سر آغاز

ستاد برگزارى نمايشگاه ((ديروز ايران - امروز فلسطين)) متشكل از كانون فرهنگى بشرى و اداره فرهنگى سپاه پاسداران، به موازات برگزارى اين نمايشگاه در ايام دهه مبارك فجر انقلاب اسلامى، سال 1379، سال اميرالمؤمنين على (عليه السلام)، افتخار دارد كه اين جزوه مستند را منتشر نمايد. در تهيه اين جزوه، سعى شده در عين اختصار، به اهم مطالب پرداخته شود. فرصت را غنيمت شمرده و به روح امام خمينى (ره) بنيانگذار جمهورى اسلامى ايران كه لرزه بر پيكر استكبار و صهيونيزم افكنده، درود فرستاده و اين تلاش ناچيز را به روح پاك او و شهيدان انقلاب اسلامى و انتفاضه فلسطين تقديم مى‏نماييم.

مقدمه

ايالات متحده با داشتن حدود 6 ميليون يهودى، يكى از مراكز مهم جهان به شمار مى‏رود كه افراد اين قوم را در دل خود جاى داده است. اين در حالى است كه تنها نيم قرن پيشتر، اين افراد شمارى بسيار اندك را در آمريكا به خود اختصاص داده بودند. در فاصله سال‏هاى 1900 تا 1924 ميلادى، حدود يك ميليون يهودى به آمريكا مهاجرت كردند. مهمترين ويژگى اساسى كه يهوديان را به جامعه آمريكا جذب مى‏كرد، مسأله قدرت و توان تأثيرگذارى بر محيط جديد بود. اين اقليت قومى به تدريج رشته‏هاى اقتصادى و سياسى اتصال خويش به اجتماع را تقويت كرد و با گذشت زمان، به واسطه ايجاد تفاوت‏هاى معنى‏دار اقتصادى و سياسى، نوعى فرهنگ پنهان خرده شهروندى را به وجود آورد. مهاجران يهودى در سرزمين آمريكا، پس از كسب عنوان شهروندى، در پى تحصيل متداول اين امتياز يعنى ((مشاركت مؤثر)) برآمدند و با بهره‏گيرى از نقاط اتكايى همچون تضمين حقوق شهروندان، مشاركت خويش در امور عمومى را از سطح ((مشاركتى ساده)) به ((مشاركتى فعال)) و سپس ((مشاركتى مسلط)) تبديل كرد. اين مسأله، به ويژه پس از شكل‏گيرى دولت اسراييل و اعلان آن به عنوان سرزمين موعود، چهره‏اى جدى‏تر به ويژه در زمينه سياست گذارى‏هاى خارجى ايالات متحده در قبال دولت اسراييل را به خود گرفت.

1) نفوذ صهيونيست‏ها در ساختار حكومتى آمريكا:الف) قوه مجريه

موفقيت يهوديان آمريكا در چرخش رويكردهاى قوه مجريه ايالات متحده، كنگره و افكار عمومى اين كشور به سوى اهداف مطلوب خويش به ويژه در ارتباط با سياست خارجى آمريكا، در دوره‏اى نسبتا طولانى، مرهون موفقيت نفوذمندان اين قوم در مداخله در نظام سياسى اين كشور، به ويژه به كمك مثلث سياستمداران، آراء و ثروت يهوديان است. قواى مجريه آمريكا از ابتداى تشكيل دولت اسراييل غاصب تاكنون، اهميت فراوانى را براى حفظ روابط نزديك با اسراييل قايل بوده، شناسايى دولت اسراييل بلافاصله پس از اعلام استقلال آن، از سوى ((هرى ترومن)) رييس جمهورى وقت ايالات متحده، نشانه‏اى آشكار از اهميت روابط ميان دو دولت است. دوران رياست جمهورى بيل كلينتون يكى از بهترين دوره‏هاى قابل تصور براى اسراييلى‏هاست. او بيش از هر فرد ديگرى، اقليت يهودى را به دولت راه داده است. از اين رهگذر، در حالى كه يهوديان تنها 2 درصد از جمعيت آمريكا را تشكيل مى‏دهند امام حدود 42 درصد از مناصب مختلف مربوط به كابينه كلينتون را به خود اختصاص داده‏اند.

اسامى يهوديانى كه در مناصب مهم و كليدى حكومت آمريكا هستند

رديف	نام	سمت
1	مادلين آلبرايت	وزير خارجه آمريكا
2	رابرت روبين	وزير خزانه‏دارى
3	ويليام كوهن	وزير دفاع
4	دان كليمان	وزير كشاورزى
5	جورج تنت	رييس cia
6	ساموئل بر	رييس شوراى امنيت ملى
7	ايولين ليبرمن	جانشين رييس ستاد ارتش
8	ستيوارت آيزنشتات	معاون وزير خارجه
9	چارلز باشيفسكى	نماينده بازرگانى
10	سوزان توماسز	معاون هيلارى كلينتون
11	جويل كلاين	معاون مدير كل
12	جين سنبيرلينگ	عضو شوراى ملى اقتصاد
13	اير آماگارينير	شوراى بهداشت ملى (كشور)
14	بيتير تارانوف	معاون وزير خارجه
15	آليس ريفلين	مشاور اقتصادى در كاخ سفيد
16	جانيت يلين	رييس شوراى ملى اقتصاد
17	رام مانويل	مشاور مخصوص رييس جمهور در مسايل سياسى
18	داگ سويسينگ	مشاور مخصوص رييس جمهور در مسايل سياسى
19	جيم شتاينبرگ	نايب رييس شوراى امنيت ملى
20	جى فوتليك	نماينده كاخ سفيد براى ارتباط با يهوديان آمريكا
21	روبرت ناش	رييس بخش مسايل خصوصى كاخ سفيد
22	جين شيربورون	وكيل مخصوص كلينتون
23	مارك بين	كارشناس اقتصادى
24	ساندى كريستوف	رييس دايره بهداشت و سلامتى كاخ سفيد
25	روبرت بورستين	معاون مسؤول ارتباط كاخ سفيد
26	كيت بوكين	معاون مسؤول ارتباط كاخ سفيد
27	جف ايللر	معاون مخصوص كلينتون
28	تام ابشتاين	مشاور بهداشت و سلامتى رييس جمهور
29	جوديت فيدير	عضو شوراى امنيت ملى
30	ريچارد فارنبرگ	معاون وزير در نظاميان قديمى
31	هيرشل گوبير	رييس اداره اجرايى كاخ سفيد
32	استيوكسلر	عضو شوراى كاخ سفيد
33	رون كلاين	معاون وزير آموزش عالى
34	مادلين كونين	مسؤول مسايل ارتباطى
35	ديويد كاسنيت	مسؤول دايره برنامه ايدز
36	مارگارت هام‏بورگى	مدير كنفرانس‏هاى مطبوعاتى رييس جمهور
37	مانى گرونوولد	افسر ارتباط سازمان‏هاى يهودى باكاخ سفيد
38	سعارين ادلير	مدير مسايل سياسى در كاخ سفيد
39	ساموئل لويس	عضو شوراى امنيت ملى
40	استانلى دورس	عضو شوراى امنيت ملى
41	دان شيفتر	مدير دايره نيروى حافظ صلح آمريكا
42	ايلى سيفال	جانشين رييس ستاد ارتش
43	مارتين انديك	معاون وزير خارجه

ب) مجلس نمايندگان و مجلس سنا

صهيونيست‏ها سعى مى‏كنند تا از هر طريق ممكن، پست‏هاى كليدى و حساس را در آمريكا اشغال نمايند. سمت نمايندگى در دو مجلس نمايندگان و سنا از اين نمونه‏اند: با رجوع به ليست اعضاى مجلس نمايندگان (House of Representative) و مجلس سناى آمريكا (House of senate) پى خواهيم برد كه تعداد زيادى از صهيونيست‏ها به عنوان نماينده در اين دو مجلس مشغول مى‏باشند. به عنوان مثال، از ايالت كاليفرنيا 9 نفر و از ايالت نيويورك 8 نفر صهيونيست از نمايندگان اين دو مجلس مى‏باشند. قابل توجه اينكه جمعيت مسلمان آمريكا بين 6 تا 8 ميليون نفر مى‏باشد. آنان حتى يك نفر نماينده در هيچ يك از مجالس سنا و يا نمايندگان آمريكا ندارند. در صورتى كه جمعيت يهوديان در آمريكا 5/5 ميليون نفر است و 14 نماينده فقط از دو ايالت كاليفرنيا و نيويورك در مجلس دارند. با رجوع به ليست اعضاى كميته‏هاى مختلف در دو مجلس آمريكا، خواهيد ديد كه صهيونيست‏ها در كميته‏هاى بسيار حساس مشغولند. به عنوان مثال، ((آرلين اسپكتور)) (Arlene spector) از سناتورهاى صهيونيستى است كه دايما عليه ايران و دنياى اسلام در حال شيطنت مى‏باشد. او سناتورى از ايالت فيلادلفيا است و در كميته ((دفاع)) و كميته ((عمليات خارجى)) فعاليت مى‏كند. به همين ترتيب در كميته‏هاى مهم و حساس ديگر نظير كميته ((روابط خارجى)) صهيونيست‏هايى مانند ((داين فاين استاين)) از ايالت كاليفرنيا و يا ((راسل فاين گلد)) از ايالت ويسكانسن مشغولند. رييس مجلس نمايندگان آمريكا، ((نوت گينگريچ)) (Newt Gingrich) در جلسه‏اى عنوان مى‏كند كه آمريكا نبايد در جلسه‏اى كه اسراييل در آنجا حضور ندارد و يا دعوت نشده است، شركت كند. حمايت كنگره آمريكا از اسراييل، عموما حمايتى قوى بوده است، به گونه‏اى كه نشانه‏هاى آن را بسيارى از قطعنامه‏ها، صدور رأى‏ها، بيانيه‏هاى عمومى و... به وضوح مى‏توان ملاحظه كرد. صهيونيست‏هاى آمريكا دايما عربده مى‏كشند كه جهودان ايران تحت فشار بوده و آزادى ندارند و... در صورتى كه هر چند تعداد جهودان در ايران بسيار اندك است، ولى نماينده‏اى در مجلس شوراى اسلامى دارند.

ج) ديوان عالى قضايى آمريكا

بالاترين مرجع قضايى در آمريكا مى‏باشد كه شامل يك رييس و هشت دستيار است. هر حكمى را اين ديوان صادر كند، همان است و بس. صهيونيست‏ها در اين ديوان نيز به پست‏هاى مهمى گمارده شده‏اند. به عنوان مثال، در سال 1994 ميلادى، صهيونيستى به نام ((استيون براير)) (Steven Breyer) توسط بيل كلينتون به سمت يكى از قضات اين ديوان منصوب گرديد. در سال 1969 صهيونيستى به نام وارن برگر (Warren Earl Burger) توسط ريچارد نيكسون رياست اين ديوان را به عهده گرفت. در سال 1916 ميلادى، ((تامس وودر ويلسون)) (Thomas Woodrow (Wilson بيست و هشتمين رييس جمهور آمريكا، صهيونيستى به نام ((لوئيس دمبيتز برنديس)) (Louis Dembitz Brandis) را به عنوان قاضى اين ديوان منصوب كرد. اين صهيونيست در تاريخ 30 اوت 1914 به رياست سازمان صهيونيستى منصوب شده بود.

د) سياست خارجى آمريكا پيرامون اسراييل و صهيونيست‏ها

سخنرانى رؤساى جمهور و ديگر سياستمداران آمريكا در ارتباط با اسراييل و صهيونيست‏ها در چند دهه اخير، حاكى از وابستگى و نفوذ شديد صهيونيست‏ها و اسراييل در آمريكا و نيز عجز و ناتوانى آنان در مقابل صهيونيسم بين الملل است و اين وابستگى فقط به كلاه جهودى بر سر گذاشتن آنان ختم نمى‏شود، بلكه تعهدى غير قابل تصور، در مقابل اسراييل و صهيونيست‏ها دارند. ((پال فينلى)) (paul Finley) يكى از سياستمداران آمريكاست كه از اوايل دهه 90، مردم آمريكا را از نفوذ و سلطه جهودان آگاه ساخته و اين امر باعث شده تا مورد اهانت صهيونيست‏ها واقع و از كار بر كنار گردد. او مى‏گويد: ((نخست وزير اسراييل نفوذ بيشترى در سياست خارجى ايالات متحده آمريكا دارد تا كشور خودش (اسراييل).)) دولت آمريكا با استفاده از اهرم‏هاى مختلف بر روى كشورهاى ديگر فشار مى‏آورد كه: اولاً: با اسراييل روابط سياسى، اقتصادى، نظامى و فرهنگى در سطح قابل توجّهى داشته باشند. ثانيا: روابط سياسى، اقتصادى و فرهنگى خود را با جمهورى اسلامى ايران قطع نمايند. زيرا ايران اسلامى مخالف اسراييل و صلح و سازش با صهيونيست‏ها مى‏باشد. آمريكا براى خدمت به اسراييل، لايحه ((داماتو)) را وضع مى‏كند تا هيچ كشورى در دنيا با جمهورى اسلامى حتى داد و ستد اقتصادى در سطح پايين نداشته باشد، و يا انتقال نفت و گاز درياى خزر (هر چند كه از طريق ايران مقرون با صرفه است)، از طريق فشار به كشورها و شركت‏هاى وابسته در اين پروژه، سعى دارد تا طرح و مسير ديگرى را انتخاب و دنبال نمايند. هر چند اگر با ضرر چند ميليارد دلارى نيز خاتمه يابد.

ه) سفراى صهيونيست آمريكا در كشورهاى مختلف جهان

سفراى آمريكايى صهيونيست را به كشورهاى مختلف اعزام مى‏كند كه ادعاى 10 ميليارد دلارى ((مدلين كونين)) سفير صهيونيست آمريكا به سوييس يكى از اين نمونه‏ها مى‏باشد. از جمله كشورهايى كه سفراى آمريكايى صهيونيست در آنجا به فعاليت مشغولند، عبارتند از: آلمان، آفريقاى جنوبى، برزيل، بلاروس، بلژيك، بولويا، تركيه، دانمارك، رومانى، زامبيا، زلاندنو، سنگاپور، سوئد، سوئيس، فرانسه، كانادا، كوبا، لهستان، مجارستان، مصر، مراكش، مكزيك، نروژ و هند.

و) وتوهاى آمريكا در سازمان ملل به نفع اسراييل

هر گاه سازمان ملل قطعنامه‏اى را عليه اسراييل صادر كند، آمريكا آن را وتو (Veto) مى‏نمايد. در طول شش سال (بين سال‏هاى 1966 تا 1972) آمريكا 30 بار محكوميت‏هايى را كه از طرف سازمان ملل عليه اسراييل صادر شده، وتو نموده است. از آن گذشته آمريكا و اسراييل هميشه در سازمان ملل هم راى بوده و مى‏باشند. در اين رابطه نمونه‏هاى گوناگونى را مى‏توان نام برد. به عنوان مثال، در سال‏هاى 1994 و 1995 ميلادى، 107 كشور در سازمان ملل، در ارتباط با پايان دادن محاصره اقتصادى عليه كشور كوبا هم راءى بوده ولى فقط آمريكا و اسراييل ادامه محاصره اقتصادى را خواستار شدند. در سال 1996 ميلادى، صهيونيست‏هاى اسراييل، مركز سازمان ملل و پناهگاه وابسته به اين سازمان را در جنوب لبنان بمباران نموده و تعدادى زن و كودك و حتى مأموران سازمان ملل جان خود را از دست دادند. در اين رابطه سازمان ملل اين جنايت اسراييل را محكوم و قطعنامه‏اى را عليه اسراييل صادر نمود، ولى آمريكا جنايت اسراييل را توجيه و آن قطعنامه را وتو كرد.

2) نفوذ صهيونيست‏ها بر رسانه‏هاى جمعى آمريكا و شكل دهى افكار عمومى

افكار عمومى ايالات متحده داراى تأثيرى قدرتمند، اما پنهان بر روى سياست خارجى آمريكا است. در اين راستا مهمترين ابزار تأثيرگذارى بر افكار عمومى، رسانه‏ها مى‏باشند. رسانه‏هاى جمعى آمريكا از شبكه‏هاى تلويزيونى گرفته تا رسانه‏هاى مكتوب، به طور قابل ملاحظه‏اى تحت مديريت يهوديان قرار دارد. اين رسانه‏ها طى ساليان متمادى، تصويرى مثبت از اسراييل را براى افكار عمومى ساخته‏اند و لذا افكار عمومى در مقابل گرايش‏هاى سياست خارجى به سوى اسراييل، واكنشى منفى را خود به نمايش نمى‏گذارد. در ايالات متحده آمريكا به سال 1848 ميلادى، پنج روزنامه به تأسيس ((خبرگزارى آسوشيتدپرس)) اقدام نمودند. اين خبرگزارى در سال 1900 به شركت عظيمى تبديل شد كه اكثر روزنامه‏ها و مجلات آمريكايى را كه قسمت اعظم آنها واقعا تحت سيطره صهيونيسم بودند، زير پوشش قرار داد. در سال 1907 ميلادى، ((اسكريپس و هوارد)) خبرگزارى‏اى را تأسيس كردند كه ((اسكريپس هوارد يونايتدپرس)) لقب گرفت. در سال 1909 نيز ((ويليام هرست)) (كه با يك زن يهودى ازدواج كرد)، خبرگزارى‏اى را تأسيس نمود كه به ((اينتر نشنال نيوز سرويس)) (I.N.S) مشهور شد. روزنامه ((نيويورك تايمز)) يكى از مشهورترين روزنامه‏هاى آمريكاست كه سابقه سيطره صهيونيسم به آن به سال 1896 مى‏رسد. روزنامه ((واشنگتن پست)) نيز از جهت خضوع در برابر سيطره صهيونيسم بعد از ((نيويورك تايمز)) در مرتبه دوم قرار دارد و روزنامه‏هاى ((ديلى نيوز))، ((نيويورك پست))، ((استارليجر)) و ((سان تايم)) در مرتبه‏هاى بعدى اين نفوذ قرار دارند. مجلات ((تايم)) و ((نيوزويك)) نيز كه از حيث تيراژ و تأثير جزو مهمترين مجلات آمريكا و جهان هستند، شامل اين نفوذ و سيطره مى‏گردند. اكثر شبكه‏هاى مهم تلويزيونى و ايستگاه‏هاى راديويى مانند A.B.C ، C.B.S، N.B.C نه فقط در سطح مديران عامل، بلكه در سطح پايين‏تر نيز كاملاً در اختيار و مديريت صهيونيست‏ها مى‏باشند. شركت‏هاى بزرگ نشر كتاب مانند ((پرنس‏هال))، ((رندم هاوس)) و ((سايمس‏اند شوستر)) نيز تحت اداره و مديريت صهيونيست‏ها مى‏باشد. هاليوود و توليدكنندگان و كارگردانان فيلم‏ها: اگر به ليست اسامى مديران، توليد كنندگان و كارگردانان هاليوود و وابسته به هاليوود (از استوديو پارامونت در شهر هاليوود گرفته تا استوديو يونيورسال و ام. جى. ام، والت ديزنى و استوديوسيتى و...) مراجعه نماييد، خواهيد ديد كه اكثر آنان جهود مى‏باشند. سخن ((مارلون براندو)) (هنرپيشه ديرين هاليوود) در مورد هاليوود و جهودان كه گفت: ((هاليوود مال جهودهاست و توسط جهودها نيز اداره مى‏شود)) عين حقيقت است. از اواسط دهه 80 ميلادى، ژاپنى‏ها شروع به خريد تعدادى از اين استوديوها نمودند با گذشت بيش از يك دهه، شما هنوز مى‏بينيد كه صهيونيست‏ها، گردانندگان اصلى اين اماكنند و ژاپنى‏ها در جواب علت اين مسأله مى‏گويند كه جهودها چنان برنامه را پياده نموده‏اند كه بدون آنان كار پيش نرود ژاپنى‏ها هميشه محتاج آنان باشند. لذا ژاپنى‏ها مجبورند آنان را در صدر كار قرار دهند. از طرف ديگر، تا آنجا كه ممكن است، صهيونيست‏ها از هنرپيشگان جهود استفاده مى‏كنند تا اولاً جهودان به عنوان هنرپيشه و غيره در قلب مردم جايى پيدا نموده و در مواقع ضرورى بتوانند از وجود اين افراد به عنوان يك اهرم استفاده كنند و ايده‏هاى صهيونيستى خود را بر مردم تحميل نمايند، ثانيا از اين راه مبالغ هنگفتى به جيب صهيونيست‏ها سرازير گردد. صهيونيست‏ها براى مقابله با اسلام و جمهورى اسلامى ايران، فيلم متعددى را ساخته و از هنرپيشگان صهيونيست نظير ((آرنولد شوارتزنگر)) (يك جهود اتريشى كه از اتريش به اسراييل و از آنجا به آمريكا آمد) و يا هنرپيشگان وابسته به صهيونيست‏ها نظير ((سيلوستر استالونه)) و يا ((سلى فيلدز)) استفاده نمودند. در برخى از اين فيلم‏ها، صهيونيست‏ها، مسلمين را يك تروريست معرفى نموده و بعد در صحنه‏هايى از فيلم، هنرپيشگان مشهور با اين به اصطلاح تروريست‏ها مقابله كرده و آنان را نابود مى‏سازند.