جهاد با نفس
مؤ لف: شيخ حر عاملى قدس سره       مترجم : على افراسيابى

  • مقدمه :
  • بابهاى جهاد با نفس و آنچه مناسب با اين موضوع است
  • 1 - باب وجوب جهاد با نفس
  • 2 - باب آنچه كه بر هر عضوى از اعضاى آدمى واجب گشته و وجوب قيام نمودن در اداى آن واجبات
  • 3 - باب حقوق واجب و مستحبى كه قيام به آنها سزاوار است .
  • 4 - باب استحباب كسب صفات پسنديده و به كار بردن آنها و ذكر تعدادى از آنها
  • 5 - باب استحباب تفكر نمودن در چيزهائى كه موجب عبرت و عمل است
  • 6 - باب استحباب يافتن اخلاق نيكو و ذكر تعدادى از اخلاق نيكو
  • 7 - باب وجوب يقين داشتن به خداوند در رساندن روزى و عمر و نفع و ضرر
  • 8 - باب وجوب فرمانبردارى از عقل و مخالفت نمودن با جهل و نادانى
  • 9 - باب وجوب غلبه عقل بر شهوت و حرمت غلبه شهوت برعقل
  • 10 - باب وجوب چنگ زدن به ريسمان الهى
  • 11 - باب وجوب توكل بر خدا و سپردن امور به سوى او
  • 12 - باب عدم جواز اميد و آرزو داشتن به غير خدا
  • 13 - باب وجوب جمع بين خوف و رجا و عمل كردن براى آنچه كه به آن اميد يا از آن بيم دارد
  • 14 - باب وجوب ترس از خدا
  • 15 - باب استحباب زياد گريستن از خوف خدا
  • 16 - باب وجوب حسن ظن به خداوند و تحريم بدگمانى نسبت به خدا
  • 17 - باب استحباب نكوهش نمودن نفس و ادب كردن و دشمن داشتن نفس
  • 18 - باب وجوب فرمانبردارى از خداوند
  • 19 - باب وجوب صبر نمودن بر طاعت خدا و صبر نمودن در برابر معصيت خدا
  • 20 - باب وجوب رعايت تقواى الهى
  • 21 - باب وجوب پارسايى
  • 22 - باب وجوب پاكدامنى
  • 23 - باب وجوب خوددارى از حرامها
  • 24 - باب وجوب اداى واجبات
  • 25 - باب استحباب صبر در تمامى كارها
  • 26 - باب استحباب بردبارى
  • 27 - باب استحباب مدارا نمودن در كارها
  • 28 - باب استحباب فروتنى نمودن
  • 29 - باب استحباب تواضع در هنگامى كه نعمتى جديد براى آدمى حاصل مى شود
  • 30 - باب تاكيد بر استحباب تواضع براى دانشمند و دانش آموز
  • 31 - باب استحباب تواضع در خوردن و نوشيدن و مانند اينها
  • 32 - باب وجوب برگزيدن رضاى الهى بر خواهش نفسانى و تحريم پيروى از هواى نفس
  • 33 - باب وجوب عاقبت انديشى پيش از عمل
  • 34 - باب وجوب به انصاف رفتار كردن با مردمان اگر چه بر ضرر خود باشد
  • 35 - باب اينكه بر مؤ من واجب است آنچه را براى خود دوست مى دارد براى مؤ منين دوست بدارد و آنچه را براى خود نمى پسندد براى آنان نخواهد
  • 36 - باب استحباب اينكه آدمى به جاى اينكه به عيبجويى از ديگران بپردازد به عيب خود مشغول باشد
  • 37 - باب وجوب عدالت
  • 38 - باب اينكه بر كسى كه درستى اى را مى ستايد جايز نيست كه در مورد ديگرى خلاف آن را عمل كند
  • 39 - باب وجوب اصلاح نمودن نفس در زمانى كه به شر ميل پيدا مى كند
  • 40 - باب وجوب دورى نمودن از لغزشها و گناهان
  • 41 - باب وجوب خوددارى نمودن از گناهان
  • 42 - باب وجوب خوددارى كردن از شهوات و لذتهاى حرام
  • 43 - باب وجوب خوددارى كردن از گناهانى كه كوچك شمرده مى شوند
  • 44 - باب تحريم ناسپاسى در برابر نعمت خداوند
  • 45 - باب وجوب خوددارى كردن از گناهان كبيره
  • 46 - باب معين نمودن گناهان كبيره اى كه دورى از آنها واجب است
  • 47 - باب صحيح بودن توبه از گناهان كبيره
  • 48 - باب تحريم پافشارى نمودن بر گناه و وجوب مبادرت نمودن به توبه و استغفار
  • 49 - باب تعدادى از خصلتهاى حرام و مكروه كه سزاوار است ترك شوند
  • 50 - باب تحريم رياست طلبى زمانى كه به عدالت خود اطمينان نداشته باشى
  • 51 - باب استحباب اينكه كسى كه دورى از مفاسد معاشرت با ديگران براى او دشوار است غالبا در خانه خود به حقوق برادران دينى رسيدگى كند
  • 52 - باب حرام بودن فريفتن (مردمان ) دنيا به وسيله دين
  • 53 - باب وجوب آرام نمودن قوه غضب از اينكه موجب ارتكاب حرام شود و بيان آنچه كه غضب را برطرف مى كند
  • 54 - باب وجوب ياد كردن خداوند در هنگام خشم
  • 55 - باب حرام بودن حسد و وجوب دورى از حسد و عدم حرمت غبطه
  • 56 - باب برخى از خصلتهايى كه مورد عفو و بخشش قرار گرفته اند
  • 57 - باب حرمت تعصب ورزيدن درباره امور ناحق
  • 58 - باب تحريم خود بزرگ بينى
  • 59 - باب حرام بودن تكبر و لاف زدن و بزرگ منشى
  • 60 - باب حد تكبر و بزرگ منشى حرام
  • 61 - باب تحريم دوستى دنيا و وجوب دشمن داشتن دنيا
  • 62 - باب استحباب زاهدانه زندگى كردن در دنيا و حد زهد
  • 63 - باب استحباب ترك نمودن آنچه از دنيا كه بيش از اندازه ضرورت است
  • 64 - باب كراهت حرص بر دنيا
  • 65 - باب كراهت دوستى دارايى و ارجمندى
  • 66 - باب كراهت بى قرارى نمودن و سستى كردن
  • 67 - باب كراهت طمع ورزيدن
  • 68 - باب كراهت درشتى كردن (ناسازگارى )
  • 69 - باب تحريم بداخلاقى
  • 70 - باب تحريم نادانى كردن و اينكه آدمى از كسانى باشد كه از بدى او پرهيز مىشود
  • 71 - باب تحريم بدزبانى و وجوب حفظ نمودن زبان
  • 72 - باب تحريم هرزه گويى و بدون مبالات سخن گفتن
  • 73 - باب تحريم بدون اطلاع نسبت زنا دادن حتى به مشرك
  • 74 - باب تحريم تعدى و تجاوز
  • 75 - باب كراهت به خود باليدن و مباهات كردن
  • 76 - باب تحريم قساوت قلب
  • 77 - باب تحريم ظلم
  • 78 - باب وجوب اصلاح نمودن و بازگرداندن دادخواهى ها به سوى صاحبان آنها و اينكه در توبه ، بازگرداندن حق شرط است و در صورتى كه ستم كننده از اين كارعاجز بود بايد براى ستمديده طلب مغفرت كند
  • 79 - باب مشروط بودن توبه كسى كه مردمان را گمراه نموده به اينكه آنان را به سوى حق بازگرداند
  • 80 - باب تحريم راضى بودن به ظلم و يارى كردن ستمگر و عذر آوردن و توجيه كردن ظلم او
  • 81 - باب تحريم پيروى كردن از آن خواهش نفسانى كه مخالف شرع است
  • 82 - باب وجوب اقرار نمودن و اعتراف كردن شخص گناهكار در پيشگاه خداوند به گناهان خويش و به اينكه مستحق كيفر است
  • 83 - باب وجوب پشيمانى بر گناهان
  • 84 - باب وجوب پنهان كردن گناهان و تحريم آشكارا گناه كردن
  • 85 - باب وجوب استغفار از گناه و مبادرت به استغفار نمودن پيش از اينكه هفت ساعت از گناه بگذرد
  • 86 - باب وجوب توبه نمودن از همه گناهان و تصميم بر اينكه هرگز به گناه باز نگردد
  • 87 - باب وجوب خالص بودن توبه و شرايط آن
  • 88 - باب استحباب روزه گرفتن روز چهار شنبه و پنج شنبه و جمعه و همچنين استحباب غسل و نماز براى توبه
  • 89 - باب جواز دوباره توبه كردن و صحت اين توبه در صورتى كه شرايط آن را به جاى آورد اگر چه شكستن آن توبه تكرار گردد
  • 90 - باب استحباب يادآورى گناه و استغفار نمودن از آن هر گاه آن را به ياد آورد
  • 91 - باب استحباب غنيمت شمردن فرصتهاى خير و اينكه در صورت امكان از فرصتهاى خير استفاده شود
  • 92 - باب استحباب تكرار توبه و استغفار در هر روز و شب بدون اينكه گناهى صورت گرفته باشد و وجوب توبه و استغفار در صورتى كه گناهى انجام شده باشد.
  • 93 - باب صحيح بودن توبه در پايان عمر اگر چه هنگامى باشد كه جان به گلو رسيده باشد پيش از اينكه مرگ را به چشم ببيند و همچنين است اسلام آوردن
  • 94 - باب استحباب استغفار نمودن در وقت سحر
  • 95 - باب اينكه بر انسان واجب است كه در روز آنچه را كه در روز گذشته درباره آن كوتاهى كرده است تلافى كند و اين كار را به فردا موكول نكند
  • 96 - باب وجوب محاسبه و ملاحظه نفس در هر روز و حمد نمودن خداوند بر نيكى ها و جبران نمودن بديها
  • 97 - باب وجوب هوشيارى و پرهيز بسيار هنگام زياد شدن سن خصوصا كسانى كه به چهل سال يا بيشتر رسيده اند
  • 98 - باب وجوب انجام كار نيك پس از ارتكاب گناه
  • 99 - باب صحيح بودن توبه شخص مرتد
  • 100 - باب وجوب مشغول بودن به كارهاى شايسته به جاى اينكه همواره به زن و فرزند و مال بپردازد
  • 101 - باب وجوب پرهيز نمودن و ترسيدن از عرضه شدن عمل بر خدا و رسول و ائمه عليهم السلام

    هر روز سعي کنيد يک حديث از کتاب جهاد النفس «وسايل الشيعه » را مطالعه کنيد و سعي نماييد به آن عمل کنيد بعد از يک سال خواهيد ديد که حتما عوض شده ايد مانند دارويي که انسان مصرف کند و بعد از مدتي احساس بهبودي مي کند.
    «از رهنمودهاي عالم رباني آيت الله شيخ محمدتقي بهجت دامت برکاته»