فهرست کتاب


سفر به عالم برزخ

علی‏رضا اسداللهی فرد

کسانی که اموال یتیم را به ناحق می خورند

به منزل دیگری از منازل جهنم رفتیم دیدیم گروهی، آتش را در دهانشان می گذارند و از مقعدشان بیرون می آید.(150)
گفتم: اینها در دنیا چه عملی مرتکب شدند که این عذاب آنها را احاطه کرده است؟
هدایت: اینها کسانی بودند که در دنیا اموال یتیم را به ناحق خورده بودند.
- به خیال اینکه آنها سرپرست ندارند. اموالشان را با ستمگری و حیله و مکر تصاحب کردند و بچه یتیم را از حقش سلب نمودند اموال آنها را خوردند و نمی دانستند که یتیم اگر چه قدر پدر و یا مادر از دست داده اما خدایی دارد که حامی و حافظ او و اموالش باشد و خداوند برای حفظ اموال او برای کسی که از روی ظلم بخواهد مال یتیم را بخورد وعده عذاب داد و می بینی که الان معذبند و در روز قیامت نیز اینها در حالی محشور می شوند که دهانش از آتش پر شده و مردم از التهاب آتش می فهمند که این شخص مال یتیم خورده.(151)
گفتم؛ قرآن مجید نیز فرمود: آنان که اموال یتیمان را به ستمگری می خورند در حقیقت آنها در شکم خود آتش فرو می برند و به زودی - به دوزخ - در آتش فرزان خواهند افتاد(152) و اینجا وعده خداوند محقق گشته و عقوبت نافرمانی را می بینند.

رشوه خواران و رشوه دهندگان و واسطه گران

در راه سفر عده ای را دیدم که آتش می خورند(153) و از دهان تا نشیمن گاهشان می سوخت و از شدت سوزش آن، فریاد می زدند و این خوردن هر بار تکرار می شد.
هدایت گفت: می دانی اینها در دنیا چه کار می کردند؟
گفتم: نه
هدایت: اینها کسانی بودند که در دنیا رشوه می گرفتند یعنی مشکل کسی که به دست او حل می شد، رفع می کرد و پول بابت آن می گرفت و گاه توجیه می کردند، اسمش را هدیه می گذاشتند و او می گرفت.(154)
گفتم: راستش ما در دنیا شنیده بودیم رشوه گیرنده، رشوه دهنده، و واسطه بین این دو یعنی کسی که می داند کسی مشکل دارد و به او گوید من کسی را می شناسم که کار تو را حل کند اما کمی خرج دارد همه ملعونند.(155)
و در روایتی پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: گیرنده رشوه و دهنده هر دو در آتشند.
- و در روایتی دیگر فرمودند: مبادا رشوه بگیرید که رشوه خود کفر است و کسی که رشوه بگیرد بوی بهشت به مشامش نرسد.(156)
- حال سوال من این است آیا در بین اینها، رشوه دهندگان نیز هستند؟
هدایت: بله، همان طور که گفتی رسول خدا (صلی الله علیه و آله) همه را در یک مرتبه قرار داد و رشوه دهنده نیز در اینجا معذب است.

کسانی که نماز عشا را نخوانند و ترک کنند

در جایی دیگر یک عده سرو صورتشان را به صخره می زدند گفتم اینها کیانند؟
هدایت: اینها کسانی هستند که نماز عشا را نمی خواندند.
گفتم: اینها از هفده رکعت نماز واجبی تنها چهار رکعت نماز را در شبانه روز ترک کردند و این طور معذبند، اگر کلا نماز را نمی خواندند چه بلائی گریبانگیرشان شده بود؟
هدایت: خیلی واضح و روشن است هر که بامش بیش برفش بیش.
گفتم: چطور مگه؟
هدایت: اگر کسی اوقات نمازش را حفظ نکند و به وقت نماز را نخواند، خدا او را در بیابان جهنمی رها می کند(157) و اگر نماز را که ستون دین است، عمدا ترک کند دینش را نابود کرده (یعنی بی دین است).(158)
هدایت: شیطان با آن همه پلیدی نگفت من خدا را سجده نمی کنم، اما آدم بی نماز به خدا بی اعتنایی کرده و سجده نکرد.
- نماز آن قدر مهم است که اگر قبول شود ما بقی اعمال نیز قبول می شود و اگر مردود شود سایر اعمال نیز مردود می شود و یک سره به جهنم تشریف می برد.(159)
- از بی نماز هر چه بگوییم کم گفتیم چرا که پیامبر اسلام فرمود: نمازهایتان را ضایع نسازید پس هر که نمازش را ضایع کند خداوند را با قارون و فرعون و هامان لعنهم الله و اخزاهم محشور کند و حق خداست که او را داخل جهنم نماید همراه با منافقین.(160)