فهرست کتاب


سفر به عالم برزخ

علی‏رضا اسداللهی فرد

یک لقمه نان به بی نماز، گناهش از کشتن هفتاد پیغمبر بیشتر است

سپس هدایت گفت: می دانی اگر کسی به یک بی نماز، ولو با یک لقمه نان کمک کند چه گناه بزرگی مرتکب شده؟
گفتم: نه قربانت گردم.
گفت: پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: هر کس به یک بی نماز لقمه طعام یا به یک پیراهنی کمک کند مثل کسی است که هفتاد پیغمبر را که اول آنان آدم و آخر آنان محمد (صلی الله علیه و آله) را کشته باشد.(161)
گفتم: لا اله الا الله! کمک به بی نماز اینهمه گناه دارد؟
هدایت: از این هم بیشتر بگویم؟
گفتم: بفرمایید.
هدایت: بی نماز از منافق بدتر است و منافق از کافر بدتر است.
حال که فهمیدی چه درجه ای بی نماز دارد بیا تا جایگاه منافق را برایت نشان دهم.

جایگاه منافقین

هدایت مرا به منزلی از منازل، جهنم برد که از همه منازل، پست تر و آتش در آن بر افروخته تر و ناله و فریادهای گوش خراش اهل آن بیشتر بود و تابوتهای آهنی که در وسط جهنم آویزان بودند هر یک شخصی را در خود جای داده بود.
- ملائکه غضب الهی با شلاقهای آتشین در بالا سر آنها حضور داشتند، هر لحظه بر سر و اندام آنها می نواختند که اگر یک ضربه از آن شلاقها به آبهای دریا در دنیا زده شود از شدت حرارت همه می جوشند.
گفتم: اینجا کجای جهنم است؟
هدایت: پست ترین درجه جهنم است.
گفتم: یعنی درک اسفل؟
هدایت: بله پست ترین درجه جهنم همین جا است، اینجا است که خداوند در دنیا به منافقین وعده داده بود یعنی اسفل السافلین در جهنم.(162)
- نمی دانم از عذاب کفار خبر داری یا نه؟
گفتم: کم و بیش در مورد عذاب آنها در دنیا چیزهایی شنیده بودم و می دانستم کفار در جهنم، الی الابد ماندگارند و سخت ترین عذابها را خواهند دید.
هدایت: درست گفتی، خوب است بدانی، عذاب منافق در اینجا از کافر سخت تر و عذاب بی نماز هم از منافق سخت تر است. تا آنجا که بی نماز، یعنی تارک الصلوه بد است. که منافق می گوید خدایا تو را سپاس که مرا منافق خلق کردی اما بی نماز خلق نکردی.(163)
بعد از دیدن احوال معصیت کاران هدایت به من فرمود؛ اینجا سفر به منازل جهنم به پایان رسید و آماده باش که به منازل نعیم، برویم.

قسمت چهارم : دیدار از اهل بهشت در عالم برزخ منازل النعیم