مدخل

بسمه تعالى ستاد برگزارى نمايشگاه ((ديروز ايران ـ امروز فلسطين)) متشكل از كانون فرهنگى بشرى و اراده فرهنگى سپاه پاسداران، به موازات برگزارى اين نمايشگاه در ايام دهه مبارك فجر انقلاب اسلامى، سال 1379، سال اميرالمؤمنين عليه السلام، افتخار دارد كه اين جزوه مستند را در زمينه نقاط ضعف درونى رژيم صهيونيستى در ابعاد مختلف، منتشر نمايد. در تهيه اين جزوه، سعى شده در عين اختصار، به اهم مطالب پرداخته شود. فرصت را غنيمت شمرده و به روح امام خمينى (ره) بنيانگذار جمهورى اسلامى ايران كه لرزه بر پيكر استكبار و صهيونيزم افكنده، درود فرستاده و اين تلاش ناچيز را به روح پاك او و شهيدان انقلاب اسلامى و انتفاضه فلسطين تقديم مى‏نماييم. ستاد برگزارى نمايشگاه ((ديروز ايران، امروز فلسطين)) دهه فجر 1379

سرزمين پيامبران

سرزمين فلسطين كه در قديم كنعان نام داشت، محل ظهور پيامبران بزرگى چون ابراهيم عليه‏السلام، موسى عليه‏السلام و عيسى عليه‏السلام بوده است. اسحاق پسر حضرت ابراهيم عليه‏السلام بود و يعقوب كه بعدها اسراييل نام گرفت، فرزند اسحاق است. دوازده قوم بنى‏اسراييل از دوازده پسر يعقوب ميباشند. بنى‏اسراييل تا حدود سيزده قرن قبل از ميلاد بسيار مقتدر بودند و پيش از ظهور موسى عليه‏السلام در هنگام حكومت فرعون جمعيت انبوهى پيدا مى‏كنند. حضرت موسى عليه‏السلام 430 سال پس از ورود يعقوب به مصر قوم بنى‏اسراييل را كه تحت فشار فرعون بودند از سرزمين مصر خارج كرد و پس از آن چهل روز از قوم خود غايب شد تا الواح دهگانه را براى هدايت مردم بياورد. قوم وى در اين مدت دوباره به بت پرستى روى آوردند كه به خاطر اين نافرمانى چهل سال در بيابانها سرگردان شدند. بعد از وفات حضرت موسى عليه‏السلام بنى‏اسراييل به رهبرى يوشع از نهر اردن گذشتند و به اريحا وارد شدند.

بناى بيت‏المقدس

حدود هزار سال پيش از ميلاد، حضرت داود عليه‏السلام بيت‏المقدس يا خانه خدا را در محل فعلى آن بنا كرد كه اين بنا توسط حضرت سليمان عليه‏السلام تكميل شد. بيت‏المقدس حدود 1100 سال پس از بناى كعبه در مكه بدست حضرت ابراهيم عليه‏السلام و 970 سال پيش از ميلاد مسيح ساخته شد.

ساكنان اوليه

در سال 1184 ق. م قومى به نام فيليسطين كه از جزيره كرت درياى مديترانه آمده بودند به فرمان رامسس سوم بين سوريه و مديترانه و ناحيه يوپه ساكن شدند. در سال 712 قبل از ميلاد حكومت بنى‏اسراييل بدست آشوريان منهدم شد و مردم آنجا جلاى وطن كرده و دوره گمنامى را آغاز كردند و بجاى آنان بابليان در آن سرزمين اسكان داده شدند. در زمان بخت النصر در سال 586 ق. م مجددا كشور يهود مورد حمله آشوريان قرار گرفت كه منجر به انحطاط و اسارت بنى‏اسراييل شد. سرانجام در سال 539 ق. م كورش، شاه ايران، بابل را تسخير كرد و يهود بنى‏اسراييل را آزاد ساخت.

ظهور حضرت عيسى عليه‏السلام

حضرت مريم (س) پس از ولادت معجزه‏آميز حضرت عيسى عليه‏السلام بدليل ملامتگرى و عيب جويى مردم از بيت اللحم راهى مصر شد و پس از آنكه حضرت عيسى عليه‏السلام دوازده ساله شد به ارض مقدس بازگشتند و در كنار رود اردن به خدمت حضرت يحيى عليه‏السلام رسيدند و سپس به مقصد دهكده ناصره روانه شدند. هنگامى كه حضرت عيسى عليه‏السلام از ناصره همراه با حواريون به سوى بيت‏المقدس به حركت در آمد كرامات فراوانى از وى ظاهر شد. سرانجام به فتواى شوراى يهود و جو سازيهاى شديد آنان حضرت عيسى عليه‏السلام توسط حكمران رومى سرزمين يهودا به روايت انجيل در سال 30 ميلادى مصلوب شد. البته قرآن كريم مصلوب شدن عيسى را نفى كرده و مى‏فرمايد: خداوند او را به سوى خويش بالا برد. در سال 313 ميلادى كنستانتين امپراطور روم دين مسيح را پذيرفت و اين مذهب را رسمى اعلام كرد. از سال 135 ميلادى تا بيش از 5 قرن فقط عده قليل و انگشت شمارى يهودى در بيت‏المقدس زندگى مى‏كردند.

ظهور حضرت محمد صلى الله عليه وآله

در سالهاى 569 يا 570 ميلادى حضرت محمد صلى الله عليه وآله در مكه متولد شد. در سيزده سال اول بعثت كه پيامبر در مكه زندگى مى‏كرد مسجدالاقصى در بيت‏المقدس قبله اول مسلمين بود و پس از مهاجرت به مدينه در سال دوم در مسجد بنى سلمه در شهر مدينه به فرمان خدا قبله مسلمين از مسجدالاقصى به مسجد الحرام تغيير يافت كه شايد خلع سلاح كردن يهود بخاطر اينكه مسلمانان را به دليل نماز گزاردن به قبله آنان تحقير مى‏كردند از مهمترين دلايل آن بوده است.

تسخير بيت‏المقدس

در سال 614 م. خسروپرويز پادشاه ايران بر بيت‏المقدس يورش برد و به تحريك يهوديان در اين شهر آثار مسيحيان را نابود كرد و هزاران نفر را طعمه سلاح خود كرد. پس از مدتى به سال 629 م. امپراطور روم بيت‏المقدس را از سپاهيان ايران باز پس گرفت. پس از رحلت پيامبر در زمان خليفه دوم (632 م.) سوريه و بيت‏المقدس به دست مسلمين فتح شد و روميان در آنجا شكست خوردند. مسلمانان بيت‏المقدس را از روميها (دشمنان يهود) باز ستاندند و اين ادعاى يهود كه مسلمين قدس را از ايشان گرفتند موهوم است.

جنگهاى صليبى

در ژوييه 1099 ميلادى با تهاجم اروپاييان عليه مسلمانان جنگهاى صليبى آغاز شد كه تا حدود دو قرن ادامه يافت. عده زيادى از مسيحيان براى تماشاى ظهور عيسى عليه‏السلام روانه بيت‏المقدس شدند و كشيشان هر سال وعده ظهور را به سال ديگر موكول مى‏كردند. پس از محاصره طولانى بيت‏المقدس و نبردى سخت عاقبت صليبيون وارد شهر شدند. گودو آدوبويون سردار نخستين جنگ صليبى در گزارش خود به پاپ در باب اين جنايات نوشت: اگر مى‏خواهيد بدانيد با دشمنانى كه در بيت‏المقدس بدست ما افتادند چه معامله شد همين قدر بدانيد كه افراد ما در رواق سليمان و معبد در لجه‏اى از خون مسلمانان مى‏تاختند و خون تا زانوى مركب مى‏رسيد. در مراحل پايانى جنگ دوم صليبى در سال 1187 م. صلاح الدين ايوبى صليبيون را تار و مار كرد. با همه توطئه‏ها و دسايس يهود را مورد رافت و عطوفت كامل اسلامى قرار دادند و يهوديان مجددا آزادى نسبى از جمله حق سكونت در بيت‏المقدس را بدست آوردند. با جنگهاى صليبى دانش و تمدن اسلامى به اروپا راه يافت.

دوره حكومت عثمانى

طى سالهاى 1917 ـ 1517 م. سرزمين فلسطين از قسطنطنيه توسط تركان عثمانى اداره مى‏شد كه البته اين دوره نيز جزء حكومت مسلمين بر فلسطين محسوب مى‏شود. 1799 م. ناپليون بناپارت با صدور فرمانى از يهوديان آسيا و آفريقا خواست تا تحت لواى وى جمع شوند و در مقابل به آنها وعده داد تا سرزمين مقدس را در اختيار آنها قرار دهد و عظمت و شكوه اورشليم باستانى را احيا كند. 1865 م. انجمن معروف به صندوق پژوهش فلسطين رسما تأسيس شد و وزارت جنگ انگليس براى حفاريها نيروهاى متخصصى از واحد مهندسى ارتش سلطنتى را در اختيار اين انجمن قرار داد. 1877 ـ 1876 م. اولين جلسه مجلس عثمانى در اسلامبول برگزار شد و اولين نمايندگان فلسطين از شهر بيت‏المقدس براى اين مجلس انتخاب گرديدند. 1877 م. آغاز عمليات احداث مستعمره يهودى نشين ((پتاح كفاه)) در فلسطين توسط خانواده ((روچيلد)). نوامبر 1881 م. دولت عثمانى اعلام كرد كه حق اقامت يهوديان خارجى (غيرعثمانى) را در سراسر نقاط امپراطورى عثمانى بجز فلسطين مى‏پذيرد. 1882 م. به دنبال ترور تزار روس به دست تروريستهاى يهود در سال 1882 جمعيت‏هاى صهيونيستى عشاق صهيون و سپس بيلو (برگرفته از عبارت عبرى به معناى بياييد اى خاندان يعقوب به يكديگر روى آوريم) به خصوص در روسيه تأسيس شد. همچنين در اين سال نخستين مهاجرت گسترده خود به فلسطين را آغاز كردند. 1886 م. برخوردهاى مسلحانه كشاورزان عرب و مهاجمان صهيونيست در سال 1886 با حمله كشاورزان عرب به روستاهاى غصب شده خود كه برخلاف ميل‏شان ترك كرده بودند آغاز شد. نوامبر 1892 م. حكومت عثمانى فروش اراضى را به يهوديان خارجى ممنوع كرد. 1896 م. ((تيودور هرتسل)) نظريه پرداز پايه گذار و رهبر صهيونيسم سياسى رساله مهم خود را با عنوان دولت يهود: ((راه حل جديد مساله يهود)) چاپ و منتشر كرد. در همين سال عبدالحميد دوم پيشنهاد هرتسل را مبنى بر اينكه ((فلسطين به يهوديان اعطا شود)) رد كرد و گفت: من نمى‏توانم از هيچ قسمتى از امپراطورى عثمانى چشم پوشى كنم...من نمى‏توانم با كالبد شكافى موجود زنده موافقت كنم. 29 اوت 1897 م. تشكيل اولين كنگره صهيونيستى در شهر ((بال)) سوييس و آغاز فعاليتهاى سازمان جهانى صهيونيسم به رهبرى تيودور هرتسل. در واكنش به اين كنگره عبدالحميد دوم عده‏اى از افراد دربار خويش را جهت حكومت در استان بيت‏المقدس اعزام داشت. 1907 ـ 1905 م. سرازير شدن يهوديان ((مهاجرت دوم)) به فلسطين كه سبب شد جنبش‏هاى ضد صهيونيستى در فلسطين شدت يابد. در سال 1907 گزارشى از حاكم بيت‏المقدس مبنى بر نقض قوانين و مقررات مهاجرت به سرزمين عثمانى و انتقال زمين توسط صهيونيستها به يهوديان منتشر شد. 28 ژوئن 1914 م. جنگ جهانى اول آغاز شد كه تا سال 1918 ادامه داشت و نهايتا منجر به تجزيه حكومت عثمانى شد. در 1916 قرارداد سايكس ـ پيكو و سازونوف ميان روسيه و فرانسه و بريتانيا سه قدرت اصلى اروپا به امضا رسيد كه سرزمين‏هاى تجزيه شده از عثمانى را ميان خويش تقسيم كنند. اما انگلستان كه چندى بعد آن پيمان را مغاير با سلطه خود بر كانال سوئز ديد در 1917 با استفاده از ضعف روسيه و انقلابى كه در آن كشور به وقوع پيوست. از پيمان سرباز زد و فلسطين را تحت قيمومت خويش درآورد.

اعلاميه بالفور

آرتور جيمز بالفور وزير امور خارجه بريتانيا با ارسال نامه‏اى به بارون ليونل والتردو روچيلد قول حمايت بريتانيا از تأسيس كانون ملى يهود در فلسطين را به روچيلد داد. اين نامه كه بعدها به اعلاميه بالفور مشهور شد. متعاقب وعده‏اى بود كه بنيامين ديزراييلى نخست وزير يهودى انگلستان در اواسط قرن نوزده پس از خريد سهام كانال سوئز با پول روچيلد به وى داده بود.

دوران قيمومت

در سپتامبر 1918 سراسر فلسطين توسط نيروهاى متفق تحت فرماندهى آلنبى ژنرال يهودى الاصل انگليسى اشغال شد. رهبران فلسطينى تصميم به تشكيل انجمن‏هاى اسلامى ـ مسيحى گرفتند تا بوسيله آن حكمران انگليسى را اندرز دهند و خواستار لغو اعلاميه بالفور شوند! اين انجمن‏ها در سال 1919 نخستين كنگره عربى فلسطين را برگزار كردند. نهايتا در 25 آوريل 1920 شوراى عالى كنفرانس صلح سان رمو بدون رضايت فلسطينيان قيمومت فلسطين را كه از سوى صهيونيستها طراحى شده بود به بريتانيا واگذار كرد. در اوايل ژوييه 1920 اداره مدنى بريتانيا در فلسطين افتتاح شد و سرهربرت سامويل يهودى به عنوان اولين كميسر عالى بريتانيا در فلسطين برگزيده شد.

اخوان المسلمين

گروه اخوان المسلمين در سال 1928 به رهبرى امام شهيد حسن البنا در مصر و با هدف رويارويى با جريانات كمونيستى و لاييك كه متعاقب سقوط عثمانى و تسلط انگليسيها جرات تبليغ بى‏دينى و مبارزه با اسلام را پيدا كرده بودند تأسيس شد. در سال 1935 امام حسن البنا برادرش شيخ عبدالرحمن را رهسپار فلسطين نمود تا شعبه‏هايى از اخوان المسلمين را در آن افتتاح كند. اخوان المسلمين فلسطين در اعتصاب سال 1936 و مقاومت حضورى فعال داشت. در سال 1948 امام حسن البنا هزاران رزمنده داوطلب را براى جنگيدن در فلسطين روانه آن ديار كرد. جوانان اخوان المسلمين غزه با توجه به محدوديتهاى اعمال شده از سوى نيروهاى امنيتى مصرى به فكر تغيير نام جماعت افتادند و ابوجهاد و ديگران كار بر روى جوانان اخوان را شروع كردند و در فاصله زمانى 1958 ـ 1959 با تأسيس جنبش رهايى بخش ملى فلسطين (فتح) اين طرح عملاً به منصه ظهور رسيد.

قيام براق

فلسطينيان چندين شهر در 23 تا 29 اوت 1929 در واكنش به تظاهرات خشونت‏آميز جوانان يهودى در ديوار براق دست به قيام زدند. اين حركت كه نخستين برخورد خونين ميان اعراب فلسطينى و صهيونيست‏ها بود به قيام براق مشهور شد.

نواب صفوى

شهيد نواب صفوى پس از شروع درگيرى بين مسلمانان فلسطين و رژيم صهيونيستى قطعنامه‏اى مبنى بر اظهار همدردى با اعراب فلسطين صادر و از پنج هزار نفر داوطلب جنگ با يهود در تهران ثبت نام كرد. و ليكن دولت سر سپرده ايران اجازه خروج اين عده را نداد. در سال 1931 م. در كنگره عظيم اسلامى در فلسطين شهيد نواب صفوى با نطقهاى حماسى خويش به زبان عربى فرياد بيدار باش براى رهايى امت اسلام و سرزمين قدس فداكارى و جانبازى و قيام عليه دولتهاى دست نشانده در ممالك اسلامى را سر داد.

قيام شيخ عزالدين قسام

در اواخر دهه 1920 تا 1936 قيام مسلحانه شيخ عزالدين قسام به وقوع پيوست وى با نيروهاى انگليسى و صهيونيستى به جنگ پرداخت و سرانجام در 20 نوامبر 1935 طى عملياتى عليه نيروهاى اشغالگر انگليسى در جنگهاى يعبد واقع در شهر جنين به شهادت رسيد. در 1937 رهبرى مبارزات را عبدالقادر حسينى بدست گرفت كه در آوريل 1948 در نبرد با گروه تروريستى هاگانا در قسطل به شهادت رسيد. و در 1944 حسن سلامه فرماندهى جنگ با نيروهاى مشترك انگليسى و صهيونيستى را به عهده گرفت.

جنگ جهانى دوم

پس از شروع جنگ جهانى دوم مساله‏اى بنام كوره‏هاى آدم سوزى يا اتاقهاى گاز هيتلرى كه به كشتارگاه ميليونها يا صدها هزار يهودى معروف گرديده، اسطوره‏اى گرديد كه براى اولين بار در برخى محافل صهيونيستى در امريكا در سال 1942 ميلادى (1321 شمسى) مطرح شد و اين در شرايطى بود كه هيچ كس و هيچ محفل علمى تاريخى و يا مطالعاتى و تحقيقاتى بدان اعتنايى نكرد. حتى سركردگان نيروهاى متفق در جنگ كه كاملاً از مسايل آشكار و نهان جنگ اطلاعاتى كافى داشتند كوچكترين نظر و يا عكس‏العملى در اين رابطه ابراز نكردند اما وقتى در اواخر جنگ جهانى دوم صحنه‏هاى دلخراش بعضى از اردوگاههاى اسرا و اجساد روى هم انباشته اسرايى كه از بيمارى تيفوس جان داده بودند را ديدند زمزمه‏اى تحت عنوان وجود اتاقهاى گاز شروع شد و سوژه و مسلك جديدى در جهان بنام Holocauste يا قتل عام يهوديان ساخته شد.

رژيم اشغالگر قدس

در 9 آوريل 1948 ايرگون روستاى ديرياسين در غرب بيت‏المقدس را به تصرف در آوردند. كمى بعد از تصرف 250 نفر از غير نظاميان را كشتند و آن عده را كه جان سالم به در برده بودند در كاميونها نشاندند و در همان در روز در بيت‏المقدس به نمايش گذاشتند و سپس در همان روز ايرگون اين تعداد باقى مانده را به قتل رساند. در 17 آوريل 1948 شوراى امنيت خواستار آرامش موقت در فلسطين شد اما نيروهاى صهيونيست بر ادامه حملات خود اصرار ورزيدند. در 21 آوريل هاگانا و ايرگون به حيفا حمله بردند هاگانا خمپاره‏اندازها را به سوى مناطق پرجمعيت مجاور حيفا نشانه گرفت و بمبهاى شبكه‏اى را در كوچه‏ها رها ساخت و نوارهاى مخوف وحشتناك پخش كرد. فرار اهالى عرب از حيفا قبل از حمله اصلى هاگانا به حد گسترده و شتابزده‏اى رسيد در حاليكه مردم مى‏گريختند هاگانا آتش سلاحهاى خود را به طرف آنان نشانه گرفت تا از حركت باز نماند. پس از تأسيس رژيم صهيونيستى در 15 مه 1948 و انتهاى بلندگودار هاگانا در بيت‏المقدس اهالى عرب را تشويق به فرار كردند. در 15 و 16 مه هاگانا منطقه ((عكا)) جاييكه هزاران عرب از ((حيفا)) و نقاط ديگر به آنجا پناهنده شده بودند به گلوله بست. در ژوييه نيروى دفاعى رژيم اشغالگر شهرهاى ((رمله و سيده)) در فلسطين مركزى را به تصرف در آورد و شصت هزار نفر سكنه اين شهر را كه تقريبا كل جمعيت اين شهرها بود وادار به حركت به طرف شرق و شهر ((رام الله)) كردند كه تحت كنترل اردنى‏ها بود. در روستاى ((متفسف)) نيروى دفاعى رژيم صهيونيستى (IDF) به اهالى آن روستا دستور داد كه صف ببندند و سپس چشمهاى هفتاد مرد بزرگسال را بست و آنها را به قتل رساند. مابقى روستاييان فرار كردند. در روستاى ((حوله)) واقع در شمال مرز فلسطين ـ لبنان نيروهاى صهيونيست هفتاد مرد را در ساختمانى زندانى كردند و سپس آنها را با مسلسل كشتند. در اكتبر 1948 اى دى اف صحراى نقب را تصرف كرد و اكثر اعراب را از طريق تخريب روستاها و كشتن ساكنان آنها بيرون راند. در 22 اكتبر اى دى اف شهر بيرشبع كه شهر اصلى در نقب بود را تصرف كرد و اهالى شهر را اخراج كرد. در شهر ساحلى ((مجدل)) وقتيكه اى دى اف نزديك شهر شد اكثر اهالى فرار كردند. در 28 اكتبر يك واحد نيروى دفاعى رژيم اشغالگر، روستاى ((دوعيه)) در نزديكى ((الخليل)) را به تصرف در آوردند. اين واحد چند صد غير نظامى از جمله 75 پيرمرد را در يك مسجد در دوعيه به قتل رساند.