باسِطَ الْيَدَيْنِ بِالرَّحْمَةِ يا صاحِبَ كُلِّ نَجْوى يا مُنْتَهى كُلِّ شَكْوى
گشاده دو دست (فضلش ) به رحمت اى مطلع از سخن سرى و راز اى منتهاى هر شكايت
(23) يا ذَاالنِّعْمَةِ السّابِغَةِ يا ذَاالرَّحْمَةِ الْواسِعَةِ يا ذَاالْمِنَّةِ السّابِقَةِ يا
(23) اى صاحب نعمت فراوان و اى داراى رحمت پهناور اى صاحب احسان پيشين اى
ذَاالْحِكْمَةِ الْبالِغَةِ يا ذَاالْقُدْرَةِ الْكامِلَةِ يا ذَاالْحُجَّةِ الْقاطِعَةِ يا
داراى حـكـمـت رسـا اى داراى نـيـروى كـامـل اى صـاحـب بـرهـان و
دليل قاطع و برنده اى
ذَاالْكَرامَةِ الظّاهِرَةِ يا ذَاالْعِزَّةِ الدّاَّئِمَةِ يا ذَاالْقُوَّةِ الْمَتينَةِ يا ذَا
صاحب بزرگوارى هويدا اى صاحب عزت جاويدان اى صاحب نيروى محكم اى داراى
الْعَظَمَةِ الْمَنيعَةِ (24) يا بَديعَ السَّمواتِ يا جاعِلَ الظُّلُماتِ يا راحِمَ
عظمت ارجمند (24) اى پديد آرنده آسمانها اى قرار دهنده تاريكيها اى ترحم كننده
الْعَبَراتِ يا مُقيلَ الْعَثَراتِ يا ساتِرَ الْعَوْراتِ يا مُحْيِىَ الاَْمْواتِ يا
به اشكهاى ديده ها اى درگذرنده لغزشها اى پرده پوش بر عيبها اى زنده كننده مردگان
اى
مُنْزِلَ الاْياتِ يا مُضَعِّفَ الْحَسَناتِ يا ماحِىَ السَّيِّئاتِ يا شَديدَ
فرو فرستنده آيات اى دو چندان كن حسنات اى محو كننده بديها اى سخت گيرنده
النَّقِماتِ (25) اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ يا مُصَوِّرُ يا مُقَدِّرُ يا مُدَبِّرُ
انـتـقـامـهـا (25) خـدايـا از تـو مـى خـواهم به حق نامت اى صورت آفرين اى اندازه گير اى
تدبير كننده
يا مُطَهِّرُ يا مُنَوِّرُ يا مُيَسِّرُ يا مُبَشِّرُ يا مُنْذِرُ يا مُقَدِّمُ يا مُؤَخِّرُ
اى پـاك كـنـنـده اى روشـنى بخش اى آسان كننده اى مژده ده اى بيم ده اى پيش انداز اى پس
انداز
(26) يا رَبَّ الْبَيْتِ الْحَرامِ يا رَبَّ الشَّهْرِ الْحَرامِ يا رَبَّ الْبَلَدِ الْحَرامِ
(26) اى پـروردگـار خـانـه مـحـتـرم (كـعبه ) اى پروردگار ماه حرام اى پروردگار شهر
محترم (مكه )
يا رَبَّ الرُّكْنِ وَالْمَقامِ يا رَبَّ الْمَشْعَرِ الْحَرامِ يا رَبَّ الْمَسْجِدِ
اى پروردگار ركن و مقام اى پروردگار مشعرالحرام اى پروردگار مسجد
الْحَرامِ يا رَبَّ الْحِلِّ وَالْحَرامِ يا رَبَّ النُّورِ وَالظَّلامِ يا رَبَّ التَّحِيَّةِ
الحرام اى پروردگار قسمت حل و حرم (در سرزمين حجاز) اى پروردگار روشنى و تاريكى
اى پروردگار تحيت
وَالسَّلامِ يا رَبَّ الْقُدْرَةِ فِى الاَْنامِ (27) يا اَحْكَمَ الْحاكِمينَ يا اَعْدَلَ
و درود اى پروردگار نيرو در خلق (27) اى داورترين داوران اى دادرس ترين
الْعادِلينَ يا اَصْدَقَ الصّادِقينَ يا اَطْهَرَ الطّاهِرينَ يا اَحْسَنَ
دادگران اى راستگوترين راستگويان اى پاكيزه ترين پاكان اى بهترين
الْخالِقينَ يا اَسْرَعَ الْحاسِبينَ يا اَسْمَعَ السّامِعينَ يا اَبْصَرَالنّاظِرينَ
آفرينندگان اى سريعترين حساب رسان اى شنواترين شنوايان اى بيناترين بينندگان
يا اَشْفَعَ الشّافِعينَ يا اَكْرَمَ الاَْكْرَمينَ (28) يا عِمادَ مَنْ لا عِمادَ لَهُ يا
اى بهترين شفيعان اى بزرگوارترين كريمان (28) اى پشتيبان كسى كه پشتيبان ندارد
اى
سَنَدَ مَنْ لا سَنَدَ لَهُ يا ذُخْرَ مَنْ لا ذُخْرَ لَهُ يا حِرْزَ مَنْ لا حِرْزَ لَهُ يا
پـشـتـوانـه آن كـس كـه پـشتوانه ندارد اى ذخيره آن كس كه ذخيره ندارد اى پناه آن كس كه
پناهى ندارد اى
غِياثَ مَنْ لا غِياثَ لَهُ يا فَخْرَ مَنْ لا فَخْرَ لَهُ يا عِزَّ مَنْ لا عِزَّ لَهُ يا
فـريـادرس آنـكس كه فريادرس ندارد اى افتخار آن كس كه مايه افتخارى ندارد اى عزت
آنكس كه عزتى ندارد اى
مُعينَ مَنْ لا مُعينَ لَهُ يا اَنيسَ مَنْ لا اَنيسَ لَهُ يا اَمانَ مَنْ لا اَمانَ لَهُ
كمك آنكس كه كمكى ندارد اى همدم آنكس كه همدمى ندارد اى امان بخش آنكس كه امانى ندارد
(29) اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ يا عاصِمُ يا قائِمُ يا داَّئِمُ يا راحِمُ يا
(29) خدايا از تو مى خواهم به حق نامت اى نگهدار اى پابرجا اى جاويدان اى رحم كننده اى
سالِمُ يا حاكِمُ يا عالِمُ يا قاسِمُ يا قابِضُ يا باسِطُ (30) يا عاصِمَ مَنِ
سـلامـت بـخـش اى حـاكـم اى دانـا اى تـقـسـيـم كننده اى تنگ گير اى گشايش بخش (30) اى
نگهدار كسى كه
اسْتَعْصَمَهُ يا راحِمَ مَنِ اسْتَرْحَمَهُ يا غافِرَ مَنِ اسْتَغْفَرَهُ يا ناصِرَ مَنِ
نـگـهـداريـش خـواهـد اى رحم كننده كسى كه ترحمش خواهد اى آمرزنده كسى كه از او آمرزش
خواهد اى ياور كسى كه
اسْتَنْصَرَهُ يا حافِظَ مَنِ اسْتَحْفَظَهُ يا مُكْرِمَ مَنِ اسْتَكْرَمَهُ يا مُرْشِدَ
از او يـارى طـلبـد اى نـگـهدار كسى كه از او نگهدارى خواهد اى اكرام كننده كسى كه از او
بزرگوارى خواهد اى راهنماى
مَنِ اسْتَرْشَدَهُ يا صَريخَ مَنِ اسْتَصْرَخَهُ يا مُعينَ مَنِ اسْتَعانَهُ يا
كسى كه از او ره جويد اى دادرس كسى كه از او دادرسى خواهد اى كمك كار كسى كه كمكش
خواهد اى
مُغيثَ مَنِ اسْتَغاثَهُ (31) يا عَزيزاً لا يُضامُ يا لَطيفاً لا يُرامُ يا قَيُّوماً
فـرياد رس كسى كه به فريادرسيش خواند (31) اى عزيزى كه ذلت نپذيرد اى لطيفى
كه دست انداز كسى واقع نگردد اى پاينده
لا يَنامُ يا دائِماً لا يَفُوتُ يا حَيّاً لا يَمُوتُ يا مَلِكاً لا يَزُولُ يا باقِياً لا
كـه خـواب نـدارد اى جـاويـدانـى كـه از دسـت نـرود اى زنده اى كه نميرد اى پادشاهى كه
سلطنتش زوال ندارد اى ماندگارى
يَفْنى يا عالِماً لا يَجْهَلُ يا صَمَداً لا يُطْعَمُ يا قَوِيّاً لا يَضْعُفُ
كه نيستى ندارد اى دانايى كه نادانى ندارد اى بى نيازى كه خوراك نخواهد اى نيرومندى
كه سستى نپذيرد
(32) اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ يا اَحَدُ يا واحِدُ يا شاهِدُ يا ماجِدُ يا
(32) خدايا از تو خواهم به حق نامت اى يكتا اى يگانه اى گواه اى بزرگوار اى
حامِدُ يا راشِدُ يا باعِثُ يا وارِثُ يا ضاَّرُّ يا نافِعُ (33) يا اَعْظَمَ مِنْ
سـتـوده اى رهـنـمـا اى بـرانـگـيـزنده اى ارث برنده اى زيان بخش اى سودرسان (33) اى
بزرگتر از
كُلِّ عَظيمٍ يا اَكْرَمَ مِنْ كُلِّ كَريمٍ يا اَرْحَمَ مِنْ كُلِّ رَحيمٍ يا اَعْلَمَ مِنْ
هر بزرگى اى بزرگوارتر از هر بزرگوارى اى مهربانتر از هر مهربانى اى داناتر
از
كُلِّ عَليمٍ يا اَحْكَمَ مِنْ كُلِّ حَكيمٍ يا اَقْدَمَ مِنْ كُلِّ قَديمٍ يا اَكْبَرَ مِنْ كُلِّ
هر دانا اى فرزانه تر از هر فرزانه اى جلوتر از هر قديمى اى بزرگتر از هر
كَبيرٍ يا اَلْطَفَ مِنْ كُلِّ لَطيفٍ يا اَجَلَّ مِن كُلِّ جَليلٍ يا اَعَزَّ مِنْ كُلِّ
بزرگ اى با لطف تر از هر لطف دارى اى والاتر از هر والايى اى عزيزتر از هر
عَزيزٍ (34) يا كَريمَ الصَّفْحِ يا عَظيمَ الْمَنِّ يا كَثيرَ الْخَيْرِ يا قَديمَ
عزيزى (34) اى بزرگوار چشم پوش اى بزرگ نعمت بخش اى پر خير اى ديرينه
الْفَضْلِ يا داَّئِمَ اللُّطْفِ يا لَطيفَ الصُّنْعِ يا مُنَفِّسَ الْكَرْبِ يا كاشِفَ
بخشش اى جاويد لطف اى دقيق صنعت اى زداينده اندوه اى برطرف كننده
الضُّرِّ يا مالِكَ الْمُلْكِ يا قاضِىَ الْحَقِّ (35) يا مَنْ هُوَ فى عَهْدِهِ وَفِىُّ
گرفتارى اى فرمانرواى عالم هستى اى حاكم بر حق (35) اى كه در پيمانش وفادار
يا مَنْ هُوَ فى وَفاَّئِهِ قَوِىُّ يا مَنْ هُوَ فى قُوَّتِهِ عَلِىُّ يا مَنْ هُوَ فى
و اى كـه در وفا كردن به پيمانش نيرومند است اى كه در نيرومنديش بلند مرتبه است اى
كه در
عُلُوِّهِ قَريبٌ يا مَنْ هُوَ فى قُرْبِهِ لَطيفٌ يا مَنْ هُوَ فى لُطْفِهِ شَريفٌ يا
عـيـن بـلنـد مـرتـبـه اى نـزديـك اسـت اى كـه در عـيـن نـزديـكـى دقيق است اى كه در عين دقت
بزرگوار است اى
مَنْ هُوَ فى شَرَفِهِ عَزيزٌ يا مَنْ هُوَ فى عِزِّهِ عَظيمٌ يا مَنْ هُوَ فى
كه در عين بزرگوارى با عزت است اى كه در عين عزت با عظمت است اى كه در عين
عَظَمَتِهِ مَجيدٌ يا مَنْ هُوَ فى مَجْدِهِ حَميدٌ (36) اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ
عظمتش برجسته است اى كه در عين برجستگى ستوده است (36) خدايا از تو خواهم
بِاسْمِكَ يا كافى يا شافى يا وافى يا مُعافى يا هادى يا داعى يا
بـه حق نامت اى كفايت كننده اى شفا دهنده اى وفادار اى تندرستى بخش اى رهنما اى خواننده
اى
قاضى يا راضى يا عالى يا باقى (37) يا مَنْ كُلُّ شَىْءٍ خاضِعٌ لَهُ يا
داور اى راضـى اى والا مـرتـبـه اى بـاقـى (37) اى كـه هـر چيز در برابرش سر تعظيم
فرود آورد اى
مَنْ كُلُّ شَىْءٍ خاشِعٌ لَهُ يا مَنْ كُلُّ شَىْءٍ كاَّئِنٌ لَهُ يا مَنْ كُلُّ شَىْءٍ
كـه هـر چيز در برابرش رام گشته اى كه هر چه در عالم موجود است از آن اوست اى كه هر
چه هست
مَوْجُودٌ بِهِ يا مَنْ كُلُّ شَىْءٍ مُنيبٌ اِلَيْهِ يا مَنْ كُلُّ شَىْءٍ خاَّئِفٌ مِنْهُ يا
بـوجـود او مـوجـود اسـت اى كه هر چيزى بسوى او بازگردد اى كه هر چيزى از او انديشه
دارد اى
مَنْ كُلُّ شَىْءٍ قاَّئِمٌ بِهِ يا مَنْ كُلُّ شَىْءٍ صاَّئِرٌ اِلَيْهِ يا مَنْ كُلُّ شَىْءٍ
كه هر چيزى به او پايدار است اى كه هر چيزى بسوى او برگردد اى كه هر چيز
يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ يا مَنْ كُلُّ شَىْءٍ هالِكٌ اِلاّ وَجْهَهُ (38) يا مَنْ لا مَفَرَّ اِلاّ
بـه سـتـايـش او تـسـبـيـح گـويـد اى كـه هـر چـيـز نـابـود شـود جـز ذات او (38) اى كـه
گريزگاهى نيست جز
اِلَيْهِ يا مَنْ لا مَفْزَعَ اِلاّ اِلَيْهِ يا مَنْ لا مَقْصَدَ اِلاّ اِلَيْهِ يا مَنْ لا مَنْجا
بـسـوى او اى كـه پـناهگاهى نيست جز بسوى او اى كه مقصدى نيست جز درگاهش اى كه راه
نجاتى از (عذاب و قهر)
مِنْهُ اِلاّ اِلَيْهِ يا مَنْ لا يُرْغَبُ اِلاّ اِلَيْهِ يا مَنْ لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاّ بِهِ يا
او نـيـسـت جز خود او اى كه رغبت و اشتياقى نباشد جز به درگاه او اى كه جنبش و نيرويى
نيست مگر بوسيله او اى
مَنْ لا يُسْتَعانُ اِلاّ بِهِ يا مَنْ لا يُتَوَكَّلُ اِلاّ عَلَيْهِ يا مَنْ لا يُرْجى اِلاّ هُوَ
كه كمك نجويد جز به او اى كه توكل نشود جز بر او اى كه اميدوار نتوان بود جز به او
يا مَنْ لا يُعْبَدُ اِلاّ هُوَ (39) يا خَيْرَ الْمَرْهُوبينَ يا خَيْرَ الْمَرْغُوبينَ يا
اى كـه پـرستش نشود جز او (39) اى بهترين كسى كه خلق از او ترسند اى بهترين مايه
شوق و آرزو اى
خَيْرَ الْمَطْلُوبينَ يا خَيْرَ الْمَسْئُولينَ يا خَيْرَ الْمَقْصُودينَ يا خَيْرَ
بهترين جويا شدگان اى بهترين خواسته شدگان اى بهترين مقصود خلق اى بهترين
الْمَذْكُورينَ يا خَيْرَ الْمَشْكُورينَ يا خَيْرَ الْمَحْبُوبينَ يا خَيْرَ
ياد شدگان اى بهترين سپاس شدگان اى بهترين دوستان اى بهترين
الْمَدْعُوّينَ يا خَيْرَ الْمُسْتَاءْنِسينَ (40) اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ يا
خوانده شدگان اى بهترين همدمان (40) خدايا از تو مى خواهم به حق نامت اى
غافِرُ يا ساتِرُ يا قادِرُ يا قاهِرُ يا فاطِرُ يا كاسِرُ يا جابِرُ يا ذاكِرُ يا
آمـرزنـده اى پـرده پوش اى توانا اى قاهر اى آفريننده اى شكننده اى بهم پيوند دهنده اى
يادآورنده اى
ناظِرُ يا ناصِرُ (41) يا مَنْ خَلَقَ فَسَوّى يا مَنْ قَدَّرَ فَهَدى يا مَنْ
بـيننده اى يارى دهنده (41) اى كه آفريد و بياراست اى كه اندازه گرفت و راهنمايى كرد
اى كه
يَكْشِفُ الْبَلْوى يا مَنْ يَسْمَعُ النَّجْوى يا مَنْ يُنْقِذُ الْغَرْقى يا مَنْ
بـرطرف كند گرفتارى را اى كه بشنود سخن درگوشى را اى كه نجات دهد غريق را اى
كه
يُنْجِى الْهَلْكى يا مَنْ يَشْفِى الْمَرْضى يا مَنْ اَضْحَكَ وَاَبْكى يا مَنْ
برهاند هلاك شده را اى كه شفا دهد بيمار را اى كه بخنداند و بگرياند اى كه
اَماتَ وَاَحْيى يا مَنْ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالاُْنْثى (42) يا مَنْ فىِ
بميراند و زنده كند اى كه آفريد دو جفت نر و ماده (42) اى كه هم در
الْبَرِّ وَالْبَحْرِ سَبيلُهُ يا مَنْ فِى الاْفاقِ اياتُهُ يا مَنْ فِى الاْياتِ بُرْهانُهُ
خـشـكـى و هـم در دريا راه رسيدن به او هست اى كه در سراسر گيتى نشانه هاى او هست اى
كه در اين نشانه ها برهان او موجود است
يا مَنْ فِى الْمَماتِ قُدْرَتُهُ يا مَنْ فِى الْقُبُورِ عِبْرَتُهُ يا مَنْ فِى الْقِيمَةِ
اى كه در مردن نشانه قدرت او است اى كه در گورها پند او است اى كه در روز قيامت نيز
مُلْكُهُ يا مَنْ فِى الْحِسابِ هَيْبَتُهُ يا مَنْ فِى الْميزانِ قَضاَّئُهُ يا مَنْ فِى
سلطنت او است اى كه در حساب آن روز هيبت دارد اى كه در پاى ميزان حكم و داورى او است اى
كه در
الْجَنَّةِ ثَوابُهُ يا مَنْ فِى النّارِ عِقابُهُ (43) يا مَنْ اِلَيْهِ يَهْرَبُ الْخاَّئِفُونَ
بـهشت پاداش نيك او است اى كه در دوزخ شكنجه او است (43) اى كه به سويش گريزند
ترسناكان
يا مَنْ اِلَيْهِ يَفْزَعُ الْمُذْنِبُونَ يا مَنْ اِلَيْهِ يَقْصِدُ الْمُنيبُونَ يا مَنْ اِلَيْهِ
اى كـه بـه او پـنـاه بـرنـد گـنـهـكاران اى كه او را مقصود قرار دهند بازآيندگان اى كه
بسوى او
يَرْغَبُ الزّاهِدُونَ يا مَنْ اِلَيْهِ يَلْجَاءُ الْمُتَحَيِّرُونَ يا مَنْ بِهِ يَسْتَاءْنِسُ
روند پارسايان اى كه بدو پناه برند سرگردانان اى كه به او همدم شوند
الْمُريدُونَ يا مَنْ بِه يَفْتَخِرُ الْمُحِبُّونَ يا مَنْ فى عَفْوِهِ يَطْمَعُ
خواستاران اى كه به دوستيش افتخار كنند دوستان اى كه در گذشت او طمع دارند
الْخاَّطِئُونَ يا مَنْ اِلَيْهِ يَسْكُنُ الْمُوقِنُونَ يا مَنْ عَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ
خـطـاكـاران اى كـه بـه ذكـر او آرامـش پـذيـرد دل يـقـيـن داران اى كـه بـر او
توكل كنند
الْمُتَوَكِّلُونَ (44)اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ يا حَبيبُ يا طَبيبُ يا
تـوكـل كـنـنـدگان (44) خدايا از تو مى خواهم به حق نامت اى محبوب دلها اى طبيب دردها اى
نزديك اى
قَريبُ يا رَقيبُ يا حَسيبُ يا مَُهيبُ يا مُثيبُ يا مُجيبُ يا خَبيرُ يا
مراقب كار بندگان اى حساب نگهدار اى با هيبت اى پاداش نيك دهنده اى اجابت كننده اى آگاه
اى
بَصيرُ (45)يا اَقَرَبَ مِنْ كُلِّ قَريبٍ يا اَحَبَّ مِنْ كُلِّ حَبيبٍ يا اَبْصَرَ
بينا (45) اى نزديكتر از هر نزديك اى محبوبتر از هر محبوب اى بيناتر
مِنْ كُلِّ بَصيرٍ يا اَخْبَرَ مِنْ كُلِّ خَبيرٍ يا اَشْرَفَ مِنْ كُلِّ شَريفٍ يا اَرْفَعَ
از هر بينا اى آگاه تر از هر آگاه اى شريفتر از هر شريف اى برتر
مِنْ كُلِّ رَفيعٍ يا اَقْوى مِنْ كُلِّ قَوِي يا اَغْنى مِنْ كُلِّ غَنِىٍّ يا اَجْوَدَ
از هـر بـلند مرتبه اى نيرومندتر از هر نيرومند اى توانگرتر از هر توانگر اى بخشنده
تر
مِنْ كُلِّ جَوادٍ يا اَرْاَفَ مِنْ كُلِّ رَؤُفٍ (46)يا غالِباً غَيْرَ مَغْلُوبٍ يا
از هر بخشنده اى مهربانتر از هر مهربان (46) اى پيروزى كه هرگز مغلوب نگردد اى
صانِعاً غَيْرَ مَصْنُوعٍ يا خالِقاً غَيْرَ مَخْلُوقٍ يا مالِكاً غَيْرَ مَمْلُوكٍ يا
سـازنـده اى كـه مصنوع كسى نيست اى آفريننده اى كه كسى او را نيافريده اى مالكى كه
مملوك كسى نيست اى
قاهِراً غَيْرَ مَقْهُورٍ يا رافِعاً غَيْرَ مَرْفُوعٍ يا حافِظاً غَيْرَ مَحْفُوظٍ يا
چـيـره شكست ناپذير اى بلند مرتبه كه بلندى را كسى به او نداده اى نگهدارنده اى كه
نگهدارى ندارد اى
ناصِراً غَيْرَ مَنْصُورٍ يا شاهِداً غَيْرَ غاَّئِبٍ يا قَريباً غَيْرَ بَعيدٍ (47)يا
يـاورى كه كسش يارى نكند اى حاضرى كه پنهانى ندارد اى نزديكى كه دور نشود (47)
اى
نُورَ النُّورِ يا مُنَوِّرَ النُّورِ يا خالِقَ النُّورِ يا مُدَبِّرَ النُّورِ يا مُقَدِّرَ النُّورِ
روشـنـى نـور ايـن روشـنى ده نور اى خالق نور و روشنى اى تدبير كننده نور اى اندازه
گير نور
يا نُورَ كُلِّ نُورٍ يا نُورا قَبْلَ كُلِّ نُورٍ يا نُورا بَعْدَ كُلِّ نُورٍ يا نُوراً
اى روشنى هر نور اى روشنى پيش از هر نور و اى روشنى پس از هر نور اى روشنى
فَوْقَ كُلِّ نُورٍ يا نُوراً لَيْسَ كَمِثْلِهِ نُورٌ (48)يا مَنْ عَطاَّئـُهُ شَريفٌ يا
بـالاى هر نور اى نورى كه مانندش نورى نيست (48) اى كه عطا و بخشش شريف و ارجمند
است اى
مَنْ فِعْلُهُ لَطيفٌ يا مَنْ لُطْفُهُ مُقيمٌ يا مَنْ اِحْسانُهُ قَديمٌ يا مَنْ قَوْلُهُ
كه كارش دقيق است اى كه لطفش پايدار است اى كه احسانش ديرينه است اى كه گفتارش
حَقُّ يا مَنْ وَعْدُهُ صِدْقٌ يا مَنْ عَفْوُهُ فَضْلٌ يا مَنْ عَذابُهُ عَدْلٌ يا مَنْ
حـق اسـت اى كـه وعـده اش راسـت اسـت اى كـه گـذشـتـش
فضل است اى كه كيفرش از روى عدل است كه
|
