تا وقتى كه خداوند او را
ظاهر كند و برانگيزد)).
عمر گفت : از چهره او مرا آگاه كن .
امام على (ع) فرمود: ((او (هنگام ظهور) جوانى است چهارشانه با اندام متوسط، خوش
صورت و خوش مو، موهايش بر شانه هايش ريخته و نور درخشان صورتش بر سياهى
موى محاسنش و بر سياهى موى سرش چيره شده (و سياهى مو تحت الشعاع نور قرار مى
گيرد) پدرم به فداى فرزند بهترين كنيزان )).
شيوه زندگى امام مهدى (ع)
اما پيرامون شيوه زندگى آن حضرت ، هنگام قيام و ظهور او و روش حكم كردن او و نشانه
هايى كه خداوند براى او آشكار مى نمايد، نيز روايات بسيار آمده است كه در اينجا به
ذكر چند نمونه مى پردازيم :
1 - ((مفضل بن عمر)) مى گويد: از امام صادق (ع) شنيدم فرمود:
((وقتى كه خداوند اجازه خروج به حضرت قائم (ع) دهد او بالاى منبر رود و مردم را به
قبول امامت خود، دعوت نمايد و آنان را به خدا سوگند دهد و به (اداى ) حق خويش ،
بخواند. آن حضرت همچون كردار و روش رسول خدا (ص) با مردم رفتار نمايد،
جبرئيل (ع) به فرمان خدا، نزد او آيد و در كنار حجر
اسماعيل (در كنار كعبه ) با آن حضرت ملاقات نمايد و به او بگويد: ((مردم را به چه
راهى دعوت مى كنى ؟)).
حضرت قائم (ع) خط و راه خود را به او خبر دهد آنگاه
جبرئيل به آن حضرت مى گويد: ((من نخستين شخصى هستم كه با تو بيعت مى كنم ،
دستت را باز كن ))، پس جبرئيل دستش را به دست آن حضرت (به عنوان بيعت ) بگذارد و
بيش از سيصد و ده نفر (يعنى 313 نفر) مرد از مردان مخصوص به حضور آن حضرت آيند
و با او بيعت كنند، او در مكه مى ماند تا يارانش
تكميل مى شوند، سپس از مكه به سوى مدينه حركت مى نمايد.
2 - ((محمد بن عجلان )) مى گويد: امام صادق (ع) فرمود: ((هنگامى كه حضرت قائم
(ع) قيام كند، مردم را از نو به سوى اسلام دعوت مى كند، به چيزى (يعنى اسلام حقيقى
كه ) كهنه شده و بسيارى از مردم از آن گم و دور گشته اند، هدايت مى نمايد و او را از اين
رو ((مهدى )) نامند كه مردم را به روشى كه از آن دور و گمراه شده اند، هدايت مى كند
و او را از اين رو ((قائم )) مى نامند؛ چون بر اساس حق و اجراى حق قيام كند)).
# # #
اين كتاب (متن عربى ) به يارى خدا و توفيق نيك او، در همينجا به پايان رسيد و تنظيم
و تعليق اين كتاب در تاريخ ساعت آخر روز دوشنبه بيست و چهارم ربيع
الاول سال 682 هجرى قمرى پايان يافت . اين كتاب ، در 11 صفر
سال 982 هجرى قمرى نوشته شد و آن را كمترين خدمتگذار
اهل بيت عصمت و طهارت (عليهم السلام ) ابوالخير محمد بن عيسى رفيع الامامى به تحرير
چاپ آراست و با خط خود نوشت .
# # #
و بعد (متن عربى ) اين كتاب به خط كمترين خدمتكار علماء، حاج عبدالرحيم بن مرحوم
ابوالفضل افشارى زنجانى در نيمه شعبان
سال 1393 هجرى قمرى برابر با 1352 شمسى ، نگارش يافت .(201) الحمد
لله اولا و آخرا
((پايان))
|