حديث شماره : 103 (حَدِيثُ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ع ) عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَسْبَاطٍ عَنْهُمْ ع قَالَ فِيمَا وَعَظَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهِ عِيسَى ع يَا عِيسَى أَنَا رَبُّكَ وَ رَبُّ آبَائِكَ اسْمِى وَاحِدٌ وَ أَنَا الْأَحَدُ الْمُتَفَرِّدُ بِخَلْقِ كُلِّ شَيْءٍ وَ كُلُّ شَيْءٍ مِنْ صُنْعِى وَ كُلٌّ إِلَيَّ رَاجِعُونَ يَا عِيسَى أَنْتَ الْمَسِيحُ بِأَمْرِى وَ أَنْتَ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْنِى وَ أَنْتَ تُحْيِى الْمَوْتَى بِكَلَامِى فَكُنْ إِلَيَّ رَاغِباً وَ مِنِّي رَاهِباً وَ لَنْ تَجِدَ مِنِّي مَلْجَأً إِلَّا إِلَيَّ يَا عِيسَى أُوصِيكَ وَصِيَّةَ الْمُتَحَنِّنِ عَلَيْكَ بِالرَّحْمَةِ حَتَّى حَقَّتْ لَكَ مِنِّى الْوَلَايَةُ بِتَحَرِّيكَ مِنِّى الْمَسَرَّةَ فَبُورِكْتَ كَبِيراً وَ بُورِكْتَ صَغِيراً حَيْثُ مَا كُنْتَ أَشْهَدُ أَنَّكَ عَبْدِى ابْنُ أَمَتِى أَنْزِلْنِى مِنْ نَفْسِكَ كَهَمِّكَ وَ اجْعَلْ ذِكْرِى لِمَعَادِكَ وَ تَقَرَّبْ إِلَيَّ بِالنَّوَافِلِ وَ تَوَكَّلْ عَلَيَّ أَكْفِكَ وَ لَا تَوَكَّلْ عَلَى غَيْرِي فَآخُذَ لَكَ يَا عِيسَى اصْبِرْ عَلَى الْبَلَاءِ وَ ارْضَ بِالْقَضَاءِ وَ كُنْ كَمَسَرَّتِى فِيكَ فَإِنَّ مَسَرَّتِى أَنْ أُطَاعَ فَلَا أُعْصَى يَا عِيسَى أَحْيِ ذِكْرِي بِلِسَانِكَ وَ لْيَكُنْ وُدِّي فِي قَلْبِكَ يَا عِيسَى تَيَقَّظْ فِى سَاعَاتِ الْغَفْلَةِ وَ احْكُمْ لِى لَطِيفَ الْحِكْمَةِ يَا عِيسَى كُنْ رَاغِباً رَاهِباً وَ أَمِتْ قَلْبَكَ بِالْخَشْيَةِ يَا عِيسَى رَاعِ اللَّيْلَ لِتَحَرِّى مَسَرَّتِى وَ أَظْمِئْ نَهَارَكَ لِيَوْمِ حَاجَتِكَ عِنْدِى يَا عِيسَى نَافِسْ فِى الْخَيْرِ جُهْدَكَ تُعْرَفْ بِالْخَيْرِ حَيْثُمَا تَوَجَّهْتَ يَا عِيسَى احْكُمْ فِى عِبَادِى بِنُصْحِى وَ قُمْ فِيهِمْ بِعَدْلِى فَقَدْ أَنْزَلْتُ عَلَيْكَ شِفَاءً لِمَا فِى الصُّدُورِ مِنْ مَرَضِ الشَّيْطَانِ يَا عِيسَى لَا تَكُنْ جَلِيساً لِكُلِّ مَفْتُونٍ يَا عِيسَى حَقّاً أَقُولُ مَا آمَنَتْ بِى خَلِيقَةٌ إِلَّا خَشَعَتْ لِى وَ لَا خَشَعَتْ لِى إِلَّا رَجَتْ ثَوَابِى فَأَشْهَدُ أَنَّهَا آمِنَةٌ مِنْ عِقَابِى مَا لَمْ تُبَدِّلْ أَوْ تُغَيِّرْ سُنَّتِى يَا عِيسَى ابْنَ الْبِكْرِ الْبَتُولِ ابْكِ عَلَى نَفْسِكَ بُكَاءَ مَنْ وَدَّعَ الْأَهْلَ وَ قَلَى الدُّنْيَا وَ تَرَكَهَا لِأَهْلِهَا وَ صَارَتْ رَغْبَتُهُ فِيمَا عِنْدَ إِلَهِهِ يَا عِيسَى كُنْ مَعَ ذَلِكَ تُلِينُ الْكَلَامَ وَ تُفْشِى السَّلَامَ يَقْظَانَ إِذَا نَامَتْ عُيُونُ الْأَبْرَارِ حَذَراً لِلْمَعَادِ وَ الزَّلَازِلِ الشِّدَادِ وَ أَهْوَالِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ حَيْثُ لَا يَنْفَعُ أَهْلٌ وَ لَا وَلَدٌ وَ لَا مَالٌ يَا عِيسَى اكْحُلْ عَيْنَكَ بِمِيلِ الْحُزْنِ إِذَا ضَحِكَ الْبَطَّالُونَ يَا عِيسَى كُنْ خَاشِعاً صَابِراً فَطُوبَى لَكَ إِنْ نَالَكَ مَا وُعِدَ الصَّابِرُونَ يَا عِيسَى رُحْ مِنَ الدُّنْيَا يَوْماً فَيَوْماً وَ ذُقْ لِمَا قَدْ ذَهَبَ طَعْمُهُ فَحَقّاً أَقُولُ مَا أَنْتَ إِلَّا بِسَاعَتِكَ وَ يَوْمِكَ فَرُحْ مِنَ الدُّنْيَا بِبُلْغَةٍ وَ لْيَكْفِكَ الْخَشِنُ الْجَشِبُ فَقَدْ رَأَيْتَ إِلَى مَا تَصِيرُ وَ مَكْتُوبٌ مَا أَخَذْتَ وَ كَيْفَ أَتْلَفْتَ يَا عِيسَى إِنَّكَ مَسْئُولٌ فَارْحَمِ الضَّعِيفَ كَرَحْمَتِى إِيَّاكَ وَ لَا تَقْهَرِ الْيَتِيمَ يَا عِيسَى ابْكِ عَلَى نَفْسِكَ فِى الْخَلَوَاتِ وَ انْقُلْ قَدَمَيْكَ إِلَى مَوَاقِيتِ الصَّلَوَاتِ وَ أَسْمِعْنِى لَذَاذَةَ نُطْقِكَ بِذِكْرِى فَإِنَّ صَنِيعِى إِلَيْكَ حَسَنٌ يَا عِيسَى كَمْ مِنْ أُمَّةٍ قَدْ أَهْلَكْتُهَا بِسَالِفِ ذُنُوبٍ قَدْ عَصَمْتُكَ مِنْهَا يَا عِيسَى ارْفُقْ بِالضَّعِيفِ وَ ارْفَعْ طَرْفَكَ الْكَلِيلَ إِلَى السَّمَاءِ وَ ادْعُنِى فَإِنِّى مِنْكَ قَرِيبٌ وَ لَا تَدْعُنِى إِلَّا مُتَضَرِّعاً إِلَيَّ وَ هَمَّكَ هَمّاً وَاحِداً فَإِنَّكَ مَتَى تَدْعُنِى كَذَلِكَ أُجِبْكَ يَا عِيسَى إِنِّى لَمْ أَرْضَ بِالدُّنْيَا ثَوَاباً لِمَنْ كَانَ قَبْلَكَ وَ لَا عِقَاباً لِمَنِ انْتَقَمْتُ مِنْهُ يَا عِيسَى إِنَّكَ تَفْنَى وَ أَنَا أَبْقَى وَ مِنِّى رِزْقُكَ وَ عِنْدِى مِيقَاتُ أَجَلِكَ وَ إِلَيَّ إِيَابُكَ وَ عَلَيَّ حِسَابُكَ فَسَلْنِي وَ لَا تَسْأَلْ غَيْرِى فَيَحْسُنَ مِنْكَ الدُّعَاءُ وَ مِنِّى الْإِجَابَةُ يَا عِيسَى مَا أَكْثَرَ الْبَشَرَ وَ أَقَلَّ عَدَدَ مَنْ صَبَرَ الْأَشْجَارُ كَثِيرَةٌ وَ طَيِّبُهَا قَلِيلٌ فَلَا يَغُرَّنَّكَ حُسْنُ شَجَرَةٍ حَتَّى تَذُوقَ ثَمَرَهَا يَا عِيسَى لَا يَغُرَّنَّكَ الْمُتَمَرِّدُ عَلَيَّ بِالْعِصْيَانِ يَأْكُلُ رِزْقِي وَ يَعْبُدُ غَيْرِى ثُمَّ يَدْعُونِى عِنْدَ الْكَرْبِ فَأُجِيبُهُ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى مَا كَانَ عَلَيْهِ فَعَلَيَّ يَتَمَرَّدُ أَمْ بِسَخَطِي يَتَعَرَّضُ فَبِى حَلَفْتُ لاَخُذَنَّهُ أَخْذَةً لَيْسَ لَهُ مِنْهَا مَنْجًى وَ لَا دُونِى مَلْجَأٌ أَيْنَ يَهْرُبُ مِنْ سَمَائِى وَ أَرْضِى يَا عِيسَى قُلْ لِظَلَمَةِ بَنِى إِسْرَائِيلَ لَا تَدْعُونِى وَ السُّحْتُ تَحْتَ أَحْضَانِكُمْ وَ الْأَصْنَامُ فِى بُيُوتِكُمْ فَإِنِّى آلَيْتُ أَنْ أُجِيبَ مَنْ دَعَانِى وَ أَنْ أَجْعَلَ إِجَابَتِى إِيَّاهُمْ لَعْناً عَلَيْهِمْ حَتَّى يَتَفَرَّقُوا يَا عِيسَى كَمْ أُطِيلُ النَّظَرَ وَ أُحْسِنُ الطَّلَبَ وَ الْقَوْمُ فِى غَفْلَةٍ لَا يَرْجِعُونَ تَخْرُجُ الْكَلِمَةُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ لَا تَعِيهَا قُلُوبُهُمْ يَتَعَرَّضُونَ لِمَقْتِى وَ يَتَحَبَّبُونَ بِقُرْبِى إِلَى الْمُؤْمِنِينَ يَا عِيسَى لِيَكُنْ لِسَانُكَ فِى السِّرِّ وَ الْعَلَانِيَةِ وَاحِداً وَ كَذَلِكَ فَلْيَكُنْ قَلْبُكَ وَ بَصَرُكَ وَ اطْوِ قَلْبَكَ وَ لِسَانَكَ عَنِ الْمَحَارِمِ وَ كُفَّ بَصَرَكَ عَمَّا لَا خَيْرَ فِيهِ فَكَمْ مِنْ نَاظِرٍ نَظْرَةً قَدْ زَرَعَتْ فِى قَلْبِهِ شَهْوَةً وَ وَرَدَتْ بِهِ مَوَارِدَ حِيَاضِ الْهَلَكَةِ يَا عِيسَى كُنْ رَحِيماً مُتَرَحِّماً وَ كُنْ كَمَا تَشَاءُ أَنْ يَكُونَ الْعِبَادُ لَكَ وَ أَكْثِرْ ذِكْرَكَ الْمَوْتَ وَ مُفَارَقَةَ الْأَهْلِينَ وَ لَا تَلْهُ فَإِنَّ اللَّهْوَ يُفْسِدُ صَاحِبَهُ وَ لَا تَغْفُلْ فَإِنَّ الْغَافِلَ مِنِّى بَعِيدٌ وَ اذْكُرْنِى بِالصَّالِحَاتِ حَتَّى أَذْكُرَكَ يَا عِيسَى تُبْ إِلَيَّ بَعْدَ الذَّنْبِ وَ ذَكِّرْ بِيَ الْأَوَّابِينَ وَ آمِنْ بِي وَ تَقَرَّبْ بِى إِلَى الْمُؤْمِنِينَ وَ مُرْهُمْ يَدْعُونِى مَعَكَ وَ إِيَّاكَ وَ دَعْوَةَ الْمَظْلُومِ فَإِنِّى آلَيْتُ عَلَى نَفْسِى أَنْ أَفْتَحَ لَهَا بَاباً مِنَ السَّمَاءِ بِالْقَبُولِ وَ أَنْ أُجِيبَهُ وَ لَوْ بَعْدَ حِينٍ يَا عِيسَى اعْلَمْ أَنَّ صَاحِبَ السَّوْءِ يُعْدِى وَ قَرِينَ السَّوْءِ يُرْدِى وَ اعْلَمْ مَنْ تُقَارِنُ وَ اخْتَرْ لِنَفْسِكَ إِخْوَاناً مِنَ الْمُؤْمِنِينَ يَا عِيسَى تُبْ إِلَيَّ فَإِنِّي لَا يَتَعَاظَمُنِي ذَنْبٌ أَنْ أَغْفِرَهُ وَ أَنَا أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ اعْمَلْ لِنَفْسِكَ فِى مُهْلَةٍ مِنْ أَجَلِكَ قَبْلَ أَنْ لَا يَعْمَلَ لَهَا غَيْرُكَ وَ اعْبُدْنِى لِيَوْمٍ كَأَلْفِ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ فِيهِ أَجْزِى بِالْحَسَنَةِ أَضْعَافَهَا وَ إِنَّ السَّيِّئَةَ تُوبِقُ صَاحِبَهَا فَامْهَدْ لِنَفْسِكَ فِى مُهْلَةٍ وَ نَافِسْ فِى الْعَمَلِ الصَّالِحِ فَكَمْ مِنْ مَجْلِسٍ قَدْ نَهَضَ أَهْلُهُ وَ هُمْ مُجَارُونَ مِنَ النَّارِ يَا عِيسَى ازْهَدْ فِى الْفَانِى الْمُنْقَطِعِ وَ طَأْ رُسُومَ مَنَازِلِ مَنْ كَانَ قَبْلَكَ فَادْعُهُمْ وَ نَاجِهِمْ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُمْ مِنْ أَحَدٍ وَ خُذْ مَوْعِظَتَكَ مِنْهُمْ وَ اعْلَمْ أَنَّكَ سَتَلْحَقُهُمْ فِى اللَّاحِقِينَ يَا عِيسَى قُلْ لِمَنْ تَمَرَّدَ عَلَيَّ بِالْعِصْيَانِ وَ عَمِلَ بِالْإِدْهَانِ لِيَتَوَقَّعْ عُقُوبَتِي وَ يَنْتَظِرُ إِهْلَاكِى إِيَّاهُ سَيُصْطَلَمُ مَعَ الْهَالِكِينَ طُوبَى لَكَ يَا ابْنَ مَرْيَمَ ثُمَّ طُوبَى لَكَ إِنْ أَخَذْتَ بِأَدَبِ إِلَهِكَ الَّذِى يَتَحَنَّنُ عَلَيْكَ تَرَحُّماً وَ بَدَأَكَ بِالنِّعَمِ مِنْهُ تَكَرُّماً وَ كَانَ لَكَ فِى الشَّدَائِدِ لَا تَعْصِهِ يَا عِيسَى فَإِنَّهُ لَا يَحِلُّ لَكَ عِصْيَانُهُ قَدْ عَهِدْتُ إِلَيْكَ كَمَا عَهِدْتُ إِلَى مَنْ كَانَ قَبْلَكَ وَ أَنَا عَلَى ذَلِكَ مِنَ الشَّاهِدِينَ يَا عِيسَى مَا أَكْرَمْتُ خَلِيقَةً بِمِثْلِ دِينِى وَ لَا أَنْعَمْتُ عَلَيْهَا بِمِثْلِ رَحْمَتِى يَا عِيسَى اغْسِلْ بِالْمَاءِ مِنْكَ مَا ظَهَرَ وَ دَاوِ بِالْحَسَنَاتِ مِنْكَ مَا بَطَنَ فَإِنَّكَ إِلَيَّ رَاجِعٌ يَا عِيسَى أَعْطَيْتُكَ مَا أَنْعَمْتُ بِهِ عَلَيْكَ فَيْضاً مِنْ غَيْرِ تَكْدِيرٍ وَ طَلَبْتُ مِنْكَ قَرْضاً لِنَفْسِكَ فَبَخِلْتَ بِهِ عَلَيْهَا لِتَكُونَ مِنَ الْهَالِكِينَ يَا عِيسَى تَزَيَّنْ بِالدِّينِ وَ حُبِّ الْمَسَاكِينِ وَ امْشِ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً وَ صَلِّ عَلَى الْبِقَاعِ فَكُلُّهَا طَاهِرٌ يَا عِيسَى شَمِّرْ فَكُلُّ مَا هُوَ آتٍ قَرِيبٌ وَ اقْرَأْ كِتَابِى وَ أَنْتَ طَاهِرٌ وَ أَسْمِعْنِى مِنْكَ صَوْتاً حَزِيناً يَا عِيسَى لَا خَيْرَ فِى لَذَاذَةٍ لَا تَدُومُ وَ عَيْشٍ مِنْ صَاحِبِهِ يَزُولُ يَا ابْنَ مَرْيَمَ لَوْ رَأَتْ عَيْنُكَ مَا أَعْدَدْتُ لِأَوْلِيَائِيَ الصَّالِحِينَ ذَابَ قَلْبُكَ وَ زَهَقَتْ نَفْسُكَ شَوْقاً إِلَيْهِ فَلَيْسَ كَدَارِ الْآخِرَةِ دَارٌ تَجَاوَرَ فِيهَا الطَّيِّبُونَ وَ يَدْخُلُ عَلَيْهِمْ فِيهَا الْمَلَائِكَةُ الْمُقَرَّبُونَ وَ هُمْ مِمَّا يَأْتِى يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ أَهْوَالِهَا آمِنُونَ دَارٌ لَا يَتَغَيَّرُ فِيهَا النَّعِيمُ وَ لَا يَزُولُ عَنْ أَهْلِهَا يَا ابْنَ مَرْيَمَ نَافِسْ فِيهَا مَعَ الْمُتَنَافِسِينَ فَإِنَّهَا أُمْنِيَّةُ الْمُتَمَنِّينَ حَسَنَةُ الْمَنْظَرِ طُوبَى لَكَ يَا ابْنَ مَرْيَمَ إِنْ كُنْتَ لَهَا مِنَ الْعَامِلِينَ مَعَ آبَائِكَ آدَمَ وَ إِبْرَاهِيمَ فِى جَنَّاتٍ وَ نَعِيمٍ لَا تَبْغِى بِهَا بَدَلًا وَ لَا تَحْوِيلًا كَذَلِكَ أَفْعَلُ بِالْمُتَّقِينَ يَا عِيسَى اهْرُبْ إِلَيَّ مَعَ مَنْ يَهْرُبُ مِنْ نَارٍ ذَاتِ لَهَبٍ وَ نَارٍ ذَاتِ أَغْلَالٍ وَ أَنْكَالٍ لَا يَدْخُلُهَا رَوْحٌ وَ لَا يَخْرُجُ مِنْهَا غَمٌّ أَبَداً قِطَعٌ كَقِطَعِ اللَّيْلِ الْمُظْلِمِ مَنْ يَنْجُ مِنْهَا يَفُزْ وَ لَنْ يَنْجُوَ مِنْهَا مَنْ كَانَ مِنَ الْهَالِكِينَ هِيَ دَارُ الْجَبَّارِينَ وَ الْعُتَاةِ الظَّالِمِينَ وَ كُلِّ فَظٍّ غَلِيظٍ وَ كُلِّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ يَا عِيسَى بِئْسَتِ الدَّارُ لِمَنْ رَكَنَ إِلَيْهَا وَ بِئْسَ الْقَرَارُ دَارُ الظَّالِمِينَ إِنِّى أُحَذِّرُكَ نَفْسَكَ فَكُنْ بِى خَبِيراً يَا عِيسَى كُنْ حَيْثُ مَا كُنْتَ مُرَاقِباً لِى وَ اشْهَدْ عَلَى أَنِّى خَلَقْتُكَ وَ أَنْتَ عَبْدِى وَ أَنِّى صَوَّرْتُكَ وَ إِلَى الْأَرْضِ أَهْبَطْتُكَ يَا عِيسَى لَا يَصْلُحُ لِسَانَانِ فِى فَمٍ وَاحِدٍ وَ لَا قَلْبَانِ فِى صَدْرٍ وَاحِدٍ وَ كَذَلِكَ الْأَذْهَانُ يَا عِيسَى لَا تَسْتَيْقِظَنَّ عَاصِياً وَ لَا تَسْتَنْبِهَنَّ لَاهِياً وَ افْطِمْ نَفْسَكَ عَنِ الشَّهَوَاتِ الْمُوبِقَاتِ وَ كُلُّ شَهْوَةٍ تُبَاعِدُكَ مِنِّى فَاهْجُرْهَا وَ اعْلَمْ أَنَّكَ مِنِّى بِمَكَانِ الرَّسُولِ الْأَمِينِ فَكُنْ مِنِّى عَلَى حَذَرٍ وَ اعْلَمْ أَنَّ دُنْيَاكَ مُؤَدِّيَتُكَ إِلَيَّ وَ أَنِّى آخُذُكَ بِعِلْمِى فَكُنْ ذَلِيلَ النَّفْسِ عِنْدَ ذِكْرِى خَاشِعَ الْقَلْبِ حِينَ تَذْكُرُنِى يَقْظَانَ عِنْدَ نَوْمِ الْغَافِلِينَ يَا عِيسَى هَذِهِ نَصِيحَتِى إِيَّاكَ وَ مَوْعِظَتِى لَكَ فَخُذْهَا مِنِّى وَ إِنِّى رَبُّ الْعَالَمِينَ يَا عِيسَى إِذَا صَبَرَ عَبْدِى فِى جَنْبِى كَانَ ثَوَابُ عَمَلِهِ عَلَيَّ وَ كُنْتُ عِنْدَهُ حِينَ يَدْعُونِي وَ كَفَى بِى مُنْتَقِماً مِمَّنْ عَصَانِى أَيْنَ يَهْرُبُ مِنِّى الظَّالِمُونَ يَا عِيسَى أَطِبِ الْكَلَامَ وَ كُنْ حَيْثُمَا كُنْتَ عَالِماً مُتَعَلِّماً يَا عِيسَى أَفِضْ بِالْحَسَنَاتِ إِلَيَّ حَتَّى يَكُونَ لَكَ ذِكْرُهَا عِنْدِي وَ تَمَسَّكْ بِوَصِيَّتِى فَإِنَّ فِيهَا شِفَاءً لِلْقُلُوبِ يَا عِيسَى لَا تَأْمَنْ إِذَا مَكَرْتَ مَكْرِى وَ لَا تَنْسَ عِنْدَ خَلَوَاتِ الدُّنْيَا ذِكْرِى يَا عِيسَى حَاسِبْ نَفْسَكَ بِالرُّجُوعِ إِلَيَّ حَتَّى تَتَنَجَّزَ ثَوَابَ مَا عَمِلَهُ الْعَامِلُونَ أُولَئِكَ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ وَ أَنَا خَيْرُ الْمُؤْتِينَ يَا عِيسَى كُنْتَ خَلْقاً بِكَلَامِى وَلَدَتْكَ مَرْيَمُ بِأَمْرِيَ الْمُرْسَلُ إِلَيْهَا رُوحِي جَبْرَئِيلُ الْأَمِينُ مِنْ مَلَائِكَتِى حَتَّى قُمْتَ عَلَى الْأَرْضِ حَيّاً تَمْشِى كُلُّ ذَلِكَ فِى سَابِقِ عِلْمِى يَا عِيسَى زَكَرِيَّا بِمَنْزِلَةِ أَبِيكَ وَ كَفِيلُ أُمِّكَ إِذْ يَدْخُلُ عَلَيْهَا الْمِحْرَابَ فَيَجِدُ عِنْدَهَا رِزْقاً وَ نَظِيرُكَ يَحْيَى مِنْ خَلْقِى وَهَبْتُهُ لِأُمِّهِ بَعْدَ الْكِبَرِ مِنْ غَيْرِ قُوَّةٍ بِهَا أَرَدْتُ بِذَلِكَ أَنْ يَظْهَرَ لَهَا سُلْطَانِى وَ يَظْهَرَ فِيكَ قُدْرَتِى أَحَبُّكُمْ إِلَيَّ أَطْوَعُكُمْ لِي وَ أَشَدُّكُمْ خَوْفاً مِنِّى يَا عِيسَى تَيَقَّظْ وَ لَا تَيْأَسْ مِنْ رَوْحِى وَ سَبِّحْنِى مَعَ مَنْ يُسَبِّحُنِى وَ بِطَيِّبِ الْكَلَامِ فَقَدِّسْنِى يَا عِيسَى كَيْفَ يَكْفُرُ الْعِبَادُ بِى وَ نَوَاصِيهِمْ فِى قَبْضَتِى وَ تَقَلُّبُهُمْ فِى أَرْضِى يَجْهَلُونَ نِعْمَتِى وَ يَتَوَلَّوْنَ عَدُوِّى وَ كَذَلِكَ يَهْلِكُ الْكَافِرُونَ يَا عِيسَى إِنَّ الدُّنْيَا سِجْنٌ مُنْتِنُ الرِّيحِ وَ حَسُنَ فِيهَا مَا قَدْ تَرَى مِمَّا قَدْ تَذَابَحَ عَلَيْهِ الْجَبَّارُونَ وَ إِيَّاكَ وَ الدُّنْيَا فَكُلُّ نَعِيمِهَا يَزُولُ وَ مَا نَعِيمُهَا إِلَّا قَلِيلٌ يَا عِيسَى ابْغِنِى عِنْدَ وِسَادِكَ تَجِدْنِى وَ ادْعُنِى وَ أَنْتَ لِى مُحِبٌّ فَإِنِّى أَسْمَعُ السَّامِعِينَ أَسْتَجِيبُ لِلدَّاعِينَ إِذَا دَعَوْنِى يَا عِيسَى خَفْنِى وَ خَوِّفْ بِى عِبَادِى لَعَلَّ الْمُذْنِبِينَ أَنْ يُمْسِكُوا عَمَّا هُمْ عَامِلُونَ بِهِ فَلَا يَهْلِكُوا إِلَّا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ يَا عِيسَى ارْهَبْنِى رَهْبَتَكَ مِنَ السَّبُعِ وَ الْمَوْتِ الَّذِى أَنْتَ لَاقِيهِ فَكُلُّ هَذَا أَنَا خَلَقْتُهُ فَإِيَّايَ فَارْهَبُونِ يَا عِيسَى إِنَّ الْمُلْكَ لِى وَ بِيَدِى وَ أَنَا الْمَلِكُ فَإِنْ تُطِعْنِى أَدْخَلْتُكَ جَنَّتِى فِى جِوَارِ الصَّالِحِينَ يَا عِيسَى إِنِّى إِذَا غَضِبْتُ عَلَيْكَ لَمْ يَنْفَعْكَ رِضَا مَنْ رَضِيَ عَنْكَ وَ إِنْ رَضِيتُ عَنْكَ لَمْ يَضُرَّكَ غَضَبُ الْمُغْضَبِينَ يَا عِيسَى اذْكُرْنِى فِى نَفْسِكَ أَذْكُرْكَ فِى نَفْسِى وَ اذْكُرْنِى فِى مَلَئِكَ أَذْكُرْكَ فِى مَلَإٍ خَيْرٍ مِنْ مَلَإِ الْآدَمِيِّينَ يَا عِيسَى ادْعُنِى دُعَاءَ الْغَرِيقِ الْحَزِينِ الَّذِى لَيْسَ لَهُ مُغِيثٌ يَا عِيسَى لَا تَحْلِفْ بِى كَاذِباً فَيَهْتَزَّ عَرْشِى غَضَباً الدُّنْيَا قَصِيرَةُ الْعُمُرِ طَوِيلَةُ الْأَمَلِ وَ عِنْدِى دَارٌ خَيْرٌ مِمَّا تَجْمَعُونَ يَا عِيسَى كَيْفَ أَنْتُمْ صَانِعُونَ إِذَا أَخْرَجْتُ لَكُمْ كِتَاباً يَنْطِقُ بِالْحَقِّ وَ أَنْتُمْ تَشْهَدُونَ بِسَرَائِرَ قَدْ كَتَمْتُمُوهَا وَ أَعْمَالٍ كُنْتُمْ بِهَا عَامِلِينَ يَا عِيسَى قُلْ لِظَلَمَةِ بَنِى إِسْرَائِيلَ غَسَلْتُمْ وُجُوهَكُمْ وَ دَنَّسْتُمْ قُلُوبَكُمْ أَ بِى تَغْتَرُّونَ أَمْ عَلَيَّ تَجْتَرِءُونَ تَطَيَّبُونَ بِالطِّيبِ لِأَهْلِ الدُّنْيَا وَ أَجْوَافُكُمْ عِنْدِى بِمَنْزِلَةِ الْجِيَفِ الْمُنْتِنَةِ كَأَنَّكُمْ أَقْوَامٌ مَيِّتُونَ يَا عِيسَى قُلْ لَهُمْ قَلِّمُوا أَظْفَارَكُمْ مِنْ كَسْبِ الْحَرَامِ وَ أَصِمُّوا أَسْمَاعَكُمْ عَنْ ذِكْرِ الْخَنَا وَ أَقْبِلُوا عَلَيَّ بِقُلُوبِكُمْ فَإِنِّى لَسْتُ أُرِيدُ صُوَرَكُمْ يَا عِيسَى افْرَحْ بِالْحَسَنَةِ فَإِنَّهَا لِى رِضًا وَ ابْكِ عَلَى السَّيِّئَةِ فَإِنَّهَا شَيْنٌ وَ مَا لَا تُحِبُّ أَنْ يُصْنَعَ بِكَ فَلَا تَصْنَعْهُ بِغَيْرِكَ وَ إِنْ لَطَمَ خَدَّكَ الْأَيْمَنَ فَأَعْطِهِ الْأَيْسَرَ وَ تَقَرَّبْ إِلَيَّ بِالْمَوَدَّةِ جُهْدَكَ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجَاهِلِينَ يَا عِيسَى ذِلَّ لِأَهْلِ الْحَسَنَةِ وَ شَارِكْهُمْ فِيهَا وَ كُنْ عَلَيْهِمْ شَهِيداً وَ قُلْ لِظَلَمَةِ بَنِى إِسْرَائِيلَ يَا أَخْدَانَ السَّوْءِ وَ الْجُلَسَاءَ عَلَيْهِ إِنْ لَمْ تَنْتَهُوا أَمْسَخْكُمْ قِرَدَةً وَ خَنَازِيرَ يَا عِيسَى قُلْ لِظَلَمَةِ بَنِى إِسْرَائِيلَ الْحِكْمَةُ تَبْكِى فَرَقاً مِنِّى وَ أَنْتُمْ بِالضَّحِكِ تَهْجُرُونَ أَتَتْكُمْ بَرَاءَتِى أَمْ لَدَيْكُمْ أَمَانٌ مِنْ عَذَابِى أَمْ تَعَرَّضُونَ لِعُقُوبَتِى فَبِى حَلَفْتُ لَأَتْرُكَنَّكُمْ مَثَلًا لِلْغَابِرِينَ ثُمَّ أُوصِيكَ يَا ابْنَ مَرْيَمَ الْبِكْرِ الْبَتُولِ بِسَيِّدِ الْمُرْسَلِينَ وَ حَبِيبِى فَهُوَ أَحْمَدُ صَاحِبُ الْجَمَلِ الْأَحْمَرِ وَ الْوَجْهِ الْأَقْمَرِ الْمُشْرِقِ بِالنُّورِ الطَّاهِرِ الْقَلْبِ الشَّدِيدِ الْبَأْسِ الْحَيِيِّ الْمُتَكَرِّمِ فَإِنَّهُ رَحْمَةٌ لِلْعَالَمِينَ وَ سَيِّدُ وُلْدِ آدَمَ يَوْمَ يَلْقَانِى أَكْرَمُ السَّابِقِينَ عَلَيَّ وَ أَقْرَبُ الْمُرْسَلِينَ مِنِّى الْعَرَبِيُّ الْأَمِينُ الدَّيَّانُ بِدِينِي الصَّابِرُ فِي ذَاتِى الْمُجَاهِدُ الْمُشْرِكِينَ بِيَدِهِ عَنْ دِينِى أَنْ تُخْبِرَ بِهِ بَنِى إِسْرَائِيلَ وَ تَأْمُرَهُمْ أَنْ يُصَدِّقُوا بِهِ وَ أَنْ يُؤْمِنُوا بِهِ وَ أَنْ يَتَّبِعُوهُ وَ أَنْ يَنْصُرُوهُ قَالَ عِيسَى ع إِلَهِى مَنْ هُوَ حَتَّى أُرْضِيَهُ فَلَكَ الرِّضَا قَالَ هُوَ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ إِلَى النَّاسِ كَافَّةً أَقْرَبُهُمْ مِنِّى مَنْزِلَةً وَ أَحْضَرُهُمْ شَفَاعَةً طُوبَى لَهُ مِنْ نَبِيٍّ وَ طُوبَى لِأُمَّتِهِ إِنْ هُمْ لَقُونِي عَلَى سَبِيلِهِ يَحْمَدُهُ أَهْلُ الْأَرْضِ وَ يَسْتَغْفِرُ لَهُ أَهْلُ السَّمَاءِ أَمِينٌ مَيْمُونٌ طَيِّبٌ مُطَيَّبٌ خَيْرُ الْبَاقِينَ عِنْدِى يَكُونُ فِى آخِرِ الزَّمَانِ إِذَا خَرَجَ أَرْخَتِ السَّمَاءُ عَزَالِيَهَا وَ أَخْرَجَتِ الْأَرْضُ زَهْرَتَهَا حَتَّى يَرَوُا الْبَرَكَةَ وَ أُبَارِكُ لَهُمْ فِيمَا وَضَعَ يَدَهُ عَلَيْهِ كَثِيرُ الْأَزْوَاجِ قَلِيلُ الْأَوْلَادِ يَسْكُنُ بَكَّةَ مَوْضِعَ أَسَاسِ إِبْرَاهِيمَ يَا عِيسَى دِينُهُ الْحَنِيفِيَّةُ وَ قِبْلَتُهُ يَمَانِيَّةٌ وَ هُوَ مِنْ حِزْبِى وَ أَنَا مَعَهُ فَطُوبَى لَهُ ثُمَّ طُوبَى لَهُ لَهُ الْكَوْثَرُ وَ الْمَقَامُ الْأَكْبَرُ فِى جَنَّاتِ عَدْنٍ يَعِيشُ أَكْرَمَ مَنْ عَاشَ وَ يُقْبَضُ شَهِيداً لَهُ حَوْضٌ أَكْبَرُ مِنْ بَكَّةَ إِلَى مَطْلَعِ الشَّمْسِ مِنْ رَحِيقٍ مَخْتُومٍ فِيهِ آنِيَةٌ مِثْلُ نُجُومِ السَّمَاءِ وَ أَكْوَابٌ مِثْلُ مَدَرِ الْأَرْضِ عَذْبٍ فِيهِ مِنْ كُلِّ شَرَابٍ وَ طَعْمِ كُلِّ ثِمَارٍ فِى الْجَنَّةِ مَنْ شَرِبَ مِنْهُ شَرْبَةً لَمْ يَظْمَأْ أَبَداً وَ ذَلِكَ مِنْ قَسْمِى لَهُ وَ تَفْضِيلِى إِيَّاهُ عَلَى فَتْرَةٍ بَيْنَكَ وَ بَيْنَهُ يُوَافِقُ سِرُّهُ عَلَانِيَتَهُ وَ قَوْلُهُ فِعْلَهُ لَا يَأْمُرُ النَّاسَ إِلَّا بِمَا يَبْدَأُهُمْ بِهِ دِينُهُ الْجِهَادُ فِى عُسْرٍ وَ يُسْرٍ تَنْقَادُ لَهُ الْبِلَادُ وَ يَخْضَعُ لَهُ صَاحِبُ الرُّومِ عَلَى دِينِ إِبْرَاهِيمَ يُسَمِّى عِنْدَ الطَّعَامِ وَ يُفْشِى السَّلَامَ وَ يُصَلِّى وَ النَّاسُ نِيَامٌ لَهُ كُلَّ يَوْمٍ خَمْسُ صَلَوَاتٍ مُتَوَالِيَاتٍ يُنَادِى إِلَى الصَّلَاةِ كَنِدَاءِ الْجَيْشِ بِالشِّعَارِ وَ يَفْتَتِحُ بِالتَّكْبِيرِ وَ يَخْتَتِمُ بِالتَّسْلِيمِ وَ يَصُفُّ قَدَمَيْهِ فِى الصَّلَاةِ كَمَا تَصُفُّ الْمَلَائِكَةُ أَقْدَامَهَا وَ يَخْشَعُ لِى قَلْبُهُ وَ رَأْسُهُ النُّورُ فِى صَدْرِهِ وَ الْحَقُّ عَلَى لِسَانِهِ وَ هُوَ عَلَى الْحَقِّ حَيْثُمَا كَانَ أَصْلُهُ يَتِيمٌ ضَالٌّ بُرْهَةً مِنْ زَمَانِهِ عَمَّا يُرَادُ بِهِ تَنَامُ عَيْنَاهُ وَ لَا يَنَامُ قَلْبُهُ لَهُ الشَّفَاعَةُ وَ عَلَى أُمَّتِهِ تَقُومُ السَّاعَةُ وَ يَدِى فَوْقَ أَيْدِيهِمْ فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّمَا يَنْكُثُ عَلَى نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفَى بِمَا عَاهَدَ عَلَيْهِ أَوْفَيْتُ لَهُ بِالْجَنَّةِ فَمُرْ ظَلَمَةَ بَنِى إِسْرَائِيلَ أَلَّا يَدْرُسُوا كُتُبَهُ وَ لَا يُحَرِّفُوا سُنَّتَهُ وَ أَنْ يُقْرِءُوهُ السَّلَامَ فَإِنَّ لَهُ فِى الْمَقَامِ شَأْناً مِنَ الشَّأْنِ يَا عِيسَى كُلُّ مَا يُقَرِّبُكَ مِنِّى فَقَدْ دَلَلْتُكَ عَلَيْهِ وَ كُلُّ مَا يُبَاعِدُكَ مِنِّى فَقَدْ نَهَيْتُكَ عَنْهُ فَارْتَدْ لِنَفْسِكَ يَا عِيسَى إِنَّ الدُّنْيَا حُلْوَةٌ وَ إِنَّمَا اسْتَعْمَلْتُكَ فِيهَا فَجَانِبْ مِنْهَا مَا حَذَّرْتُكَ وَ خُذْ مِنْهَا مَا أَعْطَيْتُكَ عَفْواً يَا عِيسَى انْظُرْ فِى عَمَلِكَ نَظَرَ الْعَبْدِ الْمُذْنِبِ الْخَاطِئِ وَ لَا تَنْظُرْ فِى عَمَلِ غَيْرِكَ بِمَنْزِلَةِ الرَّبِّ كُنْ فِيهَا زَاهِداً وَ لَا تَرْغَبْ فِيهَا فَتَعْطَبَ يَا عِيسَى اعْقِلْ وَ تَفَكَّرْ وَ انْظُرْ فِى نَوَاحِى الْأَرْضِ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظَّالِمِينَ يَا عِيسَى كُلُّ وَصْفِى لَكَ نَصِيحَةٌ وَ كُلُّ قَوْلِى لَكَ حَقٌّ وَ أَنَا الْحَقُّ الْمُبِينُ فَحَقّاً أَقُولُ لَئِنْ أَنْتَ عَصَيْتَنِى بَعْدَ أَنْ أَنْبَأْتُكَ مَا لَكَ مِنْ دُونِى وَلِيٌّ وَ لَا نَصِيرٌ يَا عِيسَى أَذِلَّ قَلْبَكَ بِالْخَشْيَةِ وَ انْظُرْ إِلَى مَنْ هُوَ أَسْفَلُ مِنْكَ وَ لَا تَنْظُرْ إِلَى مَنْ هُوَ فَوْقَكَ وَ اعْلَمْ أَنَّ رَأْسَ كُلِّ خَطِيئَةٍ وَ ذَنْبٍ هُوَ حُبُّ الدُّنْيَا فَلَا تُحِبَّهَا فَإِنِّى لَا أُحِبُّهَا يَا عِيسَى أَطِبْ لِى قَلْبَكَ وَ أَكْثِرْ ذِكْرِى فِى الْخَلَوَاتِ وَ اعْلَمْ أَنَّ سُرُورِى أَنْ تُبَصْبِصَ إِلَيَّ كُنْ فِي ذَلِكَ حَيّاً وَ لَا تَكُنْ مَيِّتاً يَا عِيسَى لَا تُشْرِكْ بِى شَيْئاً وَ كُنْ مِنِّى عَلَى حَذَرٍ وَ لَا تَغْتَرَّ بِالصِّحَّةِ وَ تُغَبِّطْ نَفْسَكَ فَإِنَّ الدُّنْيَا كَفَيْءٍ زَائِلٍ وَ مَا أَقْبَلَ مِنْهَا كَمَا أَدْبَرَ فَنَافِسْ فِى الصَّالِحَاتِ جُهْدَكَ وَ كُنْ مَعَ الْحَقِّ حَيْثُمَا كَانَ وَ إِنْ قُطِعْتَ وَ أُحْرِقْتَ بِالنَّارِ فَلَا تَكْفُرْ بِى بَعْدَ الْمَعْرِفَةِ فَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْجَاهِلِينَ فَإِنَّ الشَّيْءَ يَكُونُ مَعَ الشَّيْءِ يَا عِيسَى صُبَّ لِيَ الدُّمُوعَ مِنْ عَيْنَيْكَ وَ اخْشَعْ لِى بِقَلْبِكَ يَا عِيسَى اسْتَغِثْ بِى فِى حَالَاتِ الشِّدَّةِ فَإِنِّى أُغِيثُ الْمَكْرُوبِينَ وَ أُجِيبُ الْمُضْطَرِّينَ وَ أَنَا أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ حديث عيسى بن مريم (عليهما السلام ): ((103- على بن اسباط از ائمه معصومين (عليهما السلام ) روايت كرده كه در پندهائى كه خداى عزوجل به عيسى (عليه السلام ) داد اين بود كه فرمود: اى عيسى من پروردگار تو و پروردگار پدرانت هستم نامم يكتاست ، و من يگانه اى هستم كه به آفرينش هر چيز جدا و تنهايم ، و هر چيز ساخته من است و همه به سوى من باز گردند. اى عيسى تو به فرمان من مسيح هستى ، و توئى كه به اذن من از گل (و خاك ) مرغى مى آفرينى ، و توئى كه بوسيله سخن من مردگان را زنده مى كنى ، پس به سوى من شائق باش و از من ترسان ، و هرگز از من پناهى جز خود من نيابى . اى عيسى تو را سفارش مى كنم همانند سفارش دوستى مهربان تا ولايت و دوستى من براى تو ثابت و لازم گردد زيرا تو شادى مرا جويائى ، تو در بزرگى ميمون و مبارك و در كودكى نيز در هر كجا بودى مبارك و ميمون بودى ، گواهى دهم كه تو بنده منى ، و كنيز زاده ام هستى ، مرا در نزد خويش ‍ همانند خودت اهميت بده ، و ياد كردن مرا ذخيره و توشه سعادت قرار ده ، و بوسيله نمازهاى مستحبى به من تقرب جوى و بر من توكل كن تا تو را كفايت كنم و بر ديگرى جز من توكل مكن كه دست از تو (و ياريت ) بردارم . اى عيسى بر بلا شكيبا باش و به قضا راضى باش و چنان باش كه من (خوش ‍ دارم و) شادم كه چنان باشى ، زيرا شادى من در اين است كه فرمانم برند و نافرمانيم نكنند. اى عيسى ياد كردن مرا با زبانت زنده دار و دوستى مرا در دلت نگهدار. اى عيسى در ساعات غفلت بيدار باش و دقائق حكمت را درباره من محكم گردان (و از روى خلوص آنها را براى مردم بيان كن ). اى عيسى مشتاق و ترسان باش و (شهوات سركش ) دلت را با خشيت و ترس بميران . اى عيسى شبت را واپاى تا شاديم را بجوئى و روزت را (با گرفتن روزه ) به تشنگى بشام آر براى روز نيازت به من (يعنى روز رستاخيز). اى عيسى تلاش خود را در پيشدستى گرفتن كار نيك به كار بر تا هر كجا رفتى خيرمند شناخته شوى . اى عيسى در ميان بندگانم روى خيرخواهى من حكم كن و به عدالت من در آنها قيام كن كه من درمان درد سينه ها را از بيمارى شيطان بتو نازل كردم . اى عيسى هم نشين فريفتگان (به دنيا) مشو. اى عيسى به حقيقت گويم كه : هيچ خلقى به من ايمان نياورده جز آنكه در برابر من خاشع گردد، و خاشع و فروتن نگردد جز آنكه اميد پاداش مرا دارد، پس تو گواه باش كه چنين كسى از عقاب و شكنجه من در امان است تا وقتيكه سنت مرا تغيير و تبديل ندهد. (يا تا وقتيكه دگرگون نشود و سنت مرا تغيير ندهد). اى عيسى (اى ) فرزند بكر بتول ، بر خويشتن گريه كن مانند كسيكه با خاندانش (براى هميشه ) وداع كند، و دنيا را دشمن دارد و آن را براى دنيا طلبان واگذاشته ، و همه شوقش بدان چيزى است كه در نزد خداى او است . اى عيسى با اينحال نرم سخن باش و سلام را آشكارا ادا كن ، بيدار باش آنگاه كه ديده نيكان بخواب است . براى ترس از معاد و زلزله هاى سخت و هراسهاى روز قيامت آنجا كه سود نبخشد خاندانى و نه فرزند و مالى . اى عيسى وقتى بيهوده گذرانندگان (عمر) مى خندند تو سرمه غم بر ديده بكش . اى عيسى فروتن و شكيبا باش كه خوشا بر حال تو اگر برسى بدانچه بشكيبايان وعده اش را داده اند. اى عيسى روز به روز از دنيا بيرون برو (و تدريجا علاقه ات را از دنيا كم كن كه هنگام مرگ دورى آن بر تو سخت نباشد) و بچش مزه آن چه را كه مزه اش ‍ بكلى رفته ، و من به حقيقت و راستى مى گويم : كه تو جز موجود ساعت و روز خود نيستى (يعنى وضع و حيات و مماتت پس از آن ساعتى كه در آن هستى معلوم نيست پس همان ساعت را غنيمت شمار) خوشنود باش از دنيا به همان مقدار كفايت ، و به جامه زبر و خوراك ناهموار بساز چون تو مى دانى كه به كجا مى روى ، و هرچه از دنيا برگيرى و به هر كيفيت كه به مصرف رسانى به حسابت نوشته شود. اى عيسى به راستى كه تو مسئولى پس بناتوان رحم كن همچنانكه من به تو رحم كردم و با يتيم درشتى مكن . اى عيسى در جاهاى خلوت بر خويشتن گريه كن و به سوى جاهاى نماز گام بردار، و گفتار شيرينت را بوسيله ذكر و با سخن به سمع من برسان زيرا رفتار من نسبت به تو نيكو است . اى عيسى چه بسا ملتى را كه هلاك كردم به گناهان گذشته شان (همان گناهانى ) كه تو را از آنها نگاه داشتم . اى عيسى با ناتوان مدارا كن و ديده ناتوانت را به آسمان بلند كن و مرا براى خود بخوان كه من به تو نزديكم ، و مخوانم مگر با حال زارى بسويم و در حالى كه يكدل و يكجهت باشى كه هر گاه بدين حال مرا بخوانى اجابتت كنم . اى عيسى من دنيا را براى پاداش نيك گذشتگان پيش از تو و براى كيفر آنكس كه انتقام او را خواهم ، نه پسنديدم . اى عيسى تو فانى شوى و من به جاى مانم ، روزيت با من است ، و وقت مرگت در پيش من و باز گشتنت به سوى من و حساب كشيت بر من است ، پس از من درخواست كن و از غير من درخواست مكن تا دعاى تو و اجابت من نيكو گردد. (و ممكن است مقصود اين باشد كه از تو دعا كردن نيكو است و از من اجابت ). اى عيسى افراد بشر چه بسيارند ولى شماره شكيبايان اندك است ، (چنانچه ) درختان بسيار و خوبش اندك است ، پس ظاهر خوب درختى تو را گول نزند تا ميوه آن را بچشى . اى عيسى تو را نفريبد كسى كه از روى سركشى نافرمانى مى كند، روزى من مى خورد و غير مرا پرستش مى كند و آنگاه در وقت گرفتارى مرا مى خواند و من او را اجابت كنم و سپس دوباره به همان شيوه و حال باز گردد كه بر من تمرد و سركشى كند و يا به خشم جوئى من دست زند، سوگند به خودم كه او را چنان به سختى برگيرم كه راه گريزى نداشته باشد و جز من پناهگاهى نيابد، آيا از آسمان و زمين به كجا تواند گريخت ؟! اى عيسى به ستمگران بنى اسرائيل بگو: مرا نخوانيد در حالى كه مال حرام در زير بغل و بتها در خانه داريد، زيرا من سوگند ياد كرده ام كه هر كه مرا بخواند اجابتش كنم ، و اجابت من بر اين دسته لعنتى است كه بر آنها مقرر سازم تا از (مجلس دعا از نزد) يكديگر پراكنده شوند. اى عيسى تا كى بنگرم و خوش بخواهم و اين مردم در بيخبرى بسر برند و باز نگردند، سخن از دهنهاشان بيرون آيد ولى دلهاشان آن را در بر نگيرد، متعرض خشم من گردند و در صدد باشند كه خود را بنام نزديكى به من نزد مؤ منان محبوب سازند. اى عيسى بايد زبان تو در آشكارا و نهان يكسان باشد و هم چنين دل و ديده ات ، و نيز دل و زبانت را از حرام نگهدار، و ديده ات را از آنچه خيرى در آن نيست باز دار، زيرا چه بسيار بيننده اى كه از يك نگاه تخم شهوتى در دلش كاشته شده و همان يك نگاه او را بگودالهاى هلاكت افكنده . اى عيسى مهربان و مهر ورز باش و چنان باش كه دوست دارى بندگان خدا با تو آنچنان باشند، و بسيار بياد مرگ و جدائى از خويشان باش ، و بسر گرميهاى بيهوده سرگرم مشو كه سرگرمى صاحب خود را به تباهى كشاند، و غفلت مورز كه شخص غافل از من دور است ، و بكارهاى شايسته (و انجام آن ) مرا ياد كن تا تو را ياد كنم . اى عيسى پس از گناه به سوى من باز گرد، و باز گردندگان (و توبه كنندگان ) را بياد من انداز، و به من بگراى و بوسيله من به مؤ منان تقرب جوى ، و به آنها دستور بده كه مرا به همراه تو بخوانند، و برحذر باش (و بترس ) از نفرين ستمديده كه به ذات خود سوگند خورده ام كه درى (از درهاى ) پذيرش ‍ آسمان را به روى او بگشايم و دعايش را به اجابت رسانم و گرچه پس از گذشت زمانى باشد. اى عيسى بدانكه رفيق بد (بديش ) سرايت كند، و هم نشين بد (انسانرا) به هلاكت كشاند، پس بدان (و دقت كن ) تا با كه هم نشين گردى ، و براى خود برادرانى از مردمان با ايمان برگزين . اى عيسى به سوى من باز گرد چون بر من بزرگ نيايد كه گناهى را بياموزم با اينكه من مهربان ترين مهربانانم ، تا مهلتى از عمرت دارى براى خويشتن كارى بكن پيش از آنكه ديگرى براى تو كارى نكند، و مرا پرستش كن براى روزى كه مانند هزار سال از سالهاى شما است كه در آنروز كار نيك را چند برابر پاداش دهم ، و همانا كار بد در آنروز صاحبش را بنابودى كشاند، پس تا مهلت دارى آماده كار خويشتن شو، و در كار خوب پيشدستى و رقابت كن كه چه بسيار انجمنى كه چون اهل آن از گردهم برخيزند از آتش دوزخ پناه يافته باشند. اى عيسى در اين دنياى فانى زوال پذير رغبت باش ، و گام خود را بر منزلگاه آنان كه پيش از تو بودند بنه و آنها را بخوان و با ايشان راز گوى ، ببين آيا احدى از آنها مى يابى ! و خود پند خويشتن را از وضع آنها بگير، و بدانكه بزودى تو نيز در زمره ديگران بدانها ملحق خواهى شد. اى عيسى بگو بدانكس كه به نافرمانى بر من تمرد كند و به مداهنه و دو روئى رفتار كند كه هر آينه متوقع عقوبت و شكنجه من باشد و چشم به راه نابود كردنش از طرف من باشد كه به زودى با نابود شوندگان ريشه كن گردد، خوشا به حال تو اى پسر مريم ، و باز هم خوشا بر احوالت اگر ادب و تربيت معبود خويش را پيدا كنى آن معبودى كه از روى ترحم بر تو مهر ورزد و از بزرگوارى نعمت خويش را بر تو آغاز كرده ، و در سختيها پشتيبان تو است . اى عيسى نافرمانى او را مكن كه نافرمانيش بر تو روا نيست ، من به تو در اين باره سفارش كردم چنانچه به كسانى كه پيش از تو بودند سفارش كردم و من خود بر اينكار از گواهانم . اى عيسى هيچكس را در اكرام (و نعمت بخشى ) به چيزى مانند بهبودى بخش زيرا كه تو به نزد من بازخواهى گشت . اى عيسى آنچه را من بر تو اكرام كردم شايان و بدون كدورت دادم و از تو وامى براى خودت درخواست كردم و تو (مقصود امت عيسى است ) بدان بخل ورزيدى و در نتيجه از هالكان خواهى بود. اى عيسى خود با به زيور دين و دوست داشتن مستمندان و مساكين بياراى و در روى زمين به آرامى و وقار (و فروتنى ) راه برو و بر هر تكه از زمين نماز بگذار كه همه جا پاك است . اى عيسى دامن به كمر ببند (و مهياى رفتن شو) كه هر آنچه آمدنى است نزديك است ، و كتاب مرا در حالى كه پاك و طاهر هستى بخوان ، و آواز اندوهگين خود را به من بشنوان . اى عيسى در آن خوشى و لذتى كه پايدار نيست و آن زندگى و عيشى كه از دست صاحبش مى رود خبرى نيست ، اى پسر مريم اگر آنچه را من براى دوستان شايسته ام مهيا كرده ام ببينى دلت از شوق آب شود و روح از تنت بيرون رود، خانه اى چون خانه آخرت نيست ، خانه اى كه مردمان پاك همسايه آنند و فرشتگان مقرب بدان در آيند، و ساكنانش از هراسهائى كه در روز رستاخيز آيد در امانند، خانه اى كه نعمت در آن تغيير نپذيرد و به هر كه داده شد از دستش بدر نرود، اى پسر مريم درباره (بدست آوردن ) اين خانه با رقيبان رقابت كن چونكه به راستى آنجا است نهايت آرمان آرزومندان ، آن خانه خوش منظر. خوشا بر حالت اى پسر مريم اگر تو هم براى آن كار كنى و با پدرانت آدم و ابراهيم در بهشتها و نعيم (در يكجا) قرار گيرى ، و به جاى آن بدلى نجوئى و از آن مكان انتقال به جاى ديگر نخواهى ، و من با پرهيزكاران اين چنين رفتار مى كنم . اى عيسى به سوى من بگريز با آن كسانيكه از آتش شرربار، و آتش كند و زنجيردار مى گريزند نه هرگز نسيم جانبخشى بدان در آيد و نه اندوهى از آنجا بيرون رود، پاره هائى است چون پاره هاى شب تار، هر كه از آنجا نجات يابد به كاميابى رسيده و كسى كه از هلاك شدگان است هرگز از آنجا نجات نخواهد يافت ، آنجا خانه گردنكشان و سركشان ستمكار و هر سخت دل با خشونتى و هر خودپسند گردنفرازى است . اى عيسى (دنيا) بد خانه اى است براى كسى كه بدان اعتماد كند، و بد قرارگاهى است خانه ستمكاران ، من تو را از خودت بيم مى دهم ، پس نسبت به من آگاه و بينا باش . اى عيسى در هر جا كه هستى مرا در نظر بدار، و گواه باش كه من تو را آفريدم و تو بنده منى و من تو را صورت بندى كردم و به زمين فرود آوردم . اى عيسى دو زبان در يك دهان نگنجد و دو دل در يك سينه و همچنين است خاطرها (يعنى ممكن نيست يك خاطرى هم بدنيا متوجه باشد و هم به خدا). اى عيسى در حال گناه بيدارى مجوى ، و در حال سرگرمى و بازى آگاهى مخواه و خويش را از شهوتهاى هلاكت بار جدا كن و هر خواسته ايكه تو را از من دور سازد از آن دورى كن ، و بدانكه دنياى تو سرانجام تو را به سوى من كشاند، و من تو را بدانش خويش برگيرم پس در هنگامى كه مرا ياد كنى نفس ‍ خويش را خوار شمار، و هنگامى كه مرا به زبان آرى دلت خاشع و بيمناك باشد، و در وقتى كه غافلان خوابند تو بيدار باش . اى عيسى اين است اندرز و پند من به تو پس آن را از من ياد داشت كن و همانا منم پروردگار جهانيان . اى عيسى هرگاه بنده من در راه من صبر و شيبائى ورزيد پاداش كردارش بر عهده من است ، و هرگاه مرا بخواند من در پيش اويم (و حاجتش را روا كنم ) و بس است كه من انتقام كشنده كسى هستم كه نافرمانيم كند، ستمكاران از دست من به كجا فرار كنند؟ اى عيسى پاكيزه سخن گوى و هر جا هستى دانا و دانشجوى باش . اى عيسى كارهاى نيك را به سوى من بفرست تا به خاطر آنها تو در نزد من نامبردار شوى و به سفارش من بچسب زيرا كه درمان دلها در آن است . اى عيسى هنگامى كه مكر و حيله بكار برى از مكر من ايمن مباش ، و در خلوتگاههاى دنيا مرا فراموش مكن . اى عيسى حساب خويشتن را بكش كه به سوى من باز ميگردى تا محقق گردد براى تو پاداش آنچه را كارگران (براى من ) انجام دهند، آنهايند كه مزد خود را دريافت كنند و منم بهترين مزد دهندگان . اى عيسى تو به سخن من آفريده شدى ، (مادرت ) مريم تو را به فرمان من زائيد كه جبرئيل امين يكى از فرشتگانم روح مرا بدو فرستاد، تا اينكه تو روى زمين به صورت موجود زنده اى بپا خاستى كه راه ميروى ، و اينها همه در علم گذشته من بود. اى عيسى زكريا به منزله پدر تو و سرپرست مادر تو است آنگاه كه در محراب بر او در مى آيد و در نزد او روزى (و خوراكى ) مى يافت ، و نظير تو در خلق من يحيى است كه او را پس از پيرى مادرش بدون داشتن نيروئى بدو بخشيدم ، و مقصودم از اينكار اين بود كه سلطنتم را بر او آشكار سازم و قدرت من نيز در تو آشكار گردد. محبوبترين شما در نزد من فرمانبردارترين شما است و آنكه بيشتر از من بترسد. اى عيسى بيدار باش و از رحمت من نوميد مشو، و تو نيز با كسانيكه مرا تسبيح گويند تسبيح گوى و با سخن خوش و پاك مرا تقديس كن . اى عيسى چگونه بندگان به من كافر شوند يا اينكه اختيارشان بدست من است ، و در زمين من تصرف و گردش كنند، نعمتم را ناديده گيرند و دشمنم را بدوستى برگيرند، و اينچنين كافران نابود شوند. اى عيسى همانا دنيا زندانى است بدبو، و زيبا آمده در دنيا (براى دنيا پرستان ) آنچه را مى نگرى كه زور گويان بر سر آن همديگر را مى كشند، و تو از دنيا بپرهيز كه تمامى نعمتهاى آن زوال پذيرد و نعمتهايش جز اندكى بيش ‍ نيست . اى عيسى مرا در نزد بالش خود (در هنگام خواب ) بجوى (يعنى ياد من كن ) تا مرا (براى محافظت خويش ) بيايى ، و مرا در حالى كه دوستم دارى بخوان زيرا كه من شنواترين شنوايانم ، و دعاى دعا كنندگانى كه مرا بخوانند اجابت كنم . اى عيسى از من بترس و بندگانم را از من بترسان ، شايد گنهكاران دست از كردار (زشت ) خود باز دارند تا در نتيجه (اگر به هلاكت رسند) دانسته (و پس از اتمام حجت ) به هلاكت رسند. اى عيسى همانند ترست از درنده و از مرگى كه به ناچار ديدارش كنى از من بترس ، زيرا همه آنها را من آفريده ام پس تنها از من بترسيد. اى عيسى سلطنت و قدرت از آن من و بدست من است ، و منم پادشاه حقيقى كه اگر فرمانم برى تو را به بهشتم و در جوار نيكانت برم . اى عيسى به راستى هنگامى كه من بر تو خشم كنم خوشنودى كسى (ديگر) تو را سود نبخشد و چون من از تو خوشنود باشم خشم خشمگينان تو را زيان نزند. اى عيسى مرا در نزد خود ياد كن تا من نيز تو را در پيش خود ياد كنم و مرا در حضور مجلسيانت ياد كن تا من را در مجلسى بهتر از مجلس آدميان ياد كنم . اى عيسى مرا بخوان همانند خواندن شخص غريق اندوهگينى فريادرسى ندارد. اى عيسى سوگند دروغ به من مخور كه عرش من از خشم (دنيا) بلرزد، دنيا عمرش كوتاه و آروزيش دراز است ، و در نزد من خانه اى است بهتر از آنچه شما گرد آوريد. اى عيسى شما چه مى كنيد در آنوقتى كه من نامه (عملتان را) در آورم كه به حق و راستى گويا است و شما خودتان گواهى دهيد بدان رازهائى كه آنها را مى پوشانديد و كارهائى را كه انجام مى داديد. اى عيسى بستمكاران بنى اسرائيل بگو: روهاتان را مى شوئيد ولى دلهاتان را چركين مى كنيد، آيا مرا گول مى زنيد، يا نسبت به من دليرى مى كنيد، براى مردم دنيا بوى خوش و عطر استعمال مى كنيد ولى درونهايتان در نزد من همانند مردارهاى گنديده متعفن است گويا شما مردمانى مرده هستيد. اى عيسى بدانها بگو: ناخنهاى خويش را از كاسبى بچينيد، و گوشهايتان را از شنيدن دشنام كر كنيد (و ببنديد) و به دلهاتان متوجه گرديد زيرا من طالب (ظواهر و) صورتهاى شما نيستم . اى عيسى بكار نيك دلشاد باش زيرا خوشنودى من در آنست ، و بر كار بد گريه كن كه زشت است . و آنچه را دوست ندارى (ديگران ) نسبت بتو انجام دهند تو با ديگران مكن ، و اگر كسى به طرف راست گونه ات سيلى زد طرف چپ آن را هم در اختيارش بگذار، و بوسيله دوستى من با كوشش خويش به من تقرب جوى و از نادانان روى بگردان . اى عيسى در برابر مردمان خوش كردار فروتن و خوار باش و در كردار نيك شريك آنها باش و بر آنان گواه باش ، به ستمكاران بنى اسرائيل بگو: اى ياران بد (و طرفداران كار زشت ) و هم نشينان بر آن ، اگر دست (از اينكارها) بر نداريد شما را بصورت ميمونها و خوكها مسخ مى كنم . اى عيسى به ستمكاران بنى اسرائيل بگو: حكمت (يا اهل حكمت ) از ترس ‍ من ميگريد و شما با خنده ياوه گوئى مى كنيد، آيا برات آزادى من براى شما آمده يا خط امان از عذاب مرا داريد، يا متعرض عقوبت من مى شويد؟ بذات خودم سوگند شما را نابود كرده و به صورت نمونه اى براى آيندگان واگذار خواهم كرد. سپس اى زاده مريم بكر بتول تو را سفارش كنم به آقاى رسولان و حبيب خودم كه احمد است صاحب شتر سرخ مو و چهره ماه تاب ، تابناك بروشنى ، و پاك دل ، و سخت نيرو، و آن با حياى بزرگوار، كه به راستى او رحمتى است براى جهانيان و آقاى فرزندان آدم است در روزى كه مرا ديدار كند. گرامى ترين مردمان گذشته است در نزد من و نزديكترين رسولان است بدرگاه من ، آن عربى امين و دادخواه بدين من و شكيباى درباره ام ، و جهاد كننده بدست خود با مشركين در مورد دفاع از دينم (بايد) بنى اسرائيل را به آمدن او خبر دار كنى ، و بدانها دستور دهى تا او را تصديق كنند و بدو ايمان آرند و از او پيروى نموده و ياريش كنند. عيسى عرض كرد: بار الها او كيست كه من خوشنوديش را فراهم سازم و به راستى خوشنودى از تو است ؟ خدا فرمود: او است محمد رسول خدا بر همه مردم و كسى كه منزلش از همگان به من نزديكتر و شفاعتش از همه آماده تر (و پذيراتر) است ، خوشا به حال چنين پيغمبرى و خوشا به حال امتش اگر مرا با پيروى از راه او ديدار كنند، مردم روى زمين او با بستايند، و آسمانيها برايش آمرزش خواهند، امين و خجسته ، پاك و پاكيزه ، بهترين باز ماندگان در نزدم ، او در آخرالزمان آيد، و چون بيايد آسمان بركت خود را فرو ريزد و زمين شكوفه خود را بيرون آرد تا بركت را ديدار كنند، و بر هر چه كه او دست بگذارد من بدان چيز بركت دهم ، پس همسر است و كم فرزند، در شهر مكه بنياد گاه ابراهيم نشيمن كند. اى عيسى دينش دين حنيف ابراهيم و قبله اش يمانى است (جزرى گفته مقصود همان مكه است چون مكه از تهامة و تهامة از سرزمين يمن است و از اين رو به كعبه نيز يمانى گفته شده ) او از حزب من است و من با او (و طرفدار او) هستم ، خوشا بر حالش و باز هم خوشا بر حالش . او است كوثر و مقام اكبر در بهشتهاى عدن ، گراميترين زندگيها را مى كند و به صورت شهادت از دنيا مى رود (چون مطابق روايت بسيارى رسول خدا (صلى الله عليه و آله ) در اثر زهرى كه آن زن يهوديه در خيبر به آن حضرت خورانيد مسموما از دنيا رفت ) او را است حوضى (در قيامت ) كه بزرگتر است از مكه تا بر آمدنگاه خورشيد كه همه آن از مى ناب سر بسته است ، جامهائى در آنست همانند ستارگان و تنگهائى به عدد كلوخهاى زمين ، خوشگوارى است كه (مزه ) هر نوشيدنى در آن هست و بخشى است كه من بدو داده ام و برترى است كه از جناب من دارد، ميان تو و آمدن او فترتى وجود دارد، (او كسى است كه ) نهان و عيانش و گفتار و كردارش يكى است ، مردم را به چيزى دستور ندهد جز آنكه خودش بدان آغاز كند، دين و آئينش جهاد و مبارزه است در سختى و فراخى ، شهرها در برابرش مطيع گردند و فرمانرواى روم در برابرش خضوع كند، بر كيش ابراهيم است ، هنگام خوراك نام خدا برد، و سلام را آشكارا گويد، و در هنگامى كه مردم در خوابند نماز بخواند، او را در هر روز پنج نماز پشت سر هم است ، چنانچه لشگرها شعار جنگ دهند او براى نماز ندا كند، نماز را با الله اكبر بگشايد و با سلام پايان دهد، گامهايش را در نماز صاف بگذارد چنانچه فرشتگان گامها را صاف گذارند، قلب و سرش در برابر من خاشع و ترسان است . سينه اش (تابان و) پر نور و حق بر زبان او جارى است ، هر كجا باشد بر حق است ، در اصل يتيم است ، دورانى از زمانش را از آنچه مقصود از (آمدن و خلقت ) اوست (كه نبوت و بعثت باشد) در سرگردانى است ديدگانش ‍ بخواب رود ولى دلش نخوابد، داراى مقام شفاعت است و قيامت بر امت او (و بدنبال آنها) بر پا شود، دست من بالاى دست آنها است ، و هر كه پيمان شكند بر زيان خود پيمان شكسته است و هر كه وفا كند بدان عهدى كه بسته من در وعده بهشتى (كه به او داده ام ) وفا كنم (و تغيير ندهند) و سلامش برسانند زيرا كه او از نظر مقام (و منزلت ) مقام بلندى را دارا است . اى عيسى هر آنچه تو را به من نزديك سازد من بدانچيز راهنمائيت كردم ، و هر آنچه تو را از من دور سازد تو را از آن نهى كردم (و باز داشتم ) پس تو نيز خير خود را بجوى . اى عيسى همانا دنيا شيرين است و من تو را در آن بر گماشتم پس از آنچه تو را از آن بر حذر داشتم دورى كن و از آنچه از روى فضل و احسان (يا مال حلال و پاكيزه اى ) كه بتو دادم برگير. اى عيسى در عمل خويش به نظر بنده اى گنهكار بنگر، و در عمل ديگران چون پروردگار عالم (كه مراقب اعمال بندگان خويش است ) منگر، در اين دنيا زاهد و پارسا باش و رغبت بدان مكن كه هلاك خواهى شد. اى عيسى خردورزى كن و بينديش ، و بگوشه و كنار زمين بنگر كه سرانجام ستمكاران چه سان بوده است . اى عيسى هر چه براى تو شرح و بيان كنم همه اندرز است و هر گفته ام براى تو حق است و منم حق آشكار كننده ، پس بدرستى و حقيقت گويم : اگر تو پس از اينكه آگاهت كردم نافرمانى مرا بكنى در برابر من دوست و ياورى ندارى . اى عيسى دلت را با ترس و خشيت رام خويش گردان ، و (هميشه ) به پايين تر از خودت نگاه كن و به بالا دست خود نگاه نكن ، و بدانكه (ريشه و) سر هر خطا و گناهى دوستى دنيا است تو آن را دوست مدار كه من نيز آن را دوست ندارم . اى عيسى دلت را براى من پاك كن و در خلوتها بسيار يادم كن ، و بدانكه شاديم در اين است كه بدرگاهم زبونى و چاپلوسى كنى ، و در اينباره زنده باش و مرده مباش . اى عيسى چيزى را با من شريك مساز و از من (و عقاب من ) بر حذر باش ، و فريب تندرستى خود را مخور، و خود را مورد رشك ديگران قرار مده (توضيحى براى اين جمله در آخر حديث بيايد). زيرا دنيا همانند سايه اى زود گذر است و آنچه از دنيا پس از اين بيايد مانند همانى است كه گذشته و رفته است ، پس در كارهاى شايسته با تلاش رقابت كن ، و هر كجا حق است تو هم همانجا باش و اگر چه پاره پاره شوى و به آتش بسوزى ، و پس از اينكه مرا شناختى به من كافر مشو و مبادا از نادانها باشى كه هر چيزى به همراه چيزى است ، (مجلسى (رحمة الله عليه ) گويد: يعنى هر عملى پاداشى دارد و هر جنسى با هم جنس خود باشد). اى عيسى از دو چشمت براى من اشك بريز و با دل براى من خاشع باش . اى عيسى در حالات سخت از من دادرسى خواه كه به راستى من فرياد رس ‍ گرفتاران هستم و درماندگان را اجابت كنم و مهربانترين مهربانانم .

توضيح :
ترجمه اى كه از جمله ... (و تغبط نفسك ) شد روى استظهارى است كه مرحوم مجلسى در معناى اين جمله كرده است ، ولى مرحوم فيض (تعبط) بعين مهمله گرفته و بنابراين معناى جمله اين مى شود كه : (نفس خود را بكش ) و اين معنى ظاهرتر است ، ولى چون نسخى كه در نزد اينجانب بود همه (تغبط) با غين معجمه بود به همان نحو ترجمه شد. ))

حديث شماره : 104 مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ يُونُسَ عَنْ عَنْبَسَةَ عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ إِذَا اسْتَقَرَّ أَهْلُ النَّارِ فِى النَّارِ يَفْقِدُونَكُمْ فَلَا يَرَوْنَ مِنْكُمْ أَحَداً فَيَقُولُ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ما لَنا لا نَرى رِجالًا كُنّا نَعُدُّهُمْ مِنَ الْأَشْرارِ أَتَّخَذْناهُمْ سِخْرِيًّا أَمْ زاغَتْ عَنْهُمُ الْأَبْصارُ قَالَ وَ ذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِنَّ ذلِكَ لَحَقٌّ تَخاصُمُ أَهْلِ النّارِ يَتَخَاصَمُونَ فِيكُمْ فِيمَا كَانُوا يَقُولُونَ فِى الدُّنْيَا ((104- عنبسة از امام صادق (عليه السلام ) روايت كرده كه آن حضرت فرمود: هنگاميكه دوزخيان در دوزخ جايگيرشوند شما (شيعيان ) را گم كنند و يك تن از شما را نبينند، از اين رو به يكديگر گويند: (چه شد (و چرا) كه ما مردمانى را كه از اشرار مى شمرديم نمى بينيم ، آنها را مسخره مى كرديم يا ديدگان (از ديدنشان ) خيره گشته ...) و فرمود: و همين است گفتار خداى عزوجل (بدنبال آن ): (اين درست ستيزه اهل دوزخ است ) (سوره ص آيه 61 - 63) كه آنها درباره شما ستيزه مى كنند در آنچيزى كه در دنيا مى گفتند. ))

حديث شماره : 105 (حَدِيثُ إِبْلِيسَ ) أَبُو عَلِيٍّ الْأَشْعَرِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ عَنْ صَفْوَانَ عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ شُعَيْبٍ قَالَ قَالَ لِى أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع مَنْ أَشَدُّ النَّاسِ عَلَيْكُمْ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ كُلٌّ قَالَ أَ تَدْرِى مِمَّ ذَاكَ يَا يَعْقُوبُ قَالَ قُلْتُ لَا أَدْرِى جُعِلْتُ فِدَاكَ قَالَ إِنَّ إِبْلِيسَ دَعَاهُمْ فَأَجَابُوهُ وَ أَمَرَهُمْ فَأَطَاعُوهُ وَ دَعَاكُمْ فَلَمْ تُجِيبُوهُ وَ أَمَرَكُمْ فَلَمْ تُطِيعُوهُ فَأَغْرَى بِكُمُ النَّاسَ حديث ابليس : ((105- يعقوب بن شعيب گويد: امام صادق (عليه السلام ) به من فرمود: سخت گيرترين مردم با شما كيانند؟ گويد:عرض كردم : قربانت گردم ! همه ، فرمود: اى يعقوب مى دانى اين از كجا سرچشمه گرفته ؟ عرض كردم : نه قربانت ، فرمود: همانا شيطان آنانرا خواند و دعوتش را پذيرفتند و دستورشان داد آنها پيروى كردند، ولى شما را خواند نپذيرفتيد و دستورتان داد ولى پيرويش نكرديد از اينرو مردم را به شما شوراند؟ ))

حديث شماره : 106 عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ إِذَا رَأَى الرَّجُلُ مَا يَكْرَهُ فِى مَنَامِهِ فَلْيَتَحَوَّلْ عَنْ شِقِّهِ الَّذِى كَانَ عَلَيْهِ نَائِماً وَ لْيَقُلْ إِنَّمَا النَّجْوى مِنَ الشَّيْطانِ لِيَحْزُنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَيْسَ بِضارِّهِمْ شَيْئاً إِلاّ بِإِذْنِ اللّهِ ثُمَّ لْيَقُلْ عُذْتُ بِمَا عَاذَتْ بِهِ مَلَائِكَةُ اللَّهِ الْمُقَرَّبُونَ وَ أَنْبِيَاؤُهُ الْمُرْسَلُونَ وَ عِبَادُهُ الصَّالِحُونَ مِنْ شَرِّ مَا رَأَيْتُ وَ مِنْ شَرِّ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ ((106- معاوية بن عمار از امام صادق (عليه السلام ) روايت كند كه فرمود: هرگاه كسى خواب بدى ديد بايد از آن پهلوئى كه خوابيده به پهلوى ديگر برگردد و بگويد: انما النجوى من الشيطان ليحزن الذين آمنوا و ليس بضارهم شيئا الا باذن الله (آيه 9 سوره مجادله ) (يعنى تنها نجوى از شيطان است تا غمگين سازد كسانى را كه ايمان آورده اند ولى نتوانند بدانها زيانى زند جز به اذن خدا) و سپس بگويد: عذت بما عادت به ملائكة الله المقربون و انبياؤ ه المرسلون و عباده الصالحون من شر ما رايت و من شرالشيطان الرجيم (يعنى پناه مى برم بدانچه پناه برند بدان فرشتگان مقرب خدا و پيمبران مرسل و بندگان شايسته اش از شر آن چه ديدم و از شر شيطان رانده ). ))

حديث شماره : 107 مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ جَمِيعاً عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ هَارُونَ بْنِ مَنْصُورٍ الْعَبْدِيِّ عَنْ أَبِي الْوَرْدِ عَنْ أَبِى جَعْفَرٍ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص لِفَاطِمَةَ ع فِى رُؤْيَاهَا الَّتِى رَأَتْهَا قُولِى أَعُوذُ بِمَا عَاذَتْ بِهِ مَلَائِكَةُ اللَّهِ الْمُقَرَّبُونَ وَ أَنْبِيَاؤُهُ الْمُرْسَلُونَ وَ عِبَادُهُ الصَّالِحُونَ مِنْ شَرِّ مَا رَأَيْتُ فِى لَيْلَتِى هَذِهِ أَنْ يُصِيبَنِى مِنْهُ سُوءٌ أَوْ شَيْءٌ أَكْرَهُهُ ثُمَّ انْقَلِبِى عَنْ يَسَارِكِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ((107- ابوالورد از امام باقر (عليه السلام ) روايت كرده كه رسول خدا (صلى الله عليه و آله ) به (دخترش ) فاطمه (سلام الله عليها) در آن خوابى كه ديده بود (بتفصيلى كه على بن ابراهيم در تفسير آيه 9 از سوره مجادله ذكر كرده است ) به او فرمود: بگو: (پناه برم بدانچه پناه برند بدان فرشتگان مقرب خدا و پيمبران مرسل و بندگان شايسته اش از شر آنچه در اين شب در خواب ديدم از اينكه بواسطه آن بدى يا آنچه را خوش ندارم ، به من برسد) آنگاه سه بار از چپ بگردد. (مجلسى (رحمة الله عليه ) استظهار كرده كه اصل (ثم اتفلى ) بوده بجاى (ثم انقلى ) يعنى سه بار از طرف چپ آب دهان خود را به زمين بيندازد). ))

حديث شماره : 108 (حَدِيثُ مُحَاسَبَةِ النَّفْسِ ) عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ وَ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ جَمِيعاً عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ الْمِنْقَرِيِّ عَنْ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع إِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمْ أَنْ لَا يَسْأَلَ رَبَّهُ شَيْئاً إِلَّا أَعْطَاهُ فَلْيَيْأَسْ مِنَ النَّاسِ كُلِّهِمْ وَ لَا يَكُونُ لَهُ رَجَاءٌ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ عَزَّ ذِكْرُهُ فَإِذَا عَلِمَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ ذَلِكَ مِنْ قَلْبِهِ لَمْ يَسْأَلْهُ شَيْئاً إِلَّا أَعْطَاهُ فَحَاسِبُوا أَنْفُسَكُمْ قَبْلَ أَنْ تُحَاسَبُوا عَلَيْهَا فَإِنَّ لِلْقِيَامَةِ خَمْسِينَ مَوْقِفاً كُلُّ مَوْقِفٍ مِقْدَارُهُ أَلْفُ سَنَةٍ ثُمَّ تَلَا فِى يَوْمٍ كانَ مِقْدارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ مِمّا تَعُدُّونَ حديث محاسبه نفس : ((108- حفص بن غياث گويد: امام صادق (عليه السلام ) فرمود: هرگاه يكى از شما بخواهد (دعايش به اجابت رسد و) هر چه از خدا خواهد به او بدهد بايد از مردم يك سره اميدش را قطع كند، و هيچ اميدى نداشته باشد جز بدانچه در نزد خداى عزذكره است ، و چون خداى عزوجل چنين حالى از دل او بيند هرچه از او بخواهد به او عطا كند، پس خودتان حساب خود را بكشيد پيش از آنكه حسابتان را بكشند، زيرا براى قيامت پنجاه موقف (بازداشتگاه ) است كه مقدار هر موقفى هزار سال است . سپس اين آيه را خواند: (در روزى كه اندازه اش هزار سال است از آنها كه شمار مى كنيد) (سوره سجده آيه 5). ))

حديث شماره : 109 وَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ عَنْ حَفْصٍ عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ مَنْ كَانَ مُسَافِراً فَلْيُسَافِرْ يَوْمَ السَّبْتِ فَلَوْ أَنَّ حَجَراً زَالَ عَنْ جَبَلٍ يَوْمَ السَّبْتِ لَرَدَّهُ اللَّهُ عَزَّ ذِكْرُهُ إِلَى مَوْضِعِهِ وَ مَنْ تَعَذَّرَتْ عَلَيْهِ الْحَوَائِجُ فَلْيَلْتَمِسْ طَلَبَهَا يَوْمَ الثَّلَاثَاءِ فَإِنَّهُ الْيَوْمُ الَّذِى أَلَانَ اللَّهُ فِيهِ الْحَدِيدَ لِدَاوُدَ ع ((109- و نيز حفص از امام صادق (عليه السلام ) روايت كند كه آنحضرت فرمود: هر كه خواهد به سفر برود روز شنبه مسافرت كن كه به راستى اگر در روز شنبه سنگى از كوهى كنده شود خداى عزذكره آن را بجايش باز گرداند، و هر كه راههاى حاجت بر او بسته شود بايد آنرا در روز سه شنبه بجويد زيرا روز سه شنبه روزى است كه خدا آهن را براى داود (عليه السلام ) نرم كرد. ))