وَافْعَلْ بى ما اَنْتَ اَهْلُهُ وَلا تَفْعَلْ بى ما اَنـَا اَهْلُهُ وَاْنتَقِمْ لى مِنْ فُلانِ بْنِ فُلانٍ⁽¹²⁴⁾ و نـام دشـمـن را بـگويد: وَاغْفِرْ لى مِنْ ذُنُوبى ما تَقَدَّمَ مِنْها وَما تَاءَخَّرَ وَلِوالِدَىَّ وَلِجَميعِ الْمـُؤْمـِنـيـنَ وَالْمـُؤْمـِناتِ وَوَسِّعْ عَلَىَّ مِنْ حَلالِ رِزْقِكَ وَاكْفِنى مَؤُنَةَ اِنْسانِ سَوْءٍ وَجارِ سَوْءٍ وَسُلْطانِ سَوْءٍ وَقَرينِ سَوْءٍ وَيَوْمِ سَوْءٍ وَساعَةِ سَوْءٍ وَانْتَقِمْ لى مِمَّنْ يَكيدُنى وَمِمَّنْ يَبْغى عـَلَىَّ وَيـُريـدُ بـى وَبِاَهْلى وَاَوْلادى وَاِخْوانى وَجيرانى وَقَراباتى مِنَ الْمُؤْمِنينَ وَالْمُؤْمِناتِ ظـُلْمـاً اِنَّكَ عـَلى مـا تـَشاَّءُ قَديرٌ وَبِكُلِّ شَىْءٍ عَليمٌ آمينَ رَبَّ الْعالَمينَ پس بگويد: اَللّـهُمَّ بـِحـَقِّ هـذَا الدُّعـاَّءِ تـَفـَضَّلْ عـَلى فـُقـَرآءِ الْمُؤْمِنينَ وَالْمُؤْمِناتِ بِالْغِنى وَالثَّرْوَةِ وَعَلى مـَرْضـَى الْمـُؤْمـِنـيـنَ وَالْمـُؤْمـِنـاتِ بـِالشِّفـاَّءِ وَالصِّحَةِ وَعَلىَّ اَحْي اَّءِ الْمُؤْمِنينَ وَالْمُؤْمِن اتِ بـِاللُّطـْفِ وَالْكَرامَةِ وَعَلى اَمْواتِ الْمُؤْمِنينَ وَالْمُؤْمِناتِ بِالْمَغْفِرَةِ وَالرَّحْمَةِ وَعَلى مُسافِرِى الْمـُؤْمِنينَ وَالْمُؤْمِناتِ بِالرَّدِّ اِلى اَوْطانِهِمْ سالِمينَ غانِمينَ بِرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ وَصَلَّى اللّهُ عَلى سَيِّدِنا مُحَمَّدٍ خاتَمِ النَّبِيّينَ وَعِتْرَتِهِ الطّاهِرينَ وَسَلَّمَ تَسْليماً كَثيراً
و شيخ بن فهد (ره ) گفته كه مستحب است بعد از دعاء سمات بگوئى :
اللهـم انـى اسـئلك بـحـرمـه هـذا الدعـاء و بـمـافـات مـنـه مـن الاسـمـاء و بـمـا يـشـتـمـل عـليـه مـن التـفـسـيـر و التـدبـيـر الذى لايـحـيـط بـه الا انـت ان تفعل بى كذا و كذا و به جاى كذا و كذا حاجت خود را بخواهد.

مرواريدهاى درخشان (لئالى منثوره ) تاليف : حاج شيخ عباس قمى (ره ) نگارش و ويرايش : محمد حسين ربانى

بـسـم الله الرحـمن الرحيم اذا راءيتهم حسبتهم لولؤ ا منثورا و اذا رايت ثم راءيت نعيما و ملكا كبيرا"⁽¹²⁵⁾ رساله اللئالى المنثوره فى العوذات و الاذكار الماثوره .
الحـمـد لله الذى نـدبـنـا الى ذكـره و ثـنـائه # و امـرنـا بـتحديث نعمته و شكر الائه# و الصلوه على محمد سدى رسله و خاتم انبيائه # و على الطيبين من عترته و اوصيائه .
و بـعـد؛ چـنـيـن گـويـد، ايـن احـقـر بـى بـضـاعـت و مـتـمـسـك بـه احـاديـث اهـل بـيـت رسـالت عـليـه السـلام عـبـاس بن محمد رضا القمى ـ ختم الله لهما بالحسنى و السـعـاده ـ كـه چـون تـوفـيـق الهـى ، شـامـل حـال ايـن گـمـنـام شـكـسـتـه بـال گـشـت و كـتـاب (هـديـه الزائريـن و بـهـجه الناظرين ) را تاءليف نمودم ، ديم الحق كـتـابـى اسـت ، قـره العـيـن اهـل زيـارات و دعـا و عـبـادات و مشتمل بر، صنوف زيارات و دعوات مى باشد، لكن از اذكار و احراز و عوذات و ادعيه وارده براى انحاح مطالب ⁽¹²⁶⁾ و قضاء حاجات خالى بود و لذا به خاطر رسيد كه رساله مـخـتصرى در اين باب ، از كلمات اهل بيت رسالت عليهم السلام جمع آورى نمايم ، تا به كـتـاب هـديـه الزائريـن ، تـواءم گـردد⁽¹²⁷⁾ و آن كـتاب ، شريف ، از هر جهتى جامع و كـامـل شـود و نفعش عام و ذخيره اين مجرم كثير الاثام گردد، پس اين مختصر را جمع نمودم و مـرتـب گردانيدم ، آنرا به سه فصل و يك خاتمه . و آنرا به اللئالى المنثوره ، فى العوذات و الاذكار الماءثوره ⁽¹²⁸⁾(يعنى : مرواريدهاى پراكنده ، در بيان تعويذها و ذكرهاى وارده ) نامگذارى كردم .)
فصل اول : در بيان حرزها و تعويذهاى وارده
فصل اول در احراز و عوذات ماءثوره است :
اولين حرز، حرز شريفى است كه سيد داماد (رحمه الله ) از مشايخ خويش ، روايت كرده . و در دار الايـمـان قـم ، در عـالم رويـا بـه خـدمـت حـضـرت رسـول و امـيرالمؤ منين - عليهما و آلهما السلام - شرفياب گشته و بر اميرالمؤ منين عليه السلام عرضه كرده و آنرا تصحيح نموده است و آن حرز چنين است :
مـحـمـد رسـول الله صـلى الله عـليـه و آله امـامـى و فـاطـمـه بـنـت رسـول الله صـلوات الله عـليـهـمـا فوق راءسى و اميرالمؤ منين على ابن ابيطالب وصى رسـول الله صـلوات الله و سلامه عليه عن يمينى و الحسن و الحسين و على محمد و جعفر و موسى و على و محمد و على و الحسن و الحجه المنتظر ائمتى صلوات الله وسلامه عليهم عن شـمـالى و ابـوذر و سـلمـان و المـقـداد و حـذيـفـه و عـمـار و اصـحـاب رسـول الله رضـى الله عـنـهـم مـن ورآئى و المـلائكـه عـليـهم السلام حولى و الله ربى تـعـالى شـانـه و تـقـدسـت اسـمـائه مـحـيـط بـى و حـافـظـى و الله مـن ورائهـم مـحـيـط بل هو قرآن مجيد فى لوح محفوظ فالله خير حافظا و هو ارحم الراحمين .
حرز⁽¹²⁹⁾ ديگر:
اودعت نفسى و اهلى و مالى و ولدى و من معى و ما معى فى ارض ‍ محمد صلى الله عليه و آله سـقـفـهـا و عـلى عليه السلام بابها و فاطمه و الحسن و الحسين و على و محمد و جعفر و مـوسـى و عـلى و مـحـمد و على و الحسن و الحجه المنتظر عليهم السلام حيطانها و الملائكه حـراسـهـا و الله مـحـيـط بـهـا و حـفـيـظـهـا و الله مـن ورائهـم مـحـيـط بل هو قرآن مجيد فى لو محفوظ.
تعويذ⁽¹³⁰⁾ طفل
اين دعا را بنويسد و همراه كودك نمايد:
بـسـم الله الرحـمـن اسـتـرعـيـك ربـك و اعـوذك بـالواحـد مـن شـر كـل حـاسد قائم او قاعد و كل خلق زائد فى طرق الموارد لا تضروه فى يقظه و لا منام و لا فى ظعن و لا فى مقام سجيس الليالى و اواخر الايام يد الله فوق عاديتهم .
و ايـن تـعـويـذى اسـت كه تعليم حضرت آمنه شد، كه وقتى پيامبر متولد شود. با ايشان همراه كند و آن حضرت را محمد صلى الله عليه و آله نامگذارى نمايد.
ذكـــر احـــراز و تـــعـــويذات نافع براى دفع سحر و دفع جنيان و رفع چشم زخم و شرظالمان و گزندگان .
سـيـد اجـل ء؛ سـيـد عـليـخـان شـيـرازى مـدنـى - طـاب ثراه - در كتاب (كلم طيب و غيث صيب ) نـقـل كـرده كـه شـيـخ بـهـائى - زيـد بـهائه - براى شاه عباس ‍ صفوى نوشت : (بعرض اشرف مى رساند، دعائى كه براى باطل كردن سحر نافع است ، آن است كه ، با تربت كربلا و آب نيسان ، بر كف دست راست مسحور (سحر شده ) بنويسند:
بـسـم الله الرحـمـن الرحـيـم يـا مـن ازل (ازال ) السـحـر بـاعـجـاز مـوسـى عـليـه السـلام لمـا القـى عـصـاه فـاذا هـى ثـعـبان مبين ازل عـمـن قـصـد تـه سـحـر السـحـره و كـيـد الفـجـره انـك عـى كل شى قدير.و بايد شخص مسحور، ناشتا باشد و اين دعا را با زبان خود بليسد تا اثـرى از آن بـاقـى نماند و سه روز متوالى چنين كند تا سحر از او برطرف شود، انشاء الله تعالى .
ايضا تعويذ بطلان سحر:
از حضرت اميرالمؤ منين عليه السلام مروى است كه بر پوست آهو بنويسند و با خود نگه دارنـد:بـسـم الله و بـالله و مـا شـاء الله لا حـول و لا قـوه الا بـالله قـال مـوسـى مـا جـئتـم بـه السـحـر ان الله سـيـبـطـله ان الله لا يـصـلح عمل المفسدين فوقع الحق و بطل ما كانوا يعلمون فغلبوا هناك و انقلبوا صاغرين .
Oو نيز براى دفع شياطين و جادوگران :
از حـضـرت رسـول خـدا صـلى الله عليه و آله وارد شده كه آيه سخره را بخوانند كه در سوره اعراف (آيات 54، 55، 56) قرار دارد:ان ربكم الله الذى خلق السموات و الارض فى سته ايام ثم استوى على العرش يغشى الليل النهار يطلبه حثيثا و الشمس و القمر و النـجـوم مـسـخـرات بـامـره الا له الخـلق و الامـر تـبـارك الله رب العـالمـين . ادعوا ربكم تـضـرعـا و خفيه انه لا يحب المتدين و لا تفسدوا فى الارض بعد اصلاحها و ادعوه خوفا و طمعا ان رحمت الله قريب من المحسنين
Oو نيز براى شر جنيان :
نگهدارى مرغ و خروس و كبوتر و بزغاله در خانه ، نافع است .
Oو نيز براى شر جنيان :
در سـفـر و بـيـابـان و مـواضع هولناك آن ، از حضرت صادق عليه السلام مروى است كه دسـت را بـر بـالاى سـر گـذارد و به صداى بلند بخواند:افغير دين الله يبغون و له اسـلم مـن فـى السـمـوات و الارض طـوعـا و كـرهـا و اليـه يـرجـعون ⁽¹³¹⁾و نيز در بيابان و در مكانهاى وحشت زا و هولناك وراد شده كه بلند، اذان گويند.
حرز براى چشم زخم :
وارد شـده اسـت كـه آيـه (و ان يـكـاد الذيـن )⁽¹³²⁾ را بـخوانند و نيز از حضرت صـادق عـليـه السـلام مـروى اسـت كه چون بترسد كه چشم او در كسى يا چشم كسى در او تاثير كند، سه مرتبه بگويد: (ما شاء الله لا قوه الا بالله العلى العظيم ).
و نيز براى چشم زخم وارد شده :
كـه دسـت هـا را بـر رو بـلنـد كـنـد و سـوره حـمـد و تـوحـيـد و دو قل اعوذ (ناس و فلق ) را بخواند و دست بر پيش سر بكشد.
ايضا تعويذ چشم زخم :
اللهم رب مطر حابس ، حجر يا بس و ليل دامس و رطب و يا بس رد عين العاين (العين كذا) عـليـه فـى كـبـده و نـحـره و مـاله فـارجـع البـصـر هل ترى من فطور ثم ارجع البصر كرتين ينقلب اليك البصر خاسئا و هو حسير.
O تعويذ ديگر:
آن كـه بـگـويـد:اللهـم ذا السـلطـان العـظـيم و المن القديم و الوجه الكريم ذا الكمات التـامـات و الدعـوات المـسـتجابات عاف فلان من انفس الجن و اعين الانس .و اين تعويذى اسـت كـه رسـول خـدا صـلى الله عـليـه و آله بـراى حسنين عليهماالسلام خواند و اصحاب خويش را فرمود كه : زنها و اولاد خود را، به اين كلمات تعويذ كنيد.
O تعويذ چشم زخم :
براى حيوانات و غيره مروى از اميرالمؤ منين عليه السلام .
بـسـم الله الرحـمـن الرحـيـم بسم الله العظيم عبس عابس و شهاب قابس و حجر يا بس رددت عـيـن العـاين عليه من راءسه الى قدميه اخذ عيناه قابض ‍ بكلاه و على جاره و اقاربه جـلده دقـيـق و دمـه رقـيـق و بـاب المـكـروه تـليـق فـارجـع البـصـر هل ترى من فطور ثم ارجع البصر كرتين ينقلب اليك البصر خاسئاو هو حسير.
Oبراى رفع وسوسه شيطان
از حضرت امير المومنين عليه السلام مروى است كه استعاذه كند به خدا (به خدا پناه ببرد) و سـپـس بـگـويـدآمـنـت بـالله و بـرسـوله (رسـله خ ل ) مخلصا له الدين .
O شيخ شهيد (رحمه الله )
از حضرت رسول صلى الله عليه و آله نقل كرده كه فرمودند: (شيطان بر دو قسم است ، شـيـطـان جـنـى كـه بـا گـفتن لا حول و لا قوه الا بالله العلى العظيم دور مى شود و شـيـطـان انـسـى ، كـه بـا فـرسـتـادن صـلوات بـر پـيـامـبـر و آل آنـجـنـاب عليه السلام دور مى گردد. و در مهج الدعوات از حضرت صادق عليه السلام مـروى اسـت كـه حـضـرت آدم عـليـه السـلام از حـديـث نـفـس ، بـه خـدا شـكـايـت كـرد، جبرئيل بر او نازل شد و او با گفتن (لا حول و لا قوه الا بالله ) امر كرد.
و نـيـز بـراى دفـع وسوسه شيطان ، هنگامى كه شكى در سينه اش پيدا شده ، بگوهو الاول و الاخـر و الظـاهر و الباطن و هو بكل شى عليم ⁽¹³³⁾و نيز از حضرت صادق عليه السلام مروى است كه : دست بر سينه (خود) بكش و بگو:بسم الله و بالله محمد رسـول الله و لا حول و لا قوه الا بالله العلى العظيم اللهم امسح عنى ما احذر اجدسپس دسـت بـر شـكـم خود مى كشى و اين دعا را سه مرتبه مى گوئى كه انشاء الله بر طرف خواهد شد.
و نيز براى دفع وسوسه ، شستن سر به سدر و مسواك كردن و انار خوردن و آب نيسان آشاميدن و روزه سه روز از هر ماه پنج شنبه اول و آخر و چهارشنبه وسط نافع است و نيز بگويد:اعوذ بالله القوى من الشيطان الغوى و اعوذ بمحمد الرضى صلى الله عليه و آله من شر ما قدر و قضى و اعوذ باله الناس من شر الجنه و الناس اجمعين .
O براى رفع طيره :
وارد شـده اسـت كـه حـضـرت رسـول صـلى الله عـليـه و آله فـال خـوب را دوسـت مـى داشـت و از طـيـره يـعـنـى ، فـال بـد كـراهـت داشـت و مـى فـرمـود: هـر كـس چـيـزى را ديـد كـه (بـه گـمـان او) فـال نـيـك نـسـيـت ، بگويد:اللهم لا يوتى الخير الا انت و لا يدفع السيئات الا انت و لا حول قوه الا بك .
و نـيـز وارد شـده اسـت كـه اگـر در سـفـر مـى روى و چـيـزى كـه شـوم و بـه فـال بـد اسـت ، ديـدى و در خـاطرت چيزى گذشت ، بگواعتصمت بك يا رب من شر ما اجد فـى نـفـسى فاعصمنى من ذلك .چون اين دعا را بخوانى ، آسيبى به تو نرسد، انشاء الله تعالى .
O حرز از ظالم :
شـيـخ جـليـل ، عـلى بـن الحـسـيـن مـسـعـودى ، در مـروج الذهـب ، نقل كرده است كه در واقعه حره ، حضرت امام زين العابدين عليه السلام به جهت دفع شر مـسـلم بـن عـقـبـه خـبـيث ، اين كلمات را قرائت فرمود و از شر او در امان ماند و آن ظالم از آن حـضـرت تـرسـيـد و آن جـنـاب را احـتـرم نـمـود و آن كلمات اين است :اللهم رب السموات السـبـع و مـا اظـللن و الارضـيـن السـبـع و مـا اقـللن رب العـرش العظيم و رب محمد و آله الطاهرين اعوذبك من شره و ادرءبك فى نحر اسئلك ان توتينى خيره و تكفينى شره .
O حرز ديگر:
روايـت شـده كـه مـنصور، حضرت صادق عليه السلام را خواست ، به جهت آنكه به به آن حضرت آسيبى برساند، آن جناب اين دعا را قرائت نمود، منصور غضبش تسكين يافت :يا عدتى عند شدتى و يا غوثى عند كربتى احر سنى بعينك التى لا تنام و اكنفنى بر كنك الذى لايرام .
و نيز دعاى حضرت موسى بن عمران عليه السلام ، در وقت ملاقات فرعون : اللهم انى ادرء بك فى نحره و استعين بك عليه فاكفنى شره .روايت شده است كه حضرت صادق عليه السلام فرمودند كه (اين دعاى ما اهل بيت است كه در نزد ظالم مى خوانيم .
و نـيز به جهت شر ظالم : از حضرت موسى بن جعفر عليه السلام روايت شده كه بين خود و آن ظالم ، سوره (قل هو الله احد) را به چهار طرف خود بخواند.
ايـضـا بـه جهت وارد شدن بر سلطان وارد شده كه بگويد:خيرك بين عينيك و شرك تحت قدميك و انا استعين الله عليك .جامع اين اذكار، گويد: كه خوب است كه اين دعا را وقتى بخواند كه چشمش بر سلطان ظالم افتد.
براى خلاصى از زندان : مكرر بخوانديا ولى فى نعمتى و يا صاحبى فى وحدتى و يا عدتى فى كربتى .
تعويذ عقرب و هوام (گزندگان ) زمين :
از حـضـرت بـاقـر عليه السلام مروى است كه هر كه اين كلمات را بخواند، من ضامن هستم كه او را عقرب و ساير حشرات نگزد تا صبح كند، دعا اين است :
اعـوذ بـكـلمـات الله التامات التى لا يجاوز هن بر و لا فاجر من شر ما ذرء و من شر ما برء و من شر كل دابه هو اخذ بناصيتها ان ربى على صراط مستقيم .
و نـيـز از بـراى دفع گزيدن عقرب : از حضرت اميرالمؤ منين عليه السلام مروى است كه بـخـوانـد:سـلام عـلى نـوح فى العالمين انا كذلك نجزى المحسنين انه من عبادنا المؤ منين ⁽¹³⁴⁾
O و نيز از براى دفع گزيدن عقرب :
هـر شـب نـگـاه كـنـد به ستاره سهى و آن ستاره كوچكى است ، در كنار ستاره وسطى ، سه ستاره بنات نعش (دب اكبر) كه در لسان ائمه عليه السلام تعبير به (اسلم ) شده است . پـس خـوب بـه آن نـگـاه كـنـد و سـه مـرتـبـه بـگـويـد:اللهـم رب اسـلم صـل عـلى مـحـمـد و آل مـحـمـد و عـجـل فـرجـهـم و سـلمـنـا مـن شـر كل ذى شر
ذكر عوذات و دعاهاى وارده براى دردها و مريضى ها
تعويذ تب و غيره :
از حـضـرت صـادق عليه السلام مروى است كه گريبان بگشايد و سر در گريبان كند و اذان و اقامه بگويد و هفت مرتبه ، سوره حمد بخواند كه انشاء الله تعالى ، تب برطرف خواهد شد.
و نـيـز براى دفع تب : از امام حسن عسگرى عليه السلام مروى است كه بنويسد و بر تب دار ببندد: (يا نار كونى بردا و سلاما على ابراهيم )
تعويذ درد سر و درد گوش :
از حضرت باقر العلوم عليه السلام مرويست كه جهت تسكين درد سر، سر را مسح كند و هفت مـرتـبـه بـگـويـد:اعوذ بالله الذى سكن له ما فى البر و البحر و ما فى السموات و الارض و هـو السـمـيـع العـليـم و خـوانـدن ايـن دعـا هـفت مرتبه براى درد گوش نيز از حضرت صادق عليه السلام نقل شده است .
و نـيـز از آن حـضرت وارد شده است كه قدرى پنير بسيار كهنه را، نرم بكوب و با شير مخلوط كن و بر روى آتش ، گرم و نرم كن و چند قطره در گوشى كه درد مى كند بريز.
O تعويذ درد چشم :
وارد شده است كه در وقت ديدن هر ماه نو، هفت مرتبه سوره حمد بخوانند.
و نيز براى حفظ از درد چشم :
بـه روايـات مـعتبره از حضرت صادق عليه السلام وارد شده است كه در هر روز، عقب نماز صـبـح و مـغـرب ، بـخـوانـنـد.اللهـم انـى اسـئلك بـحـق مـحـمـد و آل مـحـمـد عـليـك ان ، تـصـلى عـلى مـحـمـد و آل مـحـمـد و ان تجعل النور فى بصرى و البصيره فى دينى و اليقين فى قلبى و الاخلاص فى عملى و السـلامـه فى نفسى و السعه فى رزقى و الشكرلك ابدا ما ابقيتنى .و در هر شب ، سرمه كشيدن در وقت خواب براى تقويت چشم ، نافع است ، و اين دعا (كه گذشت ) نيز در وقت سرمه كشيدن ، روايت شده است و براى سرمه كشيدن ، بخصوص سرمه سنگ ، فوائد فـراوان اسـت ، وارد شـده اسـت كـه (سـرمـه ) چشم را جلا مى دهد و موى مژه را مى روياند و محكم مى كند و آب ريختن چشم را زايل مى كند و دهان را خوشبو مى كند و آداب سرمه آن است كـه طـاق بـكـشـنـد، مـثـل آنـكـه سـه مـيـل در چـشـم راسـت و دو مـيـل در چـشـم چـپ بـكـشـنـد و نـقـل شـده اسـت كـه حـضـرت رسول صلى الله عليه و آله پيش ‍ از خواب ، سرمه مى كشيدند
چـهار ميل در چشم راست و سه ميل در چشم چپ سرمه كشيدن در روز زينت است و در شب چشم را نفع مى رساند و در وقت خواب ، صورت را نورانى مى كند و امان مى دهد از آب آوردن چشم و بعضى از عارفين براى نورانى شدن چشم ، اين دعا را در وقت سرمه كشيدن ذكر كرده و گفته اند براى روشنى چشم ، مجرب است :اللهم رب الكعبه و بانيها و فاطمه و ابيها و بعلها و بنيها نور بصرى و بصيرتى و سرى و سريرتى .
و نيز از براى درد چشم و ضعف باصره :
دست بر چشم نهد و بگويد:اعيذ نور بصرى بنور الله الذى لا يطفى ء.و بعد از آن آيه الكرسى را بخواند.
و نيز براى ضعف باصره :
از امـام مـوسـى عـليـه السـلام مـنقول است كه آيه نور را مكرر در جامى بنويسند و به آب بشويند و آن آب را در شيشه بريزند و با ميل ، به چشم كشند.
تعويذ درد دندان :
از رسـول اكـرم صـلى الله عـليـه و آله مـرويـسـت كـه انـگـشـت بر دندانى كه درد مى كند بـگـذارد و هـفـت مـرتـبـه آيـه ذيـل را بـخـوانـد:هـو الذى انـشـاكـم و جعل لكم السمع و الابصار و الافئده قليلا ما تشكرون ⁽¹³⁵⁾
و نـيز براى بر طرف شدن درد دندان : وارد شده كه ميخى بر دارد و هر يك از سوره حمد و مـعـوذ تـيـن را⁽¹³⁶⁾ سـه مـرتـبـه بـخـوانـد، سـپـس دعـاى ذيـل را بـه جـاى فـلان ابـن فـلان در هر دو جا نام صاحب درد و نام پدرش را بگويد:من يحيى العظام و هى رميم يا ضرس فلان بن فلان ، اكلت الحار و البار افبالحار تسكنين ام بـالبـارد تـسـكنين و له سكن ما فى الليل و النهار و هو السميع العليم . شدت داء هذا الضرس من فلان بن فلان بسم الله العظيم .پس ميخ را بر ديوار بكوبد و بگويد: (الله الله الله ).
O تعويذ درد شكم :
بخواند (بسم الله الرحمن الرحيم و ذالنون اذ ذهب ⁽¹³⁷⁾) را تا آخر آيه و هفت مرتبه ، سوره حمد را بخواند.
و نـيـز بـه جـهـت درد شـكـم : از حـضرت كاظم عليه السلام وارد شده است كه سوره حمد و مـعـوذتـيـن و تـوحـيد را بنويسد و همراه خود داشته باشد پس ‍ بنويسداعوذ بوجه الله العـظـيـم و عزته التى لا ترام و قدرته التى لا يمتنع منه من شر هذا الوجع و من شر ما فيه و من شر ما احذر منه .
O تعويذ درد پا:
بـراى بـرطـرف شـدن درد پـا خواندن سوره انا فتحنا تا (و كان الله عزيزا حكيما) وارد شده است .
O تعويض درد پشت :
چون كمر درد كند، دست بر موضع درد بگذار و سه دفعه بخوان :ماكان لنفس ان تموت الا بـاذن الله كـتـابا موجلا و من يرد ثواب الدنيا نؤ ته منهاو من يرد ثواب الاخرة نوته منها و سنجزى الشاكرين .⁽¹³⁸⁾و هفت مرتبه سوره قدر را نيز بخوان .
O تعويذ قطع رعاف (خون دماغ ):
روايـت شـده اسـت كـه بـر پـيـشـانـى او آيـه (و قـبـل يا ارض ابلعى )⁽¹³⁹⁾ را تا آخر بنويسد.
O و نيز براى قطع هر خونى :
بـخواند: آيه ذيل را و بر موضع خون بدمد:بسم الله الرحمن الرحيم ما قطعتم من لينه او تركتموها قائمه على اصولها فباذل الله و ليخزى الفاسقين ⁽¹⁴⁰⁾
O تعويذ خنازير: ⁽¹⁴¹⁾
ايـن كـلمات مرويه از امام رضا عليه السلام را، مكرر بر او بخواند: (يا روف يا رحيم يا رب يا سيدى )
O تعويذ ورمهاى بدن :
روايـت شـده كه چون براى نماز واجب وضو گرفتى پيش از نماز، بر آن ورم بخوان (لو انزلنا هذا القرآن ... تا آخر سوره حشر)
تـعـويـذ ثـالول : (مـيـخـچـه اى كـه غـالبـا در دسـت پـيـدا مـى شـود، زگـيـل ) قطعه از سنگ نمك بر آن موضع بمالد و سه مرتبه آيه (لو انزلنا هذا القرآن ... تـا آخـر سـوره حـشـر) را بـخـواند و سپس آن قطعه نمك را در تنورى اندازد و خود زود برود.
تـعـويـذ آبـله : در كـتـاب مـكـارم ، شـكـل ذيـل را بـراى دفـع آبـله و كـم بـيـرون آمـدن آن نقل كرده است كه آنرا بنويسند و بر بازو ببندند.

16	3	2	13
5	10	11	8
9	6	7	12
4	15	14	1

تـعـويـذ بـو اسـيـر: از امـام رضـا عـليـه السـلام مـنـقـول اسـت كـه سـوره يـس را بـا عسل بنويسد و آنرا بياشامد.
تعويذ براى هر دردى :
از حضرت صادق عليه السلام مرويست كه براى برطرف شدن هر دردى ، دست خود را بر جـايـى كـه درد مـى كـنـد، بـگـذارد و بـا اخـلاص ايـن آيـه را بـخـوانـد:و ننزل من القرآن ما هو شفاء و رحمه للمومنين و لا يزيد الظالمين الا خسارا⁽¹⁴²⁾و نيز از حـضـرت امـام رضـا عليه السلام منقول است كه براى هر مرضى اين دعا را بخواند كه عـافـيـت خـواهـى يـافـت :يـا مـنـزل الشـفـاء و مـذهـب الداء انزل على وجعى الشفاء.
و نيز براى هر علتى ،⁽¹⁴³⁾
خواندن هفت مرتبه يا هفتاد مرتبه سوره حمد روايت شده است .
و نيز به روايات بسيار معتبر، از حضرت رسول صلى الله عليه و آله براى دفع فقر و بـيـمـارى وارد شـده كـه بـخـوانـنـد وو لا حـول و لا قـوه الا بـالله (العـى العظيم ، خ ل ) تـوكـلت عـى الحى الذى لا يموت و الحمد لله الذى لم يتخذ ولدا يتخذ ولدا و لم يكن له شريك فى لملك و لم يكن له ولى من الذل و كبره تكبيرا.
حرز رقعه الجيب كه تعويذ براى هر چيزى است .
O و نـيـز عـلامـه حـلى (رحـمه الله ) در منهاج الصلاح و شيخ كفعمى (رحمه الله ) در بلد الامـيـن ، در اعـمـال عـيـد نـوروز، دعـائى از حـضـرت امـا رضـا عـليـه السـلام نقل كرده اند كه در وقت تحويل سال نوشته مى شود و بايد آنرا به گردن بيندازند كه پناه از هر چيزى (شرى ) است و عبارت ايشان ⁽¹⁴⁴⁾ چنين است :
بسم الله الرحمن الرحيم : بسم الله اخسئوا فيها و لا تكلمون انى اعوذ بالرحمن منك ان كـنـت تقيا اخدت بسمع الله و بصره على اسماعكم و ابصاركم و بقوه الله على قوتكم لا سـلطـان لكم على فلان بن فلانه و لا على ذريته و و لا على اهله و لا على اهله بيته سترت بـيـنـه و بـيـنـكـم بـسـتـر النـبـوه التـى اسـتـتـروا بـهـا مـن سـطـوات الفـراعـنـه جـبـرئيـل عـن ايـمـانـكـم و مـيـكـائيـل عـن يـسـاركم و محمد صلى الله عليه و آله امامكم و الله مـظـل عـليـكـم يـمـنـعـه نـبى الله و يمنع ذريته و اهل بيته منكم و من الشياطين ما شاء الله لا حـول و لا قـوة الا بـا لله العلى العظيم اللهم انه لا يبلغ حلمنا اناتك فلا تبتله و لا يبلغ مـجـهـود نـفـسـه عـليـك تـوكـلت و انـت نـعـم الولى و نـعـم الوكيل حرسك الله يا فلان و ذريتك مما يخاف على احد من خلقه و صلى اله على محمد و آله .و مـى نـويـسـى آيـه الكـرسـى عـلى التـنـزيـل را⁽¹⁴⁵⁾ پس از آن مى نويسى لا حـول و لا قـوه الا بـالله لا مـلجـا مـن الله الا اليـه حـسـبـى الله و نـعـم الوكـيـل و اسـلم فـى راس الشـهـبـاء ليـهـا طـلسـلسـبـيـلا و صـلى الله عـلى مـحـمـد و اهـل بـيته الطيبين و سلم كثيرا والحمد لله رب العالمين و الصلوه على محمد و آله الطاهرين .
فصل دوم در اذكار ماءثوره (وارده )
فصل دوم در اذكار ماءثوره است :
O بـدان كـه بـراى ذكـر، فـضـيلت بسيارى وارد شده است و حق تعالى ، براى هر چيزى حـدى قـرار داده كـه بـه آن مـنـتـهـى مـى شـود، مـگر ذكر كه بسيار آنرا خواسته ، چنانچه فرموده ، (و اذكروا الله ذكرا كثيرا) و حضرت صادق عليه السلام فرمود: كه پدرم كثير و الذكر بود، وقتى با او راه مى رفتم ، او را ذاكر مى ديدم و با مردم صحبت و گفتگو مى نـمود و از ذكر خدا غافل نبود و پيوسته مى ديدم كه زبان مباركش به كامش چسبيده بود و مى گفت : (لا اله الا الله ) و روايت شده كه موسى بن عمران عليه السلام به خداى تعالى عـرض ‍ كـرد: (پـروردگـار! بـعـضـى مـجـالس بـر مـن مـى گـذرد كـه تـو را، اعـزواجـل مـى شـمارم از آنكه در آن موضع ذكر تو نمايم ) فرمود: اى موسى ! ذكر من ، در هر حال و در هر زمانى نيكوست .)
O و نـيـز روايـت شده است كه حق تعالى وحى فرمود به حضرت موسى عليه السلام كه اى مـوسـى ! خـوشـحـال مـشـو بـه بـسـيـارى مـال و تـرك مـكـن ذكـر مـرا در هـيـچ حال به يقين بسيارى مال ، باعث فراموشى گناهان مى شود و ترك ذكر من ، موجب قساوت دلهـا مـى گـردد. و حـضـرت صادق عليه السلام فرمودند: باكى نيست در ذكر كردن ، در حالى كه بول مى كنى ، زيرا ذكر خدا، در هر حالى ، نيك است و خسته مشو از ذكر خدا).
O و نـيـز روايـت شده است : كه هر گروهى كه در مجلسى جمع شوند و ذكر خدا ننمايند و صـلوات بـر پـيـامـبـر نـفـرسـتـنـد، آن مـجـلس حـسـرت و وبـال خـواهـد شد برايشان . و به روايت ديگر، حضرت صادق عليه السلام فرمود كه : اگـر ذكـر خـدا و ذكـر ما ننمايند آن مجلس ، براى آنها در قيامت ، موجب حسرت خواهد بود. و احـاديـث در فـضـيـلت ذكـر خـدا در هـمـه حـال ، بـسـيـار اسـت و مـسـتـحـب و مـوكـد اسـت ، در حـال غفلت مردم و در بازار و بعد از صبح و عصر و در دو ساعت غفلت كه وقت طلوع آفتاب و وقت غروب آن باشد. و مستحب است ؛ آهسته ذكر خدا نمودن .
O و بـدان كـه : از ائمه طاهرين عليه السلام انواع و اقسام ذكر، براى حوائج و امور مهم دنـيـا و آخـرت ، وارد شـده اسـت و ما در اين مختصر به ذكر ده قسم از آنها كه مصداق (تلك عشره كامله ) باشد، تبرك مى جوئيم .
O قسم اول
تـسـبـيـحات اربع ، يعنى ذكرسبحان الله و الحمد لله و لا اله الله و الله اكبر.است كـه از اذكـار شـريـفه است و سيد تسابيح و باقيات صالحات و سپر آتش جهنم است و از بـراى آن فـضـيـلت بـسيار وارد شده است و براى 30 (سى ) مرتبه گفتن آن ، در هر روز ثواب بسيارى مى باشد و سى مرتبه خواندن آن ، پس از نماز صبح ، نيكو است . و نيز: مـسـتـحـب مـؤ كـد اسـت بـراى مـسافر كه پس از نمازهاى شكسته خود 30 مرتبه ، تسبيحات اربع را بخواند.
O قسم دوم اذكار(ده گانه )
تـسبيح است يعنى ذكر سبحان الله گفتن : از اميرالمؤ منين عليه السلام مرويست كه هر كه در هـر روز، سى مرتبه تسبيح كند، حق تعالى هفتاد بلا را از او برطرف نمايد كه آسان تـريـن آنـهـا فـقـر اسـت . و از حـضـرت صـادق عـليـه السـلام مـنـقـول اسـت كـه ، هـر كه در هر روز سى مرتبه بگويد: (سبحان الله و بحمده سبحان الله العـظـيـم ) بـه تـوانـگـرى بـى نـيـازى روى آورد و بـراى گـفـتـن صـد مـرتبه (سـبـحان الله ) و گفتن (سبحان الله العظيم و بحمده ) ثواب بسيارى روايت شـده اسـت و وارد شـده اسـت كـه هـر كـه در هـر روز، بـعـد از نـمـاز صـبـح ، ده مـرتـبـه بـگـويـد:سـبحان الله العظيم و بحمده و لا حول و لا قوه الا بالله العلى العظيم .از كورى و جنون و جذام و فقر و ضعف پيرى ، عافيت يابد و هر كه در وقت شام ، سه مرتبه و در وقـت صـبـح ، سه مرتبه بگويد: (سبحان الله حين تمسون ) تا آخر آيه ، اجر عظيمى براى او خواهد بود.
و وارد شـده اسـت : بـراى طـول عـمـر و نـصـرت بـر دشمن و محفوظ بودن از مرگ بد، اين تـسـبـيـح شـريـف را در وقـت داخل شده در شب و صبح بخواند: سبحان الله ملاءالميزان و مـنـتـهـى الحكم (العلم ، خ ل ) و مبلغ الرضا وزنه العرش وسعه الكرسى .و بدان كه بـراى تـسـبـيح حضرت فاطمه زهرا علهياالسلام ، در وقت خواب و بعد از نمازها، فضيلت بـسـيـار اسـت و گـفـتن تسبيح فاطمه زهرا عليهاالسلام بعد از نمازهاى يوميه در هر روز، مـحـبـوبـتـر اسـت نـزد حضرت صادق عليه السلام از هزار ركعت نماز كه در هر روز، بجا آورده شـود و هـر بـنـده كـه بـر آن مـواظـبـت كـنـد، شـقـى نـخـواهـد گـرديـد و بـراى آن ، فـضـل بـسـيـارى اسـت و كـافـى اسـت در فـضـيـلت آن ايـنـكـه حـضـرت رسـول صـلى الله عـليـه و آله آنـرا انـتـخـاب و بـه حـضرت فاطمه - سلام الله عليها - تـعـليـم نـمـوده اسـت و كـيـفـيـت آن ، بـنـابـر مشهور آن است كه سى و چهار مرتبه (الله اكبر) و سى و سه مرتبه (الحمد لله ) و سى سه مرتبه (سبحان الله ) گفته شود.
و بـراى حـضرت زهرا عليها السلام تسبيح ديگرى نيز وجود دارد كه در آخر كتبا با نماز آنـحـضـرت ، ذكر مى شود. و در ماه رمضان ، چند قسم تسبيحات وجود دارد كه بايد خوانده شـود: (يـكـى تـسـبـيح در سحر است و ديگرى تسبيح طولانى است كه در روزها خوانده مى شـود و تـسـبـيـح ديـگـر، تـسـبيح مختصر ذيل است كه در هر روز بايد صد مرتبه خوانده شـود:سـبـحـان الضار النافع سبحان القاضى بالحق سبحان العلى الاعلى سبحانه و بحمده سبحاه و تعالى .
O قسم سوم (از اذكار ده گانه )
تـحـمـيـد يـعـنـى ذكر الحمدالله و آن شكر نعمت است ، باعث مزيد آن و سبب پر شدن ميزان اعـمـال اسـت و گـفـتـن (الحـمـد الله كـمـا هـو اهـله ) بـاعـث آن مـى شـود كـه نـويـسـنـدگـان اعـمـال ، از نـوشـتن ثواب آن عاجز شوند. و مستحب است در هر روزى سيصد و شصت مرتبه بـه عـدد رگـهـاى بـدن بـگـويـد: الحـمـد لله رب العـالمـيـن (كـثـيـرا) عـلى كل حال .
و مـرويـست كه هر كه در وقت صبح و در هنگام داخل شدن شب چهار مرتبه بگويد: (الحمد الله رب العالمين ) شكر آن روز و شب را بجا آورده
باشد.
روايت شده كه چون كسى را كه به بلائى مبتلى گرديده است ببينى . سه مرتبه آهسته ، بـطـورى كـه او نـشـنـود، بـگـو:الحـمـد الله الذى عـافـانـى مـمـا ابتلاك به و لو شآء فـعـل .كـه هـرگـز بـه آن نـوع بـلا مـبـتـلى نـشوى . و از حضرت صادق عليه السلام مـرويـسـت كـه هـر كـه بـعـد از نـمـاز شـام (مغرب ) سه مرتبه بگويد:الحمد الله الذى يـفـعل ما يشآء و لا يفعل ما يشآء غيره .حق تعالى خير بسيار به او كرامت فرمايد و وارد شـده كـه چـون كـسـى عـطـسـه كـنـد و بـگـويـد: (الحـمـد لله رب العـالمـيـن عـلى كل حال ) درد گوش ‍ و درد دندان نيابد انشاء اله تعالى .
O قسم چهارم (اذكار) تهليل
يعنى ذكر لا اله الا الله است و آن افضل اذكار مى باشد و مونس مؤ من است و در فضيلت اين ذكـر شـريـف كـافى است كه حق تعالى فرموده ، كلمه (لا اله الا الله ) حصن من است . و هر كـه آن را بـگـويـد داخـل حـصن من شده و هر كه داخل حصن (و حصار) من شود از عذاب من ايمن خـواهـد بـود و روايـت شـده كـه هـر كـه آخرين سخن او در وقت مردن (لا اله اله الله ) باشد داخل بهشت مى شود.
و مـرويـسـت كـه جـبـرئيـل عـليـه السـلام بـه حـضـرت رسـول الله صـلى الله عـليـه و آله گـفـت : خـوشـا بـه حال آن كسى كه از امت تو كه بگويد: (لا اله الا الله وحده وحده )
و براى تهليل اقسامى است : قسم اول تهليلات آن است كه در قبرستان گفته مى شود.
(تـهـليـلات در مقابر چنين است كه از حضرت اميرالمؤ منين عليه السلام مرويست كه هر كه داخـل قـبـرسـتـان شـود و بـگـويـد.بـسـم الله الرحـمـن الرحـيـم السـلام عـلى اهـل لا اله الا الله مـن اهـل لا اله الا الله يـا اهـل لا اله الا الله بـحـق لا اله الا الله كيف وجدتم قـول لا اله الا الله مـن لا اله الا الله يـا اهـل لا اله الا الله بـحـق لا اله الا الله اغـفـر لمـن قـال لا اله الا الله و احـشـرنـا فـى زمـره مـن قال لا اله الا الله محمد صلى الله عليه و آله رسـول الله عـلى ولى الله .حـق سـبـحـانـه و تـعـالى ثـواب پـنـجـاه سال عبادت براى او بنويسد و گناه پنجاه ساله را از او پدر و مادرش محو گرداند. از مؤ لف ؛ در حاشيه كتاب )
قسم دوم تهليلات ، تهليلات دهه اول ذى الحجه است .
(تـهـليـلات دهـه اول ذى الحـجـه مـروى از امـيرالمؤ منين عليه السلام اگر روزى ده مرتبه بـخـواند فضيلت بسيارى را درك خواهد كرد و تهليلات مباركه چنين است :لا اله الا الله عـدد الليـالى و ادهـور، لا اله الا الله عـد امـواج البـحـور لا اله الا الله و رحـمـتـه خـير مما يـجـمـعـون لا اله الا الله عدد الشوك و الشجر لا اله الا الله عدد الشعر و الوبر لا اله الا الله عـدد الحـجـر و المـدر لا اله الا الله عـدد لمـح العـيـون لا اله الا الله فـى الليل اذا عسعس و الصبح اذا تنفس ‍ لا اله الا الله عدد الرياح فى البرارى و الصحور لا اله الا الله من اليوم الى يوم ينفخ فى الصور.در حاشيه كتاب از مؤ لف رضوان الله تعالى عليه .)
قسم سوم تهليلات بعد از نمازهاست .
(تـهليلات بعد از نمازها:لا اله الا الله الها واحدا و نحن له مسلمون لا اله الا الله نعبد الا ايـاه مخلصين له الدين و لو كره المشركون لا اله الا الله ربنا و رب آبائنا الاولين .ار مؤ لف (رحمه الله ) در حاشيه كتاب )
قسم چهارم : تهليل قبل از طلوع و قبل از غروب آفتاب است :
(تـهـليـلات قـبـل از طلوع آفتاب و قبل از غروب :لا اله الا الله وحده وحده لا شريك له له المـلك و له الحـمـد يـحـيـى و يـمـيـت و يميت و يحيى و هو حى لا يموت بيده الخير و هو على كـل شـى قـديـر.از حـضـرت صـادق عـليـه السـلام مـرويـسـت كـه هـر كـس ايـن تـهـليـل را ده مـرتـبـه پيش از طلوع آفتاب و ده مرتبه پيش از غروب آفتاب بگويد كفاره گناهان آن روز وى باشد. از مؤ لف (رحمه الله ) در حاشيه كتاب )
قـسـم پنجم : تهليلات سجده ،⁽¹⁴⁶⁾ سجده هاى قرآن است و بايد از فيض ‍ خواندن آن خود را محروم نكرد.
قـسـم ششم : از تهليلات : كه عبارت است ازلا اله الا الله حقا حقا لا اله الا الله ايمانا و تـصـديـقا لا اله الا الله عبوديه و رقابدون گفتن سجدت لك يا رب تعبدا ورقا) گفتن ايـن تـهـليـلات پـانـزده مـرتـبـه در هر روز ثواب بسيار زيادى دارد. و در هر روزى صد مرتبه و به روايت ديگر سى مرتبه هر كه بگويد (لا اله الا الله الحق المبين ) به توانگرى رو آورد و فقر از او بر طرف شود و در جهنم به روى او بسته و در بهشت بر روى او باز شود.
و از بـراى دفـع فـقـر و وحـشت قبر نقل شده است كه روزى صد مرتبه گويند لا اله الا الله المـلك الحـق المـبـيـن و ايـن ذكـر شـريـف بـراى خـلاصـى از زنـدان نـيـز نـقـل شده است و مستحب است در هر روزى ده مرتبه ، بخصوص ‍ بعد از نماز و پيش از آنكه از حـالت تـشـهـد خـارج شود، بگويد:اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شريك له الها واحدا احدا(فردا، خ ل )
صمدا لم يتخذ صاحبه و لا ولداكه براى آن فضيلت بسيار است .
قسم پنجم : (اذكار) تكبير
يـعـنـى ذكـر الله اكـبـر اسـت ، روايـت شـده كـه بـسـيـار بـگـوئيـد تـكـبـيـر و تـهـليـل را كـه بـيـقـيـن چـيـزى مـحـبـوبـتـر نـزد خـداونـد از ذكـر تـكـبـيـر و تـهليل نيست و مستحب است در وقت شام صد مرتبه الله اكبر گفتن و از حضرت باقر عليه السلام مرويست كه هر كه پيش از طلوع آفتاب و پيش از غروب كردن آن صد مرتبه (الله اكـبـر) بـگـويـد حـقـتعالى ثواب آزاد كردن صد بنده در نامه عملش بنويسد. و مستحب است گفتن شش تكبير در شروع نماز و همچنين است سه تكبير بعد از سلام نماز و با هر تكبير دستها را تا برابر گوش بالا آورد و بر زانو نهد و اين تكبيرات ابتداى تعقيبات نماز است ونيز گفتن سه تكبير با شهادتين هنگام خريدن متاع و كالا مستحب است .
و روايت شده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله چون در سفرها سر بالا (به طرف بـلنـدى ) مى رفتند (الله اكبر) مى گفتند و وقتى در سراشيبى حركت مى كردند. (سبحان الله ) مى گفتند.
O قسم ششم (اذكار)
تـمـجـيـد اسـت يعنى حق تعالى را به بزرگى ياد كردن و از آداب دعا آن است كه پيش از دعـا، بـنـده خـدا را تـمـجـيـد كـنـد و اقـسـامى از تمجيدات وارد شده است . و چنانچه در حديث صـادقى است كمترين چيزى كه در باب تمجيد كفايت مى كند آن است كه بگوئى :اللهم انت الاول فليس قبلك شى و انت الاخر فليس بعدك شئى و انت الظاهر فليس فوقك شئى و انت الباطن فليس دونك شئى و انت العزيز الحكيم .
O قسم هفتم :
ذكـر (حـولقـه ) اسـت ؛ يعنى گفتن : (لا حول و لا قوه الا بالله العلى العظيم ) كه بسيار گفتن آن براى دفع هم و حزن و فقر و وسوسه و حديث نفس نافع است .
و هـر كـه در هـر روز و شـبـى ، بـعـد از نـمـاز صبح و مغرب صد مرتبه و يا هفت مرتبه ، بـگـويـد:بسم الله الرحمن الرحيم . لا حول و لا قوه الا بالله العلى العظيم .از هفتاد نوع از انوات بلا امان يابد. و در روايتى است كه هر كس روزى سه مرتبه آنرا بگويد، نـود و نـه نـوع بـلا از او بـرطـرف شـود و از حـضـرت امـام رضـا عـليـه السـلام مـنـقـول اسـت كـه ذكر شريف حولقه ، بعد از بسمله (بسم الله ) صد مرتبه ، نزديك تر اسـت بـه اسـم اعـظـم از سـيـاهـى چـشـم بـه سـفـيـدى آن ، و اسـم اعـظـم الهـى داخل آن است .