بـــاب چــهـل و سـوم : وجوب زيارت حضرت امام حسين عليه السلام بر هرمرد و زن مسلمان وعهد و فرض بودنش براى آن جناب و جميع ائمة صلوات الله و سلامه عليهم
ترجمه : حديث دوم
پـدرم رحـمـة الله عـليـه ، از سـعد بن عبد الله ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از پدرش ‍ از سـيـف بـن عـمـيـره ، از بـكـر بـن مـحـمـد ازدى ، از حـضـرت ابـى عـبـد الله عـليـه السـلام نقل كرده كه حضرت فرمودند:
خـداونـد مـتـعـال هـفـتـاد هـزار فـرشـتـه را بـر قـبـر حـضـرت حـسـيـن بن على عليه السلام مـوكـل سـاخـتـه كـه جـمـلگى ژوليده و غمگين بوده و تا روز قيامت بر آن جناب گريه مى كـنـنـد، نـزد قـبـر نـمـاز مـى خـوانـنـد و يـك نـمـاز از يـك نـفـر آنـهـا معادل هزار نماز آدميان بوده ، ثواب نماز ايشان و اجر آن براى زوار قبر آن حضرت عليه السلام محسوب مى گردد.
البـــاب الثـالث و الاربـعـون : ان زيـارة الحـسـيـن عـليـه السـلام فـرض و عـهد لازم له ولجميعالائمة عليه السلام على كل مومن و مومنة
متن :
1ـ حـدثـنـى ابـى ـ رحـمـه الله ـ و مـحـمـد بـن الحـسـن ، عـن الحـسـن بـن مـتـيـل . و قـال محمد بن الحسن : و حدثنى محمد بن الحسن الصفار جميعا عن احمد بن ابى عبد الله البـرقـى ، قـال : حـدثـنـا الحـسـن بـن عـلى فـضال قال : حدثنى ابو ايوب ابراهيم بن عثمان الخزاز، عن محمد بن مسلم ، عن ابى جعفر عـليـه السـلام قـال : مـروا شيعتنا بزيارة قبر الحسين عليه السلام ، فان اتيانه مفترض عـلى كـل مـومـن يـقـر للحـسـيـن عـليـه السـلام بـالامـامـة مـن الله عزوجل .
بـــاب چــهل و سوم : وجوب زيارت حضرت امام حسين عليه السلام بر هر مرد و زن مسلمان وعهد و فرض بودنش براى آن جناب و جميع ائمه صلوات الله و سلامه عليهم
ترجمه : حديث اول
پـدرم رحـمـة الله عـليـه و مـحـمـد بـن الحـسـن ، از حـسـن بـن متيل .
و محمد بن الحسن مى گويد:
مـحـمـد بن الحسن الصفار برايم نقل كرد كه جملگى از احمد بن ابى عبد الله برقى اين طور حكايت كرده اند كه حسن بن على بن فضال گفت :
ابـو ايـوب ابـراهـيـم بـن عـثـمـان خزاز، از محمد بن مسلم از حضرت ابوجعفر عليه السلام نقل كرده كه آن جناب فرمودند:
شيعيان ما را امر كنيد كه به زيارت قبر حضرت حسين بن على عليه السلام بروند زيرا زيـارت آن حـضـرت بـر هـر مـومـنـى كـه اقـرار بـه امـامـتـش از جـانـب خـداونـد عزوجل دارد فرض و واجب مى باشد.
متن :
2ـ حـدثـنى ابى ؛ و اخى ؛ و على بن الحسين ؛ و محمد بن الحسن ـ رحمهم الله ـ جميعا، عن احـمـد بـن ادريـس ، عـن عـبـيـد الله بـن مـوسـى ، عـن الوشـاء قـال : سـمـعـت الرضـا عـليـه السـلام يـقـول : ان لكـل امـام عـهدا فى عتق اوليائه و شيعته ، و ان من تمام الوفاء بالعهد و حسن الاداء زيارة قبورهم ، فمن زارهم رغبة فى زيارتهم و تصديقا لما رغبوا فيه كان ائمتهم شفعاء هم يوم القيامة .
حدثنى محمد بن يعقوب الكلينى ، عن احمد بن ادريس باسناده مثله سواء.
ترجمه : حديث دوم
پـدر و بـرادرم و عـلى بـن الحـسـيـن و محمد بن الحسن رحمة الله عليهم جملگى از احمد بن ادريـس ، از عـبيد الله بن موسى ، از وشاء نقل كرده اند كه گفت : شنيدم از امام رضا عليه السلام كه مى فرمودند:
هـر امـامى در گردن دوستان و شيعيانش عهدى دارد و زيارت قبورشان از مصاديق وفاء به عـهـد و حـسـن اداء وظـيـفـه مـحـسـوب مـى شـود، لذا كـسـى كـه از روى رغـبـت و ميل به زيارتشان رود ايشان در روز قيامت شفيع او خواهند بود.
مـحـمـد بـن يـعـقـوب كـليـنـى از احـمـد بـن ادريـس بـاسـنـادش مثل همين حديث را عينا نقل نموده است .
متن :
3ـ حـدثـنـى مـحـمـد بن جعفر الرزاز قال : حدثنى محمد بن الحسين بن ابى الخطاب ، عن ابـى داود المـسـتـرق ، عـن ام سـعـيـد الاحـمـسـيـة ، عـن ابـى عـبـد الله عـليـه السلام قالت : قـال لى : يـاام سـعـيـد تـزوريـن قـبـر الحـسـيـن ؟ قـالت : قـلت : نـعـم ، فـقـال لى : روزيـة ؛ فـان زيـارة قـبـر الحـسـيـن واجـبـة عـلى الرجال و النساء.
ترجمه : حديث سوم
مـحـمـد بن جعفر رزاز مى گويد: محمد بن الحسين بن ابى الخطاب از داود مسترق ازام سعيد احـمـسـيـه ، از حـضـرت ابـى عـبـد الله عـليـه السـلام نقل كرده ، وى مى گويد:
امام عليه السلام به من فرمودند:
اى ام سعيد آيا قبر حسين عليه السلام را زيارت مى كنى ؟
عرض كردم : بلى .
فـرمودند: به زيارت آن قبر مطهر برو زيرا زيارت قبر حسين عليه السلام بر مردان و زنان واجب است .
متن :
4ـ حـدثـنـى ابـى ؛ و مـحـمـد بـن الحـسـن ـ رحـمـهـمـا الله ـ جـمـيـعـا، عـن الحـسـن ابـن مـتـيـل ، عـن الحـسـن بـن عـلى الكوفى ، عن على بن حسان الهاشمى ، عن عبد الرحمن بن كثير مـولى ابـى جـعـفـر، عـن ابـى عـبـد الله عـليـه السـلام قـال : لو ان احـدكم حج دهره ، ثم لم يزر الحسين بن على عليه السلام لكان تاركا حقا من حـقـوق الله و حـقوق رسوله الله صلى الله عليه و آله ، لان حق الحسين فريضة من الله ، واجبة على كل مسلم .
ترجمه : حديث چهارم
پـدرم و مـحـمـد بـن الحـسـن رحـمـة الله عـليـهـم جـمـلگـى از حـسـن بـن مـتـيـل از حـسن بن على كوفى ، از على بن حسان الهاشمى از عبد الرحمن بن كثير غلام ابى جعفر، از حضرت ابى عبد الله عليه السلام نقل كرده كه آن جناب فرمودند:
اگـر يكى از شما طول دهر و عمرش را به حج رفته ولى به زيارت حسين بن على عليه السـلام نـرود حـتـمـا و مـحـقـقـا حـقـى از حـقـوق خـدا و حـقـوق رسـول خـدا صـلى الله عـليـه و آله را تـرك كرده زيرا حق حسين عليه السلام فريضه و تكليفى است از جانب خداوند كه بر هر مسلمانى واجب مى باشد.
البـاب الرابـع و الاربـعـون : ثـواب مـن زار الحـسـيـن عـليـه السلام بنفسه او جهز اليه غيره
متن :
1ـ حـدثـنى محمد بن عبد الله بن جعفر الحميرى ، عن ابيه ، عن على بن محمد ابن سالم ، عـن مـحـمـد بن خالد، عن عبد الله بن حماد البصرى ، عن عبد الله بن عبد الرحمن الاصم ، عن مـحـمـد البـصـرى ، عـن ابـى عـبـد الله عـليـه السـلام قـال : سـمـعـت ابـى يـقـول لرجـل مـن مـواليـه ـ و سـاله عـن الزيـارة ـ فـقـال له : مـن تـزور و مـن تـريـد بـه ؟ قـال : الله تـبـارك و تـعـالى ، فقال : من صلى خانه صلاة واحدة يريد بها الله لقى الله يوم يلقاه و عليه من النور ما يـغـشـى له كـل شـى ء يـراه ، و الله يـكـرم زواره و يـمـنـع النـار ان تنال منهم شيئا، و ان الزائر له لا يتناهى له دون الحوض و اميرالمومنين عليه السلام قائم عـلى الحـوض ‍ يـصافحه و يرويه من الماء، و ما يسبقه احد الى وروده الحوض حق يروى ، ثـم يـنـصـرف الى مـنـزله مـن الجـنـة و مـعـه مـلك مـن قـبـل امـيـرالمـومـنـيـن يـامر الصراط ان يـذل له ، و يـامـر النـار ان لا تـصـيـبه من لفحها شى ء حتى يجوزها، و معه رسوله الذى بعثه امير المومنين عليه السلام .
بـــاب چـــهــل و چـهـارم : ثواب كسى كه به زيارت حضرت امام حسين عليه السلام رفته ياديگرى را به زيارت آن حضرت بفرستد
ترجمه : حديث اول
مـحـمـد بـن عـبـد الله بـن جعفر حميرى ، از پدرش ، از على بن محمد بن سالم ، از محمد بن خـالد، از عـبـد الله بـن حـمـاد بصرى از عبد الله بن عبد الرحمن اصم از محمد بصرى ، از حضرت ابى عبد الله عليه السلام نقل كرده وى مى گويد:
امـام صـادق عـليـه السلام فرمودند: از پدرم شنيدم به يكى از دوستانشان كه از زيارت مـقـصـود زيـارت قـبـر امـام حـسـيـن عـليـه السـلام اسـت سوال كرده بود مى فرمودند:
چـه كـسـى را زيـارت مى كنى و چه كسى را با اين زيارت اراده مى نمائى ؟ يعنى با اين زيارت قصد تقرب به چه كسى را دارى ؟ عرض كرد:
مراد و مقصودم خداوند تبارك و تعالى است ، يعنى قصدم تقرب به خدا مى باشد.
حضرت فرمودند:
كـسى كه بدنبال زيارت يك نماز خوانده و با اين نماز قصد تقرب ـ خدا را داشته باشد در روزى كه خدا را ملاقات مى كند بر او نورى احاطه كرده باشد كه تمام اشيائى كه او را مـى بـيـنـنـد صـرفـا نـور مـشـاهـده نـمـايـنـد و خـداونـد مـتـعـال زوار قـبـر مـطـهـر امـام حـسين عليه السلام را مورد اكرام قرار داده و آتش جهنم را از رسيدن به آنها باز مى دارد، و زائر در نزد حوض كوثر مقامى بسيار مرتفع و مرتبه اى لا يـتـنـاهـى دارد و امـيـرالمومنى عليه السلام كه در كنار حوض ايستاده اند با او مصافحه كـرده و وى را از آب سيراب مى فرمايد و احدى در وارد شدن بر حوض بر وى سبقت نمى گـيـرد مـگـر پـس از او وسـيـراب شـدن او پـس از سـيـراب گـشـتـن بـه جايگاهش در بهشت بـرگـشـته در حالى كه فرشته اى از جانب امير المومنين عليه السلام با او بوده كه به صـراط امـر مـى كند براى وى پائين بيايد و با او مدارا كرده تا از روى آن بگذرد و به آتش جهنم فرمان مى دهد كه حرارت و سوزشش را به او نرساند تا وى از آن گذر كند و نيزبا او فرستاده اى است كه امير المومنين عليه السلام آن را فرستاده اند.
متن :
2ـ و بـاسـنـاده عـن الاصـم قال : حدثنا هشام بن سالم ، عن ابى عبد الله عليه السلام ـ فـى حـديـث طـويـل ـ قـال : اتـاه رجـل فـقـال له : يـا ابـن رسـول الله هـل يـزار والدك ؟ قـال : فـقـال : نـعـم و يـصـلى عـنـده ، و قـال : يـصـلى خـلفـه و لا يـتـقـدم عـليـه ، قـال : فـمـا لمـن اتـاه ؟ قـال : الجـنـة ان كـان يـاتـم بـه ، قـال : فـمـا لمـن تـركـه رغـبـة عـنـه ؟ قـال : الحـسـرة يـوم الحـسـرة ، قـال : فـمـا لمـن اقـام عـنـده ؟ قـال : كـل يـوم بـالف شـهـر، قـال : فـمـا للمـنـفـق فـى خـروجـه اليـه و المـنـفـق عـنـده ؟ قال : درهم بالف درهم ؛
قال : فما لمن مات فى سفره اليه ؟ قال : تشيعه الملائكة ، و تاتيه بالحنوط و الكسوة مـن الجـنـة ، و تـصلى عليه اذ كفن و تكفنه فوق الكفانه ، و تفرش له الريحان تحته ، و تـدفـع الارض حـتـى تـصـور مـن بـيـن يـديـه مـسـيـرة ثـلاثـة امـيـال ، و مـن خـلفـه مـثـل ذلك ، و عـنـد راسـه مـثـل ذلك ، و عـنـد رجـليـه مـثـل ذلك ، و يـفـتـح له بـاب مـن الجـنـة الى قـبـره ، و يدخل عليه روحها و ريحانها حتى تقوم الساعد؛
قـلت : فـمـا لمـن صـلى عـنـده ؟ قـال : مـن صـلى عـنـده ركـعـتـيـن لم يـسـال الله تـعـالى شـيـئا الا اعـطـاه ايـاه ، قـلت : فـمـا لمـن اغـتـسـل من ماء الفرات ، ثم اتاه ؟ اذا اغتسل من ماء الفرات و هو يريده تساقطت عنه خطاياه كـيـوم ولدتـه امـه ، قـال : قـلت : فـمـا لمـن يـجـهـز اليـه و لم يـخـرج لعـلة تـصـيـبـه ؟ قـال : يعطيه الله بكل درهم انفقه مثل احد من الحسنات ، و يخلف عليه اضعالف ما انفقه ، و يصرف عنه من البلاء مما قد نزل ليصيبها، و يدفع عنه ،
ويحفظ فى مال ؛
قـال : قـلت : فـمـا لمـن قـتـل عـنـده ، جـار عـليـه سـلطـان فـقـتـله ؟ قـال : اول قـطـرة مـن دمـه يـغـفـرله بـهـا كـل خـطـيـئة ، و تغسل طينته التى خلق منها الملائكة حتى تخلص كما خلصت الانبياء المخلصين ، و يذهب عنها مـا كـان خـالطها من اجناس طين اهل الكفر، و يغسل قلبه و يشرح صدره و يملا ايمانا فيلقى الله و هـو مـخـلص مـن كـل مـا تـخـالطـه الابـدان و القـلوب ، و يـكـتـب له شـفـاعـة فـى اهـل بـيـتـه و الف مـن اخـوانـه ، و تـولى الصـلاء عـليـه المـلائكـة مـع جبرئيل و ملك الموت ، و يوتى بكفنه و حنوطه من الجنة ، و يوسع قبره عليه و يوضع له مـصـابـيـح فـى قـبـره و يـفـتح له باب من الجنة ، و تاتيه الملائكة بالطرف من الجنة ، و يـرفـع بـعـد ثـمـانـيـة عـشـر يـومـا الى حـظـيـرة القـدس ، فال يزال فيها مع اولياء الله حتى تصيبه النفخة التى لا تبقى شيئا؛ فاذا كانت النفخة الثـانـيـة و خـرج مـن قـبـره كـان اول مـن يـصـافـحـه رسـول الله صـلى الله عـليه و آله و امير المومنين و الاوصياء عليه السلام و يبشرونه و يقولون له : الزمنا، و يقيمونه على الحوض فيشرب منه و يسقى من احب .
قلت : فما لمن حبيس فى اتيانه ؟ قال : له بكل يوم يحبس و يغتم فرحة الى يوم القيامة ، فـان ضـرب بـعـد الحـبـس فـى اتـيـانـه كـان له بـكـل ضـربـة حـوراء و بـكـل وجع يدخل على بدنه الف الف حسنة ، و يمحا بها عنه الف الف سيئة ، و يرفع له بـهـا الف درجـة ، و يـكـون مـن مـحـدثـى رسـول الله صـلى الله عـليه و آله حتى يفرغ من الحـسـاب ، فـيـصـافـحـه حـمـلة العـرش و يـقـال له : سل ما احببت ؛
ويـوتـى ضاربه للحساب فال يسال عن شى ء و لا يحتسب بشى ء و يوخذ بضبعيه حتى يـنـتـهـى بـه الى ملك تحبوه و يتحفه بشربة من الحميم ، و شربة من الغسلين ، و يوضع عـلى مـقـال فـى النار، فيقال له : ذق ما قدمت يداك فيما اتيت الى هذا الذى ضربته ، و هو فـد الله و وفـد رسـوله و يـاتـى بـالمـضـروب الى بـاب جـهـنـم فـيـقـال له : انـظـر الى ضـاربـك و الى مـا قـد لقـى فـهـل شـفـيـت صـدرك ، و قـد اقـتـص لك مـنه ؟ فيقول : الحمد الله الذى انتصرلى و لولد رسوله منه .
ترجمه : حديث دوم
مـحـمـد بـن عـبـد الله بـن جـعـفـر حـمـيـرى بـه اسـتـادش از اصـم نـقـل نـمـوده كـه وى گـفت : هشام بن سالم از حضرت ابى عبد الله عليه السلام در حديثى طـولانـى نقل كرده كه شخص نزد امام صادق عليه السلام مشرف شد و به آن جناب عرض كرد: اى پسر رسول خدا صلى الله عليه و آله : آيا پدر شما را مى توان زيارت كرد؟
حضرت فرمودند:
بـلى ، عـلاوه بـر زيـارت نـماز هم نزد قبر مى توان خواند منتهى نماز را بايد پشت قبر بجا آورد نه مقدم و جلو آن .
آن شخص عرض كرد: كسى كه آن حضرت را زيارت كند چه ثواب و اجرى دارد؟
حضرت فرمودند:
اجر او بهشت است مشروط به اينكه به آن حضرت اقتداء كرده و از او تبعيت كند.
عـرض كـرد: اگـر كسى زيارت آن حضرت را از روى بى رغبتى و بى ميلى ترك كند چه خواهد ديد؟
حضرت فرمودند:
روز حسرت روز قيامت حسرت خواهد خورد.
عرض كرد: كسى نزد قبر آن جناب اقامت كند اجر و ثوابش چيست ؟
حضرت فرمودند: هر يك روز آن معادل يك ماه مى باشد.
عـرض كـرد: كـسـى كـه بـراى رفـتـن و زيـارت نـمـودن آن حـضـرت مـتـحـمـل هـزيـه و خـرج شـده و نـيـز نـزد قـبـر مـطـهـر پول خرج كند چه اجرى دارد؟
حضرت فرمودند:
در مقابل هر يك درهمى كه خرج كرده هزار درهم دريافت خواهد نمود.
عرض كرد: اجر كسى كه درسفر به طرف آن حضرت فوت كرده چيست ؟
حضرت فرمودند:
فـرشـتـگان مشايعتش كرده و براى او حنوط و لباس از بهشت آورده و وقتى كفن شد بر او نماز خوانده و روى كفنى كه بر او پوشانده اند فرشتگان نيز كفن ديگرى قرار مى دهند و زير او را از ريحان فرش مى نمايند و زمين را چنان رانده و جلو برده كه از جلو فاصله سـه مـيـل طـى شـده و از پشت و جانب سر و طرف پا نيز مانند آن اين مقدار مسافت و فاصله منهدم و ساقط مى گردد و براى آن دربى از بهشت به طرف قبرش گشوده شده و نسيم و بـوى خـوش بـهـشـتـى بـه قـبـر او داخـل گـشـتـه و تـا قـيـام قـيـامـت بـديـن منوال خواهد بود.
آن شخص مى گويد: محضر مباركش عرضه داشتم :
كسى كه نزد قبر نماز بگذارد اجر و ثوابش چيست ؟
حضرت فرمودند:
كسى كه نزد قبر مطهرش دو ركعت نماز بخواند از خداوند چيزى را درخواست نمى كند مگر آنكه حق جل و على آن را به او اعطاء مى فرمايد.
عرض كردم : اجر كسى كه از آب فرات غسل كرده و سپس به زيارت آن جناب رود چيست ؟
حضرت فرمودند:
زمانى كه شخص از فرات غسل كرده در حالى كه اراده زيارت آن حرت را داشته باشد تمام لغزش ها و گناهانش ساقط و محو شده و وى نظير آن روزى مى باشد كه از مادر متولد شده است .
آن شخص مى گويد: عرض كردم :
اجـر كـسـى كـه ديـگـرى را مـجـهز كرده و به زيارت قبر آن حضرت بفرستد ولى خودش بواسطه عارضه و علتى كه پيش آمده به زيارت نرود چيست ؟
حضرت فرمودند:
بـه هـر يـك درهـمـى كـه خـرج كـرده و انفاق نموده همانند كوه احد حسنات حقتعالى براى او مـنـظـور مـى فـرمـايـد و بـاقـى مـى گـذارد و بـر او چـنـد بـرابـر آنـچـه مـتـحـمـل شـده و بـلا و گـرفـتـارى هـائى كـه بـطـور قـطـع نـازل شـده تـا بـه وى اصـابـت كـرده را از او دفـع مـى نـمـايـد و مال و دارائى او را حفظ و نگهدارى مى كند.
آن شخص مى گويد: عرض كردم :
اجـر و ثـواب كـسـى كـه نزد آن حضرت كشته شود چيست ، مثلا سلطان ظالمى بر وى ستم كرده و او را آنجا بكشد؟
حضرت فرمودند:
اوليـن قطره خونش كه ريخته شود خداوند متعال تمام گناهانش را مى آمرزد و طينتى را كه از آن آفريده شده فرشتگان غسل داده تا از تمام آلودگى ها و تيره گى ها پاك و خالص شـده همان طورى كه انبياء مخلص خالص و پاك مى باشند و بدين ترتيب آنچه از اجناس طـيـن اهل كفر با طينت وى آميخته شده زدوده مى گردد و نيز قلبش را شستشو داده و سينه اش را فـراخ نـموده و آنرا مملو از ايمان كرده و بدين ترتيب خدا را ملاقات كرده در حالى كه از هـر چـه ابـدان و قـلوب با آن مخلوط هستند پاك و منزه مى باشد و برايش مقرر مى شود كه اهل بيت و هزار تن از برادران ايمانى خود را بتواند شفاعت كند و فرشتگان با همراهى جبرئيل و ملك الموت متولى خواندن نماز بر او مى گردند و كفن و حنوطش را از بهشت آورده و در قبرش توسعه داده وچراغ هائى در آن مى افروزند و دربى از آن بهشت باز مى كنند و فـرشـتـگـان برايش ‍ اشياء تازه و تحفه هائى بديع از بهشت مى آورند و پس از هيجده روز او را بـه خـطـيـره القدس بهشت برده پس پيوسته در آنجا با اولياء خـدا خواهد بود تا نفخه اى كه با دميده شدنش هيچ چيز باقى نمى ماند دميده شود و وقتى نفخه دومى دميده شد و وى از بر از قبر بيرون آمد اولين كسى كه با او مصافحه مى كند رسـول خـدا صـلى الله عـليـه و آله امـيـرالمومنين عليه السلام و اوصياء سلام الله عليهم بوده كه به وى بشارت داده و مى گويند:
با ما باش و سپس او را كنار حوض كوثر آورده و از آن به او مى نوشانند و سپس به هر كسى كه او بخواهد و دوست داشته باشد نيز مى آشامانند.
آن شخص مى گويد: عرض كردم :
اجر و ثواب كسى كه به خاطر زيارت آن حضرت حبس شده چيست ؟
حضرت فرمودند:
در مـقـابـل هر روزى كه حبس شده و غمگين مى گردد سرور و شادى منظور شده كه تا قيامت ادامـه دارد و اگـر پـس از حبس او را زدند در قبال هر يك ضربه اى كه به وى اصابت مى كـنـد يـك حـوريه اى به او داده شده و به ازاء هر دردى كه بر پيكرش وارد مى شود هزار هـزار درجه ارتقاء داده مى شود و از نديمان رسول خدا صلى الله عليه و آله محسوب شده تـا از حـسـاب فـارغ گـردد و پـس از آن فرشتگانى كه حمله عرش ‍ هستند با او مصافحه كرده و به او مى گويند: آنچه دوست دارى بخواه .
و زنـنـده وى را بـراى حـسـاب حـاضـر مـى كـنند پس هيچ سوالى از او نكرده و با هيچ چيز اعـمـالش را نـسـنـجـيـده و مـحـاسبه نكرده بلكه دو بازويش را گرفته و او را برده و به فرشته اى تحويل داده و آن فرشته به او جرعه اى از حميم آب داغ جهنم و جـرعه اى از غسلين آب چرك كه از پوست و گوشت دوزخيان جارى مى باشد مـى چـشـانـد و سـپـس او را روى تكه اى سرخ از آتش قرار داده و به وى مى گويند بچش چـيزى را كه دست هايت پيش پيش بواسطه زدن شخصى كه او را زدى براى تو فرستاده انـد، كسى را كه زدى پيك پيام آور خدا و رسول خدا بود و در اين هنگام مضروب را آورده و نـزديـك درب جـهـنـم نـگاه داشته و به او مى گويند: به زننده خود بنگر و به آنچه به سـرش آمـده نـظر نما آيا سينه ات شفاء مى يابد؟ اين عذابى كه به او وارد شده بخاطر قصاص براى تو مى باشد، پس ‍ مى گويد:
حمد خدا را كه من و فرزند رسول خود را يارى فرمود.
متن :
3ـ و بـهـذا الاسـنـاد عـن الاصـم ، عـن عـبـد الله بـن بـكـيـرـ فـى حـديـث طـويـل ـ قـال : قال ابو عبد الله عليه السلام : يا ابن بكير ان الله اختار من بقاع الارض سـتـة : البـيـت الحـرام و الحـرم ، و مـقـابـر الانـبـيـاء و مـقـابـر الاوصـيـاء، و مـقـاتـل الشـهـداء، و المـسـاجـد التـى يـذكـر فـيـهـا اسـم الله ، يـا ابـن بـكـيـر هـل تـدرى ما لمن زار قبر ابى عبد الله الحسين عليه السلام ان جهله الجاهلون ، ما من صباح الا و عـلى قـبـره هـاتـف مـن المـلائكـة يـنـادى : يـا طـالب الخـيـر اقـبـل الى خـالصـة الله تـرحـل بـالكـرامـة تـامـن النـدامـة ، يـسـمـع اله المـشـرق و اهل المغرب الا الثقلين ،
و لا يـبـقـى فـى الارض ملك من الحفظة الا عطف عليه عند رقاد العبد حتى يسبح الله عنده ، و يـسال الله الرضا عنه ، و لا يبقى ملك فى الهوا يسمع الصوت الا اجاب بالتقديس لله تـعـالى ، فـتشتد اصوات الملائكة ، فيجيبهم اهل السماء الدنيا، فتشتد اصوات الملائكة و اهـل السـماء الدنيا حتى تبلغ اهل السماء السابعة فيسمع اصواتهم النبيون فيترحمون و فيصلون على الحسين عليه السلام و يدعون لمن زاره .
ترجمه : حديث سوم
مـحـمـد بـن عـبد الله بن جعفر حميرى با همين اسناد از اصم ، از عبد الله بن بكير در ضمن حـديـثـى طـولانـى مـى گـويد: حضرت ابو عبد الله عليه السلام فرمودند: اى ابن بكير خداوند متعال از بقاع و اماكن روى زمين شش بقعه را اختيار فرموده :
بيت الحرام ، حرم ، مقابر انبياء، مقابر اوصياء، مقابر شهداء و مساجدى كه نام خدا در آنها برده مى شود . اى ابن بكير، آيا مى دانى اجر كسى كه قبر حضرت ابى عبد الله الحسين عليه السلام را زيارت كند چيست ؟
هـيچ صبح و بامدادى نيست مگر آنكه هاتفى از فرشتگان بالاى قبر آن حضرت فرياد مى كند:اى خواستاران خير رو كنيد به برگزيده خدا و كوچ كنيد بطرف ارجمندى و بزرگى و بدين ترتيب از ندامت و حسرت در امان باشيد.
اهـل مـشـرق و مـغـرب نـداء اين هاتف را مى شنوند مگر جن و انس و در زمين هيچ فرشته اى از فـرشـتـگـان حافظ و نگهبان در وقتى كه بندگان خواب هستند باقى نمى ماند مگر آنكه به قبر مطهر روى آورده و هجوم مى كنند تا در آن مكان مقدس ‍ حقتعالى را تسبيح نموده و از درگـاه جلالش بخواهند تا از آنها راضى گردد و هيچ فرشته اى در هوا باقى نمى ماند كـه نـداء هاتف را شنيده مگر آنكه در جواب آن حق تعالى را تقديس مى كند و بدين ترتيب اصـوات و صـداهـاى فـرشـتـگـان بـلنـد و قـوى شـده پـس اهل و سكنه آسمان دنيا به آنها جواب داده و در نتيجه اصوات و صداهاى فرشتگان و سكنه آسـمـان دنـيـا تـشـديـد يـافـتـه بـه حـدى كـه طـنـيـن آن بـه اهـل و سـكـنـه آسمان هفتم رسيده و بدين ترتيب انبياء عظام صداهاى ايشان را استماع كرده پـس ‍ رحـمـت و صلوات بر حشرت امام حسين عليه السلام فرستاده و زائرين آن حضرت را دعاء مى كنند.
الباب الخامس الاربعون : ثواب من زار الحسين عليه السلام و عليه خوف 
متن :
1ـ حدثنى محمد بن عبد الله بن جعفر، عن ابيه ، عن على بن محمد بن سالم ، عن محمد بن خـالد، عـن عـبـد الله بـن حـمـاد البـصـرى ، عـن عبد الله بن عبد الرحمن الاصم ، عن حماد ذى النـاب ، عـن رومـى ، عـن زارة قـال : قـلت لابـى جـعـفـر عـليـه السـلام : مـا تـقـول فـيمن زار اباك على خوف ؟ قال : يومنه الله يوم الفزع الاكبر، و تلقاه الملائكة بالبشارة ، و يقال له : لا تخفف و لا تحزن هذا يومك الذى فيه فوزك .
بـــاب چـــهـــل و پـــنـجم : ثواب كسى كه با ترس و هراس به زيارت حضرت امام حسين عليهالسلام برود
ترجمه : حديث اول
محمد بن عبد الله بن جعفر، از پدرش ، از على بن محمد بن سالم ، از محمد بن خالد، از عبد الله بـن حماد بصرى ، از عبد الله بن عبد الرحمن اصم ، از حماد ذى الناب ، از رومى ، از زراره نقل كرده كه وى گفت :
محضر مبارك حضرت ابى جعفر عليه السلام عرضه داشتم : چه مى فرمائيد درباره كسى كه با خوف و هراس پدر شما را زيارت كند؟
حضرت فرمودند:
در روزى كـه فزع اكبر است حقتعالى او را امان دهد و فرشتگان به وى بشارت داده و به او مى گويند: مترس و محزون مباش امروز روزى است كه تو در آن رستگار مى شوى .
متن :
2ـ و بـاسـنـاده ، عـن الاصـم ، عـن ابـن بـكـيـر، عـن ابـى عـبـد الله عـليـه السـلام قـال : قـلت له : انـى انـزل الارجـان قـلبى ينازعنى الى قبر ابيك ، فاذا خرجت فقلبى و جـل مـشـفـق حـتـى ارجـع خـوفـا مـن السـطـان و السـعـاة و اصـحـاب المـسـالح ، فـقـال : يـا ابـن بـكيرا ما تحب ان يراك الله فينا خائفا؟ اما تعلم انه من خاف لخوفنا اظله الله فـى ظـل عـرشـه ، و كـان مـحـدثـه الحـسين عليه السلام تحت العرش ، و آمنه الله من افـزاع يـوم القـيامة ، يفزع الناس و لا يفزع ، فان فزع و قرته الملائكة و سكنت قلبه بالبشارة .
ترجمه : حديث دوم
مـحـمـد بـن عـبد الله بن جعفر به اسنادش از اصم ، از ابن بكير، از حضرت ابى عبد الله عـليـه السـلام نـقـل كـرده ، وى گفت : محضر مبارك امام عليه السلام عرضه داشتم : من به شـهـر ارجـان وارد شده و در آنجا نازل شدم ولى قلب و دلم آرزوى زيارت قبر مطهر پدر بزرگوارتان را داشت لذا از شهر به قصد زيارت آن جناب خارج شدم اما دلم ترسان و لرزان بـود و از خـوف و تـرس سـلطـان و سـاعـيـان و عمال وى و مرزبان تا زمان مراجعت در وحشت و دهشت بودم .
حضرت فرمودند: اى پسر بكير آيا دوست ندارى كه خداوند تو را از كسانى كه در راه ما ترسان و خائف مى باشند محسوب فرمايد؟
آيا مى دانى كسى كه به خاطر خوف ما خائف باشد حقتعالى او را در سايه عرش ‍ مكان دهد و هـم صـحـبتش حضرت امام حسين عليه السلام در زير عرش مى باشد و حق تعالى او را از فزع هاى روز قيامت در امان مى دارد، مردم به فزع و جزع آمده ولى او فزع نمى كند، پس اگـر فـزع كند فرشتگان آرامش كرده و بواسطه بشارت دادن قلبش را ساكت و ساكن مى نمايند.
متن :
3ـ حـدثنى حكيم بن داود بن حكيم السراج ، عن سلمة بن الخطاب ، عن موسى بن عمر، عن حـسـان البـصـرى ، عـن مـعـاويـة بـن وهـب ، عـن ابـى عـبـد الله عـليـه السـلام قال : قال : يا معاوية لاتدع زيارة قبر الحسين عليه السلام لخوف ، فان من تركه راى من الحـسـرة ما يتمنى ان قبره كان عنده ، اما تحب ان يرى الله شخصك و سوادك فيمن يدعو له رسـول الله صـلى الله عـليـه و آله و عـلى و فـاطـمـة و الائمـة عليه السلام ؟ اما تحب ان تـكـون مـمـن يـنـقلب بالمغفرة لما مضى و يغفر له ذنوب سبعين سنة ؟ اما تحب ان تكون ممن يـخـرج مـن الدنـيـا و ليـس عـليـه ذنـب يـتـبـع بـه ؟ امـا تـحـب ان تـكون غدا ممن يصافحهه رسول الله صلى الله عليه و آله ؟.
ترجمه : حديث سوم
حكيم بن داود بن حكيم سراج از سلمة بن الخطاب ، از موسى بن عمر، از حسان البصرى از مـعـاويـة بـن وهـب ، از حـضـرت ابـى عـبـد الله عـليـه السـلام نقل كرده ، وى گفت :
حـضـرت امام صادق عليه السلام فرمودند: اى معاويه ، بخاطر خوف و هراس زيارت قبر امـام حـسـيـن عـليـه السـلام را ترك مكن زيرا كسى كه زيارت آن حضرت را ترك كند چنان حسرتى ببيند كه تمنا و آرزو كند قبر آن جناب نزدش باشد، آيا دوست ندارى كه خداوند مـتـعـال تـو را در زمـره كـسانى محسوب كند كه رسولش صلى الله عليه و آله و حضرات على و فاطمه و ائمه عليه السلام برايش دعا مى كنند؟
آيـا دوسـت نـدارى از كـسانى باشى كه گناهان گذشته ات آمرزيده شده و براى گناهان هفتاد سال بعد طلب غفران برايت كنند؟
آيـا دوسـت دارى از كـسـانـى بـاشـى كـه از دنـيـا خـارج مى شوند در حالى كه در گناهى قابل مواخذه ندارند؟
آيـا دوسـت دارى فـرداى قـيـامـت از كـسـانـى بـاشـى كـه رسول خدا صلى الله عليه و آله با آنها مصافحه مى كند؟
متن :
4ـ حـدثـنـى عـلى بـن الحسين ـ رحمه الله ـ عن سعد بن عبد الله ، عن محمد بن الحسين بن ابى الخطاب ، عن محمد بن اسماعيل بن بزيع ، عن الخيبرى ، عن يونس ‍ بن ظبيان ، عن ابى عـبـد الله عـليـه السـلام قال : قلت له : جعلت فداك زيارة قبر الحسين عليه السلام فى حـال التـقـيـة ؟ قـال : اذا اتـيت الفرات فاغتسل ثم البس اثوابك الطاهرة ثم تمر بازاء القبر و قل : صلى الله عليك ابا عبد الله ، صلى الله عليك يا ابا عبد الله ، صلى الله عليك يا ابا عبد الله ، فقد تمت زيارتك .
ترجمه : حديث چهارم
عـلى بـن الحـسـيـن رحـمـة الله عـليـه ، از سـعـد بـن عـبد الله ، از محمد بن الحسين بن ابى الخـطـاب ، از مـحـمد بن اسماعيل بن يزيع ، از خيبرى ، از يونس بن ظبيان از حضرت ابى عبد الله عليه السلام نقل كرده وى گفت : محضر مباركش عرض كردم : فدايت شوم : زيارت قبر امام حسين عليه السلام در حال تقيه به چه گونه است ؟
حضرت فرمودند:
وقـتـى بـه فـرات رسـيد غسل كن و لباسهاى پاك و طاهر خود را بپوش سپس عبور كن تا به ازاء و مقابل قبر برسى و بگو:
صلى الله عليك يا ابا عبد الله : صلوات و رحمت خدا بر شمااى ابا عبد الله .
صلى الله عليك يا ابا عبد الله : صلوات و رحمت خدا بر شما اى ابا عبد الله .
صـلى الله عـليـك يـا ابـا عـبـد الله : صـلوات و رحـمـت خـدا بر شما اى ابا عبد الله پس ‍ زيارتت صحيح و تمام مى باشد.
متن :
5ـ حـدثـنـى محمد بن عبد الله بن جعفر الحيمرى ، عن ابيه ، عن على بن محمد بن سالم ، عـن مـحـمـد بـن خـالد، عـن عـبـد الله بـن حـمـاد البصرى ، عن عبد الله بن عبد الرحمن الاصم قـال : حـدثـنـا مـدلج ، عـن مـحـمـد بـن مـسـلم ـ فـى حـديـث طـويـل ـ قـال : قـال لى ابـو جـعـفـر مـحـمـد بـن عـلى عـليـه السـلام : هـل تـاتـى قـبـر الحـسـيـن عـليـه السـلام ؟ قـلت : نـعـم عـلى خـوف و وجـل ، فـقـال : ما كان من هذا اشد، فالثوا فيه على قدر الخوف ، و من خاف فى اتيانه امن الله روعـتـه يـوم القـيـامـة يـوم يقوم الناس لرب العالمين ، و انصرف بالمغفرة ، و سلمت عـليـه المـلائكـة و زاره النـبـى صـلى الله عـليـه و آله و دعـا له و انـقـلب بنعمة من الله و فضل لم يمسسه سوء و اتبع رضوان الله ـ ثم ذكر الحديث ـ.
ترجمه : حديث پنجم
محمد بن عبد الله بن جعفر حميرى ، از پدرش ، از على بن محمد سالم ، از محمد بن خالد، از عـبـد الله بـن حـمـاد البـصـرى ، از عـبـد الله بـن عـبـد الرحـمـن اصـم نقل كرده ، وى گفت :
حديث گفت براى ما مدلج ، از محمد بن مسلم در ضمن حديث طولانى ، وى گفت :
حضرت ابو جعفر محمد بن على عليه السلام به من فرمودند:
آيا به زيارت قبر حسين عليه السلام مى روى ؟
عرض كردم : بلى ولى با خوف و هراس .
فـرمـودنـد: هـر قـدر در زيـارت خوف بيشتر باشد ثواب در آن به مقدار خوف و هراس تو مى باشد و كسى كه در زيارتش خائف و بيمناك باشد در روزى كه مردم براى حساب پروردگار عالميان به پا مى خيزند حقتعالى او را در امان قرار داده و خوف و وحشت او را بـر طـرف مـى كـنـد و با آمرزش گناهان برگشته و فرشتگان بر او سلام نموده و نبى اكرم صلى الله عليه و آله به زيارتش آمده و براى او دعاء مى فرمايند و بواسطه نـعـمت الهى حالش دگرگون شده و فضلى كه هيچ مكروه و بدى با آن همراه نيست شاملش شده و بدنبال آن رضوان خدا نصيبش مى گردد.
البـاب السـادس و الاربـعـون : ثـواب مـا للرجـل فى نفقته الى زيارة الحسين عليه السلام
متن :
1ـ حـدثـنـى محمد بن عبد الله بن جعفر الحيمرى ، عن ابيه ، عن على بن محمد بن سالم ، عـن مـحـمـد بـن خـالد، عـن عـبـد الله بـن حـمـاد البصرى ، عن عبد الله بن عبد الرحمن الاصم قـال : حـدثـنـا مـعـاذ، عـن ابـان قـال : سـمـعـتـه يـقـول : قـال ابـو عـبـد الله عـليـه السـلام : من اتى قبر ابى عبد الله عليه السلام فقد وصـل رسول الله صلى الله عليه و آله و وصلنا و حرمت غيبته ، وحرم لحمه على النار و اعطاه بكل درهم انفقه عشرة آلاف مدينة له فى كتاب محفوظ، و كان الله له من وراء حوائجه ، و حـفـظ فـى كل ما خلف ، و لم يسال الله شيئا الا اعطاه و اجابه فيه ، اما ان يعجله و اما ان يوخره له .
و حـدثـنـى بـذلك محمد بن همام بن سهيل ـ رحمه الله ـ عن جعفر بن محمد بن مالك ، عن محمد بن اسماعيل ، عن عبد الله بن حماد، عن عبد الله بن عبد الرحمن الاصم ، عن معاذ، عن ابان ، عن ابى عبد الله عليه السلام مثله .
بـــاب چـــهـــل و شـــشـــم : اجـــر و ثــواب آنـچه شخص در زيارت حضرت امام حسين عليه السلام انفاق مى كند
ترجمه :
محمد بن عبد الله بن جعفر حميرى ، از پدرش از على بن محمد بن سالم ،
از مـحـمـد بـن خـالد، از عـبـد الله بـن حـمـاد البـصـرى ، از عـبـد الله بـن عبد الرحمن اصم نقل كرده كه وى گفت :
حديث گفت براى ما معاذ، از ابان ، وى گفت :
از او شنيدم كه مى گفت :
حضرت ابو عبد الله عليه السلام فرمودند:
كـسـيـكـه بـه زيـارت قـبـر حـضـرت ابـا عـبـد الله الحـسـيـن عـليـه السـلام رود محققا به رسول خدا و به ما اهل بيت احسان نموده و غيبتش جايز نبوده و گوشتش بر آتش حرام است و در مـقـابـل هر يك درهمى كه انفاق كرده خداوند متعال انفاق اهالى و سكنه ده هزار شهرهائى كـه در كـتـابـش مـضـبـوط و مـعـلوم اسـت را بـه او اعـطـاء مـى فـرمـايـد و بـدنـبـال آن حوائج و نيازمندى هايش را روا مى فرمايد و آنچه را كه از خود باقى گذارد حقتعالى حافظ آنها است و درخواست و سوال چيزى از خدا نمى كند مگر آنكه بارى تعالى اجـابـتـش مـى فـرمـايد اعم از آنكه سريع و بدون مهلت حاجتش را روا كرده يا با تاخير و مهلت آنرا بر آورده نمايد.
و مـحـمـد بـن هـمـام بـن سـهـيـل رحـمـة الله عـليـه ، از جـعفر بن محمد بن مالك ، از محمد ابن اسـمـاعـيـل ، از عـبد الله بن حماد، از عبد الله بن عبد الرحمن اصم ، از معاذ، از ابان برايم مـثـل هـمـيـن حـديـث را از حـضـرت ابـى عـبـد الله عـليـه السـلام نقل نموده است .
متن :
2ـ و حدثنى محمد بن عبد الله بن جعفر الحميرى ، عن ابيه ، عن على بن محمد بن سالم ، عـن مـحـمـد بن خالد، عن عبد الله بن حماد البصرى ، عن عبد الله بن عبد الرحمن الاصم ، عن الحـسـيـن ، عـن الحـلبـى ، عـن ابـى عـبـد الله عـليـه السـلام ـ فـى حـديـث طـويـل ـ قـال : قـلت : جـعـلت فـداك مـا تـقـول فـيـمـن ترك زيارته و هو يقدر على ذلك ؟ قال : اقول : انه قد عق رسول الله صلى الله عليه و آله و عقنا و استخف بامر هو له ، و من زاره كـان الله له مـن وراء حـوائجـه ، و كفى ما اهمه من امر دنياه ، و انه ليجلب الرزق على العبد، و يخلف عليه ما انفق و يغفرله ذنوب خمسين سنة ، و يرجع الى اهله و ما عليه وزر و لا خـطـيئة الا و قد محيت من صحيفته ، فان هلك فى سفره نزلت الملائكة فغسلته ، و فتحت له ابـواب الجـنـة ، و يـدخـل عـيـله روحـهـا حـتـى يـنـشـر، و ان سـلم فـتـح له البـاب الذى يـنـزل مـنـه الرزق و يـجـعـل له بـكـل درهـم انفقه عشرة آلاف درهم ، و ذخر ذلك له فاذا حشر قيل له : لك بكل درهم عشرة آلاف درهم ، و ان الله نظر لك و ذخرها لك عنده .
ترجمه : حديث دوم
مـحـمـد بـن عـبـد الله بـن جعفر حميرى ، از پدرش ، از على بن محمد بن سالم ، از محمد بن خـالد، از عـبـد الله بـنـد حـمـاد البصرى ، از عبد الله بن عبد الرحمن الاصم ، از حسين ، از حـلبـى ، از حـضـرت ابـى عـبـد الله عـليـه السـلام در ضـمـن حـديـث طـويـلى نقل كرده ، وى گفت :
مـحـضـر مـبارك امام عليه السلام عرضه داشتم : فدايت شوم چه مى فرمائيد درباره كسى كه با داشتن قدرت زيارت آن حضرت را ترك مى كند؟
حضرت مى فرمايند: مى گويم :
ايـن شـخـص عـاق رسـول خـدا صـلى الله عـليـه و آله و عـاق مـا اهل بيت مى باشد و امرى كه به نفع او است را سبك شمرده است .
و كسى كه آن حضرت را زيارت كند:
خداوند متعال حوائجش را بر آورده نمايد و آنچه از دنيا مقصود او است را كفايت فرمايد.
و نيز زيارت آن حضرت موجب جلب رزق براى زائر مى باشد.
و آنـچه در اين راه انفاق كرده بر او باقى مانده و جانشين و يادگارش خواهد بود و همچنين زيارت آن حضرت موجب مى شود:
گناهان پنجاه ساله او آمرزيده شده و وى به اهلش بازگردد در حالى كه بر عهده اش نه وزر و وبـالى بـوده و نـه لغـزشى و آنچه از گناه در صحيفه اعمالش ثبت شده جملگى محو و پاك مى گردد.
اگـر زائر در سـفـر زيـارت فـوت شـود فـرشـتـگـان نـازل گـشـتـه و او را غسل مى دهند و نيز درب هائى از بهشت به روى او گشوده مى شود و نسيم خوش آن در قبر بر او وزيده در قبر پراكنده و منتشر مى گردد.
و اگـر وى در سـفـر زيارت سالم و از گزند مرگ در امان ماند دربى به روى او گشوده مـى شـود كـه رزق و روزى وى از آن نـازل مـى گـردد و در مقابل هر درهمى كه انفاق كرده ده هزار درهم قرار داده مى شود و آن را براى وى ذخيره كرده و هنگامى كه محشور شد و از قبر بيرون آمد به او گفته مى شود:
در مـقـابـل هـر درهـمـى كـه در سـفـر زيـارت خـرج كـردى ده هـزار درهـم مال تو است و خداوند به تو نظر نموده و آنها را نزد خودش براى او ذخيره كرد.
متن :
3ـ و بـاسـنـاده عـن الاصـم ، عن هشام بن سالم ،عن ابى عبدالله عليه السلام ان رجلا اتـاه فـقـال له : يـا ابـن رسـول الله هـل يـزار و والدك ؟ قـال : فـقـال : نـعـم و يـصـلى عـنـده ، و يـصـلى خـلفـه و لا يـتـقـدم عـليـه ، قـال : فـمـا لمـن اتـاه ؟ قـال : الجـنـه ان كـان يـاتـم بـه ، قـال : فـمـا لمـن تـركـه رغـبـه عـنـه ؟ قـال : الحـسـره يـوم الحـسـره ، قـال : فـمـا لمـن اقـام عـنـده ؟ قـال : كـل يـوم بـالف شـهـر، قـال : فـمـا للمـنـفـق فـى خـروجـه اليـه و المـنـفـق عـنـده ؟ قال : الدر هم بالف درهم ـ و ذكر الحديث بطوله ـ.
ترجمه :
(حديث سوم )
مـحـمـد بـن عـبـدالله بن جعفر حميرى باسنادش از اصم ، از هشام بن سالم از حضرت ابى عبدالله عليه السلام نقل كرده است ، وى مى گويد:
مـردى مـحـضـر مـبـارك امـام عـليـه السـلام مـشـرف شـد و بـه آن جـناب عرض كرد:اى پسر رسول خدا! آيا پدر بزرگوار شما زيارت بشود؟
حضرت فرمودند:
بلى و علاوه بر آن نزد آن جناب نماز نيز خوانده شود ولى بايد توجه داشت كه نماز را پشت قبر بخوانند و بر آن مقدم نشوند.
راوى مى گويد:
چه اجرى است براى كسى كه آن حضرت را زيارت كند.
حضرت فرمودند:
بهشت ، مشروط به اينكه از آن جناب پيروى كرده و به حضرتش اقتداء نمايد.
راوى مى گويد:
كـسـى كـه از روى بـى مـيـلى و عـدم رغـبـت زيارت آن حضرت را ترك كند چه براى او مى باشد؟
حضرت فرمودند:
در روز حسرت ، حسرت خواهد خورد.
عرض كرد: چه اجر و ثوابى است براى كسى كه نزد قبر آن جناب اقامه كند؟
حضرت فرمودند:
در مقابل هر روز هزار ماه منظور مى گردد.
عرض كرد:
كـسـى كـه در راه سـفـر مـتـحـمـل هـزينه شده و در نزد قبر مطهر انفاقاتى نمايد چه اجر و ثوابى دارد؟
حضرت فرمودند:
در مقابل هر درهمى كه انفاق و خرج كرده هزار درهم برايش منظور مى شود.
متن :
4ـ و بـاسـنـاده عن الاصم ، عن ابن سنان قال : قلت لابى عبد الله عليه السلام : جعلت فـداك ان ابـك كـان يـقـول فـى الحـج : يـحـسـب له بـكـل درهـم انـفـقـه الف درهـم ، فـمـا لمن ينفق فى المسير الى ابيك الحسين عليه السلام ؟ فـقـال : يـا ابـن سـنـان يـحـسـب له بـالدرهـم الف و الف ـ حـتى عد عشرة ـ، و يرفع له من الدرجـات مـثـلها، و رضا الله تعالى خير له ، و دعاء محمد و دعاء اميرالمومنين و الائمة عليه السلام خير له .
ترجمه : حديث چهارم
مـحـمـد بـن عـبـد الله بـن جـعـفـر حـمـيـرى بـاسـنـادش از اصـم ، از ابـن سـنـان نقل كرده كه وى گفت :
مـحـضـر مـبـارك حـضـرت ابـى عـبـد الله عـليـه السـلام عـرض كـردم : فـدايـت شـوم پدر بزرگوارتان راجع به حج مى فرمودند:
در مقابل هر درهمى كه شخص انفاق مى كند هزار درهم منظور مى شود.
اكـنـون بفرمائيد: چه اجر و ثوابى است براى كسى كه در سفر زيارت پدرتان حضرت امام حسين عليه السلام انفاق نمايد؟
حـضـرت فـرمودند: اى ابن سنان در مقابل هر درهمى كه شخص انفاق كند هزار و هزار ... و هـمـينطور شمردند تا به ده هزار رسيد، منظور مى گردد و به همين مقدار درجه اش را بالا مى برند و رضايت و خشنودى حق تعالى از وى و دعاء حضرت محمد صلى الله عليه و آله و اميرالمومنين و حضرات ائمه عليه السلام براى بهتر از آن مى باشد.
متن :
5ـ حدثنى ابى ـ رحمه الله ـ عن احمد بن ادريس ؛ و محمد بن يحيى العطار، عن العمركى بن على قال : حدثنا يحيى ـ و كان فى خدمة ابى جعفر الثانى عليه السلام ـ عن على ، عن صـفـوان الجـمـال ، عـن ابـى عـبـد الله عـليـه السـلام ـ فـى حـديـث طـويـل ـ قـال : قـلت : فـمـا لمـن صـلى عـنـده يـعـنـى الحـسـيـن عـليـه السـلام فـى حـديـث طـويـل قـال : قـلت : فـمـا لمـن صـلى عـنـده ـ يـعـنـى الحـسـيـن عـليـه السـلام ؟ـ قـال : مـن صـلى عـنـده ركـعـتـيـن لم يـسال الله تعالى شيئا الا اعطاه اياه ، فقلت : فما لمن اغـتـسـل مـن مـاء الفـرات ثـم اتـاه ؟ قال : اذا اغتسل من ماء الفرات و هو يريده تساقطت عنه خـطـايـاه كـيـوم ولدتـه امـه ، قـلت : فـمـا لمـن جـهـز اليـه ولم يـخـرج لعـلة ؟ قـال : يـعـطـيـه الله بـكـل درهـم انـفـقـه مـن الحـسـنـات مـثـل حـيـل احـد و يـخـلف عـليـه اضـعـاف مـا انـفـق ، و يـصـرف عـنـه مـن البـلاء مـمـا قـد نزل فيدفع وى يحفظ فى ماله ـ و ذكر الحديث بطوله ـ.
ترجمه : حديث پنجم
پـدرم رحـمـة الله عـليـه از مـحـمـد بـن ادريـس و مـحـمـد بـن يحيى عطار از عمركى بن على نقل كرده كه وى گفت : حديث كرد براى ما يحيى كه در خدمت حضرت ابى جعفر ثانى عليه السلام بود از على و او از صفوان جمال و او از حضرت ابى عبد الله عليه السلام حديثى طولانى را نقل كرده و در ضمن آن مى گويد:
مـحـضر مبارك امام عليه السلام عرضه داشتم : چه اجر و ثوابى است براى كسى كه نزد قبر مطهر آن حضرت حضرت امام حسين عليه السلام نماز بخواند؟
حضرت فرمودند:
كـسى كه نزد قبر آن جناب دو ركعت نماز بخواند چيزى را از خدا نخواسته مگر حق تعالى آن را به وى اعطاء مى فرمايد.
عـرض كـردم : چـه اجـر و ثـوابـى اسـت بـراى كـسـى كـه از آب فـرات غسل كرده و سپس ‍ به زيارت آن حضرت رود؟
امام عليه السلام فرمودند:
هـنـگـامـى كـه بـا اراده زيـارت آن حـضـرت از فـرات غـسـل مـى كـنـد تـمـام گـنـاهـانـش ريـخـتـه شـده و پـاك مـى گـردد مثل اينكه تازه از مادر متولد گرديده .
عرض كردم : ثواب و اجر كسى كه خودش بخاطر جهتى نمى تواند به زيارت رود ولى ديگرى را مجهز ساخته و به زيارت فرستاده چه مى باشد؟
حضرت فرمودند:
هـنـگـامـى كـه بـا اراده زيـارت آن حـضـرت از فـرات غـسـل مـى كـنـد تـمـام گـنـاهـانـش ريـخـتـه شـده و پـاك مـى گـردد مثل اينكه تازه از مادر متولد گرديده .
عرض كردم : ثواب و اجر كسى كه خودش بخاطر جهتى نمى تواند به زيارت رود ولى ديگرى را مجهز ساخته و به زيارت فرستاده چه مى باشد؟
حضرت فرمودند:
در مقابل هر يك درهمى كه خرج كرده خداوند متعال به قدر كوه احد از حسنات به وى داده و چـنـد بـرابـر هـزيـنـه اى را كـه مـتـحـمل شده برايش باقى مى گذارد و نيز بلاهائى كه نـازل شـده را از وى دور مـى گـردانـد و هـمـچـنـيـن مـال و دارائى وى را حفظ و نگهدارى مى فرمايد.
هـنـگـامـى كـه بـا اراده زيـارت آن حـضـرت از فـرات غـسـل مـى كـنـد تـمـام گـنـاهـانـش ريـخـتـه شـده و پـاك مـى گـردد مثل اينكه تازه از مادر متولد گرديده .
عرض كردم : ثواب و اجر كسى كه خودش بخاطر جهتى نمى تواند به زيارت رود ولى ديگرى را مجهز ساخته و به زيارت فرستاده چه مى باشد؟
حضرت فرمودند:
در مقابل هر يك درهمى كه خرج كرده خداوند متعال به قدر كوه از حسنات به وى داده و چند بـرابـر هـزيـنـه اى را كـه مـتـحـمـل شـده بـرايـش بـاقـى مـى گـذارد و نيز بلاهائى كه نـازل شـده را از وى دور مـى گـردانـد و هـمـچـنـيـن مـال و دارائى وى را حفظ و نگهدارى مى فرمايد.
الباب السابع و الاربعون : ما يكره اتخاذه لزيارة الحسين بن على عليه السلام 
متن :
1ـ حدثنى ابى ؛ و على بن الحسين ؛ و جماعة مشايخى ـ رحمهم الله ـ عن سعد بن عبد الله بـن ابـى خـلف ، عـن احـمـد بـن مـحـمـد بـن عـيـسى ، عن على بن الحكم ـ عن بعض ‍ اصحابناـ قـال : قـال ابـو عـبـد الله عـليه السلام : بلغنى ان قوما ارادوا الحسين عليه السلام حملوا مـعـهـم السـفر فيها الحلاوى و الاخبصة و اشباهها، لو زار و اقبور احبائهم ما حملوا معهم هذا.