دُعــــاى جُوشَن كَبيـــــرْ
در بلد الا مين و مصباح كفعمى است و آن مروى است از حضرت سيّد السّاجدين از پدرش از جدّ
بـزرگـوارش حـضـرت رسـول صـَلَّى اللّهُ عـَلَيـْهِ وَعـَلَيـْهـِمْ اَجـْمـَعـيـن و ايـن دعـا را
جـبـرئيـل (ع ) آورد بـراى پـيـغمبر (ص ) در يكى از غزوات در حالى كه بر تن آنحضرت
جـوشـن گـرانـى بـود كـه سـنـگـيـنـى آن بـدن مـبـاركـش را بـدرد آورده بـود پـس
جبرئيل عرض كرد كه يا محمّد پروردگارت تو را سلام مى رساند و مى فرمايد كه بكَنْ
ايـن جـوشـن را و بـخـوان ايـن دعا را كه او امان است از براى تو و امّت تو پس شرحى در
فضيلت اين دعا ذكر فرموده كه مقام نقل تمامش نيست از جمله آنكه
هـر كه آنرا بر كفن خويش نويسد حقّ تعالى حيا فرمايد كه او را به آتش عذاب كند و هر
كـه آنـرا بـه نيّت در اوّل ماه رمضان بخواند حقّ تعالى او را روزى فرمايد ليلة القدر و
خـلق فـرمـايـد بـراى او هـفـتـاد هزار فرشته كه تسبيح و تقديس كنند خدا را و ثوابش را
براى او قرار دهند پس فضيلت بسيار نقل كرده تا آنكه فرموده و هر كه بخواند او را در
مـاه رمـضـان سـه مـرتـبـه حـرام فرمايد حقّ تعالى جسد او را بر آتش جهنّم و واجب فرمايد
براى او بهشت را و دو مَلَك بر او موكّل فرمايد كه حفظ كنند او را از معاصى و در امان خدا
بـاشـد مـدّت حـيوة خود و در آخر خبر است كه جناب امام حسين (ع ) فرمود وصيّت كرد پدرم
عـلىّ بـن ابـى طـالب صَلَواتُ اللّهِ عَلَيْهِ بحفظ اين دعا و آنكه بنويسم آنرا بر كفن او و
تـعـليم كنم آنرا به اهل خود و ترغيب كنم ايشان را به خواندن آن و آن هزار اسم است و در
آن است اسم اعظم فقير گويد كه از اين خبر دو چيز مُستفاد مى شود يكى استحباب نوشتن
اين دعا به كفن چنانچه علامه بحرالعلوم عَطَّرَ اللّهُ مَرْقَدَهُ در دُرّه به آن اشاره فرموده :
وَسُنَّ اَنْ يُكْتَبَ بالاَْكْفانِ شَهادَةُ الاِْسْلامِ وَالاِْيمانِ
مستحب است كه نوشته شود به كفنها شهادت اسلام و ايمان
وَهـكَذا كِتابَةُ الْقُرْانِ وَالْجَوْشَنُ المَنْعُوتُِ بِالاَْمانِ
و هم چنين نوشتن قرآن و جوشن كه آنرا به امان وصف كرده اند
دوّم اسـتـحـباب خواندن اين دعا در اوّل ماه رمضان و امّا خواندن آن در خصوص شبهاى قدر در
خـبـر ذكـرى از آن نـيـسـت ليـكـن عـلاّمـه مـجـلسـى قـَدَّسَ اللّهَ روُحـَهُ در زادالمـعـاد در ضـمـن
اعمال شبهاى قدر فرموده و در بعضى از روايات وارد شده است كه دعاى جوشن كبير را در
هر يك از اين سه شب بخوانند و كافيست فرمايش آن بزرگوار ما را در اين مقام اَحَلَّهُ اللّهُ
دارَالسَّلامِ بـالجـمـله ايـن دعـا صـد فـصـل اسـت و هـر فـصـلى
مشتمل بر ده اسم الهى است و در آخر هر فصل بايد گفت :
سُبْحانَكَ يا لا اِلـهَ اِلاّ اَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنا مِنَ النّارِ يا رَبِّ
منزهى تو اى كه نيست معبودى جز تو فرياد فرياد بِرَهان ما را از آتش اى پروردگار
و در بلد الا مين است كه در اوّل هر فصل بِسْمِ اللّهِبگويد و در آخرش : سُبْحانَكَ يا لا اِلهَ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * منزهى تو اى كه نيست معبودى
اِلاّ اَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَ خَلِّصْنا مِنَ النّارِ يا
جز تو فرياد فرياد درود فرست برمحمد و آلش و بِرَهان ما را از آتش اى
رَبِّ يا ذَاالْجَلالِ وَالاِْكْرامِ يا اءرْحَمَ الرّاحِمينَ
پروردگار اى صاحب جلال و بزرگوارى اى مهربانترين مهربانان
و آن دُعا اين است :
(1) اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ يا اَللّهُ يا رَحْمنُ يا رَحيمُ يا كَريمُ يا
خدايا از تو مى خواهم به حق نامت اى خدا اى بخشاينده اى مهربان اى بزرگوار اى
مُقيمُ يا عَظيمُ يا قَديمُ يا عَليمُ يا حَليمُ يا حَكيمُ سُبْحانَكَ يا لا اِلـهَ
برپا دارنده اى بزرگ اى قديم اى دانا اى بردبار اى فرزانه منزهى تو اى كه معبودى
جز
اِلاّ اَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنا مِنَ النّارِ يا رَبِّ (2) يا سَيِّدَ السّاداتِ
تو نيست فرياد فرياد بِرَهان ما را از آتش اى پروردگار من (2) اى آقاى آقايان
يا مُجيبَ الدَّعَواتِ يا رافِعَ الدَّرَجاتِ يا وَلِىَّ الْحَسَناتِ يا غافِرَ
اى اجابت كننده دعاها اى بالا برنده مرتبه ها اى صاحب هر نيكى اى آمرزنده
الْخَطيئاَّتِ يا مُعْطِىَ الْمَسْئَلاتِ يا قابِلَ التَّوْباتِ يا سامِعَ
گناهان اى دهنده خواسته ها اى پذيرنده توبه ها اى شنونده
الاَْصْواتِ يا عالِمَ الْخَفِيّاتِ يا دافِعَ الْبَلِيّاتِ (3) يا خَيْرَالْغافِرينَ يا
صداها اى داناى اسرار پنهانى اى برطرف كننده بلاها (3) اى بهترين آمرزندگان اى
خَيْرَ الْفاتِحينَ يا خَيْرَ النّاصِرينَ يا خَيْرَ الْحاكِمينَ يا خَيْرَ الرّازِقينَ
بهترين گشايندگان اى بهترين ياران اى بهترين حاكمان اى بهترين روزى دهان
يا خَيْرَ الْوارِثينَ يا خَيْرَ الْحامِدينَ يا خَيْرَ الذّاكِرينَ يا خَيْرَ
اى بهترين ارث بران اى بهترين ستايشگران اى بهترين يادكنندگان اى بهترين
الْمُنْزِلينَ يا خَيْرَ الْمُحْسِنينَ (4) يا مَنْ لَهُ الْعِزَّةُ وَالْجَمالُ يا مَنْ لَهُ
فـرو فـرسـتندگان اى بهترين احسان كنندگان (4) اى كه عزت و زيبايى از آن اوست اى
كه
الْقُدْرَةُ وَالْكَمالُ يا مَنْ لَهُ الْمُلْكُ وَالْجَلالُ يا مَنْ هُوَ الْكَبيرُ الْمُتَعالُِ
نـيرو و كمال از آن او است اى كه پادشاهى و جلال از آن او است اى كه بزرگ و برتر او
است
يا مُنْشِى ءَ الْسَّحابِ الثِّقالِ يا مَنْ هُوَ شَديدُ الْمِحالِ يا مَنْ هُوَ
اى پديد آرنده ابرهاى سنگين اى كه او سخت كيفر (يا سخت نيرو) است اى كه او
سَريعُ الْحِسابِ يا مَنْ هُوَ شَديدُ الْعِقابِ يا مَنْ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوابِ
در حساب كشيدن سريع است اى كه او در كيفر سخت است اى كه پاداش خوب نزد او است
يا مَنْ عِنْدَهُ اُمُّ الْكِتابِ (5) اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ يا حَنّانُ يا
اى كه نزد او است مايه و اصل كتابها (5) خدايا از تو مى خواهم بحق نامت اى مهرپيشه اى
مَنّانُ يا دَيّانُ يا بُرْهانُ يا سُلْطانُ يا رِضْوانُ يا غُفْرانُ يا سُبْحانُ يا
نعمت بخش اى پاداش دهنده اى دليل و راهنما اى سلطان اى خوشنود اى آمرزنده اى منزه اى
مُسْتَعانُ يا ذَاالْمَنِّ وَالْبَيانِ (6) يا مَنْ تَواضَعَ كُلُّشَىْءٍ لِعَظَمَتِهِ يا مَنِ
ياور اى صاحب نعمت و بيان (6) اى كه هر چيزى در برابر عظمتش فروتن گشته اى كه
اسْتَسْلَمَ كُلُّ شَىْءٍ لِقُدْرَتِهِ يا مَنْ ذَلَّ كُلُّشَىْءٍ لِعِزَّتِهِ يا مَنْ خَضَعَ كُلُّ
هـر چـيـز در بـرابـر قـدرتش تسليم گرديده اى كه هر چيزى در برابر عزت و شوكتش
خوار گشته اى كه هر چيز
شَىْءٍ لِهَيْبَتِهِ يا مَنِ انْقادَ كُلُّ شَىْءٍ مِنْ خَشْيَتِهِ يا مَنْ تَشَقَّقَتِ الْجِبالُ
در برابر هيبتش خاضع گرديده اى كه هر چيزى از ترس او فرمانبردار و مطيعش گرديده
اى كه كوهها
مِنْ مَخافَتِهِ يا مَنْ قامَتِ السَّمواتُ بِاَمْرِهِ يا مَنِ اسْتَقَرَّتِ الاَْرَضُونَ
از هراسش از هم شكافته اى كه به امر او آسمانها برپا گشته اى كه زمينها به اذن او در
جاى خود مستقر گشته
بِاِذْنِهِ يا مَنْ يُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ يا مَنْ لا يَعْتَدى عَلى اَهْلِ مَمْلَكَتِهِ
اى كـه رعـد بـه سـتـايـش او غـرِّش زنـد اى كـه بـر
اهل كشور خود ستم نكند
(7) يا غافِرَ الْخَطايا يا كاشِفَ الْبَلايا يا مُنْتَهَى الرَّجايا يا مُجْزِلَ
اى آمرزنده خطاها اى برطرف كننده بلاها اى منتهاى اميدها اى دهنده بزرگ
الْعَطايا يا واهِبَ الْهَدايا يا رازِقَ الْبَرايا يا قاضِىَ الْمَنايا يا سامِعَ
عطاها اى بخشنده هديه ها اى روزى ده بنده ها اى برآورنده آرزوها اى شنونده
الشَّكايا يا باعِثَ الْبَرايا يا مُطْلِقَ الاُْسارى (8) ياذَاالْحَمْدِ وَالثَّناَّءِ
شكايتها اى برانگيزنده مردمان اى رهاننده اسيران (8) اى صاحب ستايش و ثناء
يا ذَاالْفَخْرِ وَاْلبَهاَّءِ يا ذَاالْمَجْدِ وَالسَّناَّءِ يا ذَاالْعَهْدِ وَالْوَفاَّءِ يا
اى داراى فخر و زيبايى اى صاحب مجد و بزرگى اى صاحب عهد و وفاء
ذَاالْعَفْوِ وَالرِّضاَّءِ يا ذَاالْمَنِّ وَالْعَطاَّءِ يا ذَا الْفَصْلِ وَالْقَضاَّءِ يا ذَاالْعِزِّ
اى داراى گـذشـت و رضـا اى دارنـده نـعـمـت و عـطـاء اى كـه در دسـت تـو اسـت
فصل خصومات و داورى اى داراى عزت
وَالْبَقاَّءِ يا ذَاالْجُودِ وَالسَّخاَّءِ يا ذَاالاْ لاَّءِ وَالنَّعْم اَّءِ (9) اَللّـ هُمَّ اِنّى
و پايندگى اى صاحب جود و بخشش اى صاحب دهشها و نعمت ها (9) خدايا از تو
اَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ يا مانِعُ يا دافِعُ يا رافِعُ يا صانِعُ يا نافِعُ يا سامِعُ يا
مـى خواهم به حق نامت اى مانع اى برطرف كننده اى بالا برنده اى سازنده اى سود رسان
اى شنوا اى
جامِعُ يا شافِعُ يا واسِعُ يامُوسِعُ (10) يا صانِعَكُلِّ مَصْنُوعٍ يا خالِقَ
گـردآورنده اى شفاعت پذير اى فراخ رحمت اى وسعت بخش (10) اى سازنده هر ساخته اى
آفريننده
كُلِّ مَخْلُوقٍ يا رازِقَ كُلِّ مَرْزُوقٍ يا مالِكَ كُلِّ مَمْلُوكٍ يا كاشِفَ كُلِّ
هـر آفـريـده اى روزى ده هر روزى خور اى مالك هر مملوك اى غمزداى هر غمزده اى دلگشاى
هر
مَكْرُوبٍ يا فارِجَ كُلِّ مَهْمُومٍ يا راحِمَ كُلِّ مَرْحُومٍ يا ناصِرَ كُلِّ
اندوهگين اى رحمت بخش هر رحمت خواه اى ياور هر
مَخْذُولٍ ياساتِرَ كُلِّ مَعْيُوبٍ يا مَلْجَأَ كُلِّ مَطْرُودٍ (11) يا عُدَّتى عِنْدَ
هر بى ياور اى عيب پوش هر معيوب اى پناه هر آواره (11) اى ذخيره هنگام
شِـدَّتى يـا رَجـاَّئـى عِنْدَ مُصيبَتى يـا مُونِسى عِنْدَ وَحْشَتى يـا
سختى من اى اميد من در برابر پيش آمدهاى ناگوار اى همدم من هنگام ترس و وحشت اى
صاحِبى عِنْدَ غُرْبَتى يا وَلِيّى عِنْدَ نِعْمَتى يا غِياثى عِنْدَ كُرْبَتى يا
رفيق من در غربتم اى صاحب اختيار من در نعمتم اى فريادرس من در غم و اندوه اى
دَليلى عِنْدَ حَيْرَتى يا غَناَّئى عِنْدَ افْتِقارى يا مَلْجَاءى عِنْدَ
دليل و راهنمايم هنگام سرگردانى اى توانگرى من هنگام ندارى اى پناه من هنگام
اضْطِرارى يا مُعينى عِنْدَ مَفْزَعى (12) يا عَلاّمَ الْغُيُوبِ يا غَفّارَ
درمـانـدگـى اى كـمـك كـارم در بـيـچـارگـى و پـريشانى (12) اى بخوبى داناى بر هر
ناديدنى اى بسيار آمرزنده
الذُّنُوبِ يا سَتّارَ الْعُيُوبِ يا كاشِفَ الْكُرُوبِ يا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ يا
گناهان اى پرده پوش بر عيوب بندگان اى غمزداى غمها اى گرداننده دلها اى
طَبيبَ الْقُلُوبِ يا مُنَوِّرَ الْقُلُوبِ يا اَنيسَ الْقُلُوبِ يا مُفَرِّجَ الْهُمُومِ يا
طبيب دلها اى نوربخش دلها اى همدم دلها اى زداينده اندوهها اى
مُنَفِّسَ الْغُمُومِ (13) اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِاْسمِكَ يا جَليلُ يا جَميلُ يا
غمگشاى غمها (13) خدايا از تو مى خواهم به حق نامت اى بزرگوار اى زيبا اى
وَكيلُ يا كَفيلُ يا دَليلُ يا قَبيلُ يا مُديلُ يا مُنيلُ يا مُقيلُ يا مُحيلُ
كـارگـزار اى عـهده دار اى راهنما اى پذيرنده اى دولت دهنده اى عطا بخشنده اى درگذرنده
اى نيرودهنده (تغيير دهنده )
(14) يا دَليلَ الْمُتَحَيِّرينَ يا غِياثَ الْمُسْتَغيثينَ يا صَريخَ
(14) اى راهنماى سرگردانان اى فريادرس فريادخواهان اى دادرس
الْمُسْتَصْرِخينَ يا جارَ الْمُسْتَجيرينَ يا اَمانَ الْخاَّئِفينَ يا عَوْنَ
دادخواهان اى پناه پناه جويان اى امان بخش ترسناكان اى كمك
الْمُؤْمِنينَ يا راحِمَ الْمَساكينَ يا مَلْجَاءَ الْعاصينَ يا غافِرَ الْمُذْنِبينَ يا
مؤ منان اى رحم كننده مسكينان اى پناه عاصيان اى آمرزنده گناهكاران اى
مُجيبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرّينَ (15) يا ذَاالْجُودِ وَالاِْحْسانِ يا ذَاالْفَضْلِ
اجـابـت كـنـنـده دعـاى درمـانـدگـان (15) اى داراى بـخـشـنـدگـى و احـسـان اى صـاحـب
فضل
وَالاِْمْتِنانِ يا ذَاالاَْمْنِ وَالاَْمانِ يا ذَاالْقُدْسِ وَالسُّبْحانِ يا ذَاالْحِكْمَةِ
و نعمت اى مايه امن و امان اى داراى پاكى و پاكيزگى اى صاحب فرزانگى
وَالْبَيانِ يا ذَا الرَّحْمَةِ وَالرِّضْوانِ يا ذَاالْحُجَّةِ وَالْبُرْهانِ يا ذَاالْعَظَمَةِ
و بـيـان اى صـاحـب رحـمـت و خـوشـنـودى اى داراى حـجـت و
دليل و برهان اى خداوند عظمت
وَالسُّلْطانِ يا ذَاالرَّاءْفَةِ وَالْمُسْتَعانِ يا ذَاالعَفْوِ وَالْغُفْرانِ (16) يا مَنْ
و سلطنت اى دارنده راءفت و اى ياور بندگان اى صاحب بخشندگى و آمرزش (16) اى كه
هُوَ رَبُّ كُلِّ شَىْءٍ يا مَنْ هُوَ اِلـهُ كُلِّ شَىْءٍ يا مَنْ هُوَ خالِقُ كُلِّ شَىْءٍ
پروردگار هر چيز او است اى كه معبود هر چيز او است اى كه آفريننده هر چيز او است
يا مَنْ هُوَ صانِعُ كُلِّ شَىْءٍ يا مَنْ هُوَ قَبْلَ كُلِّ شَىْءٍ يا مَنْ هُوَ بَعْدَ كُلِّ
اى كه سازنده هر چيز او است اى كه او پيش از هر چيز بوده و اى كه او پس از هر
شَىْءٍ يا مَنْ هُوَ فَوْقَ كُلِّ شَىْءٍ يا مَنْ هُوَ عالِمٌ بِكُلِّ شَىْءٍ يا مَنْ هُوَ
چيز خواهد بود و اى كه او برتر از هر چيز است اى كه او به هر چيز دانا است اى كه او
قادِرٌ عَلى كُلِّ شَىْءٍ يا مَنْ هُوَ يَبْقى وَيَفْنى كُلُّشَىْءٍ (17) اَللّـهُمَّ اِنّى
بـه هر چيزى توانا است اى كه تنها او بماند و هر چيز ديگر فانى گردد (17) خدايا از
تو
اَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ يا مُؤْمِنُ يا مُهَيْمِنُ يا مُكَوِّنُ يا مُلَقِّنُ يا مُبَيِّنُ يا
مى خواهم بحق نامت اى امان ده اى مسلط بر هر چيز اى وجود آرنده اى ياد دهنده اى آشكار كننده
اى
مُهَوِّنُ يا مُمَكِّنُ يا مُزَيِّنُ يا مُعْلِنُ يا مُقَسِّمُ (18) يا مَنْ هُوَ فى مُلْكِهِ
آسـان كننده اى امكان ده در كارها اى زيوربخش اى آشكار كننده اى تقسيم كننده (18) اى كه
در فرمانروايى
مُقيمٌ يا مَنْ هُوَ فى سُلْطانِهِ قَديمٌ يا مَنْ هُو فى جَلالِهِ عَظيمٌ يا مَنْ
پـابرجا است اى كه در سلطنت و پادشاهيش قديم و ديرينه است اى كه در جلالت و شوكت
بزرگى اى كه
هُوَ عَلى عِبادِهِ رَحيمٌ يا مَنْ هُوَ بِكُلِّ شَىْءٍ عَليمٌ يا مَنْ هُوَ بِمَنْ
بر بندگان خويش مهربانى اى كه به هر چيز دانايى اى كه نسبت به نافرمان خود
عَصاهُ حَليمٌ يا مَنْ هُوَ بِمَنْ رَجاهُ كَريمٌ يا مَنْ هُوَ فى صُنْعِهِ حَكيمٌ يا
بـردبـارى اى كـه بـه امـيـدوار خـود بـخـشنده و بزرگوارى اى كه در آفرينش و ساختنت
فرزانه اى (يا محكم كارى ) اى
مَنْ هُوَ فى حِكْمَتِهِ لَطيفٌ يا مَنْ هُوَ فى لُطْفِهِ قَديمٌ (19) يا مَنْ لا
كه در عين فرزانگى (يا محكم كارى ) مهربانى (يا نرمكارى ) اى كه در لطف خود ديرينه
اى (19) اى كه
يُرْجى اِلاّ فَضْلُهُ يا مَنْ لا يُسْئَلُ اِلاّ عَفْوُهُ يا مَنْ لا يُنْظَرُ اِلاّ بِرُّهُ يا
امـيدى نيست جز به نيكى او اى كه درخواست نشود جز گذشتش اى كه چشم داشتى نيست جز
به نيكى اواى
مَنْ لا يُخافُ اِلاّ عَدْلُهُ يا مَنْ لا يَدُومُ اِلاّ مُلْكُهُ يا مَنْ لا سُلْطانَ اِلاّ
كـه تـرسـى نـيـسـت جز از عدل او اى كه جاويد نمى ماند جز فرمانروايى و ملك او اى كه
سلطنت و قدرتى نيست جز
سُلْطانُهُ يا مَنْ وَسِعَتْ كُلَّ شَىْءٍ رَحْمَتُهُ يا مَنْ سَبَقَتْ رَحْمَتُهُ غَضَبَهُ
سلطنت او اى كه رحمتش همه چيز را فراگرفته اى كه رحمتش بر خشمش پيشى جسته
يا مَنْ اَحاطَ بِكُلِّ شَىْءٍ عِلْمُهُ يا مَنْ لَيْسَ اَحَدٌ مِثْلَهُ (20) يا فارِجَ
اى كه علمش بر همه چيز احاطه كرده اى كه مانندش هيچكس نخواهد بود (20) اى دلگشاى
الْهَمِّ يا كاشِفَ الْغَمِّ يا غافِرَ الذَّنْبِ يا قابِلَ التَّوْبِ يا خالِقَ الْخَلْقِ يا
اندوه اى غمزداى اى آمرزنده گناه اى توبه پذير اى آفريننده اى
صادِقَ الْوَعْدِ يا مُوفِىَ الْعَهْدِ يا عالِمَ السِّرِّ يا فالِقَ الْحَبِّ يا رازِقَ
راست وعده اى وفادار پيمان اى داناى اسرار نهان اى شكافنده دانه اى روزى ده
الاَْنامِ (21) اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ يا عَلِىُّ يا وَفِىُّ يا غَنِىُّ يا
بـنـدگان (21) خدايا از تو خواهم به حق نامت اى والا اى با وفا اى توانگر اى بى نياز
مطلق اى
مَلِىُّ يا حَفِىُّ يا رَضِىُّ يا زَكِىُّ يا بَدِىُّ يا قَوِىُّ يا وَلِىُّ (22) يا مَنْ
مـهـربـان اى پـسـنـديـده (يا دوستدار) اى پاكيزه اى پديد آرنده اى نيرومند اى سرپرست
(22) اى كه
اَظْهَرَ الْجَميلَ يا مَنْ سَتَرَ الْقَبيحَ يا مَنْ لَمْ يُؤ اخِذْ بِالْجَريرَةِ يا مَنْ لَمْ
كار نيك را آشكار كنى و اى كه كار زشت را پنهان كنى اى كه كسى را به گناه نگيرى اى
كه پرده
يَهْتِكِ السِّتْرَ يا عَظيمَ الْعَفْوِ يا حَسَنَ التَّجاوُزِ يا واسِعَ الْمَغْفِرَةِ يا
كس ندرى اى بزرگ گذشت اى نيكو درگذر اى پهناور آمرزش اى
|
