معاد
سابقاً متذكر شديم كه آفريدگار مهربان از روى رحمت بى پايان و لطف و عنايتى كه به بندگان خود دارد براى اينكه ايشان را به راه راست هدايت فرمايد پيامبران خود را فرستاده تا مردم با پيروى از آنان داراى عقائد صحيح و اخلاق پسنديده و كردار شايسته شوند و از نادانى و بى بند و بارى بيرون آيند.
البته پذيرفتن و بكار بستن دين بايستى به اختيار انجام گيرد زيرا هرگز با اجبار و اضطرار خوب از بد و نيكوكار از تبهكار جدا نمىشود.
به همين جهت خداوند افراد بشر را در اين امر مختار و آزاد قرار داده است، در اين صورت روشن است كه در اين جهان آثار و فوائد پر ارزش عمل به مقررات دينى كاملاً ظهور نمىكند، نه افراد نيكوكار به پاداش خود مىرسند و نه اشخاص تبهكار و ستمگر كيفر اعمال خود را مىبينند جزاى بيشتر تبهكاريها و ستمگريها آنان داده نمىشود.
با توجه به عدالت و رحمت خداوند عقل حكم مىكند كه بايد جهان ديگرى باشد كه در آن عالم مردى به جزاى اعمالشان برسند. و مرگ، نابودى انسان نيست بلكه تنها انتقال از اين جهان به جهان ديگر است.
|