عَنِ الصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عليه السلام أَنَّهُ قَالَ: الِاشْتِهَارُ بِالْعِبَادَةِ رِيبَةٌ إِنَّ أَبِي حَدَّثَنِي عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ عَلِيٍّ ع أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص قَالَ : امام صادق عليه السلام فرمود: شهرت بعبادت مايه بدگمانيست. پدرم از پدرش از جدش بمن باز گفت كه رسول خدا "صلي الله عليه و آله" فرمود:
أَعْبَدُ النَّاسِ مَنْ أَقَامَ الْفَرَائِضَعابدترين مردم كسى است كه همان واجبات را بجا آورد.
وَ أَسْخَى النَّاسِ مَنْ أَدَّى زَكَاةَ مَالِهِ و سخى ترين مردم كسى است كه زكاة مالش را بدهد.
وَ أَزْهَدُ النَّاسِ مَنِ اجْتَنَبَ الْحَرَامَو زاهدترين مردم كسى است كه از حرام بركنار شود.
وَ أَتْقَى النَّاسِ مَنْ قَالَ الْحَقَّ فِيمَا لَهُ وَ عَلَيْهِو با تقواترين مردم كسى است كه در سود و زيان خود حق گويد.
وَ أَعْدَلُ النَّاسِ مَنْ رَضِيَ لِلنَّاسِ مَا يَرْضَى لِنَفْسِهِ وَ كَرِهَ لَهُمْ مَا يَكْرَهُ لِنَفْسِهِو عاقلترين مردم آنكه بپسندد براى مردم آنچه براى خود پسندد و بد دارد براى مردم آنچه براى خود بد دارد.
وَ أَكْيَسُ النَّاسِ مَنْ كَانَ أَشَدَّ ذِكْراً لِلْمَوْتِو زيركترين مردم کسي است كه بيشتر ياد مرگ باشد.
وَ أَغْبَطُ النَّاسِ مَنْ كَانَ تَحْتَ التُّرَابِ قَدْ أَمِنَ الْعِقَابَ وَ يَرْجُو الثَّوَابَو رشك آورترين کس (که انسان به حال او غبطه مي خورد ) آنكه زير خاك است و از كيفر گناه آسوده و اميد ثواب دارد.
وَ أَغْفَلُ النَّاسِ مَنْ لَمْ يَتَّعِظْ بِتَغَيُّرِ الدُّنْيَا مِنْ حَالٍ إِلَى حَالٍ و غافل ترين مردم آنكه از ديگرگونى جهان پند نپذيرد.
وَ أَعْظَمُ النَّاسِ فِي الدُّنْيَا خَطَراً مَنْ لَمْ يَجْعَلْ لِلدُّنْيَا عِنْدَهُ خَطَراًو معتبرترين مردم آنكه بدنيا اعتبارى ننهد.
وَ أَعْلَمُ النَّاسِ مَنْ جَمَعَ عِلْمَ النَّاسِ إِلَى عِلْمِهِو داناترين مردم آنكه دانش مردم را با دانش خود جمع كند.
وَ أَشْجَعُ النَّاسِ مَنْ غَلَبَ هَوَاهُو شجاع‏ترين مردم آنكه بر هواى نفس خود غالب آيد.
وَ أَكْثَرُ النَّاسِ قِيمَةً أَكْثَرُهُمْ عِلْماًو پربهاترين مردم دانشمندترين آنها است.
وَ أَقَلُّ النَّاسِ قِيمَةً أَقَلُّهُمْ عِلْماًو كم‏بهاترين مردم كم‏دانش‏ ترين آنها است.
وَ أَقَلُّ النَّاسِ لَذَّةً الْحَسُودُو كم‏لذت‏ ترين مردم حسود است.
وَ أَقَلُّ النَّاسِ رَاحَةً الْبَخِيلُو كم راحت ‏ترين مردم بخيل است .
وَ أَبْخَلُ النَّاسِ مَنْ بَخِلَ بِمَا افْتَرَضَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَيْهِو بخيل ترين مردم آنكه بخل ورزد بدانچه خدا بر او واجب كرده است .
وَ أَوْلَى النَّاسِ بِالْحَقِّ أَعْلَمُهُمْ بِهِو سزاوارترين مردم به حق داناترين مردم به حق است .
وَ أَقَلُّ النَّاسِ حُرْمَةً الْفَاسِقُو کم حرمت‏ ترين مردم فاسق است.
وَ أَقَلُّ النَّاسِ وَفَاءً الْمُلُوكُو كم وفا ترين مردم پادشاهانند.
وَ أَقَلُّ النَّاسِ صَدِيقاً الْمَلِكُ [صِدْقاً الْمَمْلُوكُ‏]و كم دوستترين مردم پادشاه است .
وَ أَفْقَرُ النَّاسِ الطَّمِعُو درويش ‏ترين مردم، طمعكار تست .
وَ أَغْنَى النَّاسِ مَنْ لَمْ يَكُنْ لِلْحِرْصِ أَسِيراًو توانگرتر مردم كسى است كه اسير آز و طمع نيست.
وَ أَفْضَلُ النَّاسِ إِيمَاناً أَحْسَنُهُمْ خُلُقاًو برترين مردم در ايمان خوش‏ خلق‏ترين آنها است.
وَ أَكْرَمُ النَّاسِ أَتْقَاهُمْو گرامي ترين مردم با تقواترين آنهاست.
وَ أَعْظَمُ النَّاسِ قَدْراً مَنْ تَرَكَ مَا لَا يَعْنِيهِو با قدرترين مردم كسى است كه پيرامون كار بى ‏معنى نگردد.
وَ أَوْرَعُ النَّاسِ مَنْ تَرَكَ الْمِرَاءَ وَ إِنْ كَانَ مُحِقّاًو پارساترين مردم كسى است كه جدال را ترک کند گرچه حق با او باشد.
وَ أَقَلُّ النَّاسِ مُرُوءَةً مَنْ كَانَ كَاذِباًو نامردترين مردم دروغگو است.
وَ أَشْقَى النَّاسِ الْمُلُوكُو بدبخت ‏تر مردم پادشاهانند.
وَ أَمْقَتُ النَّاسِ الْمُتَكَبِّرُو مبغوض ترين مردم متكبر است.
وَ أَشَدُّ النَّاسِ اجْتِهَاداً مَنْ تَرَكَ الذُّنُوبَو مجاهدترين مردم آنكه گناهان را ترك كند.
وَ أَحْكَمُ النَّاسِ مَنْ فَرَّ مِنْ جُهَّالِ النَّاسِو فرزانه‏ترين مردم آنكه از جهال بگريزد.
وَ أَسْعَدُ النَّاسِ مَنْ خَالَطَ كِرَامَ النَّاسِو سعادتمندترين مردم آنكه با مردم گرامى رفت و آمد کند.
وَ أَعْقَلُ النَّاسِ أَشَدُّهُمْ مُدَارَاةً لِلنَّاسِو خردمندترين مردم كسى است كه بيشتر مدارا كند.
وَ أَوْلَى النَّاسِ بِالتُّهَمَةِ مَنْ جَالَسَ أَهْلَ التُّهَمَةِو سزاوارترين مردم به تهمت آنكه همنشين متهم باشد.
وَ أَعْتَى النَّاسِ مَنْ قَتَلَ غَيْرَ قَاتِلِهِ أَوْ ضَرَبَ غَيْرَ ضَارِبِهِو سركش ‏ترين مردم آنكه جز قاتل خود را بكشد و جز ضارب خود را بزند.
وَ أَوْلَى النَّاسِ بِالْعَفْوِ أَقْدَرُهُمْ عَلَى الْعُقُوبَةِو سزاوارترين مردم به گذشت، آنكس است که تواناتر است بر كيفردادن.
وَ أَحَقُّ النَّاسِ بِالذَّنْبِ السَّفِيهُ الْمُغْتَابُو سزاوارترين مردم به گناه نابخرد بدگو است.
وَ أَذَلُّ النَّاسِ مَنْ أَهَانَ النَّاسَو خوارترين مردم آنكس است که به مردم اهانت كند.
وَ أَحْزَمُ النَّاسِ أَكْظَمُهُمْ لِلْغَيْظِو محاسبه گر ترين مردم کسي که خشم خود بيشتر فرو خورد.
وَ أَصْلَحُ النَّاسِ أَصْلَحُهُمْ لِلنَّاسِو صالحترين مردم خيرانديشتر آنهاست نسبت بمردم.
وَ خَيْرُ النَّاسِ مَنِ انْتَفَعَ بِهِ النَّاس‏و بهترين مردم کسي است که به مردم سود رساند.
  أمالي صدوق ص 21