بـــاب چـــهـــل و هـــفـــتـــم : در بـيـان آنچه مكروه است اتخاذ و همراه بردنش براى زيارت حضرت حسين بن على عليه السلام
ترجمه : حديث اول
پـدرم رحـمـة الله عليه و على بن الحسين و جماعتى از مشايخ و اساتيدم رحمة الله عليهم ، از سـعـد بـن عـبـد الله بـن ابـى خـلف ، از احـمد بن محمد بن عيسى ، از على بن الحكم ، از برخى اصحاب ما نقل كرد كه وى گفت :
حضرت ابو عبد الله عليه السلام فرمودند:
بـه مـن گـزارش شـده گـروهـى به قصد زيارت قبر حضرت حسين بن على عليه السلام حـركـت كـرده و بـا خـود سـفـره هائى را بر داشته اند كه در آنها شيرينى جات و حلواها و امـثـال ايـنـهـا را گـذاشـتـه انـد، ايـشـان اگـر بـه زيـارت قـبـور مـحـبـوب هـايـشـان روند امثل اينگونه از اشياء را با خود حمل نمى كنند.
متن :
2ـ و حـدثنى محمد بن الحسن بن احمد؛ و غيره ، عن سعد بن عبد الله ، عن موسى بن عمر، عـن صـالح بـن السـنـدى الجـمـال ، عـن رجـل مـن اهـل الرقـة قال له : ابو المضا قال : قال لى ابو عبد الله عليه السلام : تاتون قبر ابى عبد الله عـليـه السـلام ؟ قـلت : نـعـم ، قـال : افـتـتـخـذون لذلك سـفـرا؟ قـلت : نـعـم ، فـقـال امـا لو اتـيـتـم قـبـور آبـائكـم و امـهـاتـكـم لم تـفـعـلوا ذلك ، قـال : قـلت :اى شـى ، نـاكـل ؟ قـال : الخـبـز و اللبـن ، قـال : و قـال كرام لابى عبد الله عليه السلام : جعلت فداك ان قوما يزورون قبر الحسين عـليـه السـلام فـيـطـيبون السفر، قال : فقال لى ابو عبد الله عليه السلام : اما انهم لو زاروا قبور آبائهم ما فعلوا ذلك .
ترجمه : حديث دوم
و مـحـمـد بن الحسن بن احمد و غيرش از سعد بن عبد الله ، از موسى بن عمر، از صالح بن سـنـدى جـمـال ، از مـردى كـه اهـل رقـه بـود و بـه وى ابـو المـضـا مـى گـفـتـنـد نقل كرده كه وى گفت :
حضرت ابو عبد الله عليه السلام به من فرمودند:
آيا به زيارت قبر حضرت ابا عبد الله الحسين عليه السلام مى رويد؟
عرض كردم : بلى :
فرمودند:
آيا با خود سفره ها را برداشته و مى بريد؟
عرض كردم : بلى .
فرمودند:
قطعى است كه اگر به زيارت قبور پدران و مادران خود برويد چنين كارى نمى كنيد.
وى مى گويد: عرض كردم .
پس چه چيز بخوريم ؟
حضرت فرمودند:
نان و شير.
وى مى گويد: كرام يعنى عبد الكريم بن عمرو الختعمى به حضرت عرض كـرد: فـدايت شوم گروهى به زيارت قبر حضرت حسين بن على عليه السلام مى روند و سفره هايشان را به انواع اطعمه مطبوع خوش بو و معطر مى نمايند؟
حضرت فرمودند:
قطعى و حتمى است كه ايشان اگر به زيارت قبور پدرانشان روند چنين نمى كنند.
متن :
3ـ حـدثـنـى حكيم بن داود، عن سلمة بن الخطاب ، عن احمد بن محمد، عن على بن الحكم ـ عن بعض اصحابناـ قال : قال ابو عبد الله عليه السلام : بلغنى ان قوما اذا زاروا الحسين بن عـلى حـملوا معهم السفر فيها الحلاوى و الخبصة و اشباهها، لو زاروا قبورا احبائهم ما حملوا ذلك .
ترجمه : حديث سوم
حكيم بن داود از سلمة بن الخطاب ، از احمد بن محمد، از على بن الحكم ، از برخى اصحاب ما نقل كرده كه وى گفت :
حضرت ابو عبد الله عليه السلام فرمودند:
بـه مـن گـزارش شـده گـروهى هرگاه به زيارت حضرت حسين بن على عليه السلام مى رونـد بـا خـود سـفـره هـائى كـه در آن شـيـريـنـى جـات و حـلواهـا و امـثـال ايـنـهـا را گـذاشـتـه بـر مـى دارنـد، ايشان اگر به زيارت قبور دوستان و محبوب هايشان روند اينگونه از اشياء را با خود حمل نمى كنند.
متن :
4ـ حـدثـنـى محمد بن احمد بن الحسين قال : حدثنى الحسن بن على بن مهزيار، عن ابيه ، عـن الحـسـن بـن سـعـيـد، عـن زرعـة بـن مـحـمـد الحـضـرمـى ، عـن المـفـضـل بـن عـمـر قال : قال ابو عبد الله عليه السلام : تزورون خير من ان لا تزورون ، احدكم ليذهب الى قبر ابيه كئيبا حزينا و تاتونه انتم بالسفر، كلا حتى تاتونه شعثا غبرا.
ترجمه : حديث چهارم
محمد بن احمد بن الحسين مى گويد:
حـسـيـن بـن عـلى بـن مـهـزيـار از پدرش ، از حسين بن سعيد، از زرعة بن محمد حضرمى ، از مفضل بن عمر نقل كرده كه وى گفت :
حضرت ابو عبد الله عليه السلام فرمودند:
زيارت برويد بهتر است از اينكه به زيارت نرويد و زيارت نرويد بهتر است از اينكه به زيارت برويد.
راوى مى گويد: محضر مباركش عرض كردم :
كمر من را شكستيد با اين كلام .
حضرت فرمودند:
بـه خـدا قـسـم يـكـى از شـما وقتى به زيارت قبر پدرش مى رود غمگين و اندوهناك ميرود ولى به زيارت قبر مطهر آن حضرت مى رويد در حالى كه با خود سفره ها مى بريد، نه ، اين طور نبايد به زيارت آن جناب برويد بلكه زيارتش كنيد با حالى افسرده و حزين و گرفته .
البـاب الثـامـن و الاربـعـون : كـيـف يـجـب ان يـكـون زائر الحـسـيـن بـن عـلى صـلوات الله عليهما
متن :
1ـ حدثنى محمد بن عبد الله بن جعفر الحميرى ، عن ابيه ، عن على بن محمد بن سليمان ، عـن مـحـمـد بـن خـالد، عـن عـبـد الله بـن حـمـاد البـصـرى ، عـن عـبـد بـن عـبـد الرحمن الاصم قـال : حـدثـنـا مـدلج ، عـن مـحـمـد بـن مـسـلم ، عـن ابـى عـبـد الله عـليـه السـلام قـال : قـلت له : اذا خـرجـنـا الى ابـيـك افـكـنـا فـى حـج ؟ قال : بلى ، قلت فيلزمنا ما يلزم الحاج ؟ قال : من ماذا؟ قلت : من الاشياء التى يلزم الحاج ، قـال يـلزمـك حـسن الصاحبة لمن يصحبك ، و يلزمك قلة الكلام الا بخير، و يلزمك كثرة ذكر الله ، و يـلزمـك نـظـافـُة الثـيـاب ، و يـلزمـك الغـسـل قـبـل ان تـاتـى الحـائر، يـلزمـك الخـشـوع و كـثـرة الصـلاة ، و الصـلاة عـلى مـحـمـد و آل مـحمد، و يلزمك التوقير لاخذ ما ليس لك ، و يلزمك ان تغض بصرك ، و يلزمك ان تعود اهل الحاجة من اخوانك اذا رايت منقطعا و الموساة ، و يلزمك التقيُة التى قوام دينك بها.
و الورع عـمـا نـهـيـت عـنـه و الخـصـومـة و كـثـرةُ الايـمـان و الجـدال الذى فـيه الايمان فاذا فعلت ذلك تم حجك و عمرتك ، و استوجبت من الذى طلبت ما عـنـده بـنـفـقـتـك ، و اغـتـرابـك عن اهلك ، و رغبتك فيما رغبت ؛ ان تنصرف بالمغفرة و ارحمة و الرضوان .
بـــاب چـــهـــل و هـشـتـم : در بيان اينكه واجب است زائر حضرت حسين بن على عليه السلام چه گونه باشد
ترجمه : حديث اول
مـحمد بن عبد الله بن جعفر از پدرش ، از على بن محمد بن سالم ، از محمد بن خالد، از عبد الله بن حماد بصرى از عبد الله بن عبد الرحمن اصم ، وى مى گويد:
مدلج از محمد بن مسلم براى ما نقل كرد كه وى گفت :
مـحـضـر مـبـارك حضرت ابى عبد الله عليه السلام عرض كردم : هر گاه به زيارت پدر بـزرگـوارتـان حـضـرت امـام حسين عليه السلام مى رويم آيا بهمان هيئت و كيفيتى كه به حج مى رويم باشيم ؟
حضرت فرمودند: بلى .
عرض كردم : پس آنچه بر حاجى لازم است بر ما نيز لازم است ؟
حضرت فرمودند: چه چيزهائى را گفتى ؟
عرض كردم : اشيائى را كه بر حاجى لازم مى باشد.
حضرت فرمودند:
بر تو لازم است كه با همراهانت خوش رفتار باشى ، سخنى اندك بگوئى و حتى الامكان تكلم نكنى مگر به خير.
بر تو لازم است زياد بياد خدا باشى .
و بر تو لازم است جامه و لباس هايت را نظيف و پاكيزه نگاه دارى .
و بـر تـو لازم اسـت پـيـش از ايـنـكـه بـه حـائر بـرسـى غسل نمائى .
لازم اسـت بـر تـو كـه خـاشـع بـوده و زيـاد نـمـاز خـوانـده و بـسـيـار بـر مـحـمـد و آل مـحـمـد صـلوات بـفـرسـتـى و بـه آنـچـه از تـو نـيـسـت و مال ديگرى است احترام گذارده و برندارى .
لازم است به آنچه حلال نيست نگاه نكرده و چشم خود را از آن فرو ببندى .
لازم اسـت وقـتـى بـرادر ايـمانى خود را نيازمند ديده و ملاحظه كردى كه بواسطه نداشتن نـفـقـه از ادامـه عـمل عاجز است به ديدنش رفته او را كمك كرده و به مواسات با او رفتار نمائى .
بر تو لازم است تقيه كه دين تو به آن قائم است را رعايت كنى .
واجـب اسـت از آنـچـه مـنـهـى هـسـتـى و از خـصـومـت و دشـمـنـى و زيـاد قـسـم خـوردن و از جدال كردنى كه در اثناء آن به خوردن قسم مبادرت مى ورزى اجتناب و دورى كنى .
و وقـتـى بـه ايـن دسـتـورهـا عـمـل كـردى البـتـه حـج و عـمـره تـو تـمـام و كـامـل بـوده و بـه واسـطـه صـرف نـفـقـه و دور شـدن از اهل و عيالت و روى تافتن از آنچه به آن مايل هستى از كسى كه آنچه نزدش بوده و تو آن را طلب كردى استحقاق پيدا مى كنى كه از سفرت مراجعه كرده در حالى كه مغفرت و رحمت و رضوانش شامل تو شده باشد.
متن :
2ـ حـدثـنى محمد بن احمد بن الحسين ، عن الحسن بن على بن مهزيار، عن ابيه ، عن الحسن بـن سـعـيـد، عـن زرعـة بـن مـحـمـد الحـضـرمـى ، عـن المـفـضـل بـن عـمـر قـال : قـال ابـو عـبـد الله عـليـه السـلام : تـزورون خـيـر مـن ان لا تـزورون ، قال : قلت : قطعت ظهرى ، قال : ان احدكم ليذهب الى قبر ابيه كئيبا حزينا و تاتونه انتم بالسفر كلا حتى تاتونه شعثا غبرا.
ترجمه : حديث دوم
مـتـرجـم گـويـد: ايـن حـديـث عـيـنـا بـا تـرجـمـه اش در بـاب چهل هفتم حديث چهارم قبلا گذشت
متن :
3ـ حدثنى ابى و اخى و على بن الحسين ؛ وغيرهم ـ رحمهم الله ـ عن سعد ابن عبد الله بن ابـى خلف ، عن احمد بن محمد بن عيسى الاشعرى عن على ابن الحكم ـ عن بعض اصحابناـ عن ابـى عـبـد الله عـليـه السـلام قـال : اذا اردت زيارة الحسين عليه السلام فزره و انت كئيب حـزيـن مـكـروب شـعـثـا مـغـبـرا جـائعـا عـطـشـانـا، فـان الحـسـيـن قـتـل حـزيـنـا مـكروبا شعثا مغيرا جائعا عطشانا، وسله الحوائج و انصرف عنه ، و لا تتخذه وطنا.
ترجمه : حديث سوم
پـدر و بـرادرم و عـلى بـن الحسين و ديگران رحمة الله عليهم از سعد بن عبدالله بن ابى خـلف ، از احـمـد بـن مـحمد بن عيسى الاشعرى ، از على بن الحكم ، از بعض ‍ اصحاب ما، از ابى عبد الله نقل كرده وى گفت : حضرت امام صادق عليه السلام فرمودند:
هـنـگـامـى كه اراده زيارت حضرت حسين عليه السلام را نمودى پس آن حضرت را با حالى غـمـگـيـن و انـدوهـنـاك و نـاراحـت و ژوليـده و گرفته و گرسنه و تشنه زيارت نما زيرا حضرتش كشته شدند در حالى كه غمگين و ناراحت و ژوليده و گرفته و گرسنه و تشنه بودند و از آن جناب حوائج و خواسته هاى خود را بخواه و سپس از آنجا برگرد و آن مكان شريف را وطن براى خود قرار مده .
متن :
4ـ و بـهـذا الاسـنـاد، عـن سـعـد بـن عـبد الله ، عن موسى بن عمر، عن صالح بن السندى الجـمـال ـ عـمـن ذكـره ـ عـن كرام بن عمرو قال : قال ابو عبد الله عليه السلام : الكرام !اذا اردت انـت قـبـر الحـسـيـن عـليه السلام فزره و انت كئيب حزين ، شعث غبر فان الحسين عليه السلام قتل و هو كئيب حزن شعث ، غبر جائع عطشان .
ترجمه : حديث چهارم
و بـا اسـنـاد حـديـث قـبـل از سـعـد بـن عـبـد الله ، از مـوسـى بن عمر، از صالح بن سندى جمال از كسى كه ذكرش نموده از كرام بن عمرو، وى گفت :
حـضـرت ابـو عبد الله عليه السلام فرمودند: اى كرام ! هر گاه اراده نمودى قبر حضرت حـسـيـن بـن عـلى عـليـه السـلام را زيارت كنى پس آن حضرت را با حالى غمگين و حزين و هـيـئتـى ژوليـده و گـرفـتـه زيـارت نما، زيارت حضرتش كشته شد در حاليكه محزون و غمگين و ژوليده و گرفته و گرسنه و تشنه بودند.
البـاب التـاسـع و الاربـعـون : ثـواب مـن زار الحسين عليه السلام راكبا و ماشيا و مناجاة الله لزائره
ترجمه :
1ـ حدثنى ابى ـ رحمه الله ـ و جماعة مشايخى ، عن بن عبد الله ، و محمد بن يحيى و عبد الله بـن جعفر الحميرى و احمد بن ادريس جميعا، عن الحسين بن عبيد الله ، عن الحسن بن على بـن ابـى عـثـمان ، عن عبد الجبار النهاونودى ، عن ابى سعيد عن الحسين بن ثوير بن ابى فـاخـتـه قـال : قال ابو عبد الله عليه السلام : يا حسين من خرج من منزله يريد زيارة قبر الحـسـيـن ابـن عـلى عـليـه السـلام ان كـان مـاشـيـا كـتـب الله له بـكـل خـطـوة حسنة و محى عنه سيئة حتى اذا صار فى الحائر كتبه الله من المفلحين المنجحين حـتـى اذا قـضـى مـنـاسـكـه كـبـتـه الله مـن الفـائزيـن ، حـتـى اذا اراد الانـصـراف اتـاه ملك فـقـال : ان رسـول الله صـلى الله عـليـه و آله يـقـروك السـلام و يقول لك : استانف العمل فقد غفرلك ما مضى .
بـــاب چـــهـــل ونـــهــم : ثـواب كـسـى كـه سـواره يـا پـياده به زيارت حضرت امام حسين عليهالسلام برود و خواندن و مناجات حق تعالى زائر قبر مطهر را
ترجمه : حديث اول
پـدرم رحـمـة الله عـليـه و جـمـاعـتى از مشايخ و اساتيدم ، از سعد بن عبد الله و محمد ابن يـحـيـى و عبد الله بن جعفر حميرى و احمد بن ادريس جملگى از حسين بن عبيد الله ، از حسن بـن عـلى بـن ابـى عثمان ، از عبد الجبار نهاوندى از ابوسعيد، از حسين بن ثوير بن ابى فاخته ، وى مى گويد:
حـضـرت ابـو عـبد الله عليه السلام فرمودند: اى حسين !كسى كه از منزلش بيرون آيد و قصدش زيارت قبر حضرت حسين ابن على عليه السلام باشد اگر پياده رود خداوند منان به هر قدمى كه بر مى دارد يك حسنه برايش نوشته و يك گناه از او محو مى فرمايد تا زمـانى كه به حائر برسد و پس از رسيد به آن مكان شريف حق تبارك و تعالى او را از رسـتگاران قرار مى دهد تا وقتى كه مراسم و اعمال زيارت را به پايان برساند كه در ايـن هـنگام او را از فائزين محسوب مى فرمايد تا زمانى كه اراده مراجعت نمايد در اين وقت فرشته اى نزد او آمده و مى گويد:
رسول خدا صلى الله عليه و آله سلام رسانده و به تو مى فرمايد:
از ابتداء عمل را شروع كن ، تمام گناهان گذشته ات آمرزيده شد.
متن :
2- حـدثـنـى ابـى ـ رحـمـه الله ـ عـن سـعـد بن عبد الله ، و محمد بن يحيى ، عن محمد بن الحـسـين ، عن محمد بن اسماعيل عن صالح بن عقبة ، عن بشير الدهان ، عن ابى عبد الله عليه السـلام قـال : ان الرجـل ليـخـرج الى قـبـر الحـسـيـن عـليـه السـلام ، فـله اذا خـرج من اهله بـاول خـطـوة مـغـفـرة لذنـوبـه ثـم لم يـزل يـقـدس بـكـل خـطـوة حـتـى يـاتـيـه ، فـاذا تـاه نـاجـاه الله تـعـالى فـقـال : عـبـدى سـلنـى اعـطـك ؛ ادعـنـى اجـيـك ، اطـلب مـنى اعطك ، سلنى حاجة اقضيها لك ! قـال و قـال ابـو عـبـد الله عـليـه السـلام : و حـق عـلى الله ان يـعـطـى مـا بذل .
ترجمه : حديث دوم
پدرم رحمة الله عليه ، از سعد بن عبد الله و محمد بن يحيى ، از محمد بن الحسين ، از محمد بن اسماعيل ، از صالح بن عقبه ، از بشير دهان ، وى مى گويد:
حضرت ابى عبد الله عليه السلام فرمودند:
شخصى كه به زيارت قبر حضرت حسين بن على عليه السلام مى رود، زمانى كه از اهلش جدا شد با اولين گامى كه بر مى دارد تمام گناهانش آمرزيده مى شود سپس با هر قدمى كـه بـر مى دارد پيوسته تقديس و تنزيه شده تا به قبر برسد و هنگامى كه به آنجا رسيد حق تعالى او را خوانده و با وى مناجات نموده و مى فرمايد:
بـنـده مـن ! از من بخواه تا به تو اعطاء نمايم ، من را بخوان اجابتت نمايم ، از من طلب كن به تو بدهم ، حاجتت را از من بخواه تا برايت روا سازم .
راوى مى گويد، امام عليه السلام فرمودند:
و بـر خـداونـد مـتـعـال حـق و ثـابـت اسـت آنـچـه را كـه بذل نموده اعطاء فرمايد.
متن :
3ـ و بـهـذا الاسـنـاد عـن صـالح عـن الحـارث بن المغيرة ، عن ابى عبد الله عليه السلام قـال : ان لله مـلائكـة مـوكـليـن بـقـبـر الحـسـيـن عـليـه السـلام ، فـاذا هـم الرجـل بـزيـارته اعطاهم الله ذنوبه ، فاذا خطا محوها، ثم اذا خطا ضاعفوا له حسناته ، تـزال حـسناته تضاعف حتى توجب له الجنة ، ثم اكتنفوه و قدسوه و ينادون ملائكة السماء ان قدسوا زوار حبيب حبيب الله ، فاذا اغتسلوا ناداهم محمد صلى الله عليه و آله يا وفد الله ابـشـروا بـمـرافـقـتى فى الجنة ! ثم ناداهم اميرالمومنين عليه السلام : انا ضامن لقضاء حوائجكم و دفع البلاء عنكم فى الدنيا و الاخرة ثم التقاهم النبى صلى الله عليه و آله عن ايمانهم و عن شمائلهم حتى ينصرفوا الى اهاليهم .
ترجمه : حديث سوم
و با اسناد حديث قبلى از صالح ، از حارث بن مغيره ، وى مى گويد:
حضرت ابى عبد الله عليه السلام فرمودند:
خـداونـد مـتـعـال فـرشـتـگـانى دارد كه موكل قبر حضرت امام حسين عليه السلام مى باشند هـنـگـامى كه شخص قصد زيارت آن حضرت را مى نمايد حق تعالى گناهان او را در اختيار ايـن فرشتگان قرار مى دهد و زمانى كه وى قدم برداشت فرشتگان تمام گناهانش را محو مـى كـنـند سپس قدم دوم را كه برداشت حسناتش را مضاعف و دو چندان مى كنند و پيوسته با قدم هائى كه بر مى دارد حسناتش مضاعف مى گردد تا به حدى مى رسد كه بهشت برايش واجـب و ثـابت مى گردد، سپس اطرافش را گرفته و تقديسش مى كنند و فرشتگان آسمان نداء داده و مى گويند:
زوار دوست دوست خدا را تقديس نمائيد.
و وقتى زوار غسل كردند حضرت محمد صلى الله عليه و آله ايشان را مورد نداء قرار داده و مى فرمايد: اى مسافران خدا بشارت باد بر شما كه در بهشت با من هستيد.
سـپـس امـير المومنين عليه السلام به ايشان نداء نموده و مى فرمايد: من ضامنم كه حوائج شـمـا را بـر آورده نـمـوده و بـلاء را در دنيا و آخرت از شما دفع كنم ، سپس ‍ پيامبر اكرم صـلى الله عـليـه و آله بـا ايـشـان از طـرف راسـت و چـپ مـلاقـات فرموده تا بالاخره به اهل خود بازگردند.
متن :
4ـ و حدثنى على بن الحسين بن موسى بن بابويه ؛ و جماعة ـ رحمهم الله ـ عن سعد بن عـبـد الله ، عـن الحـسـن بـن عـلى بـن عـبـد الله بـن المـغـيره ، عن العباس بن عامر، عن جابر المـكـفـوف ، عـن ابـى الصـامـت قـال : سـمـعـت ابـا عـبـد الله عـليـه السـلام و هـو يـقـول : مـن اتـى قـبـر الحـسـيـن عـليـه السـلام مـا شـيـا كـتـب الله له بـكـل خـطـوة الف حـسـنـة و مـحـا عنه الف سيئة ، و رفع له الف درجة ، فاذا اتيت الفرات فـاغـتـسـل و عـلق نـعـليـك و امـش حـافـيـا و امـش مـشـى العـبـد الذليل فاذا اتيت باب الحائر فكبر اربعاء، ثم امش قليلا، ثم كبر اربعا، ثم ائت راسه فـقـف عـليـه فـكـبـر اربـعـا، ثم امش قليلا، ثم كبر اربعا، ثم ائت راسه فقف عليه فكبر اربعا و صل عنده و اسال الله حاجتك .
ترجمه : حديث چهارم
عـلى بن الحسين بن موسى بن بابويه و جماعتى رحمة الله عليهم ، از سعد بن عبد الله ، ازحسن بن على بن عبد الله بن مغيره ، از عباس بن عامر، از جابر مكوف ، از ابى الصامت ، وى مى گويد:
از حضرت ابى عبد الله عليه السلام شنيدم كه مى فرمودند:
كـسـى كـه پـيـاده بـه زيـارت قـبـر حـضـرت امـام حـسـيـن عـليـه السـلام بـرود خـداونـد مـتـعـال بـه هـر قـدمـى كـه بـر مى دارد هزار حسنه برايش ثبت و هزار گناه از وى محو مى فرمايد و هزار درجه مرتبه اش را بالا مى برد سپس فرمودند:
وقتى به فرات وارد شدى ابتداء غسل كن و كفش هايت را آويزان نما و پاى برهنه راه برو و مـانـنـد بـنده ذليل راه برو و وقتى به درب حائر رسيدى چهار مرتبه تكبير بگو سپس انـدكـى حـركت كن باز چهار بار تكبير گفته بعد به طرف بالاى سر حضرت برو و در آنـجـا بـايـسـت و سـپـس چـهـار مـرتـبـه تـكـبـيـر بـگو و نزد قبر نماز بخوان و از خداوند متعال حاجت خود را بخواه .
متن :
5ـ حـدثـنـى مـحـمـد بـن جـعـفـر الرزاز، عـن مـحـمـد بـن الحـسـيـن ، عـن مـحـمـد بـن اسـمـاعـيـل بـن بـزيـع ، عـن صـالح بـن عـقـبـة ، عـن عـبـد الله بـن هـلال ، عـن ابـى عـبـد الله عـليه السلام قال : قلت له : جعلت فداك ما ادنى ما لزائر قبر الحـسـيـن عـليـه السـلام ؟ فـقال لى : يا عبد الله ان ادنى ما يكون له ان الله يحفظه فى نفسه و اهله حتى يرده الى اهله فاذا كان يوم القيامة كان الله الحافظ له .
ترجمه : حديث پنجم
مـحـمـد بـن جـعـفـر رزاز، از مـحـمـد بـن الحـسـيـن ، از مـحـمـد بـن اسـمـاعـيـل بـن بـزيـع ، از صـالح بـن عـقـبـه ، از عـبـد الله بـن هـلال ، از حـضـرت ابـى عـبـد الله عـليـه السـلام نقل كرده ، وى گفت :
مـحـضـر امام عليه السلام عرض كردم : فدايت شوم كمترين ثواب و اجرى كه براى زائر قبر حضرت امام حسين عليه السلام مى باشد چيست ؟
حـضـرت فـرمـودنـد: اى عـبـد الله ! كـمـتـريـن پـاداشـى كـه بـراى او است اينكه : خداوند مـتـعـال خود و اهلش را حفظ كرده تا به خويشانش باز گردد و وقتى روز قيامت شد خداوند متعال حافظ او خواهد بود.
متن :
6ـ حـدثـنـى ابـى ـ رحـمـه الله ـ عـن الحسين بن الحسن بن ابان ، عن محمد بن اورمة ـ عمن حـدثـه ـ عـن عـلى بـن مـيـمـون الصـائغ ، عـن ابـى عـبـد الله عـليـه السـلام قال : يا على زر الحسين و لا تدعه ، قال : قلت : ما لمن اتاه من الثواب ؟
قـال : مـن اتاه ماشيا كتب الله له بكل خطوة حسنة ، و محى عنه سيئة ، ورفع له درجه ، فاذا اتاه و كل الله به ملكين يكتبان ما خرج من فيه من خير ولا يكتبان ما يخرج من فيه من شر و لا غـيـر ذلك ، فـاذا انـصرف و دعاه ، و قالا: يا ولى الله مغفورا لك انت من حزب الله و حزب رسـوله و حـزب اهـل بـيـت رسـوله ، والله لاتـرى النار بعينك ابدا و لا تراك و لا تطمعك ابدا.
ترجمه : حديث ششم
پـدرم رحـمـة الله عـليـه از حـسين بن حسن بن ابان ، از محمد بن اورمه از كسى كه برايش حـديـث گـفـتـه ، از عـلى بـن مـيـمـون صـائغ ، از حـضـرت ابـى عـبـد الله عـليـه السـلام نـقـل كـرده كه آن حضرت فرمودند: اى على ! قبر حسين عليه السلام را زيارت كن و ترك مكن .
عرض كردم : ثواب كسى كه آن حضرت را زيارت كند چيست ؟
حضرت فرمودند:
كـسـيـكه پياده زيارت كند خداوند به هر قدمى كه بر مى دارد يك حسنه برايش نوشته و يـك گـنـاه از او محو مى فرمايد و يك درجه مرتبه اش را بالا مى برد و وقتى به زيارت رفت حق تعالى دو فرشته را موكل او مى فرمايد كه آنچه خير از دهان او خارج مى شود را نوشته و آنچه شر و بد مى باشد را ننويسند و وقتى برگشت با او وداع كرده و به وى مـى گـويـنـد: اى ولى خـدا گـنـاهـانـت آمـرزيـده شـد و تـو از افـراد حـزب خـدا و حـزب رسول او و حزب اهل بيت رسولش مى باشى و خداوند هرگز چشمانت را به آتش جهنم بينا نمى كند و آتش نيز تو را ابدا نخواهد ديد و تو را طعمه خود نخواهد نمود.
متن :
7ـ حـدثـنـى ابـى ـ رحمه الله ـ عن سعد بن عبد الله ، و عبد الله بن جعفر الحميرى ، عن احمد بن محمد بن خالد البرقى ، عن ابيه عن عبد العظيم بن عبد الله بن الحسن ، عن الحسين بـن الحـكـم النـخـعـى ، عـن ابـى حـمـاد الاعـرابـى عـن سـديـر الصـيـرفـى قـال : كـنـا عـنـد ابـى جـعـفـر عـليـه السـلام فـذكـر فـتـى قـبـر الحـسـيـن عـليـه السـلام فقال له : ابو جعفر ما اتاه عبد فخطا خطوة الا كتب الله له حسنة و حط عنه سيئة .
ترجمه : حديث هفتم
پـدرم رحـمة الله عليه ، از سعد بن عبد الله و عبد الله بن جعفر حميرى ، از احمد بن محمد بن خالد برقى ، از پدرش از عبد العظيم بن عبد الله بن الحسن ، از حسن بن حكم النخعى ، از ابى حماد اعرابى ، از سدير صيرفى ، وى مى گويد:
مـحـضـر ابى جعفر عليه السلام بوديم پس جوانى قبر حضرت امام حسين عليه السلام را متذكر شد.
حضرت ابو جعفر عليه السلام بوى فرمود:
بـنـده اى بـه زيـارت حـضـرت نرفته و قدمى برنداشته مگر آنكه حقتعالى براى او يك حسنه نوشته و يك گناه از او پاك مى كند.
متن :
8ـ حـدثـنى محمد بن عبد الله بن جعفر الحميرى عن ابيه ، عن على بن محمد بن سلام ، عن محمد بن خالد، عن عبد الرحمن بن حماد البصرى ،
عـن عـبد الله بن عبد الرحمن الاصم ، عن عبد الله بن مسكان ، عن ابى عبد الله عليه السلام قـال : مـن زار الحـسـيـن عـليـه السـلام مـن شـيـعـتـنـا لم يـرجـع حـتـى يـغـفـرله كـل ذنـب ، و يكتب له بكل خطوة خطاها و كل يد رفعتها دابته الف حسنة ، و محا الف سيئة ، و ترفع له الف درجة .
ترجمه : حديث هشتم
مـحـمـد بـن عـبـد الله بـن جعفر حميرى ، از پدرش ، از على بن محمد بن سالم ، از محمد بن خـالد، از عـبـد الرحـمـن بـن حـمـاد بصرى ، از عبد الله بن عبد الرحمن اصم از عبد الله بن مـسـكـان ، از حـضـرت ابـى عـبـد الله عـليـه السـلام ، نقل كرد كه آن حضرت فرمودند:
كـسـى كه از شيعيان ما بوده و حسين عليه السلام را زيارت كند از زيارت برنگشته مگر آنكه تمام گناهانش آمرزيده مى شود و براى هر قدمى كه بر مى دارد و هر دستى كه بالا مـى رود و اسبش را حركت داده و مى راند هزار حسنه ثبت شده و هزار گناه محو گشته و هزار درجه مرتبه اش بالا مى رود.
متن :
9ـ حـدثـنى محمد بن جعفر القرشى الرزاز، عن خاله محمد بن الحسين بن ابى الخطاب ، عـن احـمـد بـن بـشـيـر السـراج ، عـن ابـى سـعـيـد القـاضـى قال : دخلت على ابى عبد الله عليه السلام فى غريفة له و عنده مرازم فسمعت ابا عبد الله عـليـه السـلام قـول : مـن اتـى قـبـر الحـسـيـن عـليـه السـلام مـاشـيـا كـتـب الله له بـكـل خـطـوة و بـكـل قـدم يـرفـعـهـا ويـضـعـهـا عـتـق رقـبـة مـن ولد اسماعيل و من اتاه بسفينة فكفئت بهم سفينتهم نادى مناد من السماء: طبتم و طابت لكم الجنة !.
ترجمه : حديث نهم
مـحـمـد بـن جـعـفـر قرشى رزاز از دائى خود محمد بن الحسين بن ابى الخطاب ، از احمد بن بشير سراج ، از ابو سعيد قاضى ، وى گفت :
حـضـرت ابـى عـبـد الله عـليـه السـلام در غـرفـه كـوچـكـى كـه داشـتـنـد نـزول اجـلال داشـتـنـد و مـرازم نـيـز در خـدمـت آن جـنـاب بـود مـن بـرايـشـان داخل شدم ، شنيدم حضرت مى فرمودند:
كـسـى كـه پـيـاده بـه زيـارت قـبـر حـضـرت امـام حـسـيـن عـليـه السـلام بـرود خـداونـد مـتـعـال بـه هـر گـامـى كه برداشته و به هر قدمى كه از زمين بلند نموده و بر آن نهاده ثواب آزاد كردن بنده اى از اولاد حضرت اسماعيل را مى دهد.
و كسى كه با كشتى به زيارت آن حضرت رود و در اثناء كشتى چپ شده و سرنشينانش را در آب بريزيد منادى از آسمان نداء مى كند:
خوشا به حال شما و گوارا باد بر شما بهشت .
متن :
10ـ حـدثـنـى ابـى ـ رحـمـه الله ـ و على بن الحسين ، عن سعد بن عبد الله ، عن محمد بن احـمـد بـن حـمـدان القـلانـسـى ، عن محمد بن الحسين المحاربى ، عن احمد بن ميثم عن محمد بن عـاصم ، عن عبد الله بن النجار قال : قال لى ابو عبد الله عليه السلام : تزورون الحـسـيـن عـليـه السـلام و تـركـبـون السـفـن فـقـلت : نـعـم ، قال : اما علمت انها اذا انكفات بكم نوديتم : الا طبتم و طابت لكم الجنة !.
ترجمه : حديث دهم
پـدرم رحـمة الله عليه و على بن الحسين ، از سعد بن عبد الله ، از محمد بن احمد بن حمدان قـلانـسـى ، از محمد بن الحسين المحاربى ، از احمد بن ميثم ، از محمد بن عاطم ، از عبد الله بن نجار نقل كرده ، وى گفت :
حضرت ابو عبد الله عليه السلام به من فرمودند:
آيا به زيارت حضرت امام حسين عليه السلام مى رويد؟ و آيا بر كشتى سوار مى شويد و به زيارت آن حضرت مى رويد؟
عرض كردم : بلى .
حضرت فرمودند:
آيا مى دانى هر گاه كشتى شما را در دريا واژگون كند منادى ندا مى كند:
آگاه باشيد! خوشا بحال شما، بهشت بر شما گوارا باد.
الباب الخمسون : كرامة الله تبارك و تعالى لزوار الحسين بن على عليه السلام 
ترجمه :
1ـ حـدثـنـى مـحـمـد بن الحسين بن احمد بن الوليد، عن محمد بن الحسن الصفار، عن احمد بن مـحـمـد بـن عـيـسـى ، عـن مـحـمـد بـن اسـمـاعـيـل بـن يـزيـغ ، عـن اسـمـاعـيـل بـن زيـد، عـن عـبـد الله الطـحـان ، عـن ابـى عـبـد الله عـليـه السـلام قـال سـمعته و هو يقول : ما من احد يوم القيامة الا و هو يتمنى انه من زوار الحسين ، لما يرى مما يصنع بزوار الحسين عليه السلام من كرامتهم على الله تعالى .
بـاب پـنـجـاهـم : كـرامـت خداوند تبارك و تعالى در حق زوار حضرت حسين بن على صلوات الله عليهما
ترجمه : حديث اول
مـحـمد بن الحسن بن احمد بن وليد، از محمد بن الحسن الصفار، از احمد بن محمد بن عيسى ، از محمد بن اسماعيل بن بزيع ، از اسماعيل بن زيد، از عبد الله طحان ، از حضرت ابى عبد الله عليه السلام وى گفت :
شنيدم از امام عليه السلام كه مى فرمودند:
احدى نيست در روز قيامت مگر آنكه آرزو مى كند از زوار امام حسين عليه السلام باشد زيارت مـشـاهـده مـى كـنـد با ايشان چه معامله اى شده و چه كرامتى حق تبارك و تعالى درباره آنها منظور مى فرمايد.
متن :
2ـ و روى صـالح الصـيـرفـى عـن عـمران الميثمى او صالح بن ميثم ، عن ابى عبد الله عليه السلام قال : من سره ان يكون على موائد النور يوم القيامة فليكن من زوار الحسين بن على عليه السلام .
ترجمه : حديث دوم
صالح صيرفى از عمران ميثمى و او از صالح بن ميثم و او از حضرت ابى عبد الله عليه السلام روايت كرده كه آنحضرت فرمودند:
كـسـى كـه دوسـت دارد بـر سفره هاى نور بنشيند در روز قيامت ، پس بايد از زوار حضرت حسين بن على عليه السلام باشد.
متن :
3ـ حـدثـنـى الحـسـيـن بـن مـحـمـد بـن عـامـر، عـن مـعـلى بـن مـحـمـد البـصـرى قـال : حـدثـنـى ابـوالفـضـل ، عـن ابـن صـدقـة ، عـن المفضل بن عمر قال : قال ابو عبد الله عليه السلام : كانى بالملائكة و الله قد ازدحموا المـومـنـيـن عـلى قـبـر الحـسـيـن عـليـه السـلام قـال : قـلت : فـيـتـراوون له ؟ قـال : هـيـهـات هـيـهـات ، قـد لزمـوا و الله المـومنين حتى انهم ليمسحون وجوههم بايديهم ، قـال : و يـنـزل الله عـلى زوار الحـسـيـن عـليـه السلام غدوة و عشية من طعام الجنة ؛ و خدامهم المـلائكـة لا يـسـال اله عـبـد حـاجـة مـن حـوائج الدنـيـا و الاخـرة الا اعـطـاهـا ايـاه ، قـال : قـلت : هـذه والله الكـرامـة ، قـال لى : يـا مفضل ازيدك ؟ قلت : نعم سيدى ؟ قال : كانى بسرير من نور قد وضع و قد ضربت عليه قبة من ياقوتة حمراء مكللة بالجواهر، و كانى بالحسين ، جالس على ذلك السرير وحوله تـسـعـون الف قـبـة خـضـراء و كـانـى بـالمـومـنـيـن يـزورنـه و يـسـلمـون عـليـه ، فيقول الله عزوجل لهم ،
اوليـائى سـلونـى فطال ما اوذيتم و ذللتم و اضطهدتم ، فهذا يوم لا تسئلونى حاجة من حـوائج الدنـيا و الاخرة الا فضيتها لكم ، فيكون اكلهم و شربهم فى الجنة ، فهذه و الله الكرامة التى لا انقضاء لها، و لا يدرك منتهاها.
ترجمه : حديث سوم
حسين بن محمد بن عامر، از معلى بن محمد بصرى ، وى مى گويد:
ابـو الفـضـل ، از ابـن صـدقـه ، از مـفـضـل بـن عـمـر نقل كرده كه وى گفت :
حضرت ابو عبد الله عليه السلام فرمودند:
گـويـا مـى بينم كه فرشتگان با مومنين بر سر قبر حضرت حسين بن على عليه السلام ازدحام كرده اند.
راوى مى گويد: عرضه داشتم :
آيا مومنين فرشته را مى بينند؟
حضرت فرمودند:
هـرگـز، هـرگـز، آنـهـا بـه خـدا قـسم ملازم و همراه مومنين بودند حتى با دست هايشان به صورت هاى آنها مسح مى كشند.
سپس امام عليه السلام فرمودند:
خـداونـد مـنـان هـر صـبـح و شـام از طـعـام بـهـشـت بـر زوار امـام حـسـيـن عـليـه السـلام نازل مى فرمايد و خدمتكاران ايشان فرشتگانند.
هـيـچ بـنـده اى از بـنـدگـان خـداونـد حـاجـتـى از حـوائج دنـيـا و آخـرت را از خـداونـد متعال درخواست نمى كنند مگر آنكه خدا به او عطاء مى فرمايد.
راوى مى گويد: عرض كردم : به خدا قسم اين كرامت مى باشد.
امام عليه السلام به من فرمودند:
اى مفضل : برايت بيشتر بگويم ؟
عرضه كردم : بلى سرور من .
حضرت فرمودند:
گـويـا مـى بـينم تختى از نور كه گذارده اند و بر روى آن قبه اى از ياقوت سرخ زده شـده كـه بـا جـواهـرات آن را زيـنت نموده اند و حضرت امام حسين عليه السلام بر روى آن تـخـت نـشـسـتـه انـد و اطـراف آن حـضـرت نود هزار قبه سبز زده اند و مومنين آن حضرت را زيـارت كـرده و بـر آن جـنـاب سـلام مـى دهـنـد، پـس خـداونـد مـتـعـال بـه ايـشـان مـى فـرمـايـد: اى دوسـتـانـم از مـن سـوال كـنـيـد و بخواهيد، پس زياد اذيت شديد و خوار و مقهور گرديديد امروز، روزى است كـه حـاجـتـى از حـاجـات دنيا و آخرتتان را از من درخواست نكرده مگر آنرا روا مى نمايم پس خـوردن و آشـامـيـدنـشـان در بـهـشـت مـى بـاشـد، پـس بـه خـدا قـسـم كـرامـت و احـسانى كه زوال نداشته و انتهاء آن را نمى توان درك كرد همين است .
الباب الحادى و الخمسون : ان ايام زائرى الحسين عليه السلام لا تهد من اعمارهم 
متن :
1ـ حـدثـنـى مـحـمـد بـن عـبـد الله بـن جـعـفـر الحـمـيـرى قـال حـدثـنى ابو سعيد الحسن بن على بن زكريا العدوى البصرى ، عن هيثم بن عبد الله الرمـانـى ، عـن ابـى الحـسـن الرضـا، عـن ابـيـه عـليـه السـلام قـال : قـال ابـو عبد الله جعفر بن محمد الصادق عليه السلام ان ايام زائرى الحسين عليه السلام لا تحسب من اعمارهم و لا تعد من آجالهم .
بـــاب پـنـجـاه و يـكـم : ايـام زيـارت حـضـرت حـسين بن على عليه السلام جزء عمر زائر شمرده نمى شود
ترجمه : حديث اول
محمد بن عبد الله بن جعفر حميرى مى گويد:
ابـو سـعـيـد حـسـن بن على بن زكريا عدوى بصرى ، از هيثم بن عبدالله رمانى از حضرت ابـى الحـسـن ابـو سـعـيـد حـسـن بن على بن زكريا بصرى ، از هيثم بن عبد الله رمانى از حـضـرت ابـى الحـسـن الرضـا عـليـه السـلام نقل نموده و آن جناب از پدر بزرگوارشان حكايت كرده اند كه ابو عبد الله جعفر بن محمد الصادق عليه السلام فرمودند:
ايام زيارت حضرت امام حسين عليه السلام جزء عمر زائر شمرده نشده و از اجلشان محسوب نمى گردد.
البـــاب الثـــانـــى و الخـــمـــســـون : ان زائر الحـــسـيـن عـليـه السـلام يـكـونـون فـى جـواررسول الله صلى الله عليه و آله و على و فاطمه عليه السلام
متن :
1ـ حـدثـنى على بن الحسين ، و على بن محمد بن قولويه ، عن محمد بن يحيى العطار، و عـلى بـن ابراهيم بن هاشم ، عن محمد بن عيسى بن عبيد بن يقطين اليقطينى ـ عمن حدثه ـ عن ابـى خـالد ذى الشـامـة قـال : حـدثـنـى ابـو اسـامـة قـال : سـمـعـت ابا عبد الله عليه السلام يقول : من اراد ان يكون فى جوار نبيه صلى الله عليه و آله و جوار على و فاطمة عليه السلام فلا يدع زيارة الحسين بن على عليه السلام .
بـــاب پـــنـــجـــاه و دوم : زائريـــن امـــام حـــســـيـــن عـــليـــه الســـلام هـمـسـايـه رسول خدا صلى الله عليه و آله و حضرت على و فاطمه عليه السلام مى باشند
ترجمه : حديث اول
عـلى بـن الحـسين ، و على بن محمد بن قولويه ، از محمد بن يحيى عطار و على بن ابراهيم بن هاشم ، از محمد بن عيسى بن عبيد بن يقطين يقطينى ،
از كسى كه برايش نقل نموده از ابو خالد ذى الشامة ، وى مى گويد:
ابو اسامه برايم حديث گفت ، وى اظهار داشت :
از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مى فرمود:
كـسى كه مى خواهد در همسايگى رسول خدا صلى الله عليه و آله و حضرت على و فاطمه عليه السلام باشد زيارت حسين بن على عليه السلام را ترك نكند.
متن :
2ـ و بـا سـنـاده عـن ابـى بـصـيـر قـال : سـمـعـت ابـا عبد الله و ابا جعفر عليه السلام يـقـول : مـن احـب ان يـكـون مـسـكـنـه الجنة و ماواه الجنة فلا يدع زيارالمظلوم ، قلت : من هو؟ قـال : الحـسـيـن بـن عـلى صـاحـب كـربـلا، مـن اتـاه شـوقـا اليـه و حـبـا لرسـول الله و حبا لفاطمة و حبا لاميرالمومنين صلوات الله عليهم اجمعين ، اقعده الله على موائد الجنة ياكل معهم و الناس فى الحساب .
ترجمه : حديث دوم
على بن الحسين ، باسنادش ، از ابى بصير، وى مى گويد:
از حضرت ابا عبد الله عليه السلام يا ابا جعفر عليه السلام شنيدم كه مى فرمودند:
كـسـى كـه دوسـت دارد مـحـل سـكـنـا و مـنـزلش بـهـشـت بـاشد پس زيارت مظلوم مظلوم كربلاء را ترك نكند.
عرض كردم : مظلوم كيست ؟
حضرت فرمودند:
مظلوم حسين بن على عليه السلام كه صاحب كربلاء است مى باشد، كسى كه بخاطر شوق به آن حضرت و محبت رسول خدا صلى الله عليه و آله و فاطمه سلام الله عليها و حب به امـيـرالمـومـنين صلوات الله و سلامه عليهم اجمعين حضرتش را زيارت كند خداوند او را بر سـر سفره هاى بهشتى نشانده كه با آن سروران هم غذا باشد در حالى كه مردم در حساب مى باشند.
متن :
3ـ حـدثـنـى مـحـمـد بـن هـمـام بـن سـهـيـل ، عـن جـعـفـر بـن مـحـمـد بـن مـالك قـال : حـدثـنـا مـحـمـد بـن عـمـران قـال : حـدثـنـا الحـسن بن الحسين اللولوئى عن محمد بن اسـمـاعـيـل ، عـن مـحـمد بن ايوب ، عن الحارث بن المغيرة النصرى ، عن ابى عبد الله عليه السلام قال : ان الله تبارك و تعالى جعل ملائكة موكلين بقبر الحسين عليه السلام فاذاهم الرجـل بـزيـارتـه و اغـتـسـل نـاداه مـحـمـد صـلى الله عـليـه و آله : يـا وفـد الله ابشروا بمرافقتى فى الجنة ـ و ذكر الحديث ـ.
ترجمه : حديث سوم
مـحـمـد بـن هـمـام بـن سـهـيـل ، از جـعـفـر بـن مـحـمـد بـن مـالك نـقـل كـرده كـه وى گـفـت : مـحـمـد بـن عـمـران گـفـت : حـسـن بـن حـسـين لولوئى از محمد بن اسـمـاعـيـل ، از مـحـمـد ابـن ايـوب ، از حـارث بـن مـغـيـره نـصـيـرى بـرايـم نقل كرد كه حضرت ابى عبد الله عليه السلام فرمودند:
خـداونـد تـبـارك و تـعـالى فـرشـتگانى را موكل قبر مطهر حضرت امام حسين عليه السلام قـرار داده ، هـر گـاه شـخـصـى قـصـد زيـارت آن جـنـاب را نـمـوده و غـسـل مـى نـمـايـد حـضـرت مـحـمد صلى الله عليه و آله وى را نداء كرده و مى فرمايد: اى مسافرين خدا بشارت باد شما را به اينكه در بهشت همراه من هستيد ... و حديث سابق الذكر را نقل كرده .
البـــاب الثـــالث و الخـــمـــســـون : ان زائرى الحـــســـيـــن عـــليـــه الســـلام يــدخـلون الجـنـةقبل الناس ‍
متن :
1ـ حـدثـنى ابى ؛ و اخى ؛ و على بن الحسين ؛ و محمد بن الحسن ـ رحمهم الله ـ جميعا، عن مـحـمـد بـن يـحـيـى العـطـار، عـن العـمـركـى بـن عـلى البـوفـكـى ، عـن صـنـدل ، عـن عـبـد الله ، بـن بـكـيـر، عـن عـبـدالله بـن زرارة قـال : سـمعت ابا عبد الله عليه السلام يقول : ان لزوار الحسين بن على عليه السلام يوم القـيـامـة فـضـلا عـلى النـاس ، قـلت : و مـا فـضـلهـم ؟ قال : يدخلون الجنة قبل الناس باربعين عاما و سائر الناس فى الحساب و الموقف .
بـــاب پـــنـــجـــاه و ســـوم : زائريـــن امـــام حـــســـيـــن عـــليـــه السـلام قبل از همه مردم وارد بهشت مى شوند
ترجمه : حديث اول
پـدر و بـرادر و عـلى بـن الحـسـيـن و مـحمد بن الحسن رحمة الله عليهم جملگى از محمد بن يـحـيـى عـطـار، از عـمـركـى بـن عـلى بـوفـكـى ، از صندل ، از عبد الله بن بكير، از عبد الله بن زراره ، وى مى گويد:
از حضرت ابو عبد الله عليه السلام شنيدم كه مى فرمودند:
در روز قيامت براى زوار حسين بن على عليه السلام بر ساير مردم فضيلت و برترى مى باشد.
عرض كردم : فضيلتشان چيست ؟
حضرت فرمودند:
پـيـش از ديـگـران و چـهـل سـال قـبـل از آنـهـا بـه بـهـشـت داخل مى شوند در حالى كه مردم در حساب و موقف مى باشند.
الباب الرابع و الخمسون : ثواب من زار الحسين عليه السلام عارفا بحقه 
متن :
1ـ حـدثنى ابى ـ رحمه الله ـ عن عبد الله بن جعفر الحميرى و حدثنى محمد بن عبد الله بـن جـعـفـر الحـمـيـرى ، عـن ابـيـه عـبـد الله ، عـن عـلى بـن اسـماعيل القمى ، عن محمد بن عمرو الزيات عن فائد الحناط، عن ابى الحسن الماضى عليه السـلام قـال : مـن زار الحـسـن عـليـه السـلام عارفا بحقه غفر الله له ما تقدم من ذنبه و ما تاخر.
بـــاب پـــنـــجـاه و چـهارم : ثواب كسيكه زيارت امام حسين عليه السلام را نموده در حالى كه عارف به حق آن بزرگوار باشد
ترجمه : حديث اول
پـدرم رحـمـة الله عليه از عبد الله بن جعفر حميرى و محمد بن عبد الله بن جعفر حميرى از پـدرش عـبـد الله ، از عـلى بـن اسـمـاعـيـل قـمـى از محمد بن عمرو زيات ، از فائد حناط از حـضـرت ابـى الحـسـن مـاضـى امـام كـاظـم عـليـه السـلام نقل كرده كه آن حضرت فرمودند:
كـسـيـكـه امـام حـسـيـن عـليـه السلام را زيارت نموده و به حقش عارف و آگاه باشد خداوند گناهان گذشته و آينده اش را مى آمرزد.
متن :
2ـ حـدثـنـى ابـو العباس الكوفى قال : حدثنى محمد بن الحسين بن ابى الخطاب ، عن الحـسـن بـن عـلى بـن فـضـال ، عـن مـحـمـد بـن الحـسـن بـن كـثـيـر، عـن هـارون بـن خـارجـة قال : قلت لابى عبد الله عليه السلام : انهم يروون انه من زار الحسين عليه السلام كانت اله حـجة و عمرة ؟ قال لى : من زاره ـ والله ـ عارفا بحقه غفرله ما تقدم من ذنبه و ما تاخر.
ترجمه : حديث دوم
ابوالعباس كوفى مى گويد:
مـحـمـد بـن الحـسـيـن بـن ابـى الخـطـاب ، از حـسـن بـن عـلى بـن فضال ، از محمد بن الحسن بن كثير، از هارون بن ابى خارجه ، وى مى گويد:
مـحـضـر حـضـرت ابـى عـبـد الله عـليـه السـلام عـرض كـردم : مـردم روايـت نقل مى كنند كه اگر كسى حسين عليه السلام را زيارت كند ثواب يك حج و يك عمره براى او منظور مى شود، شما در اين باره چه مى فرمائيد؟
حضرت فرمودند:
بـه خـدا قـسـم كـسـى كـه آن حـضـرت را زيارت كند و عارف به حقش باشد تمام گناهان گذشته و آينده اش آمرزيده مى شود.
متن :
وحـدثـنى ابى ـ رحمه الله ـ و جماعة مشايخنا، عن سعد بن عبد الله ، عن محمد بن الحسين باسناده مثله .
ترجمه :
پـدرم رحـمـة الله عـليـه و جـمـاعتى از مشايخ و اساتيد، از سعد بن عبد الله ، از محمد ابن الحسين باسنادش مثل همين حديث را نقل كرده است .
متن :
3ـ و حـدثـنـى مـحـمـد بـن جـعـفـر الرزاز، عـن مـحـمـد بـن الحـسـيـن ، عـن مـحـمـد ابـن اسـمـاعـيـل ، عـن الخـيـبـرى ، عـن الحـسـيـن بـن مـحـمـد القـمـى قـال : قـال ابـو الحـسن موسى بن جعفر عليه السلام ادنى ما يثاب به زائر الحسين عليه السـلام بـشـط الفـرات اذا عـرف بـحـقه و حرمته ، ولايته ان يغفر له ما تقدم من ذنبه و ما تاخر.
ترجمه : حديث سوم
مـحـمـد بـن جـعـفـر رزاز، از مـحـمـد بـن الحـسـيـن ، از مـحـمـد بـن اسماعيل ، از خيبرى ، از حسين بن محمد قمى ، وى گفت :
حضرت ابوالحسن موسى بن جعفر عليه السلام فرمودند:
كـمـتـريـن ثوابى كه به زائر امام حسين عليه السلام در شط فرات مى دهند بشرطى كه عـارف بـه حـق و حـرمـت و ولايـت آن جـناب باشد اين است كه گناهان گذشته و آينده اش را حقتعالى مى آمرزد.
متن :
4ـ وحـدثـنـى ابـو العباس ، عن محمد بن الحسين ، عن صفوان بن يحيى عن ابن مسكان ، عن ابـى عـبـد الله عـليـه السـلام قـال : مـن اتـى قـبر الحسين عليه السلام عارفا بحقه غفر الله ما تقدم من ذنبه و ما تاخر.
ترجمه : حديث چهارم
ابو العباس ، از محمد بن الحسن ، از صفوان بن يحيى ، از ابن مسكان ، از حضرت ابى عبد الله عليه السلام ، وى مى گويد: حضرت فرمودند:
كـسـى كه به زيارت قبر حضرت امام حسين عليه السلام رود در حالى كه به حق آن جناب عارف باشد خداوند متعال گناهان گذشته و آينده او را مى آمرزد.
متن :
5ـ و عـنـه ، عـن مـحـمـد بـن الحـسـين ، عن ابى داود سليمان بن سفيان المسترق ـ عن بعض اصـحـابـنـاـ عـن مـثـنـى الحـنـاط، عـن ابـى الحـسـن مـوسـى ابـن جـعـفـر عـليـه السـلام قـال : سـمعته يقول : من اتى قبر الحسين عليه السلام عارفا بحقه غفر الله له ما تقدم من ذنبه و ما تاخر.