مگر نديدى آن عده اى را كه در روزگارى كه
قتال با كفار صادر نشده بود آرزوى صدورش را مى كشيدند و تو، به ايشان مى گفتى :
زنهار مبادا دست به شمشير زنيد، بلكه همچنان نماز بخوانيد و زكات بدهيد تا استخوان
بندى اسلام محكم گردد، ولى همين كه محكم شد و فرمان
قتال صادر گرديد جمعى از آنان دچار وحشت شدند، همان قدر كه از خدا مى ترسيدند
بلكه بيشتر از آن از مردم كفار ترسيدند و گفتند: پروردگارا چرا جنگ را بر ما واجب
كردى ؟ و چه مى شد اين دو روزه زندگى ما را به
حال خود مى گذاشتى ؟ بگو زندگى دنيا اندك و همان دو روزى است كه گفتيد و زندگى
آخرت براى كسى كه تقوا پيشه كند بهتر است و شما حتى به مقدار تحك هسته خرما ستم
نخواهيد شد .(77)
|
هر جا كه باشيد مرگ شما را در مى يابد هر چند كه در بناهاى استوار و ريشه دار باشيد
اگر به آنان خيرى برسد مى گويند: اين از جانب خدا است و اگر شرى به آنها برسد
مى گويند: اين شر از تو است ، بگو همه از جانب خدا است ، اين گروه چه مرضى دارند
كه به هيچ وجه بنا ندارند چيزى (و از آن جمله مطلبى به اين سادگى ) را بفهمند .(78)
|
آنچه از خوبى ها به تو برسد از طرف خداوند است و آنچه از بدى ها برسد از خود تو
است و ما تو را به عنوان رسولى به سوى مردم
گسيل داشتيم و در شهادت بر حقانيت رسالت تو خدا كافى است .(79)
|
كسى كه رسول را اطاعت كند، خدا را اطاعت كرده و كسى كه روى بگرداند بايد بداند كه
ما تو را به نگهبانى آنان نفرستاده ايم .(80)
|
