فهرست کتاب


آموزش دین

علامه سید محمد حسین طباطبائی

ظلم و ستمگری:

خدای متعال در کلام آسمانی خود صدها بار از ظلم یاد کرده و از این صفت پست که خوی درندگان است نکوهش فرموده (در دو سوم سوره هاس قرآن کریم که مجموعاً صد و چهارده سوره می باشد از ظلم سخن بمیان آمده).
کسی را نمی توان پیدا کرد که با فطرت خود بدی و ناروائی ظلم را درک نکرده باشد یا کم و بیش نداند که از ظلم و ستم چه مصیبتهای دردناکی به پیکر جامعه بشری وارد شده و چه خونهائی روان گردیده و چه خانه هائی بر باد رفته است.
بتجربه قطعی رسیده است که کاخ ستم هر چه محکم باشد پایدار نیست و زود یا دیر بر سر ستمکاران فرو خواهد ریخت. خدای متعال می فرماید:
ان الله لا یهدی القوم الظالمین سوره انعام آیه 144.
خلاصه ترجمه:
البته ستمکاران را بمقصد نهائی شان نخواهد رسانید.
و اولیاء دین فرموده اند:
سلطنت و ملک با کفر باقی می ماند ولی با ظلم و ستم پایدار نخواهد بود.

ایذاء مردم و شرارت:

ایت دو صفت بهمدیگر نزدیکند زیرا ایذاء رسانیدن اذیت و رنج است به دیگران از راه زبان مانند دشنام دادن و گفتن سخنی که دیگران را برنجاند، یا از راه دست مثل کاری که مردم را ناراحت کند. و شرارت انجام دادن کارهائی است که برای مردم ایجاد شر کند.
بهر حال این دو صفت نقطه مقابل آرزوئی قرار دارند که انسان اجتماع را برای رسیدن بآن بوجود آورده است؛ و آن آسایش زندگی و آرامش خاطر می باشد.
و از اینجا است که شرع اسلام که صلاح جامعه را درجه اول اهمیت قرار می دهد آنها را تحریم کرده است چنانکه خدای متعال می فرماید:
و الذین یؤذون المؤمنین و المؤمنات بغیر ما اکتسبوا فقد احتملوا بهتاناً و ائماً عظیماً سوره احزاب آیه 58.
خلاصه ترجمه:
کسانیکه مردان و زنان مسلمان را بی جهت اذیت می کنند بار بهتان و گناه بزرگی را بدوش گرفته اند.
پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) می فرماید:
کسیکه مسلمانی را اذیت کند مرا اذیت کرده است و اذیت من اذیت خدا است، چنین کسی در توراه و انجیل و قرآن لعنت شده است.

سرقت

دزدی پیشه زشت و ناروائی است که امن مالی جامعه را تهدید می کند و بدیهی است که ماده اولی زندگانی انسان مال و ثروتی است که بقیمت عمر خود آنرا بدست می آورد و بواسطه امن، حصاری بدور آن می کشد که از گزند هر گونه تعدی و تجاوز مصون بماند و پشتوانه و پشتیبان زندگی جامعه باشد البته شکستن این حصار و مختل ساختن این نظم، تباه ساختن سرمایه عمری است که در راه بدست آوردن آن مصرف شده است و سبب از کار انداختن قسمت اعظم فعالیت مردم و بردیت دست آنها است.
اینست که اسلام در مجازات این عمل نفرت بخش که وجدان خود دزد نیز بخیانت بودن آن گواهی می دهد مقرر داشته که دست وی (چهار انگشت از دست راست) را ببرند.
خدای متعال می فرماید:
و السارق و السارقه فاقطعوا ایدیهما جزاء بما کسبا سوره مائده آیه 38.
خلاصه ترجمه:
دست دزد را ببرید و او را بسزای کردارش برسانید.