فهرست کتاب


انتظار موعود فصلنامه علمی - تخصصی ویژه امام مهدی (عج) سال چهارم، شماره پانزدهم، بهار 1384

مرکز تخصصی مهدویت

12. اصلاح فردی و انجام تکالیف

امام صادق (علیه السلام) می فرماید:
به خدا سوگند، به طور حتم، عدالت مهدی (علیه السلام) به درون خانه ها و اتاق هایشان نفوذ می کند، همچنان که سرما و گرما در آن وارد می شود.(337)
در آن عصر، حدود جاری نشده جاری می شود، قدرت ها و ریاست های بناحق گرفته شده گرفته می شوند، حق مظلومان ستانده می شود، اموال و دارایی های به غارت رفته شده مصادره می شود و به صاحبانشان بازگردانده می شود.
در نزد حضرت، مومن واقعی و حقیقی از مومن ظاهری و ریاکارانه متمایز می شود و...
با باور به این اوصاف، بدیهی است که مومنان خود را از خصیصه های ناپسند بر حذر داشته و نواهی الهی را ترک نموده و خود را به اعمال حسنه و انجام فرایض آراسته و در به دست آوردن مال و قدرت و ریاست های باطل حرص و و ولع ندارند تا این که مغضوب عدالت مهدوی قرار نگیرند. زیرا می دانند ثمره انجام محرمات و ترک فرایض، پایمال نمودن حقوق الهی و مردم و نفس خود است که در محکمه عدل مهدوی نیازمند پاسخگویی است. از این رو معتقد و مومن به این امر، خود را اصلاح و تکالیف را انجام می دهد تا به گونه ای تکامل یابد و درخشش عدالت حضرت را بهتر درک کرده و مورد غضب عدالت حضرت قرار نگیرد.

13. اعتقاد به عدالت مهدوی، توجه داشتن به کرامت و شرافت انسانی

یکی از مهم ترین حقوق انسان ها کرامت و شرافت آنان است(338) که در طول قرون متمادی توسط گردن کشان و فرعونیان از آنان به یغما رفته است و با گسترش عدالت حضرت مهدی (علیه السلام) به آنها بازگردانده شده و ربایندگان این کرامت ها در پیشگاه محکمه عدالت، سخت مجازات می شوند. بنابراین با این باور، توهین ها، تهمت ها، محروم کردن ها، تحقیر کردن ها و... از انسان رخت بر می بندد و توجه بیشتری به ارزش و اعتبار انسانها می شود؛ زیرا دانسته می شود قدرتی پر توان تر در سایه عنایت الهی به فریادرسی این انسان های درد کشیده خواهد شتافت و انتقام آنان را خواهد گرفت و بنابراین بر مبنای اجرای دستورات اسلام، حرکت اصلاحی در کرامت دادن حقیقی به انسان ها صورت می گیرد.

14. بیم و امید

عصر دادورزی حضرت مهدی (علیه السلام) تهدید، تنگنا و ایام عسرت است برای طمع ورزان و دنیاطلبان(339) و آسایش و آرامش و سامان یابی زندگی است برای مومنان و مستضعفان.(340) انسانها با این باور در مرز بین خوف و رجا و بیم و امید زندگی می کنند و از یک سو عدالت ورزی حضرت را مهربانانه و نویدبخش و از دیگر سو، قاطعانه و سازش ناپذیر می دانند و تلاش می نماید اعمال خود را با این دو گونه برخورد وفق دهد.