(3) امام صادق (عليه السلام) فرمود: بنده مؤمن فقير مى گويد: پروردگارا! به من (مال و ثروت ) روزى كن ، تا از احسان و راههاى خير چنين و چنان كنم . (مسجد بسازم و اطعام دهم و به بينوايان كمك كنم ) و چون خداى عزوجل بداند نيتش صادق است و راست مى گويد، براى او همان اجر و پاداش را نويسد كه اگر انجام مى داد مى نوشت ، همانا خدا وسعت بخش و كريم است .⁽⁵⁷⁶⁾
حرف : و
واجبات
(1) امام سجاد (عليه السلام) فرمود: هر كه بدانچه خداوند بر او واجب ساخته عمل كند، از بهترين مردم است .⁽⁵⁷⁷⁾
(2) رسول خدا (صلى الله عليه و آله) فرمود: به واجبات خدا عمل كن تا پرهيزكارترين مردم باشى .⁽⁵⁷⁸⁾
(3) حضرت صادق (عليه السلام) فرمود: خداى تعالى فرمايد: بنده من با چيزى محبوب تر از انجام آنچه بر او واجب كرده ام به دوستى من نگرايد.⁽⁵⁷⁹⁾
وسوسه هاى اعتقادى
(1) از امام صادق (عليه السلام) درباره وسوسه - اگر چه زياد باشد - سؤ ال شد امام فرمود: چيزى در آن نيست مى گويى لا اله الا الله . (يعنى همين كلام و تفكر در آن وسوسه را از بين مى برد).⁽⁵⁸⁰⁾
وسوسه هاى مربوط به خداوند
(1) از امام صادق (عليه السلام) از وسوسه سؤ ال شد - حتى اگر فراوان باشد - فرمود: اشكالى در آن نيست ، مى گويى : لا اله الا الله .
(يعنى همين كلام توحيدى و تفكر در آن وسوسه را از بين مى برد، زيرا مقصود از وسوسه همان وسوسه هاى مربوط به خدا و مكان و كيفيت اوست ).⁽⁵⁸¹⁾
(2) جميل بن دراج گويد: به حضرت صادق (عليه السلام) عرض كردم : در دلم شبهه بزرگى آمده ؟ فرمود: بگو: لا اله الا الله ، جميل گويد: هرگاه در دلم ترديدى پديد مى آمد و مى گفتم : لا اله الا الله ، آن ترديد از دلم بيرون مى رفت .
وعده دادن
(1) امام صادق (عليه السلام) فرمود: وعده مؤمن به برادر (دينى ) خود نذرى است كه كفاره ندارد، پس هر كه به آن وفا نكند، به مخالفت وعده با خدا برخاسته و خود را در غضب او انداخته است .⁽⁵⁸²⁾
(2) رسول خدا (صلى الله عليه و آله) فرمود: هر كه به خدا و روز جزا ايمان دارد، بايد به وعده اى كه مى دهد وفا كند.⁽⁵⁸³⁾
حرف : ه
همت گماشتن به امور مسلمانان
(1) رسول خدا (صلى الله عليه و آله) فرمود: هر كه بامداد از خواب برخيزد و به امور مسلمين همت نگمارد، مسلمان نيست .⁽⁵⁸⁴⁾
(2) رسول خدا (صلى الله عليه و آله) فرمود: عابدترين مردم كسى است كه نبست به همه مسلمين خير خواه و پاكدل باشد.⁽⁵⁸⁵⁾
(3) امام صادق (عليه السلام) فرمود: بر تو باد كه براى خدا نسبت به مخلوقش خير خواه باشى ، كه هرگز خدا را به عملى بهتر از آن ملاقات نكنى .⁽⁵⁸⁶⁾
(4)از رسول خدا (صلى الله عليه و آله) سؤ ال شد: محبوب ترين مردم نزد خدا كيست ؟ فرمود: كسى كه سودش به مردم بيشتر باشد.⁽⁵⁸⁷⁾
(5) رسول خدا (صلى الله عليه و آله) فرمود: هر كس آب يا آتشى دامن گستر را از گروهى از مسلمين باز دارد، بهشت بر او واجب گردد.⁽⁵⁸⁸⁾
همنشينى با گنهكاران
(1) حضرت صادق (عليه السلام) فرمود: براى مؤمن سزاوار نيست كه در مجلسى بنشيند، كه خداوند در آن مجلس نافرمانى شود و او قدرت بر دگرگون ساختن (وضعيت ) آن مجلس نداشته باشد.⁽⁵⁸⁹⁾
(2) امام صادق (عليه السلام) فرمود: با اهل بدعت رفاقت و همنشينى نكنيد، تا نزد مردم چون يكى از آنها محسوب نشويد، رسول خدا (صلى الله عليه و آله) فرمود: انسان بر كيش و آيين دوست و رفيق خويش ‍ است .⁽⁵⁹⁰⁾
(3) حضرت صادق (عليه السلام) فرمايد: براى مسلمان سزاوار نيست كه با فاجر (هرزه تباهكار) نافرمان و نه با احمق و نه با دروغگو رفاقت كند.⁽⁵⁹¹⁾
(4) حضرت صادق (عليه السلام) فرمود: هر كه به خدا و روز قيامت ايمان دارد، مجلسى كه امامى را مذمت كنند، يا مؤمنى را عيب كنند ننشيند.⁽⁵⁹²⁾
(5) حضرت صادق (عليه السلام) فرمود: كه نزد دشنامگوى به اولياى الهى بنشيند، خداى تعالى را نافرمانى كرده است .⁽⁵⁹³⁾
هواى نفس و پيروى از آن
(1) حضرت صادق (عليه السلام) فرمود: از هواهاى (نفسانى ) خود بر حذر باشيد و بترسيد، چنانچه از دشمنان حذر مى كنيد؛ زيرا چيزى براى مردان دشمن تر از پيروى هواهاى خودشان و درو شده هاى زبانهاشان (يعنى آنچه بيهوده از دهان خارج شود) نيست .⁽⁵⁹⁴⁾
(2) امام موسى كاظم (عليه السلام) فرمود: بپرهيز از نردبانى كه رفتنش ‍ آسان و پايين آمدنش دشوار است .⁽⁵⁹⁵⁾
شرح : فيض و مجلسى - عليهماالرحمه - گويند: شايد مقصود، نهى از طلب جاه و رياست و ساير شهوات دنيا باشد كه اگر چه به آسانى به دست آيد، ولى عاقبت وخيمى دارد، و خلاصى از گرفتاريهاى آن بى نهايت دشوار است و حاصل اينكه پيروى نفس و بالا رفتن از پله هاى هوا و هوس ‍ گر چه آسان است ، ولى هنگام مرگ ، دست از همه شستن و گذاردن و رفتن و حساب پس دادن دشوار است ، و همانند كسى است كه اندك اندك بر قله كوهى بالا رود و در فرود آمدن ، حيران و سرگردان بماند، و نظير كسى است كه پله پله بر نردبانى بر آيد و در پله آخرين به طور ناگهانى سقوط كند، پس ‍ هر چه پله ها فزونتر باشد، زيان سقوط بيشتر و خطر آن زيادتر است .
(3) حضرت صادق (عليه السلام) فرمود:نفس (سركش ) را به ميل و خواهش خود رها مكن ، زيرا كه نابودى اش در خواهش آن است ، رها كردن نفس به آنچه خواهد براى آن ، درد رنج ، جلوگيرى آن از آنچه خواهد درمان آن است .⁽⁵⁹⁶⁾
حرف : ى
يقين
(1) امام موسى كاظم (عليه السلام) مى فرمود: ايمان يك درجه بالاتر از اسلام است ، و تقوا يك درجه بالاتر از ايمان و يقين يك درجه بالاتر از تقوا است ، و ميان مردم چيزى كمتر از يقين پخش نشده است .⁽⁵⁹⁷⁾
(2) امام صادق (عليه السلام) فرمود: و چيزى گرامى تر و كمياب تر از يقين نيست .⁽⁵⁹⁸⁾
(3) به حضرت صادق (عليه السلام) عرض شد: تعريف يقين چيست ؟ فرمود: اينكه با وجود خدا از چيزى نترسى .⁽⁵⁹⁹⁾
الحمد الله اولا و آخرا و السلام على رسوله و آله
و الحمد الله الذى هدانا لهذا و ما كنا لنهتدى لو لا ان هدانا الله .

پايان