فهرست کتاب


سفر به عالم برزخ

علی‏رضا اسداللهی فرد

مانی که موهای سرشان را به نامحرمان نشان می دهند

آنگاه مرا به جایی برد که آنجا زنانی را دیدم که از موی سرشان آویزان کرده بودند در حالی که مغز سرشان می جوشید.(54)
از هدایت پرسیدم:
دوست عزیز این زنان مگر چه کردند که اینطور از موهای سرشان آویزانند و مغز سرشان می جوشد؟
فرمود: این عده از زنان کسانی هستند که از نشان دادن موی سر خود به نامحرمان ابائی نداشتند.
- اینها با بیرون گذاشتن موی سر خود در حالی که خداوند تبارک و تعالی به خاطر حفظ ارزش زن و منیت جامعه حجاب را واجب نمود(55) امر الهی را زیر پا گذاشتند چرا که خداوند متعال به زنان مسلمان مشخص فرمود که چه کسانی به او نامحرم اند تا خودشان را از آنها بپوشانند و چه کسانی محرم هستند که پوشاندن لازم نیست.(56)
عرض کردم: بعضی از زنان ندانسته این کار را می کنند و ناخودآگاه موهای سرشان بیرون می آید و نامحرمان می بینند، آیا نیز چنین خواهند شد؟
هدایت: هرگز! اما نباید بی اهمیت باشند. یعنی همیشه هشیار و متوجه باشند، که مبادا نامحرم او را ببیند.
عرض کردم: عده ای از زنان از نامحرمان فامیل مثل پسر عمو و پسر دائی و... که نامحرم هستند موهای خود را نمی پوشانند و پیش آنها سر برهنه حاضر می شوند آیا اینها نیز مثل این زنها در عذاب خواهند بود؟
هدایت: همانطور که قبلاً گفتم، خداوند محرم های زن را شمرده و غیر از محارم هرکس باشد، و حتی فامیل نزدیک باید خود را بپوشاند و فرمان خداوند تبارک و تعالی در سوره نور شامل همه نامحرمان می شود و در همان سوره خداوند فرموده از همه بپوشانند مگر شوهرانشان و پدران و عموها و دائیها...(57)
البته باید گفت؛ اشخاصی که اینجا در عذابند بدون توبه از دنیا رفته اند و به این روز افتادند.
عرض کردم: با این فرمایش اگر در دنیا از بانوانی که چه عمداً و چه سهواً موهای خود را بیرون گذاشتند، توبه کنند، خداوند از آنها گذشت می کند؟
هدایت: البته خداوند تواب است یعنی خداوند توبه پذیر و توبه کنندگان را دوست می دارد؟(58)

زنانی که شوهرشان را اذیت می کنند

هدایت، بعد از اینکه احوال زنان بی حجاب و بد حجاب را دیدیم، مرا به نقطه دیگری برد که آنجا زنانی را نشان داد که از زبانهایشان آویزان کرده بودند و از آب حمیم در گلوی آنان می ریزند.(59)
هدایت گفتند: می دانی این زنها چه کردند؟
گفتم: نه
گفت: این زنها، زنانی بد خلق و بد زبان بودند و با نیش زبانی که داشتند، شوهرانشان را اذیت می کردند و زخم زبانشان از نیش مار بدتر بود.
گفتم: بعضی از زنان چنان بدزبانند که به خدا از شر زبانشان پناه می بریم. این دسته از زنان، روزگار شوهرشان را سیاه می کنند و با اینکه شوهرشان می توانست آنها را طلاق، دهد از روی دل سوزی، طلاق نداده و حال اینکه اینها خیال می کردند شوهرشان می ترسد و هر چه شوهرشان صبر می کرد خجالت نکشیده بدتر اذیتشان می کردند و در نتیجه ثواب صبر به مرد و عذاب الیم به اینها نازل می شود.
گفت: بله چنین است. اما این زنانها در دنیا نیز روی سعادت را ندیدند و با این زبان، دنیای خود را نیز تلخ کردند.
عرض کردم: آن طور که یادم هست در روایتی که از امام صادق (علیه السلام) نقل شده فرمود: ملعون است، زنی که شوهرش را آزار دهد و او را غمگین سازد.(60)

زنانی که شوهرشان را تمکین نمی کنند

در جایی دیگر از جهنم، زنانی را دیدیم که از پستانهایشان آویزان کرده بودند، گفتم:
چرا اینها را از پستانشان، آویزان کردند؟
هدایت: اینها را که می بینی زنهایی بودند که بدون توجه به خواسته های نفسانی شوهرانشان به تمایلات آنها بی اعتنا بودند و این باعث به گناه افتادن شوهران می شد و لذا هر وقت شوهرشان از آنها تمکین می خواست به بهانه ای مانع بودند.(61)