بويائى صالح :  
جناب حجة الاسلام سيد قاسم شجاعى نقل كرد:
مرحوم فياض از اوتاد روزگار بود او به ترتيب افراد سخت همت مى گماشت و در عين حال از برخى از اشخاص سخت پرهيز داشت ، مرحوم شهيد مطهرى نيز با اجازه به مخصوص تشريف يافته بود ولى او به مخالفين اش اجازه ملاقات نداد.
از او چند داستان جالب به ياد دارم كه قابل بيان است :
1. روزى آقاى حاج على اصغر طباطبائى برايم گفت روزى آقاى فياض به من دستور داد تا محاسنم را نزنم .
من نيز از آن روز به بعد ريش گذاشته و عليرغم فشارهاى فراوان مسؤ ولين اداره ام به اين كار خويش اصرار ورزيدم اين كار من براى برخى از دريابان شاه بسيار گران آمد روزى يكى از سران رژيم پهلوى ، با تهديد به من گفت :
من امروز به مسافرتى مى روم تا برمى گردم ريشت را زده باشى در غير اين صورت با تو شديدا برخورد مى كنم !
ولى من بنا دستور آقاى فياض كماكان محاسن خويش را نزدم و او نيز وقتى برگشت نتوانست كارى انجام بدهد.
2. روزى براى اينكه يا مرحوم فياض به نماز برويم ، بدون اطلاع وى يا ماشين به سوى خانه اش راه افتاده ام اتفاقا در طول را به ترافيك بزرگى برخورد كرده و دير رسيديم ولى آن روز مرحوم فياض برخلاف گذشته از اتاق بيرون نيامده و به مسجد نرفته و منتظر رسيدن ما بود! در حالى كه ما به او خبر آمدن خويش را نداده بوديم !
3. روزى مرحوم آقاى فياض از يكى دوستانش قول گرفت كه كار خلاف شرع انجام ندهد اتفاقا شبى او به ميهمان عروسى رفته و كارى كه نبايد، انجام داده فردا وقتى او با جمعى از دوستانش به محضر مرحوم فياض ‍ مى رسد مرحوم فياض در لابه لاى سخنانش مى گويد:
برخى از دوستانمان به قولهايى كه مى دهند عمل نمى كنند.
4. در مسافرتى خدمتگذار ايشان پولش را گم مى كند او ناگهان در منزل به خانواده اش مى گويد: اين پول را در جيب لباس من بگذار تا هنگامى كه خدمتگزارمان براى جبران گمشده اش ، دست اش را در جيبم مى كند بدون پول نباشد!؟ ⁽⁴⁹⁾
روزى سرى صالح :  
آية الله خرازى به نقل از عموى بزرگوارشان آقاى حاج سيد محمد كسائى نقل فرمود:

عارف وارسته معاصر مرحوم آقا سيدكريم كفاش

كه تشرفاتش محضر مقدس حضرت ول عصر

عجل الله تعالى فرجه الشريف مسلم است روزى خود داستانى شيرين از زندگى سخت و پر تلاطمش بيان كرد كه :
در زمستانى سخت و سرد، چندين روز نتوانستم از راه كفاشى پولى به دست آورم ، فقر مالى فرزندانم را سخت در فشار جسمى و روحى قرار داده و گرسنگى امان آنان را بريده بود. و در عين حال حاضر نبودم دستم را نزد كسى به گدائى و يا قرص دراز كنم .

دو قرص نان اگر از گندم است يا از جو

دوتاى جامه گر از كهنه است يا از نو.

چهارگوشه ديوار خود بخاطر جمع

كه كس نگويد از اينجاى خيز و آنجا رو.

هزار بار نكوتر: بنزد ابن يمين

ز فر مملك كيقباد و كيخسرو(50).

وضع رقت باز زندگى و بچه هايم چنان بر من گران مى آمد كه شبها را تا مى گذشت به خانه باز گذشته تا شايد صداى ناله و اظهار گرسنگى همسر و فرزندانم را نشنوم !
در شبى طوفانى و سرد كه ساعت از نيمه گذشت با اطمينان از اين كه فرزندان و خانواده ام به خوب رفته اند، از دكه كفاشى بيرون آمده و در كمال اضطراب و ناراحتى روحى و فشار گرسنگى بر خود، آرام آرام به سوى منزل راه افتادم ، به نزديكى كوچه مان كه رسيدم .

گرم نه پير مغان در به روى بگشايد

كدام در بزنم چاره از كجا جويم (51)

ناگاه متوجه كسى شدم كه از پشت مرا به اسم صدا مى زند. ايستاده و ديدم مردى با بقچه اى به سويم مى آيد. پس آمد و فرمود:
آسيد كريم اين بقچه نان را بگير و به خانه ات ببر!
بدون آن كه بدانم او كيست ، از خوشحالى بقچه نان را از او گرفته و به خانه آوردم ، زن و بچه هايم را از خواب بيدار و آنان را به صرف شام دعوت كردم . بقچه نان را باز و در كمال تعجب مشاهده كردم كه تعدادى نان گرم با مقدار زيادى حلواى بسيار مطبوع و معطر در بقچه گذارده شده است . عطر حلوا و تازگى نان اشتهاى همه ما را سخت تحريك نمود، تا جايى كه توان خوردن بود، از آن بقچه غذا خورديم . آنگاه بقچه را با تتمه نان و حلواى باقيمانده ، بسته و در گوشه اتاق نهاديم . آن شب به صبح آمد، وقتى براى استفاده از بقيه نان و حلوا براى صرف صبحانه به سراغ بقچه رفتيم ، در كمال تعجب بقچه را با همان وضعيت اوليه شب گذشته پر از نان گرم و حلوا يافتيم !؟ ⁽⁵²⁾
چند روزى از آن نان و حلوا خورديم ، شادابى و شادمانى به خانه ما بازگشت ، بوى عطر نان و حلوا، فضاى خانه را چنان پر كرده بود، كه حتى همسايه هاى ما نيز متوجه عطرى غير عادى در فضايى خانه مان شده بودند.
روزى زنى از همسايه ها به نزد همسرم آمده و پرسيده بود كه اين بوى عطر از چيست ؟
همسرم با سادگى تمام ، ماجرا را براى آن زن تعريف نمود. آن زن به اصرار تقاضاى مقدارى از آن نان و حلوا مى كند. پس وقتى او براى اجابت تقاضايى همسايه به سراغ بقچه مذكور مى رود، چيزى نمى يابد!!⁽⁵³⁾
اشراق علمى صالح :  
جناب حجة الاسلام حسن قرهى فرمود:
شنيدم زنى در يكى از روستاهاى شمال كشور به طبابت مشغول است و از نيت افراد به روشنى سخن مى گويد پس بديدار آن زن رفتم او در سنين ميانسالى بود و اساسا سوادى نداشت ، ابتدا از او پيرامون حج رفتيم پرسيدم او بلافاصله گفت :
مى بينم كه شما به محض باز شدن راه با اولين گروه به حج مى روى . از او در مورد رشته تحصيل فرزندم پرسيدم او گفت :
او فيزيك مى خواند!
آنگاه او را در درمان بيماريها مسلط يافتم ، اتفاقا يكى از بستگانم به بيمارى خاصى مبتلا بود و به متخصصين مربوطه مراجعه كرده و آنان براى او داروهايى را تجويز كرده بودند براى امتحان از بيمارى آن فرد را پرسيدم او ضمن بيان بيمارى او همان داروهايى را تجويز كرد كه متخصصين مربوطه در تهران تجويز كرده بودند.
از او پرسيدم :
آيا شما با جنيان ارتباط داريد كه به اين حقايق دست مى يابند!
او به تندى گفت ، شاءن انسان بالاتر از آن است كه با اجنه آنهم براى اين نوع كارها ارتباط برقرار كند!
پس به اصرار از او علت را پرسيدم او گفت من در طول زندگى مشكلات فراوانى داشته ام ولى هيچ وقت حمد خداوند را فراموش نكردم قسمتى از بدنم فلج شد الحمدلله گفتم ، نازا بودم هميشه بر الحمدلله گفتن اصرار مى ورزيدم فكر مى كنم كه آن چه اكنون دارم از همان الحمدالله گفتن واقعى در قبال بلايا است . ⁽⁵⁴⁾
پى نوشتها:  
(1) عبدالسلام بن نعيم :
به امام گفتم : من وارد منزل شدم و دعايى جز صلوات بر محمد و آلش يادم نيامد حضرت فرمود: بنده اى كارى بهتر از آن چه تو انجام داده اى نمى تواند انجام دهد.
(2) خدا در قرآن مى فرمايد:
همانا خدا و فرشتگان به پيامبر صلوات و درود مى فرستند، اى اهل ايمان شما نيز بر او صلوات و درود فرستيد.
(3) ابى المعزا از ابوالحسن عليه السلام مى فرمايد:
معنى صلوات خدا و صلوات ملائكه و صلوات مؤ من چيست ؟ فرمود:
صلوات خداوند رحمتى از او است و صلوات ملائكه تزكيه اى از آنها براى پيامبر و صلوات مؤ منين دعاى آنها براى او مى باشد.
(4) پيامبر عظيم الشان عليه السلام مى فرمايد:
صلوات بر من و اهل بيتم نفاق را از بين مى برد.
(5) ابى حمزه از پدرش :
از امام صادق سؤ ال نمودم : ثواب كسى كه اينچنين صلوات بر پيامبر بفرستد، چيست ؟ فرمود: پاك شدن از گناهان ؛ به خدا قسم مانند روزى كه از مادر متولد شده است .
(6) حضرت امام رضا عليه السلام مى فرمايد:
كسى كه نتواند گناهانش را پاك كند بر محمد و آل محمد زياد صلوات بفرستد چرا كه صلوات از بين رفتن گناهان مى شود.
(7) نظامى .
(8) حضرت امام محمد باقر عليه السلام مى فرمايد:
امام حسن عليه السلام در جواب كسى كه در مورد حافظه و فراموشى سؤ ال نموده بود، فرمود: قلب انسان درون ظرف گودى مى باشد و بر آن سرپوشى قرار گرفته هنگامى كه شخص بر محمد و آل محمد بفرستد آن سرپوش كنار رفته و قلب روشن مى گردد و شخص كرده بود ياد مى آورد...
(9) حضرت امام صادق عليه السلام مى فرمايد:
اگر نام پيامبر در نزد شما ذكر شد بر او زياد صلوات بفرستد چرا كه هر كسى بر پيامبر يك صلوات بفرستد خداوند با هزار صف از فرشتگان هزار صلوات بر او مى فرستد و مخلوقى از مخلوقات خدا نمى ماند مگر اين كه به خاطر صلوات ملائكه و خدا بر آن شخص صلوات مى فرستد، هر كس به اين پاداش رغبت نكند مغرور و جاهل است ، و خدا و پيامبر و اهل بيت از او بيزار مى شوند.
(10) حضرت امام صادق عليه السلام مى فرمايد:
... خدا و فرشتگان بر شما درود و صلوات مى فرستد تا شما را از تاريكى به سوى نور هدايت كنند و خدا به مؤ منان مهربان و رحيم است .
(11) هاتف .
(12) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
صلوات بر من نورى بر صراط است .
(13) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
... در ميزان اعمال ، چيزى سنگين تر از صلوات بر محمد و آل محمد نيست .
(14) پيامبر عظيم الشان صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
روز قيامت من در كنار ميزان اعمال هستم پس هر كس گناهانش بيشتر از اعمال نيكش شد با صلوات او و كفه حسناتش را سنگين مى كنم .
(15) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
بخيل ترين مردم آن است كه نام من در نزدش برده شود و بر من صلوات نفرستد.
(16) مؤ يد.
(17) حضرت امام صادق عليه السلام مى فرمايد:
اگر نام پيامبر در نزد شما ذكر شد بر او زياد صلوات فرستيد چرا كه هر كسى بر پيامبر يك صلوات بفرستد خداوند با هزار صف از فرشتگان هزار صلوات بر او مى فرستد مخلوقى از مخلوقات خدا نمى ماند مگر اين كه به خاطر صلوات ملائكه و خدا بر آن شخص صلوات مى فرستد، پس هر كس ‍ به اين پاداش رغبت نكند مغرور و جاهل است ، و خدا و پيامبر و اهل بيت از او بيزار مى شوند.
(18) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
جفاكارترين مردم كسى است كه نام من در نزدش برده شود و بر من صلوات نفرستد.
(19) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
هر كس بر من صلوات بفرستد خدا و ملائكه بر او صلوات مى فرستد پس ‍ هر چقدر مى خواهيد صلوات بفرستيد.
(20) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
با صلوات بر محمد و آل محمد دعاها گشوده مى شود.
(21) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
آخر كلام هر كس صلوات بر من و على باشد وارد بهشت مى شوند.
(22) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
صلوات را بلند بفرستيد زيرا نفاق را از بين مى برد.
(23) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
هر كس در نوشته اى بر من درود فرستد ملائكه همچنان بر او درود مى فرستند، مادامى كه نام من در آن نوشته باشد..
(24) حضرت امام رضا عليه السلام مى فرمايد:
... هرگاه خدا ذكر شود بر محمد و آل محمد صلوات مى فرستد.
(25) پيامبر عظيم الشان صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
هر كس بخواهد به من توسل كند و از طرف من دستاويزى داشته باشد كه با واسطه آن در روز قيامت شفاعتشكنم ، بر اهل بيتم درود فرستد و بر دل آنها شادمانى سرور وارد كند.
(26) محمود سنجرى .
(27) عبدالعلى نگارنده .
(28) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
بگويد: خداوندا بر محمد و آل محمد درود و بركت فرست همانگونه كه بر ابراهيم بركت فرستادى همانا كه تو پسنديده و بزرگوارى .
(29) خدا در قرآن مى فرمايد:
و محققا بدانيد كه شما را اموال و فرزندان (در دنيا) فتن و ابتلايى بيش ‍ نيست .
(30) حضرت اميرالمؤ منين امام على عليه السلام مى فرمايد:
مرگ بهترين هديه براى مؤ من است .
(31) فروغى بسطامى .
(32) حضرت امام مهدى عليه السلام مى فرمايد:
همانا ائمه راهنماى راه خدا و مسلك رضوان او هستند.
(33) حافظ.
(34) جعفر رسول زاده .
(35) آية الله ميرزا محمدتقى ارباب
(36) حافظ
(37) خدا در قرآن مى فرمايد:
به حقيقت مؤ منان همه برادر يكديگرند پس هميشه بين برادران ايمان خود (چون نزاعى شود) صلح دهيد و خدا ترس و پرهيزكار باشيد كه مورد رحمت الهى گرديد.
(38) حضرت اميرالمومنين امام على عليه السلام مى فرمايد:
برادر تو فقط آن نيست كه مادرت بزايد.
(39) حضرت امام صادق عليه السلام مى فرمايد:
مؤ من براى مؤ من به منزله برادر است ، آنها مانند بدنى هستند كه اگر عضوى از آن صدمه ببيند، تمام بدن احساس درد مى كند.
(40) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
مؤ من به برادر خود نياز دارد و از اينكه در كنار او باشد احساس آرامش ‍ مى كند همانگونه كه شخص تشنه به آب سرد نيازمند است و با نوشيدن آن ، گوارا مى شود.
(41) حضرت امام صادق عليه السلام مى فرمايد:
زيانكار كسى است كه برادران و دوستانش زياد نباشند.
(42) حضرت اميرالمؤ منين امام على عليه السلام مى فرمايد:
براى بدست آوردن دوستان حقيقى تلاش كن چرا كه به هنگام آسايش ‍ ياران تو به هنگام سختى و بلا، مدافعان تو مى باشند.
(43) حضرت امام صادق عليه السلام مى فرمايد:
زيانكار كسى است كه برادران و دوستانش زياد نباشند.
(44) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
به دوستان مؤ من خود بيفزاييد چرا كه براى هر مؤ منى در روز قيامت شفاعتى است .
(45) محمدحسين بهجتى .
(46) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
مبادا فريب بازوان خود خورده و بخون بى گناهى دست بيالائيد، همانا در پيشگاه خدا براى انتقامى جاودانه معين شده است . عرض شد يا رسول الله صلى الله عليه و آله انتقام جاودانه چيست ؟ فرمود: آتش جهنم .
(47) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
به هر منظره كه نگاه كردم ، قبر را حتمى تر از آن يافتم (مساله قبر از هر مساله اى يقين تر است .
(48) حضرت امام صادق عليه السلام مى فرمايد:
هرگاه بسوى قبر نگاه كردى ، بگو بار الها آن را باغى از باغهاى بهشت قرار ده ، نه چاله اى از چاله هاى جهنم .
(49) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
سخن همه روزه قبر آنست كه مى گويد: من خانه غريب و وحشتم ، من خانه كرمهايم ، من باغى از باغهاى بهشت يا چاله اى از چاله هاى جهنمم .
(50) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
سخن دائمى قبر آنست كه : من خانه غربت و تنهائيم ، من خانه خاك و كرمم ، هنگامى كه مومنى در قبر دفن شود قبر به او خير مى گويد و در صورتى كه كسى از اهل معصيت يا كافرى در آن دفن شود به او مى گويد:
خوش نيامدى ، سهل و راحت مباد.
(51) حافظ.
(52) حافظ.
(53) مصطفى قمشه (مژده ).
(54) حضرت امام صادق عليه السلام مى فرمايد:
به خدا قسم من كتاب را مانند كف دستم مى شناسم در آن ، خبر آسمان و زمين و آنچه بوده و خواهد بود مى باشد خداوند عزوجل فرمود: در آن بيان هر چيزى است .
(55) حضرت امام صادق عليه السلام مى فرمايد: همانا على عالم بود به وراثت مى رسد. يعنى عالمى از دنيا نمى رود مگر اين كه بعد او كسى مى ماند كه علمش را بداند.
(56) حضرت اميرالمؤ منين امام على عليه السلام مى فرمايد:
اگر علم را از معدن آن بگيرد و آب گوارا بنوشيد و خير را از محل آن ذخيره كنيد و راه روشن و حق را برگزينيد و بپيماييد به مقصد مى رسيد و حقايق برايتان آشكار مى شود.
(57) حضرت امام محمد باقر عليه السلام مى فرمايد:
شيعيان ما را به زيارت قبر امام حسين عليه السلام امر كنيد. چرا كه زيارتش رزق را زياد، عمر را طولانى و بديها را دفع مى كند.
(58) حضرت امام صادق عليه السلام مى فرمايد:
هر كس نيتش نيكو باشد عمرش زياد مى شود.
(59) حافظ.
(60) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
آيا درباره اين چهارپا كه خداوند آن را به تو سپرده از خدا نمى ترسى چرا كه او (چهارپا) از گرسنگى و خستگى كه به او مى دهى شكايت نموده .
(61) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
هر كسى درختى بكارد و بر حفظ و نگهدارى آن تا موقع ثمره دادنش صبر كند براى او در ازاء هر ثمره اى نزد خداوند صدقه است .
(62) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
چهارپا بر صاحبش شش حق دارد هنگام پائين آمدن به او علف دهد. و اگر بر آبى گذشت آب را بر او عرضه كند تا در صورت تشنگى بخورد و او را بى دليل نزند. و بيشتر از طاقت بر او بار ننهند و او را به اندازه توان راه برد و هنگام ايستادن بر پشت او نشيند.
(63) حضرت اميرالمؤ منين امام على عليه السلام مى فرمايد:
اگر علم شخصى زياد شود ادبش نيز بيشتر مى شود و خشيت او از پروردگارش ، افزون مى گردد.
(64) خداوند به حضرت عيسى عليه السلام عليه السلام .
قلبت را با خشيت ادب كن .
(65) حضرت اميرالمؤ منين امام على عليه السلام مى فرمايد:
اگر ادب را از دست دادى همواره خاموش باش .
(66) حافظ.
(67) ابوذر از پيامبر سئوال نمود:
عظيم ترين آيه اى كه خداوند بر تو نازل نموده كدام است فرمود: آية الكرسى .
(68) ابى امامه باهلى مى گويد:
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به من خبر داد و فرمود: آية الكرسى را از گنجى زير عرش به من نمودند و به هيچ پيامبرى قبل از من داده نشده است .
(69) اين نباته از حضرت اميرالمؤ منين پرسيد:
همانا در شكم من زرد آب است ، آيا شفائى برايش هست ؟ فرمود: بلكه بدون درهم و دينار، وليكن بر شكمت آيه الكرسى را مى نويسى ، آنگاه بر روى چيزى آن را نيز نوشته و سپس خورده و آن را در شكمت ذخيره مى كنى ، به اذن خداوند شفا مى يابى . آن مرد اين كار را انجام داد و شفا يافت .
(70) حضرت اميرالمؤ منين امام على عليه السلام مى فرمايد:
هرگاه يكى از شما به چشم درد مبتلا شد آيه الكرسى را به نيت شفا بخواند پس انشاءالله عافيت پيدا مى كند.
(71) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
هر كس چهار آيه از اول بقره و آيه الكرسى و دو آية بعد آن و سه آيه از آخر آن را بخواند امر ناخوشايندى در خود و مالش نمى بيند و شيطان به او نزديك نمى شود و قرآن را فراموشى نمى كند.
(72) حضرت امام صادق عليه السلام مى فرمايد:
براى هر چيزى عصاره اى است و عصاره قرآن آية الكرسى است هر كسى آن را يك بار بخواند هزار سختى از سختى هاى دنيا را از او برطرف مى كند و هزار مى كند و هزار سختى از سختى هاى آخرت را نيز از او دور مى كند كه آسانترين آنها عذاب قبر است و من براى رسيدن به درجات عالى از آن كمك مى گيرم .
(73) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
فاتحه الكتاب و آيه الكرسى و دو آيه از سوره آل عمران (شهد الله انه لا اله الا هو) و (قل اللهم مالك الملك ...) آويزان مى باشند در حالى كه بين آنها و خداوند متعال حجابى نيست ، مى گويند: پروردگار ما را بر زمين و نزد آنان كه تو را معصيت مى كنند فرو مى فرستى ؟ خداوند مى فرمايد: بنده اى از بندگان من كه شما را در بعد هر نماز بخواند بهشت را محل بازگشت و جايگاه قدسى را محل سكونت او قرار مى دهم و هر روز هفتاد مرتبه به او نگاه مى كنم .
(74) حضرت امام صادق عليه السلام مى فرمايد:
دو برادر به نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمدند و گفتند: ما مى خواهيم تجارتى به شام داشته باشيم به ما ذكرى بياموز: اگر به منزل بازگشتيد نماز عشا را بخوانيد و هنگام خواب تسبيح حضرت فاطمه عليه السلام ، و سپس ‍ آية الكرسى را بخوانيد، تا صبح از هر شرى محفوظ خواهيد ماند.
(75) على عيوقى .
(76) مولوى .
(77) حسينعلى غفورى .
(78) حضرت اميرالمؤ منين امام على عليه السلام مى فرمايد:
سلامتى بهترين نعمتهاست .
(79) حضرت امام صادق عليه السلام مى فرمايد:
نعمتهاى دنيوى امنيت و سلامت جسم : نعمت كامل اخروى وارد شدن به بهشت مى باشند.
(80) حضرت اميرالمؤ منين امام على عليه السلام مى فرمايد:
زكات سلامتى ، تلاش در راه اطاعت خداوند است .
(81) حضرت اميرالمؤ منين امام على عليه السلام مى فرمايد:
سلامت بدن گواراترين لذتها است .
(82) حضرت اميرالمؤ منين امام على عليه السلام مى فرمايد:
با سلامت جسمى ، لذتها كامل مى شود.
(83) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
آگاه باشيد همانا فقر و نيازمندى ، بلا است و بدتر از فقر مالى بيمارى جسمى است و بدتر از بيمارى بدن ، بيمارى قلب است .
(84) خاقانى .
(85) عبيد زاكانى .
(86) حضرت اميرالمومنين امام على عليه السلام مى فرمايد:
اساس و پايه دين امانتدارى و وفايى به عهد است .
(87) حضرت اميرالمؤ منين امام على عليه السلام مى فرمايد:
كسى كه به عهد خود وفا نمى كند دين ندارد.
(88) حضرت امام محمد باقر عليه السلام مى فرمايد:
خداوند عزوجل رعايت سه خصلت را بدون استثنا بر همگان واجب كرده است : امانتدارى ، وفاى به عهد براى نيكوكار و بدكار و نيكى به پدر و مادر چه نيك كردار باشند چه بدكردار.
(89) پيامبر عظيم الشان صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
محبوبترين دينها نزد خداوند دين حنيفى سهل و آسان است .
(90) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
مصيبت در دين بزرگترين مصائب است .
(91) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
به زيادى نماز و حج و معروف و ناله هاى آنها در شب نگاه نكنيد بلكه به راستى گفتار و امانتدارى آنان بنگريد.
(92) حضرت اميرالمومنين امام على عليه السلام مى فرمايد:
هر كس دين خدا را بازيچه قرار بدهيد خداوند سبحان او را در آتش ‍ جاودانه قرار مى دهد.
(93) حضرت اميرالمومنين امام على عليه السلام مى فرمايد:
فساد دين در طمع است .
(94) حضرت امام صادق عليه السلام مى فرمايد:
همانا خداوند (عزوجل ) ملائكه (فرشتگان ) را از نور آفريده است .
(95) حضرت امام صادق عليه السلام مى فرمايد:
خداوند عالم ، فرشتگان را از همه مخلوقات بيشتر آفريده است .
(96) حضرت اميرالمومنين امام على عليه السلام مى فرمايد:
در بيان صف فرشتگان ): آنها از همه مخلوقاتت نسبت به تو آگاهترند و بيشتر از همه مخلوقات از تو مى ترسند و از همه به تو نزديكترند (آنها) در صلب پدران قرار نگرفته اند، و رحم مادران آنها را در خود جاى نداده و از آبى پست خلق نشده اند، ناراحتيها و مشكلات زندگى آنان را متفرق نساخته ، با وجود اين مقام و قربى كه به تو دارند، و منزلى كه نزد تو يافته اند، و تمايلاتى كه در تو خلاصه كرده اند، و طاعتهاى فراوانى كه براى تو انجام مى دهند، و با اينكه از فرمان تو كمتر غفلت مى ورزند، اگر كنه آنچه از (عظمت ) تو بر آنها پوشيده اسدت (را) مشاهده مى كردند، حتما اعمال خويش را ناچيز مى شمردند.
(97) حضرت اميرالمؤ منين امام على عليه السلام مى فرمايد:
در بيان صفت ملائكه آمده است : خداوند آنها را به صورتهاى مختلف و اندازه هاى گوناگون آفريد.
(98) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
خداوند فرشتگان را از نور آفريده است ، همانا بعضى فرشتگان از پشه كوچكتر مى باشند.
(99) حضرت امام صادق عليه السلام مى فرمايد:
خداوند فرشتگان را به شكلهاى مختلف آفريده است . حضرت رسول صلى الله عليه و آله جبرئيل عليه السلام را ديد در حاليكه شش صد بال داشت و در ساق پايش گوهرى بود مانند قطره شبنم ، روى برگ گياه (و از جهت عظمت بين آسمان و زمين را پر كرده بود.
(100) حضرت امام صادق عليه السلام مى فرمايد:
قسم به آنكه جانم در اختيار اوست ، همانا تعداد فرشتگان در آسمانها بيشتر است از تعداد ذرات خاك در زمين ، و در هر نقطه آسمان فرشته اى است كه مشغول ذكر و ياد خدا ميباشد و بر تك تك درختان و كلوخهاى زمين فرشتگانى گماشته شده است .
(101) حضرت اميرالمومنين امام على عليه السلام مى فرمايد:
حضرت اميرالمؤ منين امام على عليه السلام مى فرمايد:
همانا عمر، نفسهايى معدود است .
(102) حضرت اميرالمومنين امام على عليه السلام مى فرمايد:
عمر تو وقتى است كه در آن هستى .
(103) حضرت اميرالمؤ منين امام على عليه السلام مى فرمايد:
همانا تو منزله تعدادى روز هستى هر روز كه مى گذرد قسمتى از عمر تو را با خود مى برد پس طلب را كم كن و در حس كسب تلاش كن .
(104) حضرت اميرالمومنين امام على عليه السلام مى فرمايد:
ساعتى از روزگار تو كم نشود مگر اين كه قسمتى از عمر تو كم شود.
(105) حضرت اميرالمومنين امام على عليه السلام مى فرمايد:
اگر عمرت را در طاعت خدا مصرف كنى سرمايه سعادت تو مى گردد.
(106) حضرت اميرالمومنين امام على عليه السلام مى فرمايد:
همانا نفسهايت تشكيل دهنده عمر تو هستند آنها را در امرى كه تو را به خدا نزديك نمى كند تلف نكن .
(107) حضرت على بن حسين عليه السلام مى فرمايد:
خدايا به من عمر بده مادامى كه عمر من در طاعت تو باشد پس زمانى كه عمر من چراگاه شيطان نشد جانم را بگير.
(108) حضرت فاطمه زهرا عليه السلام مى فرمايد:
خداوندا به واسطه علم غيبت و قدرت بر آفرينشت ، مرا زنده بدار تا هنگامى كه زندگى براى من خير است ، و مرا بميران آن زمان كه مرگ براى من خير باشد.
(109) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
خوشا به حال كسى كه عمرش طولانى گشت و عملش نيكو گرديد پس ‍ جايگاه بازگشتش نيكو گشت چرا كه خدا از او راضى است و واى به حال كسى كه عمرش طولانى گشت و عملش زشت گرديد و جايگاه بازگشتش ‍ بد شد زير خدا بر چنين شخصى غضب كرده است .
(110) حضرت اميرالمومنين امام على عليه السلام مى فرمايد:
براى بنده در روز قيامت به ازاى هر روز عمرش 24 گنجه به عدد ساعات آن روز) باز شود...
(111) حضرت اميرالمومنين امام على عليه السلام مى فرمايد:
چقدر ساعات روز و روزهاى ماه و ماههاى سال و سالهاى عمر زودگذر است .
(112) حضرت اميرالمومنين امام على عليه السلام مى فرمايد:
چيزى از كبريت سرخ گرانبهاتر نيست مگر باقيمانده عمر مؤ من .
(113) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
چهار چيز قبل از چهار چيز غنيمت شمار: جوانى را قبل از پيرى و سلامتى را قبل از بيمارى و ثروت را قبل از تنگ دستى ، و زندگى را قبل از مرگ .
(114) حضرت اميرالمومنين امام على عليه السلام مى فرمايد:
اگر از عمر گذشته ات پند مى گرفتى هر آينه باقيمانده عمر خود را حفظ مى كردى .
(115) حضرت اميرالمومنين امام على عليه السلام مى فرمايد:
پرداختن به چيزى كه از دست رفته وقت را تلف مى كند.
(116) حضرت اميرالمومنين امام على عليه السلام مى فرمايد:
الان الان اى مردم قبل از پشيمانى و قبل از آن كه به خاطر تضييع حق خدا.
(117) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
كسى از شما آرزوى مرگ نكند.
(118) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
كسى از شما آرزوى مرگ نكند چون نمى داند كه براى خودش چه چيزى پيش فرستاده است .
(119) سلمان فارسى رحمه الله مى فرمايد:
اگر عبادت خدا و همنشينى با مردمى كه كلام زيبا را به شيرينى خرماى خوشمزه بر زبان جارى مى كنند، نبود هر آينه مرگ را آرزو مى كردم .
(120) حضرت امام صادق عليه السلام مى فرمايد:
مردى به نزد امام صادق عليه السلام آمد و گفت : دنيا براى من خيلى سخت مى گذرد و آرزوى مرگ مى كنم ؟ حضرت فرمود: آرزوى زندگى كن براى آن كه اطاعت كنى نه معصيت اگر زندگى كنى و اطاعت نمايى براى تو بهتر است از اين كه بميرى و نه اطاعت كنى و نه معصيت .
(121) حضرت اميرالمومنين امام على عليه السلام مى فرمايد:
طولانى شدن عمر باعث زيادى مصائب مى شود.
(122) حضرت اميرالمومنين امام على عليه السلام مى فرمايد:
ثمره زندگى طولانى پيرى و بيمارى است .
(123) حضرت اميرالمومنين امام على عليه السلام مى فرمايد:
هر كس بقاء را دوست دارد بايد قلب صبورى براى مصائب مهيا كند.
(124) دكتر فلسفى .
(125) حضرت امام صادق عليه السلام مى فرمايد:
نيت نيكو باعث باعث طولانى شدن عمر مى شود.
(126) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
و به پاكى و طهارت بدن بيفزا تا عمرت زياد شود.))
(127) حضرت امام صادق عليه السلام مى فرمايد:
اگر دوست دارى خدا عمرت را طولانى كند پدر و مادرت را خوشحال كن .
(128) حضرت امام صادق عليه السلام مى فرمايد:
خوش رفتارى با خانواده باعث طولانى شدن عمر مى شود.))
(129) حضرت امام صادق عليه السلام به مسير فرمود: اى ميسر بيش از يكى دو بار رسيد و هر دفعه خداوند آن را به خاطر صله رحمى كه انجام مى دهى به تاخير انداخت اگر مى خواهى عمرت زياد شود به پدر و مادرت نيكى كن ..
(130) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
نيكى و احسان سبب طولانى شدن در عمر مى شود.
(131) ابن يميم .
(132) خدا در قرآن مى فرمايد:
و هر چه انفاق يا نذر كنيد خدا بر آن آگاه است و ستمكاران يار و ياور ندارند.
(133) حضرت امام زين العابدين عليه السلام مى فرمايد:
امام على حسين عليه السلام در شب تاريك با كوله بارى بر دوش خارج مى شود و درب تك تك خانه ها را مى زد و به آنها عطا مى نمود، و صورتش ‍ را مى پوشاند تا شناخته نشود.
(134) پيامبر عظيم الشان اسلام عليه السلام مى فرمايد:
صدقه باعث طولانى شدن عمر و افزوده شدن حسنات مى شود.
(135) پيامبر عظيم الشان صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
دعاى خردسالان امت من تا وقتى كه گناه نكرده اند؛ مستجاب است .
(136) پيامبر عظيم الشان صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
دعاى غايب در حق غايب از هر چيزى ديگر سريعتر به اجابت مى رسد.
(137) خدا در قرآن مى فرمايد:
آفرين بر قدرت كامل بهترين آفريدگار.
(138) حضرت امام رضا عليه السلام مى فرمايد:
استعمال بوى خويش روش پيامبران است .
(139) حضرت امام صادق عليه السلام مى فرمايد:
استفاده از عطر، سنت و روش پيامبران است .
(140) نراقى .
(141) خدا در قرآن مى فرمايد:
(همانا روزى دهنده خلق تنها خداست كه صاحب اقتدار و قوت ابدى است .
(142) خدا در قرآن مى فرمايد:
اى رسول خداى من هر كه را بخواهد روزى وسيع دهد و هر كه را بخواهد تنگ روزى گرداند و ليكن اكثر مردم از اين حقيقت آگاه نيستند.
(143) حضرت اميرالمومنين امام على عليه السلام مى فرمايد:
... همانا اين كلاغ و اين عقاب و اين كبوتر و اين شترمرغ است و هر پرنده اى را به اسمش خواند و روزيش را تكفل نمود..
(144) حضرت امام زين العابدين عليه السلام مى فرمايد:
در حمد خداوند عزوجل ... و براى هر جاندارى از آنها قوت معلوم و مقسومى از رزقش قرار داد و هيچكس نمى تواند آن را كم يا زياد كند.
(145) حضرت امام حسن عسكرى عليه السلام مى فرمايد:
رزق ضمانت شده اى تو را از عمل واجبى مشغول نكند.
(146) حضرت اميرالمومنين امام على عليه السلام مى فرمايد:
چه بسيار افرادى كه خود را در طلب روزى به زحمت انداخته اند و روزى آنها اندك است و چه بسيار افرادى كه در طلب زياد تلاش نمى كنند ولى قدر آنها را مساعدت نموده (رزقشان را زياد كرده است .
(147) پيامبر عظيم الشان صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
اگر فرزند آدم از رزق و روزى خودش فرار كند همان گونه كه از مرگ فرار مى كند رزق و روزى او به وى مى رسد.
(148) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
خداوندا با دارد از اين كه روزى بندگان را در جائى قرار دهد كه از آن آگاهند.
(149) حافظ.
(150) حضرت اميرالمومنين امام على عليه السلام مى فرمايد:
به هر كسى كه روزيى برسد كه گامى در به دست آوردنش بر نداشته باشد، و دستى در طلب آن دراز ننموده باشد، و بر آن متعرض نشده باشد از جمله كسانى است كه خداوند عزوجل او را در كتاب خود ذكر نموده است : (هر كس براى خدا تقوى پيشه كند خداوند براى او مخرج راه گريزى قرار مى دهد و او را از جائى كه آگاه است و از جائى كه آگاه نيست روزى مى دهد.
(151) حضرت امام محمدباقر عليه السلام مى فرمايد:
ارتكاب گناه باعث سلب روزى مى شود..
(152) حضرت امام صادق عليه السلام مى فرمايد:
خوردن مال حرام باعث از بين رفتن رزق مى شود..
(153) حضرت امام رضا عليه السلام مى فرمايد:
مؤ من به حقيقت ايمان نمى رسد مگر اين كه سه خصلت در او باشد:
خصلتى از پروردگار و خصلتى از پيامبر و خصلتى از وليش اما خصلت پروردگار، رازدارى مى باشد كه خداوند عزوجل فرمود: عالم غيبت است و هيچ كس از غيبت او آگاه نمى شود مگر آن رسولى كه خدا به آن راضى باشد.
(155) خدا در قرآن مى فرمايد:
و ما شما را به بد و نيك مبتلا كرده بيازماييم .
(156) حضرت امام صادق عليه السلام مى فرمايد:
خداوند عالم در هر گرفتارى و گشايشى لطف و امتحانى قرار داده است .
(157) خدا در قرآن مى فرمايد:
خداوند هرگز مومنان را بدين حال كنونى كه مومن و منافق متشبهند وا نگذارند تا آنكه با آزمايش ، بدسرشت را از پاك گوهر جدا كند.
(158) خدا در قرآن مى فرمايد:
و البته ما شما را در مقام امتحان مى آوريم تا آنكه در راه خدا مجاهد و كوشش دارد و بر رنج آن صبر مى كند مقامش را معلوم سازيم و اخبار و اظهارات شما را هم بيازماييم .
(159) خدا در قرآن مى فرمايد:
و اوست خدايى كه آسمان و زمين را در فاصله شش روز آفريد و عرش با عظمت او بر آب قرار يافت تا شما را بيازمايد كه عمل كداميك از شما نيكوتر است و اى رسول اگر محققا به اين مردم برگويى و پس از مرگ زنده خواهيد شد. كافران خواهند گفت كه اين سخن را حقيقى جز سحر و خيال موهوم نيست .
(160) حضرت اميرالمومنين امام على عليه السلام مى فرمايد:
و همانا امتحان و غربال شويد، تا جايگاه اصلى هر كسى آشكار شود و پيشتازان واقعى كه عقب مانده اند به پيش آيند و آنان كه بايد عقب باشند، عقب بمانند.
(161) حضرت اميرالمومنين امام على عليه السلام مى فرمايد:
در حال ثروت و گشايش شادمان مباش ، و در حال تنگ دستى و گرفتارى ناراحت مباش همانا! طلا با حرارت آتش امتحان مى گردد، و مؤ من با گرفتاريها و سختيها.
(162) حضرت امام صادق عليه السلام مى فرمايد:
گرفتارى و مشكلات پيامبران از همه مردم بيشتر است ، پس از پيامبران ، كسانى كه به مقام انبياء نزديك ترند، گرفتارى بيشترى دارند و به همين ترتيب .
(163) حضرت اميرالمومنين امام على عليه السلام مى فرمايد:
همانا، رسيدن بلاء و مشكلات به مؤ من پرهيزكار، سريعتر است از رسيدن باران به گودالهاى زمين .
(164) حضرت امام صادق عليه السلام مى فرمايد:
طرفداران حق ، دائما گرفتار مشكل مى باشند، همانا كه سختى دنيوى اين مشكلات كوتاه است ، و آسايش طولانى در آخرت بدنبال دارد.
(165) پيامبر عظيم الشان اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
گرفتاريهاى مؤ من بر پنج قسم است : مؤ منى كه به او رشك مى برد، و منافقى كه به او كينه مى ورزد، و كافرى كه با او سر جنگ دارد، و نفس ‍ اماره اى كه با او جدال مى كند، و شيطانى كه درصدد گمراهى اوست .
(166) حضرت امام محمد باقر عليه السلام مى فرمايد:
مؤ من به هر شكلى گرفتار مى شود، و به هر مرگى مى ميرد، اما اقدام به خودكشى نمى كند.
(167) حضرت امام موسى كاظم عليه السلام مى فرمايد:
هرگز به مقام مؤ من واقعى نمى رسيد، مگر اينكه گرفتارى را نعمت و آسايش را مصيبت حساب كنيد و اين به آن جهت است كه صبر در برابر مشكلات بهتر است از غفلت هنگام آسايش .
فصل سوم : وظايف صالحان : 
يتيم نوازى صالح :  
مرحوم آيه الله شيخ مرتضى حائرى رحمه الله به نقل از پدرشان آية الله مؤ سس رحمه الله نقل مى كند:
مرحوم پدرم آقاى حاج محمد جعفر رحمه الله سالها پس از ازدواج فرزنددار نمى شد. او براى فرزنددار شدن ، چاره آن ديد كه زنى را به همسرى بگيريد، تا شايد از او فرزندى به دست آورد. پس با زنى كه شوهرش از دنيا رفته و دختر 7 ساله داشت ازدواج موقت نموده و به خانه آن زن مى رود. در همان زمان ، وقت فريضه نماز مى رسد و او به نماز مى ايستد، زن از فرصت استفاده كرده و در آن هواى سرد زمستانى ، دخترك يتيم 7 ساله را در حالى كه از سرما مى لرزيد است به بهانه اى واهى از خانه بيرون مى فرستد، تا خانه براى انجام آماده شود.
مرحوم حاج محمد جعفر رحمه الله كه مشغول نماز بوده ، متوجه اعتراض ‍ مظلومانه دخترك يتيم مى شود كه مى گويد: مادر من در اين هواى سرد كجا بروم ؟ او به شدت ناراحت شده ، نماز را به پايان رسانده و پس از پرداخت مهريه ازدواج موقت زن و فسخ مدت او، از خانه خارج مى شود و با خداى خود چنين به مناجات مى پردازد:
خدايا! ديگر پيدا كردن فرزندى ، زنى نمى گيرم ، كه احيانا دل كودك يتيمى به خاطر من آزرده شود، تو اگر بخواهى قدرت دارى كه از همان زن اول من كه تا كنون فرزندى نياورده به من فرزندى عنايت كنى و اگر هم نخواهى خود دانى ! خدايا امر من موكل به توست ، مى خواهى فرزند از همان زن اولى بده و مى خواهى نيز نده !؟
پس از آن حادثه ، چيزى نمى گذرد كه خداوند تنها فرزند آن خانواده را آية الله شيخ عبدالكريم حائرى رحمه الله ⁽⁵⁵⁾ عنايت مى كند!

تا به دامان تو ما دست تولا زده ام

به تولاى تو بر هر دو جهان پا زده ايم

نشوى غافل از انديشه ى شيدائى ما

گرچه زنجير بپاى دل شيدا زده ام (56)(57)

ماءواى صالح :  
جناب حجه الاسلام حسن فتح الله پور به نقل از عارف وارسته اى فرمود:
مرحوم حاج ميرزا احمد چلوئى از بازاريان صالح و صادق تهران بود،
او بر خلاف همگان بر سر در مغازه اش نوشته بود: نسيه و وجه دستى داده مى شود، حتى به جنابعالى .
و واقعا نيز چنين بود، او از دو ساعت به ظهر مانده ، فروش غذا را شروع كرده و پس از يك ساعت از ظهر گذشته ، غذايش براى فروش تمام مى شد، آنگاه از فروش باقيمانده غذاى ديگها جلوگيرى و آنها را به طور مجانى به مستمندان مى داد، بسيارى از فقرا به او مراجعه كرده و او با وقار و متانت فراوان ظرفهايشان را پر از غذا كرده و سير مى نمود.
روزى او با زياد شدن فساد و فحشاء در تهران ، تصميم گرفت از آن شهر به سوى قم و يا به شهر يزد كوچ كند و عليرغم مخالفت بسيارى از دوستانش ، بر كوچ خويش اصرار مى ورزيد، كه ناگهان از سوى حضرت بقية الله عجل الله تعالى فرجه الشريف از برايش پيغام اقامت در تهران رسيد. پس او نيز به اطاعت تا پايان عمر در تهران زيست ، تا آنكه از دنيا رفت ⁽⁵⁸⁾