1- امالى شيخ صدوق ، ص 315 - 314.
2- ابن ابى الحديد در ص 6 شرح نهج البلاغه ج 1 مى نويسد: پيغمبر در قبر فاطمه بنت اسد خوابيد و با جامه خود او را كفن كرد از اين موضوع سؤ ال كردند. فرمود زيرا فاطمه بعد از ابوطالب نيكوكارترين مردم نسبت به من بود. جامه خود را به او پوشانيدم تا به بركت آن از جامه اى بهشتى بپوشد و داخل قبرش خوابيدم تا از فشار قبر ايمن باشد.
3- جزء 6 بحار، ص 217.
4- جزء 6 بحارالانوار، ص 232.
5- الغدير، ج 7، ص 387 - 386.
6- كامل الزيارت ، ص 79.
7- امالى شيخ صدوق ، ص 600 - 597.
8- كامل الزيارات ، ص 352.
9- كامل الزيارات ، ص 220 - 221، 222، 284.
10- ترجمه كامل الزيارات ، ص 164.
11- بحار: 41 / 295، حديث 18.
12- مناقب اهل بيت ، ص 111 و 112.
13- الارشاد، ص 321.
14- الارشاد، ص 321 - 320.
15- الارشاد، ص 320 - 319.
16- ناسخ التواريخ ، حضرت زينب كبرى (س)، ج 1، ص 45 و 46.
17- زينب كبرى ، ص 144.
18- خصايص العباسية ، ص 119.
19- چهره درخشان قمر بنى هاشم ، ج 1، ص 137 و 138.
20- زندگانى حضرت ابوالفضل العباس (ع).
21- سردار كربلا، ص 164.
22- سردار كربلا، ص 317.
23- چهره درخشان قمر بنى هاشم ، ج 1، ص 153.
24- الارشاد، ص 171 - 168.
25- تاريخ چهارده معصوم ، ص 86 - 85.
26- امالى شيخ صدوق ، ص 135.
27- امالى شيخ صدوق ، ص 634 - 633.
28- امالى شيخ صدوق ، ص 638 - 637.
29- تاريخ چهارده معصوم ، ص 123 - 122.
30- الارشاد، ص 172 - 171.
31- بحارالانوار، ج 22، ص 412، ح 13.
32- باب ان الائمة لا يفعلوا شيئا... حديث 4، ص 281، ج 1. (با تلخيص كامل ).
33- بحارالانوار، 22 / 488.
34- اثبات الهداة ، ج 2، ص 465 - 464.
35- بحارالانوار، 22 / 478.
36- بحارالانوار، 22 / 481.
37- بحارالانوار، 22 / 482.
38- مشاهدات اميرمؤ منان (ع)، ج 2، 37.
39- الارشاد، ص 173 - 172.
40- بحارالانوار، ج 22، ص 490.
41- تاريخ چهارده معصوم ، ص 138 - 137.
42- بحار، ج 22، ص 517؛ مستدرك الوسائل ، ج 2، ص 192.
43- نهج البلاغه ، ترجمه و شرح فيض الاسلام ، خطبه 188.
44- مشاهدات اميرمؤ منان (ع)، ج 2، ص 55.
45- نهج البلاغه ، گفتار 235.
46- الارشاد، ص 174.
47- امالى شيخ مفيد، ص 115 - 114.
48- اسرار آل محمد، ص 210 و 211.
49- حيروة القلوب ، ج 2، باب 64، ص 9755.
50- اسرار آل محمد، ص 218 و 219.
51- الارشاد، ص 175 - 174.
52- داستانهاى نهج البلاغه - ج 2، ص 96 و 97.
53- الغدير، ص 88، ج 9.
54- به خدا قسم نمى دانم آرزوى مرگ يا زنده بودن تو را بنمايم اگر بميرى علاقه ندارم براى غير تو زنده باشم و همانند تو پيدا نخواهم كرد. اگر زنده باشى سركشان ، تو را نردبان آرزو و پشتيبان و پناه مقاصد خود قرار مى دهند كه به واسطه ارتباط و علاقه تو به آنها نمى توانم ايشان را مجازات كنم مثل من و تو مانند پسر نافرمانى است كه مرگ او پدر را ناراحت و زندگى اش ‍ باعث آزردگى و نافرمانى پدر است .
55- پند تاريخ ، ج هفتم ، ص 66 - 65.
56- آيا با حلوايى زعفرانى اى پسر هند جگرخوار مى خواهى شرافت و دين ما را بربايى به خدا پناه مى برم اين كار نخواهد شد مولا و آقاى ما اميرالمؤ منين است . الكنى و الالقاب ، ج 1 ص 7.
57- بيت الاحزان ، ص 166 و 167.
58- بيت الاحزان ، ص 160 و 161.
59- بيت الاحزان ، ص 165 و 166.
60- تاريخ بغداد، 12 / 398.
61- بيت الاحزان ، ص 133 و 134.
62- بر امير مؤ منان على (ع) چه گذشت ، ص 317 - 316.
63- آثار الصادقين ، ج 1 ص 293.
64- امالى شيخ مفيد، ص 85.
65- امالى شيخ مفيد، ص 259 - 258.
66- سفينة البحار، 2/108 و روايتى ديگر نظير همين را نيز آورده است .
67- زندگانى اميرالمؤ منين (ع)، ص 386 و 387.
68- امالى شيخ مفيد، ص 249 - 247.
69- شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، 20 / 326.
70- غررالحكم ، ص 275؛ ارشاد مفيد، ص 132؛ شرح نهج البلاغه فيض الاسلام ، ص 88.
71- غررالحكم ، ص 275؛ ارشاد مفيد، ص 132؛ شرح نهج البلاغه فيض الاسلام ، ص 88.
72- غررالحكم ، ص 275؛ ارشاد مفيد، ص 132؛ شرح نهج البلاغه فيض الاسلام ، ص 88.
73- نهج البلاغه ، كلام 5.
74- ژرفاى غم ، ص 72 و 73.
75- ژرفاى غم ، ص 67 و 68.
76- نهج البلاغه ، نامه 9.
77- نهج البلاغه ، خطبه 3.
78- نهج البلاغه ، خطبه 3.
79- نهج البلاغه ، خطبه 6.
80- خطبه نهج البلاغه ؛ ژرفاى غم ، ص 19 و 20.
81- خطبه نهج البلاغه .
82- زندگى نامه 14 معصوم ، ص 163.
83- خطبه نهج البلاغه ؛ ژرفاى غم ، ص 23.
84- زندگانى اميرالمؤ منين (ع)، ص 680.
85- خطبه نهج البلاغه .
86- نهج البلاغه ؛ ژرفاى غم ، ص 26 و 27.
87- خطبه اى از نهج البلاغه .
88- ژرفاى غم ، ص 37 و 38.
89- كشف المحجّه ، ص 184.
90- نهج البلاغه ، كلام 55.
91- ژرفاى غم ، ص 40 و 41.
92- شرح نهج البلاغه ، ج 20، ص 308 و 328.
93- ژرفاى غم ، ص 46.
94- كشف المحجة ، ص 177؛ نهج البلاغه ، خطبه شقشقيه .
95- بحار، ط قديم ، ج 6، ص 739؛ اعيان الشيعه ، ج 16، ص 28.
96- داستان ها و پندها، ج 7، ص 90-89.
97- اسرار آل محمد، ص 316 - 314.
98- زندگانى اميرالمؤ منين (ع)، ص 575 و 576.
99- على كيست ؟، ص 80 - 79.
100- عنكبوت /4 - 1.
101- الارشاد، ص 177 - 176.
102- المسترشد فى امامة على بن ابيطالب ، صص 65 - 66.
103- رنجهاى زهرا (س)، ص 387 و 388.
104- شرح نهج البلاغه بن ابى الحديد، ج 6، ص 48. پ
105- رنج هاو فريادهاى فاطمه (س)، ص 94 و 95.
106- امالى صدوق ، ص 118؛ بحارالانوار، ج 28، ص 51.
107- اين نامه را علامه مجلسى در بحارالانوار، ط قديم ، ج 8، ص 222 به بعد مشررح ، نقل كرده است .
108- بحارالانوار، ج 30، صص 393 - 395.
109- بحارالانوار، ج 30، صص 393 - 395.
110- بحارالانوار، ج 53، صص 14، 18، 19، 23.
111- بحارالانوار، (صص ) 197 - 198؛ ج 28، ص 299؛ كتاب سليم ، ص ‍ 250.
112- بحارالانوار، ج 8، صص 220، 227؛ به نقل از دلائل الامامه .
113- تفسير عياشى ، ج 2، ص 67؛ بحارالانوار، ج 28، ص 227.
114- بحار الانوار، ج 30، ص 345.
115- بحارالانوار، ج 1، صص 293 - 295.
116- بحارالانوار، ج 53، صص 14، 18، 19، 23.
117- الهداية الكبرى ، ص 163.
118- فتوح بن اعثم ، ج 3، ص 474.
119- شرح نهج البلاغه ، ج 15، ص 186.
120- نهج البلاغه ، نامه 28، احقاق الحق ، ج 2، ص 369.
121- بحارالانوار، ج 28، ص 191.
122- رنجهاى زهرا (س)، ص 360 و 361.
123- ص 231، بحار چاپ كمپانى ج 8.
124- سليم بن قيس ، ص 68.
125- بحار كمپانى ، ج 8، ص 232.
126- رنجهاى زهرا (س)، ص 203.
127- رنجها و فريادهاى فاطمه (س)، ص 152.
128- اسرار آل محمد، ص 227 و 228.
129- الاحتجاج ، ج 1، ص 212.
130- اسرار آل محمد، ص 227.
131- رنج ها و فريادهاى (س)، ص 134 و 135.
132- اسرار آل محمد، ص 224 و 225.
133- اسرار آل محمد. ص 225 و 226.
134- تفسير عياشى ، ج 2، صص 307 - 308؛ بحارالانوار، ج 28، ص ‍ 231.
135- نظير اين مطلب در شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج 6، ص 48 آمده است .
136- رياحين الشريعه ، ج 1، ص 93.
137- شورى - 23.
138- رنج ها و فريادهاى فاطمه (س)، ص 147 - 145.
139- 360 داستان از فضايل و كرامات فاطمه زهرا (س). ص 150 و 151.
140- بحارالانوار، ج 43، ص 153.
141- 360 داستان فضايل و كرامات فاطمه زهرا (س)، ص 151 و 152.
142- زندگى نامه 14 معصوم ، ص 102.
143- اعراف - 150.
144- اين دو شعر از نهج البلاغه ذيل حكمت 190 آمده است .
145- اين سخن با همين عبارت در شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج 18 ص 416 و در شرح نهج البلاغه خويى ذيل حكمت 90 آمده است .
146- اسرار آل محمد، ص 228 و 229.
147- بيت الاحزان ، ص 138 و 139.
148- خطبه 28 نهج البلاغه .
149- سوره اعراف ، آيه 150.
150- اعلام النسا، ج 3، ص 1205.
151- اثبات الوصيه ، ص 262.
152- بيت الاحزان ، ص 133 - 131.
153- على كيست ؟، ص 254 و 255.
154- كهف / 37.
155- بصائر الدرجات ، 275.
156- رنجهاى زهرا (س)، ص 353.
157- اسرار آل محمد، ص 230 و 231.
158- اسرار آل محمد، ص 230.
159- اسرار آل محمد، ص 236.
160- اسرار آل محمد، ص 233 - 231.
161- اقتباس از مجالس المؤ منين ، ج 1، ص 203؛ تنقيح المقال ، ج 1، ص ‍ 199.
162- ناسخ التواريخ خلفا (چاپ رحلى )، ص 32 تا 40 آمده است .
163- رنج ها و فريادهاى فاطمه (س)، ص 120 و 121.
164- سوره آل عمران ، آيات 33 و 34.
165- اشاره به آيه 35 از سوره نور.
166- سوره احزاب ، آيه 6.
167- اسرار آل محمد، ص 234 و 235.
168- احتجاج طبرسى ، ج 1، ص 104.
169- اسرار آل محمد، ص 240 و 241.
170- 360 داستان فضايل و كرامات فاطمه زهرا (س)، ص 150.
171- روضة الكافى ، ص جديد ص 33.
172- آتش در حرم ، 49.
173- اسرار آل محمد (ص)، ص 228 و 230.
174- بصائر الدرجات ، 276.
175- تاريخ چهارده معصوم ، ص 151 - 150.
176- اسرار آل محمد، ص 219 و 220.
177- 360 داستان فضايل و كمالات فاطمه زهرا (س)، ص 262 و 263.
178- شرج نهج البلاغه ، عبده - ناسخ التواريخ - زندگانى على بن ابى طالب ، ص 16 - 15، تاءليف عمر ابوالنصر.
179- داستان هايى از زندگانى حضرت على (ع)، ص 6 و 7.
180- على (ع) و المناقب ، ص 125 - 123.
181- آتش به خانه وحى ، ص 160.
182- اسرار آل محمد، ص 221 و 222.
183- سوره اعراف ، آيه 150.
184- اسرا آل محمد، ص 319 - 317.
185- شرح نهج البلاغه ، 11/ 123.
186- يا: كينه هاى جنگ بدر و ضربت هاى كارى آن حضرت در جنگ احد بود...
187- بحار الانوار، 43 / 156.
188- شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج 9، ص 307.
189- اسرار آل محمد، ص 332 و 333.
190- الارشاد، ص 285.
191- كامل بهايى ، ج 2، ص 129، فصل پنجم .
192- اسرار آل محمد، ص 112.
193- سوره سبا، آيه 51.
194- سوره يونس ، آيه 54.
195- ارشاد القلوب ديلمى ، ج 2، ص 149 - 146.
196- شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج 5 ص 190.
197- الارشاد، ص 69 - 68.
198- الارشاد، ص 232 - 231
199- شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج 4، ص 250 و 251.
200- يعنى على (ع)، عثمان ، طلحه ، زبير، سعد و قاص و عبدالرحمن بن عوف كه اصحاب شورا بودند.
201- در ((منهاج البراعة )) علامه قطب الدين راوندى (ره )، 1/128 آورده است : عباس به على (ع) گفت : حكومت از دست ما رفت و اين مرد مى خواهد حكومت در اختيار عثمان قرار گيرد. على (ع) فرمود: من اين را مى دانم ولى در شورا شركت مى كنم ، زيرا عمر اينك مرا شايسته امامت دانسته در صورتى كه قبلا مى گفت : رسول خدا (ص) فرموده است : ((نبوت و امامت در يك خاندان جمع نمى شود))، و من در شورا وارد مى شوم تا معلوم شود كه عمر سخن پيشين خود را تكذيب نموده است و بدين وسيله دروغ او روشن گردد.
202- گر چه اين سخن درستى است ولى عمل طلحه را به هيچ وجه توجيه نمى كند، زيرا اسلام آمده كه همين كينه هاى نابجا و طبايع زشت را از بشر دور سازد و جان او را به نور تزكيه و تقوا و عدالت و انصاف و خضوع در برابر حق روشن بدارد، و همين كار طلحه نشان مى دهد كه نور اسلام حقيقى در جان او نتابيده بود.(م )
203- معلوم نيست چگونه مى توان به كتاب خدا و سنت پيامبر (ص) و سيره شيخين عمل كرد در حالى كه جمع بين اضداد است . زيرا تاريخ گواه مخالفت هاى صريح آنان با كتاب و سنت است !(م )
204- منشم نام زن عطارى بود در مكه ، و طايفه خزاعه و جرهم هرگاه مى خواستند به جنگ يكديگر روند از او عطر مى خريدند، و هر گاه از عطر او استفاده مى كردند كشتار سنگينى ميان آنان رخ مى داد. از اين رو وى ضرب المثل شد و مى گفتند: شوم تر از عطر منشم . (لسان العرب )
205- شرح نهج البلاغه ، 1 / 187.
206- منظور حضرت اين است كه ((آنچه تو مى پندارى به طور قطع از من سر نخواهد زد)).
207- شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج 4، ص 249 و 250.
208- شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج 4، ص 248 و 249.
209- اسرا آل محمد، ص 375 - 373.
210- شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج 4، ص 242 و 243.
211- رنج و فريادهاى فاطمه (س)، ص 178 - 175.
212- على (ع) و المناقب ، ص 254 - 243.
213- الارشاد، ص 238 - 237.
214- الغدير، 21 / 24 - 27.
215- روضات الجنات ، ص 271، ج 12، بحار، ص 72، تمام قصيده در ص 219 الغدير، ج 2 ذكر شده .
216- اين قسمت را الغدير از صحيح مسلم و ترمذى نيز نقل مى كند ج 10، ص 257.
217- پند تاريخ ، ج پنجم ، ص 65 - 64.
218- الغارات ج 1، ص 38.
219- پند تاريخ ، ج هفتم ، ص 122 - 121.
220- فضايل پنج تن (ع)، ج 1، ص 309 و 310.
221- و اللّه لو لا سيفه لما قام عمود الاسلام .
222- قهرمان هميشه پيروز، ص 193.
223- عقد الفريد، ج 2، ص 142.
224- اثبات الهداة ، ج 4، ص 487.
225- اقتباس از ناسخ التواريخ حضرت على (ع) ج 5، ص 220.
226- الارشاد، ص 301 - 299.
227- بحار. ط جديد. ج 46، ص 119.
228- مجموعه ورام ، ج 2، ص 86.
229- ناسخ التواريخ حضرت على (ع)، ج 5، ص 218.
230- الغدير، ج 10، ص 260، العقد الفريد، ج 2، ص 301.
231- تتمة المنتهى ، 80 - 79.
232- شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج 4، ص 58.
233- داستان دوستان ، ج اول ، ص 117- 116.
234- نفائس الاخبار، ص 58.
235- نفائس الاخبار، ص 57.
236- سفينة البحار، ج 2، ص 689، يكى از آياتى كه وليد را فاسق خواند و شاءن نزول آن آيه در مورد وليد مى باشد آيه 6 سوره حجرات است .
237- نهج البلاغه حكمت ، 453، با توجه به اين كه مادر عبدالله ، اسماء دختر ابوبكر بود.
238- شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج 4، ص 62.
239- 360 داستان فضايل و كرامات فاطمه زهرا (س)، ص 268 - 266.
240- الاختصاص ، صص 184 - 185؛ بحارالانوار، ج 29، ص 192.
241- ناسخ التواريخ ، ج 4، ص 123.
242- رنج هاى زهرا (س)، ص 170.
243- ناسخ التواريخ ، ج 1، ص 195.
244- بحار الانوار، ج 43، ص 175.
245- الامامه و السياسه ابن قتيبه دينورى ، ج 1، ص 14، ط مصر.
246- 360 داستان فضايل و كرامات فاطمه زهرا (س)، ص 150.
247- سوره اسراء، آيه 29. ((خيلى دستهايت را نگشاى كه بعد سرزنش ‍ شده و حسرت زده بنشينى )).
248- سوره انعام ، آيه 54: ((پروردگارت بر خويشتن رحمت و بخشش را واجب كرده است )).
249- 360 داستان فضايل و كرامات فاطمه زهرا (س)، ص 131 و 132.