ghadeer.org

از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم ، آن حضرت فرمود:
((زن بگيريد تا روزى شما به وسيله او زياد گردد)).⁽³¹⁾
از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم ، آن حضرت فرمود:
((هر كس از ترس فقر و ندارى زن نگيرد، به خدا گمان بد برده است ، به تحقيق كه خداى تبارك و تعالى در قرآن فرموده : شما ازدواج كنيد، اگر فقير باشيد خدا از فضل و كرم خويش شما را غنى و بى نياز مى گرداند)).⁽³²⁾
از امام صادق عليه السلام ، آن حضرت فرمود:
((هر كس از ترس فقر زن نگيرد به خدا سوء ظن برده و گمان بد كرده است )).⁽³³⁾
از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم ، آن حضرت فرمود:
((هر كس ازدواج كند خداى عزوجل را پاك و پاكيزه ملاقات نمايد، با زوجه خود ملاقات كند و هر كس از ترس ندارى ازدواج كردن را ترك نمايد به تحقيق به خدا گمان بد برده است )).⁽³⁴⁾
از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم ، آن حضرت فرمود:
((جوان انصارى خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم آمد و از فقر و ندارى شكايت كرد، حضرت به او فرمود:برو زن بگير.
جوان گفت : من حياء مى كنم دوباره به عنوان اظهار حاجت به پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله و سلم مراجعه كنم .
يكى از انصار وى را ملاقات كرده و گفت : من دختر بالغى دارم مى خواهى او را بگيرى ؟ جوان با او ازدواج كرد و خداوند روزى او را توسعه داد و روزى جوان خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم رسيد و قضيه را بر آن حضرت تعريف كرد.
حضرت فرمود: ((جوانان زن بگيريد)).⁽³⁵⁾
يكى از معصومين عليهم السلام فرمود:
((مردى خدمت رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله و سلم آمد و از فقر و حاجت به آن حضرت شكايت كرد، حضرت فرمود:برو زن بگير كه زن گرفتن روزى را زياد مى كند)).⁽³⁶⁾
از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم ، آن حضرت فرمود:
((روزى را بوسيله زن گرفتن تحصيل كنيد و بدست آوريد)).⁽³⁷⁾
از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم ، آن حضرت فرمود:
((براى وسعت رزق ، زن بگيريد، زن بركت دارد)).⁽³⁸⁾
به كلامى از امام صادق عليه السلام ، (خوب توجه كنيد)
((اسحاق بن عمار گويد: به حضرت صادق عليه السلام عرض كردم : مردم مى گويند: شخصى خدمت رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله و سلم آمد و از تنگدستى و فقر به آن حضرت شكايت كرد، حضرت فرمود:زن بگير، مرتبه دوم شكايت كرد باز حضرت فرمود:
زن بگير، تا اينكه سه بار اين كار انجام شد، آيا اين حديث صحيح است ؟
حضرت فرمود:آرى صحيح است ، رزق و روزى با زن و فرزند همراه است )).⁽³⁹⁾
((امام صادق عليه السلام فرمايد: مردى خدمت پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله و سلم آمد و اظهار فقر و تهى دستى كرد، حضرت به او فرمود: برو زن بگير، رفت ازدواج كرد، درهاى رزق به رويش گشوده شد)).⁽⁴⁰⁾
در تاريخ نمونه هاى زيادى در اين مورد ديده شده است .
زن و شوهر لباس همديگرند!
خداوند تبارك و تعالى در (قرآن ) زنان را لباس مردان و مردان را لباس زنان معرفى كرده و مى فرمايد:
هن لباس لكم و انتم لباس لهن ...
آنان (زنان ) لباس شما هستند و شما (مردان ) لباس آنان هستيد، هر دو زينت همديگر و باعث محجوب ماندن يكديگر!
مى دانيد كه لباس به معنى : جامعه - پوشاك - تن پوش را گويند و در ظاهر زينت و زيبائى انسان بوسيله لباس ظاهرى است خداى تعالى هم با اين تشبيه زيبا و ساده خواسته مردمان را به امر ازدواج متوجه سازد و زن و مرد يا به تعبير ديگر (زن و شوهر) را به منزله لباس همديگر معرفى فرموده است كه در حقيقت اگر ما دقت كنيم مى بينيم چنانكه لباس براى پوشش و آرامش ‍ و حفظ و زيبائى بدن محسوب مى شود همانطور همسران هم مانند لباس ‍ عيوب همديگر را پوشانده و آرامش همديگر را حفظ مى نمايند و به اضافه آن مايه زينت و زيبائى همديگر نيز هستند.
همچنان لباس چنانكه آدمى را از سرما و گرما نگه مى دارد و از مرضهاى زياد مصون مى دارد و زن و شوهر هم نسبت به همديگر چنان هستند. آنان با اشباع غريزه شهوت كه خود مايه عفت است به اين معنى وقتى آدمى زوج و زوجه داشته باشد مى تواند عفت خود را حفظ كند و در جامعه و خارج از منزل بسوى فتنه و فساد نرود:

زن و مرد هر دو لباس دگرند چون لباسند و به عفت نگرند
همچو تن پوش بوند، سوى گناه نروند، چهره هم مى نگرند
در تفسير (منهج الصادقين ) در ذيل اين آيه شريفه آمده است كه روزى زنى بنام (خولاء) به خانه تشريف نداشتند، او پيش (عايشه ) نشست و درد دل خود را شروع كرد و گفت : از آن روزى كه من شوهر كرده ام هر شب خود را مثل شب اول زينت كرده و عطر مى زنم و به بستر شوهرم مى روم ولى او از من روى بر مى گرداند ولى من از براى رضاى خدا از او روى بر نمى گردانم و بر بى توجهى او تحمل مى كنم ، آمدم از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم بپرسم آيا از اين جهت من در پيشگاه خداوند اجر و مزدى دارم ؟!
عايشه گفت : صبر كن رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم بيايد، آنقدر نگذشت كه آن حضرت تشريف آورد، خولاء قصه خود را به آن حضرت معروض داشت ، رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم بر آن زن فرمود: آيا منقاد و فرمانبردار او هستى ؟
خولاء جواب داد: بلى يا رسول الله ، آيا مرا مزدى باشد؟!
حضرت فرمود:
هر آن زن كه در خانه شوهر بنوعى سلوك كند كه موجب صلاح شوهر باشد حقتعالى آن را چندين حسنه مى نويسد و سيئه محو مى كند و درجات او را بالا مى برد، و هر آن زن كه از شوهر خود حامله باشد او را مزد زيادى خواهد داد، مزد او مثل كسى خواهد بود كه تمامى عمر (قائم الليل و صائم النهار) باشد و هر يك بار كه كودك را شير دهد چنان باشد كه بنده اى را آزاد كرده است ، چون كودكش را از شير باز گيرد منادى از آسمان ندا مى زند كه گناهان گذشته تو آمرزيده شد.
عايشه هم كه در آنجا حاضر بود، گفت : يا رسول الله ، زنان را كه اين همه ثواب است مردان را چيست ؟
حضرت تبسمى كرد و فرمود:
هر مردى كه براى مراوده دست زن خود را بگيرد، حقتعالى او را حسنه كرامت فرمايد و اگر دست در گردنش كند ده حسنه بر او مى نويسد، اگر او را ببوسد بيست حسنه بر وى ضبط شود، اگر با وى نزديكى كند چندان ثوابش ‍ دهند كه از همه دنيا بيشتر بود و چون غسل كند به هر موئى كه آب از وى مى گذرد سيئه محو مى شود و درجه بالا مى رود و ثوابى كه براى غسل او مى دهند بهتر است از همه دنيا و هر چه در آن است ، و حقتعالى بواسطه او با ملائكه مباهات مى كند و بر آنان مى فرمايد: شما را گواه گرفتم بر اينكه آمرزيدم او(آن مرد) را (اين هم ثواب مرد).
البته من مى خواهم در اينجا متذكر بشوم كه در اينجا و يا در جاهاى ديگر روايات براى ضبط (حسنه ) و محو (سيئه ) وارد گرديده بعضى از عوام كم همت ، سؤ استفاده هائى كرده و فكر مى كنند كه مثلا بكار آميزش زياد و يا شهوترانى مفرط خداوند اين همه ثواب و پاداش مى دهد.
ولى آنان بايد كاملا دقت كنند و بدانند كه اين نوع مزد و پاداش ضبط حسنه و يا محو سيئه و يا رفع درجات براى آن است كه كسى به فرمان خدا به قصد پيروى از فرمان خدا عمل كرده باشد آن همه اجر و ثواب دارد، نه به قصد هوسرانى و يا شهوترانى مفرط، پس هر كارى را بايد به قصد پيروى از فرمان خدا كه سعادت در آن است انجام داد، نه به قصد لذت جسمانى و يا از روى هوى و هوس به دستور شيطان .

كنى هر كار از بهر خدا كن كه تاگيرى ز او مزد گرانى
ز بهر خود كنى گر جمله كار ز شيطان باشد و خود هم همانى
در اسلام تبطل و رهبانيت نيست
دين مقدس اسلام پيروان خود را ترغيب و تشويق بر ازدواج نموده است و آنان را از (تبطل ) و(رهبانيت ) بر حذر كرده و نهى نموده است به چند روايت در اين مورد خوب توجه كنيد.
از امام جعفر صادق عليه السلام منقول است كه آن حضرت فرمود:
((از اخلاق پيغمبران است دوست داشتن زنان و گمان ندارم كسى را كه در ايمان او چيزى زياد شود مگر آنكه محبت زنان در او زياده مى شود، و هر كه محبت زنان او را زياده شود فضيلت ايمانش بيشتر مى شود)).⁽⁴¹⁾
امام محمد باقر عليه السلام فرمود:
((خوشم نمى آيد كه دنيا و آنچه در دنياست داشته باشم و يك شب بى زن بخوابم ، سپس فرمود: دو ركعت نماز كه خدا بكند بهتر است از عزبى كه شبها تمام نماز بخواند و روزها روزه باشد و فرمود: بدترين شما عزبهايند)).⁽⁴²⁾
از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم روايت شده كه آن حضرت فرمود:
((هر كس ازدواج كند نصف دينش را باز يافته و احراز كرده است و درباره نيم ديگر بايد تقوى داشته باشد تا به كمك خداى تبارك و تعالى آن را هم حفظ نمايد))⁽⁴³⁾
باز از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم است كه فرمود:
((هر كس در ابتداى سنين جوانى ازدواج نمايد، شيطان فرياد بر مى آورد: واى بر من - اى واى بر من كه اين جوان با ازدواج كردنش دو سوم دينش را از شر من حفظ كرد، پس بايد بنده در نگهدارى يك سوم ديگر بكوشد و جانب خدا را رعايت كند)).⁽⁴⁴⁾
باز در حديثى آمده است :
زنى خدمت رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله و سلم آمد و شكايت كرد كه شوهرم پيش من نمى آيد.
حضرت فرمود: خود را خوشبو كن تا به نزديك تو آيد.
آن زن گفت : هيچ بوى خوشى را نگذاشتم مگر آنكه خود را با آن خوشبو كردم باز هم از من دورى مى كند!
حضرت فرمود: اگر مى دانست چه ثواب دارد در آمدن به نزد تو، از تو دورى نمى كرد.
فرمود:كه چون متوجه جانب تو مى شود دو ملك او را احاطه مى كنند و ثواب آن دارد كه شمشير كشيده در راه خدا جهاد مى كند و ديگر ثوابهائى هم حضرت براى نزديكى او شمرد...))⁽⁴⁵⁾
از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم : ⁽⁴⁶⁾
((بهترين امت من در درجه اول كسانى هستند كه ازدواج كرده و زوج اختيار كرده باشند، و مردان و زنان بى همسر در رتبه آخر قرار دارند)).⁽⁴⁷⁾
از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم :
((بدترين مردگان شما عزبها هستند كه همسر اختيار نكردند)).⁽⁴⁸⁾
از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم :
((رذيل ترين مردگان شما افرادى هستند كه ازدواج نكرده باشند)). ⁽⁴⁹⁾
از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم :
((بدترين شما عزب هاى شما هستند و رذيل ترين مردگان تان هم كسانى هستند كه همسر اختيار نكرده اند)). ⁽⁵⁰⁾
از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم :
((بدترين شما عزبهاى شما هستند و بدانيد كه دو ركعت نماز شخص متاءهل از هفتاد ركعت غير متاءهل بهتر است )).⁽⁵¹⁾
عزب : به كسى مى گويند كه ازدواج نكرده باشد و يا تنها باشد، اكثرا به مردى گفته مى شود كه زن نگرفته باشد.
پرهيز از رهبانيت در شعر (مولانا رومى ):

از ترهب نهى فرمود آن رسول بدعتى چون برگرفتى اى فضول
هين مكن خود را خص رهبان مشو زانكه عفت هست شهوت را گرو
پس كلوا از بهر آدم شهوت است بعد از آن لا تسرفوا زان عفت است
پرهيز از رهبانيت در شعر مؤ لف كتاب حاضر (داستانى بنيسى )

(بنيسى ) گويدت اى مرد عاقل نكن عمر گرانت را تو عاطل
ندارى گر تو زن بيچاره هستى بر و زن گير از روى تمايل
ترهب نيست در اسلام و قرآن نه در سنت بود آنكار باطل
تمام راهبان را تو ز من گو برون آئيد زين كار تغافل
نكردند رهبران دين چنين كار شما نادان ها هستيد جاهل
نه تنها فضل نيست زن نبردن برآيد زين كار صدها رذائل
خوشا آنانكه در هنگام قدرت گرفتند زن شدند جزء افاضل
بفضل شان همان بس بعد از خود نهادند در جهان نسل و تناسل
جهان سرتاسرش بى زن بود هيچ كه از زن زاده گردد جمله حاصل
بتو گويدت (داستانى ) پير جوانى برو زن بگير زن بگير
از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم :
روزى رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به مردى كه اسمش (عكاف ) بود فرمود:
آيا تو زن دارى ؟
او در جواب گفت : نه يا رسول الله .
حضرت فرمود: آيا كنيز دارى ؟
در جواب گفت : نه يا رسول الله .
حضرت فرمود: آيا اين كار براى تو (موسر) است (يعنى مى توانى زنى بگيرى و يا كنيزى بخرى ؟!)
جواب داد: بلى ، يعنى مى توانم اين كار را بكنم .
حضرت فرمود: پس زن بگير والا از گنهكاران خواهى شد.
در روايت ديگر هست كه فرمود: زن بگير والا از برادران شياطين محسوب مى شوى .
و در روايت ديگرى آمده است كه حضرت فرمود: برو زن بگير والا از رهبانان نصارى به حساب مى آئى .⁽⁵²⁾
از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم :
رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم نهى كرد مسلمانان را از ترك دنيا (رهبانيت ) و فرمود: رهبانيت در اسلام نيست ، زن بگيريد كه من به فزونى عدد شما بر ملتها و امتهاى ديگر مباهات مى كنم .⁽⁵³⁾
از امام صادق عليه السلام :
به حضرت صادق عليه السلام عرض كردند: مردى چنان غرق ترس خدا گشته كه از زن و غذاهاى گوارا بكلى چشم پوشيده (حال او چگونه است ؟)
حضرت در جواب فرمود: اما راجع به زن كه شما خود از روش پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم باخبريد، و درباره غذا، رسول اكرم صلى الله عليه و آله و سلم هم گوشت تناول مى كرد و هم عسل تناول مى فرمود، و خدا نيز فرموده : در زندگى آن طبقه از شما كه به خدا و روز جزا اميدوارند كه فراوان ياد خدا كنند و پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله و سلم را سرمشق زندگى خود قرار دهند.⁽⁵⁴⁾
از امام صادق عليه السلام :
حضرت صادق عليه السلام مى فرمايد: روزى زنى به حضور پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله و سلم رسيد و از آن حضرت سئوال كرد (حق شوهر بر زن چيست ؟) حضرت بيان فرمود.
سپس زن پرسيد: (حق زن بر شوهر چيست ؟)
حضرت فرمود: لباسى به او بدهد كه برهنه نماند، و غذائى به او برساند كه گرسنه نباشد، و موقع خطا از خطاى او بگذرد.
زن گفت : (به خدا سوگند من هرگز شوهر نمى كنم ) اين جمله را گفت و حركت كرد.
حضرت دستور بازگشت داد و به او فرمود: خداى عزوجل مى فرمايد: عفت ورزيدن براى زنان از هر چيز ديگر بهتر است (يعنى بايد شوهر كنند تا عفتشان محفوظ بماند).⁽⁵⁵⁾
از امام صادق عليه السلام :
((دو ركعت نماز آنانى كه ازدواج كرده و متاءهل هستند بهتر است از هفتاد ركعت نماز كسى كه ازدواج نكرده و مجرد است )).⁽⁵⁶⁾
از امام صادق عليه السلام :
((دو ركعت نماز كسى كه ازدواج كرده است بهتر است از اعمال كسى كه شبها نماز مى خواند و روزها روزه مى گيرد ولى (عزب ) است ازدواج نمى كند)).⁽⁵⁷⁾
از امام صادق عليه السلام : زنى بحضور امام صادق عليه السلام آمد و گفت : صلحك الله ، من زنى هستم كه ترك دنيا كرده ام .
حضرت فرمود: منظورت از ترك دنيا چيست ؟
عرض كرد: شوهر اختيار نكرده ام .
حضرت فرمود: چرا؟
گفت : براى اينكه اجر و ثوابم بيشتر باشد.
حضرت فرمود: منصرف شو از اين فكر كه اگر تنها زيستن فضيلتى داشت فاطمه زهرا سلام الله عليها بر اين كار از تو سزاوارتر بود كه هيچكس ‍ نمى تواند در زيادى فضيلت به او تقدم جويد، (برو شوهر كن ).⁽⁵⁸⁾
از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم : در ضمن حديثى آمده است كه روزى سه زن پيش رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم آمدند (و از شوهرانشان گله كردند)، يكى گفت : يا رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم شوهر من گوشت نمى خورد، ديگرى گفت : شوهر من بوى خوش نمى بويد، سومى گفت : اى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم شوهر من با زنان نزديكى نمى كند.
رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم پس از شنيدن سخنان آن سه زن از منزل بيرون آمد در حالى كه از ناراحتى رداى خود را بر زمين مى كشيد به مسجد آمده و در بالاى منبر قرار گرفت و بعد از حمد و ثناى الهى فرمود كه چرا جماعتى از اصحاب من گوشت نمى خورند و بوى خوش نمى بويند و نزديك زنان نمى روند، من گوشت مى خورم ، بوى خوش مى بويم و به نزد زنان مى روم ، و هر كه سنت مرا نخواهد از من نيست .⁽⁵⁹⁾
در حديث ديگر از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم نقل شده است ، فرمود: اى مردم ، من از دنياى شما اختيار كرده ام زنان و بوى خوش را و روشنى ديده من در نماز است .⁽⁶⁰⁾
پس از گفتار فوق معلوم گرديد كه هر مسلمانى بايد به سنت رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم عمل كرده و در امر ازدواج كوشا باشد، يعين اگر زن بى شوهر است شوهر نمايد و اگر مرد بى زن است ازدواج كرده و زن اختيار نمايد تا به سنت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم عمل كرده باشد.
شعرا نيز زنان را هم ترغيب بشوهر كردن نموده اند
اسدى گويد:

چو نيمه است تنها زن ارچه نكوست دگر نيمه اش سايه شوى اوست
زنان را بود شوى كردن هنر بر شوى زن به كه نزد پدر
بود سيب خوشبوى بر شاخ خويش وليكن بجامه دهد بوى بيش ‍
زن ار چند با چيز با آبروى نگيرد دلش خرمى جز به شوى
فردوسى گويد:

جوان كى شكيبد ز جفت جوان به ويژه كه باشد ز تخم كيان
كه مرد از براى زنان است و زن فزونتر ز مردش بود خواستن
ويس و رامين :

زنان را نيست چيزى بهتر از شوى هم اكنون باز گرد و ويس را گوى
خداى ما سرشت ما چنين كرد كه زن را نيست كامى خوشتر از مرد
بنيسى گويد:

زنان را بگويم كه زيبنده چيست زن خوب را بهتر از شوى نيست
به آن زن كه خوش خواهد و زندگى بگويم بر او اين سخن را به ويست
تو خواهى اگر زيست بهتر كنى ! برو شوى كن تا كه بهتر بزيست
فرودسى گويد:

زنى گر جهان شد به فرمان اوى بر او بر نباشد گرامى شوى
ويس و رامين :

زنان نازك دلند و سست راءيند بهر خو چون بر آريشان برآيند
زنان گفتار مردان راست دارند بگفت خوش تن ايشان را سپارند
زن ارچه زيرك و هشيار باشد زبون مرد خوش گفتار باشد
بلاى زن در آن باشد كه گوئى تو چون خور روشنى چون مه نكوئى
ز عشقت من نژند و بى قرارم ز درد دل هميشه زار و وارم
بزارى روز و شب فرياد خوانم چو ديوانه به دشت و كوه دوانم
اگر رحمت نيارى من بميرم در آن گيتى تو را دامن بگيرم
ز من مستان ، ز بى مهرى روانم كه چون تو مردمم چون تو جوانم
زن ارچه خسرو است از شهريارى و يا چون زاهدان پرهيزكارى
بر آن گفتار شيرين رام گردد نينديشد كز آن بدنام گردد
بنيسى گويد:
چه زيبا هست زنها هرچه زودتر به (كفو) خود كنند زود شوهر
ز زهرا(س ) ياد گيرند زندگى را على (ع ) را بر خودش بگرفت همسر
در تعجيل شوهر دادن دختران
از امام رضا عليه السلام :
امام رضا عليه السلام فرمود: جبرئيل نازل شد به رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله و سلم گفت : يا محمد صلى الله عليه و آله و سلم خدايت هر آينه به تو سلام مى رساند و مى فرمايد:
(دختران ) دوشيزگان از زنان به منزله ميوه هستند بالاى درخت ، زمانى كه ميوه بالاى درخت رسيد چاره اى جز چيدن ندارد (بايد آن را چيد) و الا آفتاب آن را فاسد مى كند و باد (خزان ) رنگ آن را تغيير مى دهد و از بين مى رود، به تحقيق دوشيزگان شما وقتى كه درك كردند آنچه را كه زنان درك مى كنند (يعنى وقتى كه به سن بلوغ رسيده و حائض شدند) چاره اى ندارند جز شوهر كردن ، و الا از فتنه و آشوب در امان نمى مانند.
رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم پس از شنيدن اين كلام از پيك وحى (جبرئيل ) حركت كرده و به سوى مسجد آمد و جمع كرد مردم را و بر بالاى منبر رفت و اعلام كرد بر مردم آنچه را كه جبرئيل به دستور خداى تبارك و تعالى به آن حضرت رسانيده بود.⁽⁶¹⁾
((اين روايت طولانى است ما به اندازه احتياج نقل كرديم )).
از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم :
در روايت ديگر آمده است كه خداى تبارك و تعالى هيچ چيزى را كه مردم به آن احتياج دارند ترك نكرده و هر چيز لازم را به رسول گراميش محمد بن عبدالله صلى الله عليه و آله و سلم تعليم فرموده است و هر چيزى را هم در امور مردم به پيغمبرش تعليم فرموده ، رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم آن را بر مردم بيان فرموده اند.
روزى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم بالاى منبر نشسته پس از اينكه حمد و ثناى خداى عزوجل را بجاى آوردند رو به مردم كرده و فرمودند:
((اى مردم ، جبرئيل از سوى خداى تبارك و تعالى پيش من آمد و گفت : بدانيد كه دختران و دوشيزگان شما به منزله ميوه در درختها هستند، زمانى كه آن ميوه ها رسيدند و سر موقع چيده نشدند آنان با نور خورشيد و وزش ‍ باد فاسد كرده و از بين مى برد، و همچنين است دختران شما زمانى كه در مى يابد چيزى كه زنان در مى يابند يعنى حالت (حيض ) در خود مى بيند، دوائى و چاره اى جز شوهر كردن ندارند و الا از فساد و فتنه در امان نمى مانند چون آنها (بشر) و داراى غريزه جنسى هستند)).
بعد از اين فرمايشات نبى اكرم صلى الله عليه و آله و سلم ، مردى از ميان مردم برخاست و گفت :
يا رسول الله دخترانمان را به چه كسى تزويج كنيم ؟
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: به كفوهايشان .
آن مرد گفت : كفوهايشان چه كسانى هستند؟
حضرت فرمود: بعضى از مؤ منان كفوهاى بعضى ديگر هستند و اين جمله را تكرار فرمود.⁽⁶²⁾
از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم :
((از سعادت مرد آن است كه دخترش در خانه او (در خانه پدر) حالت حيض (قاعدگى ) نبيند)).⁽⁶³⁾
از امام صادق عليه السلام :
((از سعادت مرد آن است كه دخترش در خانه او حيض ‍ نبيند)).⁽⁶⁴⁾