جنگ 1948

يك روز پس از اعلان تأسيس رژيم صهيونيستى ارتشهاى مصر، سوريه، ماوراى اردن، عراق و لبنان از شمال، جنوب و شرق به اين رژيم يورش بردند. جنگ نوزده ماه به طول انجاميد و سرانجام در 20 ژوييه 1949 با امضاى پيمان متاركه جنگ پايان يافت. رژيم صهيونيستى در طى اين جنگ حدود 40% بيشتر از سهمى كه بواسطه قطعنامه تقسيم سازمان ملل به آن اختصاص يافته بود را به دست آورد. 21 ژوييه 1951 م. ملك عبدالله پادشاه اردن توسط يك فلسطينى در خارج از مسجدالاقصى در بيت‏المقدس ترور شد. 31 اكتبر 1956 م. نيروهاى صهيونيستى دست به كشتار مردم در روستاى كفرقاسم زدند كه حداقل 49 نفر كشته برجاى گذاشت.

امام موسى صدر

پس از درگذشت زعيم عظيم‏الشان آيت الله سيد عبدالحسين شرف الدين در اواخر سال 1959 م. امام موسى صدر به لبنان قدم نهاد و در شهر صور اقامت گزيد. در سال 1967 تلاشهاى سيد موسى صدر به نتيجه رسيد و بالاخره شيعيان لبنانى امكان يافتند تا مجلسى را تحت عنوان المجلس الاسلامى الشيخى الاعلى پايه گذارى كنند. در سال 1975 امام موسى صدر در يك كنفرانس مطبوعاتى صريحا تولد و ظهور يك سازمان مسلح را به نام افواج مقاومت لبنانى (امل) در حيات سياسى كشور لبنان اعلان نمود. سرانجام در يك سفر رسمى به كشور ليبى در سال 1978 سيد موسى صدر به طرز مرموز و اسرارآميزى ناپديد گشت.

شهيد چمران

شهيد چمران به نيت ايجاد يك حركت انقلابى اسلامى پس از آموزشهاى چريكى در مصر به لبنان رفت تا عليه طاغوت ايران و رژيم غاصب صهيونيستى كه هر دو از يك منبع سرچشمه مى‏گرفتند پايگاه مبارزه‏اى تشكيل دهد. وى در جنوب لبنان در كنار امام موسى صدر به مبارزه نظامى و فرهنگى گسترده‏اى همت گمارد.

جنگ 1956

در سال 1952 يك گروه از افسران ناسيوناليست ملك فاروق پادشاه مصر را سرنگون كردند. پس از آنكه ناصر به قدرت رسيد در اولين اقدام خود كانال سوئز را ملى اعلام كرد. ملى شدن كانال سوئز كه در اجاره يك شركت انگليسى ـ فرانسوى قرار داشت به رژيم صهيونيستى فرصت داد كه به بهانه خدشه دار شدن حق عبور بى ضرر آنها براى رسيدن به درياى آزاد پس از هماهنگى با فرانسه و انگلستان به نوار غزه و صحراى سينا حمله كند. تهاجم سه جانبه رژيم صهيونيستى فرانسه و انگليس به مصر از سوى امريكا و شوروى محكوم شد در نتيجه مجبور به عقب نشينى شدند. اين واقعه پيروزى بزرگى براى جمال عبدالناصر محسوب شد.

جنگ شش روزه (يا 1967)

در صبح روز پنجم ژوين رژيم اشغالگر قدس با يك حمله غافلگيرانه به فرودگاههاى كشورهاى عربى مصر، سوريه و اردن وارد جنگ شد و تا عصر روز پنجم ژوئن توان جنگ هوايى هر سه كشور را از بين برد. در نتيجه نيروى زمينى صهيونيستها با حمايت هوايى خود به اردن و سوريه نيز حمله كرد و كرانه غربى رود اردن و بلنديهاى جولان را تصرف كرد و در مصر نيز از طريق نوار غزه وارد صحراى سينا شد.

به آتش كشيدن مسجدالاقصى

صهيونيست‏ها در 11 اوت 1969 اقدام به آتش زدن مسجدالاقصى كردند كه طبق سياستهاى تبليغاتى رژيم صهيونيستى عاملان به آن ديوانه توصيف شدند تا افكار عمومى مسلمانان را آرام سازند. آخرين اين ديوانه‏ها ناتيانا سوسكين بود كه جريان اهانت به پيامبر اكرم حضرت محمد صلى الله عليه وآله را در الخليل سازماندهى كرد.

نبرد كرامه 1968

با يورش نيروهاى زمينى و زرهى و كاملاً مجهز اسراييلى به شهر كرامه و جنگ تن به تن با 300 چريك فلسطينى عده زيادى از صهيونيستها كشته شدند و سربازان آنان عقب نشينى كردند. تهديدات بعدى رژيم صهيونيستى و رشد مقاومت فلسطين منازعات چريكها با دولت اردن را تشديد مى‏كرد كه منجر به حوادث خونين سپتامبر سياه در سال 1970 و درگيرى رژيم اردن با چريكها شد.

حمله به لبنان

در سال 1970 رژيم متجاوز صهيونيستى دست به حمله اساسى در داخل اراضى لبنان زد. شوراى امنيت خواستار عقب نشينى فورى تمامى نيروهاى اشغالگر از اراضى لبنان شد. اما در سال 1972 رژيم صهيونيستى دوباره به لبنان حمله كرد. در مارس 1978 رژيم اشغالگر جنوب لبنان را به اشغال خود درآورد و 2000 نفر را كه اكثر آنان لبنانى و فلسطينى بودند كشت و سبب شد كه 000/200 نفر از خانه‏هايشان بگريزند. رژيم اشغالگر صهيونيست يك كمربند امنيتى به عرض 7 مايل به مدت 3 ماه برقرار كرد و پس از عقب نشينى يك نيروى لبنانى را به سركردگى سعد حداد كه خود سازماندهى و حمايت مالى كرده بود در آنجا گذاشت.

جهاد اسلامى

در سالهاى آخر دهه 1970 جوانان انقلابى عضو اخوان المسلمين در غزه دست به انشعاب زدند و جهاد اسلامى در واقع مولود يك انشعاب از اخوان المسلمين است. جنبش جهاد اسلامى در حوالى سال 1982 چندين عمليات نظامى با سلاح سرد و در سالهاى 1986 و 1987 چندين عمليات نظامى عليه نيروهاى اسراييل به راه انداخت كه مهمترين آن عمليات اكتبر 1987 در محله شجاعيه در شهر غزه بود كه زمينه ساز قيام در ماه دسامبر 1987 شد.

جنگ رمضان اكتبر 1973

ارتش مصر در اكتبر 1973 به طور ناگهانى و با شعار الله اكبر از كانال سوئز گذشت و با شكست خط دفاعى بارليو و حمايت نيروى هوايى به صحراى سينا و داخل خاك رژيم صهيونيستى هجوم برد. اما با حمايت سريع نظامى آمريكا و غرب در روزهاى بعد وضع جنگ تغيير كرد. پس از جنگ رمضان انور سادات كه به جاى جمال عبدالناصر رهبر ملى مصر به رياست جمهورى رسيده بود. خط سازش با آمريكا و غرب را پيش گرفت. 1974 م. سازمان ملل متحد سازمان آزادى بخش فلسطين (ساف) را به عنوان تنها نماينده خلق فلسطين به رسميت شناخت.

پيمان كمپ ديويد

از مهم‏ترين حوادثى كه در تاريخ انقلاب فلسطين روى داد و نقطه عطفى در روابط اعراب و رژيم صهيونيستى بود. پيمان كمپ ديويد در سال 1978 مى‏باشد. سادات در 1972 مستشاران نظامى شوروى را از مصر اخراج كرده بود. در سال 1975 نيز قرارداد سينا را با رژيم صهيونيستى منعقد ساخت و سرانجام در 1978 در محل كمپ ديويد با مناخيم بگين نخست وزير رژيم صهيونيستى و جيمى كارتر رييس جمهور آمريكا پيمان صلح با رژيم اشغالگر قدس را منعقد ساخت. 1979 م. پيروزى انقلاب اسلامى ايران نقطه عطفى در نهضت بيدارگرى اسلامى بود. امام خمينى ((ره)) رهبر انقلاب اسلامى سالها قبل از پيروزى اين انقلاب اجازه استفاده از وجوهات شرعى در جهت حمايت از جنبش فلسطين را داده بودند. به اعتراف مقامات رژيم صهيونيستى انقلاب اسلامى ايران همچون زلزله‏اى بود كه پايه‏هاى حكومت صهيونيستى را به لرزه در آورد. اعلام روز جهانى قدس از سوى حضرت امام ((ره)) و سخنان و موضع‏گيرى قاطع ايشان و نيز جانشين صالحشان حضرت آيت ا..خامنه‏اى در زمينه مساله فلسطين نشان از عزم قاطع اين انقلاب در محو كامل رژيم صهيونيستى از صحنه روزگار دارد.

پايتخت رژيم صهيونيستى

از زمان صدور بيانيه تقسيم فلسطين (181) از سوى مجمع عمومى سازمان ملل در نوامبر 1947 عملاً تقسيم شهر قدس به بخش مسلمان نشين و يهودى نشين نيز انجام شد. به دنبال اين بيانيه در سال 1950 دولت صهيونيستى شهر قدس را پايتخت رژيم اشغالگر اعلام كرد و سپس در تاريخ 28/6/ 1968 و پس از اشغال بخش شرقى قدس در سال 1967 قدس شرقى را ملحق به قدس غربى (يهودى نشين) كرد. آنگاه در 30/8/1980 پارلمان صهيونيست‏ها در يك اقدام تجاوزكارانه و به عنوان يك اصل تصريح شده در قانون، قدس را پايتخت ابدى اين رژيم اعلام داشت. بر همين اساس جريان تغيير بافت جمعيتى در قدس نيز شدت گرفت.

حمله به فلسطينى‏ها در لبنان

رژيم صهيونيستى تعهد كرد در صورت خروج ساف از لبنان وارد بيروت غربى نمى‏شود اما عليرغم خروج ساف از لبنان و جمع آورى سلاح در اردوگاههاى صبرا و شتيلا، تانك‏هاى صهيونيست‏ها اردوگاه‏هاى صبرا و شتيلا را محاصره كرده و ساكنين اين اردوگاه را زير آتش توپخانه گرفتند (16 سپتامبر 1982). در اين نبرد نابرابر و غير انسانى بيش از 4000 كودك، زن و مرد بى‏گناه و بى‏دفاع قتل عام شدند. روز 17 سپتامبر شبه نظاميان مسيحى وارد بيمارستان عكا شدند و پزشكان و پرستاران را به رگبار بستند. روز 18 سپتامبر شبه نظاميان، بيمارستان غزه را از كاركنان و بيماران و آوارگان خالى مى‏كنند و آنها را با پاى خود به طرف نقاط تيراندازى مى‏برند. شوراى امنيت و مجمع عمومى سازمان ملل اين كشتار را محكوم كردند.

حمله شهادت طلبانه

تهاجم 6 ژوين 1982 نيروهاى صهيونيستى كه از خاك لبنان عبور كرده و در نقاط مختلف حومه بيروت نفوذ كردند، از عوامل و زمينه‏هاى ورود نيروهاى چند مليتى (آمريكا، فرانسه، ايتاليا) به خاك لبنان بود. 29 سپتامبر 1982 اولين سربازان آمريكايى به بخشهايى از بيروت وارد شدند و در 23 اكتبر 1983 هدف حمله شهادت طلبانه انقلابيون سازمان جهاد اسلامى قرار گرفتند و با انفجار بمب در مقر تفنگداران آمريكايى در بيروت و 6 دقيقه بعد انفجار بمب در مقر سربازان فرانسوى، 241 آمريكايى و 58 چتر باز فرانسوى كشته شدند. اين انفجار سنگين‏ترين ضربه نظامى، سياسى براى آمريكا پس از جنگ ويتنام و براى فرانسه پس از پايان جنگ با الجزاير تلقى شد.

ديپلماتهاى ربوده شده ايرانى

در سال 1982 ديپلمات ايرانى سيد محسن موسوى و سه تن از همراهان او حاج احمد متوسليان، اخوان و رستگار مقدم در لبنان ربوده شدند و سرنوشت آنها همچنان نامعلوم و مبهم است و تلاشهاى دولت ايران براى بدست آوردن اطلاعاتى از آنها به جايى نرسيده است. البته هراز گاهى اخبارى به گوش رسيده است كه ايشان زنده‏اند و رژيم صهيونيستى براى آزادى آنها تلويحا خواسته‏هايى را مطرح كرده است كه مهمترين آنها مشخص شدن سرنوشت ران آراد (خلبان گمشده اسراييلى) و استرداد دارايى‏هاى يهوديان ايرانى كه پس از پيروزى انقلاب مصادره شده است، مى‏باشد.

16 فوريه 1984 شهادت شيخ راغب حرب

شيخ راغب حرب كه به شيخ شهدا معروف است در مقاومت اسلامى مردم جبل عامل نقش كليدى را ايفا كرده و در اين راه به موفقيتهاى چشم‏گيرى دست يافت. شيخ شهيد بارها توسط نيروهاى اشغالگر قدس به زندان و شكنجه محكوم شد، اما هيچگاه تسليم اين امر نشد. تا سرانجام در بعد از ظهر روز 16 فوريه 1984 بعد از خواندن نماز و دعاى كميل توسط دژخيمان صهيونيست در يك ترور ناجوانمردانه به درجه رفيع شهادت نايل گشت.

جنگ اردوگاهها

از 19 مه 1985 جنگ در منطقه اردوگاههاى فلسطينى در بيروت آغاز شد كه تا اوايل سال 1987 ادامه داشت.

پيدايش انتفاضه

نهضت بيدارى اسلامى با تلاش سيد جمال الدين اسد آبادى در ممالك اسلامى وارد مرحله تازه‏اى شد و توسط ((محمد عبده)) و ((سيد قطب)) در مصر تعقيب شد. در هند قيام مسلمانان عليه انگليس را موجب شد، در پاكستان توسط اقبال لاهورى ادامه يافت، در الجزاير انقلاب 1962 را به وجود آورد و... انقلاب اسلامى ايران در سال 1979 م. نقطه عطفى در نهضت بيدارگرى اسلامى بود. در فاجعه خونين كشتار زايران ايرانى بيت الله الحرام توسط عمال حكومت سعودى در سال 1987، بيش از 400 زائر به جرم فرياد برائت از مشركين و سر دادن شعار مرگ بر آمريكا و مرگ بر اسراييل در خون غلطيدند كه قريب 10 نفر آنان از فلسطينيان سرزمينهاى اشغالى بودند. اين رخدادها زمينه‏اى شد تا در پاييز 1987 روند جديدى از قيام و مبارزه با رژيم صهيونيستى توسط ساكنان سرزمينهاى اشغالى آغاز شود كه انتفاضه نام گرفت.

جنبش حماس

با بروز قيام ملت مسلمان فلسطين (انتفاضه اول) در اواخر دهه هشتاد (1987) اخوان المسلمين، تحت تأثير قيام مردم تحت ستم فلسطين، جنبش مقاومت اسلامى (حماس) را اعلام كرد. حماس مخفف واژه ((حركه المقاومه الاسلاميه)) مى‏باشد. 1990 م. كشتار نمازگزاران مسجدالاقصى در ماه مبارك رمضان كه 20 شهيد و 70 مجروح داشته است.

كنفرانس مادريد

نخستين گام فرايند سازش در دهه 90 كنفرانس مادريد بود كه به ابتكار آمريكا و با حضور كشورهاى عربى در سال 1991 صورت گرفت. مبناى كار اين كنفرانس از يك سو تحقيق گسترده‏اى بود كه با بروز انتفاضه و رشد جمعيت فلسطينى و تحولات در معادلات سياسى منطقه و نظام بين‏الملل و جنگ نفت توسط مراكز سياسى، علمى دانشگاهى رژيم صهيونيستى جهت حل مناقشه اعراب و اسراييل تهيه شده بود.

سيد عباس موسوى

از شاگردان محمد باقر صدر در نجف بود. بعد از بازگشت ايشان به لبنان حوزه امام زمان ((عج)) در شهر بعلبك را تأسيس نمود. تشكيل حزب ا..لبنان با خط دهى و رهنمودهاى حضرت امام خمينى صورت گرفت. در جهت ارج نهادن به راه جهاد كه سيد در پيش گرفته بود در، در سال 1991 به عنوان دبير كل حزب الله انتخاب شد. سرانجام در 16 فوريه 1992 سيد شهداى مقاومت در حين بازگشت از مراسم سالگرد شهادت شيخ راغب حرب، هدف حمله ناجوانمردانه دشمن صهيونيستى قرار گرفت و به همراه همسر و فرزندش به شهادت رسيد. پس از كمتر از 48 ساعت از شهادت سيد موسوى، سيد حسن نصرالله به اتفاق آرا به عنوان دبير كل حزب الله انتخاب شد. سيد حسن نيز از شاگردان سيد محمد باقر صدر بود و پس از بازگشت به لبنان در همان مدرسه‏اى كه سيد عباس موسوى تأسيس كرده بود به تحصيل پرداخت. از ابتداى تأسيس حزب الله مسووليتهاى فراوانى را به ويژه در مناطق و هياتهاى مركزى بر عهده گرفت و در زمان دبير كلى سيد عباس موسوى، عضو شوراى تصميم‏گيرى و رييس شوراى اجرايى حزب بود.

قرارداد اسلو

در سال 1993 توافقنامه اسلو با كمك وزير امور خارجه نروژ بين ساف و رژيم صهيونيستى به امضاء رسيد. مهمترين دستاورد اين نشست امضاى قرارداد اصول خودگردانى بين رژيم صهيونيستى و سازمان آزاديبخش فلسطين در شهر اسلو بود.

پيمان غزه ـ اريحا

در اين پيمان كه در 14 مه 1994 در قاهره به امضاى ياسر عرفات و اسحاق رابين رسيد، عرفات با دادن امتيازات بسيار زياد به طرف مقابل حتى آمريكاييان را نيز متعجب كرده بود. 25 فوريه 1994 م. 29 نفر فلسطينى به هنگام نماز در حرم ابراهيمى در شهر الخليل توسط يك صهيونيست به شهادت رسيدند.

قرارداد طابا

در تاريخ 10 آگوست 1995 قرارداد طابا بين رژيم صهيونيستى و ياسر عرفات به امضا رسيد. اين قرارداد شامل مسايل امنيتى و جا به جايى ارتش رژيم صهيونيستى و آزادى 6000 زندانى فلسطينى شد. بر اساس اين قرارداد عرفات در مقابل كلينتون متعهد شد كه بندهاى مربوط به نابودى اسراييل را از منشور ملى فلسطين حذف نمايد. 26 اكتبر 1995 م. دكتر فتحى شقاقى رهبر جنبش جهاد اسلامى فلسطين توسط صهيونيست‏ها در جزيره مالت به شهادت رسيد. 4 نوامبر 1995 م. اسحاق رابين نخست وزير وقت رژيم صهيونيستى بوسيله يك دانشجوى جوان يهودى افراطى كه مخالف روند صلح اعراب و اسراييل بود، در تل آويو ترور و به هلاكت رسيد.

توافقنامه الخليل

اين توافقنامه پس از يك مذاكره طاقت فرساى سه ماهه به امضا رسيد. بر اساس اين توافقنامه، قرار شد ارتش رژيم صهيونيستى از چهار پنجم شهر الخليل خارج شده و آنرا به حكومت خودگردان تحويل دهد و از روستاهاى كرانه باخترى نيز در سه مرحله خارج شود. 18 آوريل 1996 م. كشتار اهالى قانا در جنوب لبنان در پناهگاه مقر سازمان ملل. 26 ژوئن 1996 كشتار مردم مسلمان هنگام افتتاح تونل در زير مسجدالاقصى كه در حدود 80 شهيد و هزاران مجروح بر جاى گذارد. 25 سپتامبر 1997 م. ترور نافرجام خالد مشعل، رييس دفتر سياسى حماس.

انتفاضه مسجدالاقصى

در پى اهانت اريل شارون وزير جنگ وقت رژيم صهيونيستى به مسجدالاقصى، دور جديد انتفاضه از 28 سپتامبر 2000 آغاز شد.

توافقنامه واى ريور 1 يا مريلند

اين توافقنامه در 22 اكتبر 1998 با حضور كلينتون در واشنگتن به امضاء رسيد. بر اساس اين توافق رژيم صهيونيستى قرار شد از 13 در صد كرانه باخترى در سه مرحله عقب نشينى كند.

توافقنامه واى ريور 2 يا شرم الشيخ

اين توافقنامه در واقع برنامه زمانبندى چگونگى اجراى واى ريور 1 است. 22 تا 24 مه 2000 م. شكست مفتضحانه صهيونيستها در جنوب لبنان توسط نيروهاى حزب الله و رانده شدن آنها از منطقه جنوب.

كمپ ديويد دوم

در ماه ژوييه سال 2000 تحت شديدترين تدابير امنيتى و خبرى دور جديد سازش در محلى به نام كمپ ديويد آغاز شد.