| بپرسيدم ز دانشمند معناى مسلمانى | |
| مسلمان را صفاتى گفت ، آن داناى ربانى
|
| مسلمان بايد آميزد به هم ، دنيا و عقبى را | |
| نه مستغرق در اين گردد، نه در آن يك
شود فانى |
| مسلمان مرد عزم و همت و كار است و بينايى | |
| تو مرد لاابالى را مسلمان كى توان
خوانى |
| مسلمان مرد توحيد است و تقوا و نماز اى دل | |
| نخوانى گر نماز هرگز، نزن لاف
مسلمانى |
| مسلمان مرد عفو و مهر و انصاف و جوان مردى | |
| مسلمان در پى
تحصيل هر اخلاق انسانى |
| مسلمان با حيا و غيرت و با عفت و عصمت | |
| بپوشاند ز نامحرم خودش از حكم قرآنى
|
| مسلمان مهربان پاكيزه خو، داراى خوش خلقى | |
| به چشمان مسلمان از فراست نور
رحمانى |
| مسلمان واجد صدق و صفا، مهر و وفا باشد | |
| مسلمان دور، از ظلم و جفا و
جهل و نادانى |
| مسلمان و اين اعمال ناشايست ، هيهات است | |
| مگر جانم تو آيين مسلمانى نمى دانى
|
| اگر يك روز رود بر باد، عفت ها و غيرت ها | |
| تو هم در اين جهان ، در زندگى
خويش درمانى |
| به حال نونهالان وطن افسوس مى بايد | |
| چرا اين قدر بى فكرى و اين اندازه
نادانى |
| عزيزم دشمن دين در كمين كار ما باشد | |
| تو
غافل از سرانجامى و مشغول هوسرانى |
| چو دين بيرون رود از جامعه ، جايش نمى گيرد | |
| مگر بدبختى و بيچارگى و
خوى حيوانى |
| بيا يك دم به حال خويشتن ، انديشه كن جانا | |
| شبى برخيز و بهر توبه خود،
تر ساز مژگانى |
| بيا راضى كن از خود شافع روز قيامت را | |
| كه هم دنيا و هم عقبى شوى از
رستگارانى |