فهرست کتاب


آموزش دین

علامه سید محمد حسین طباطبائی

دستور قرآن بمجاهده و فداکاری در راه خدا:

روشهای اجتماعی همگی چون درخت میوه ای است که برای شکوفه کردن و بارور شدن باید در زمین مناسبی نشانده شود و در آبیاری و پرورش آن کوشش بعمل آید تا در زمین ریشه دوانیده استوار گردد سپس نشو و نمای کافی نموده و در فصل مناسب شکوفه باز کرده میوه دهد.
درخت اسلام که دینی صددرصد اجتماعی است برای آنکه اثر کامل خود را ببخشاید بپیمودن این مراحل نیازمند است:
1 - از طرف مردم پذیرفته شود.
2 - بوسیله آمرزش نگهداری شود تا بزندگی خود ادامه دهد.
3 - از مخالفت علمی با مقرراتش جلوگیری بعمل آید؛ و از گزند حوادث نگهبانی شود تا آثار و فوائد خود را در جامعه بشری بسط و گسترش دهد.
خاتمه بحث:
در خاتمه بحث باید توجه داشت که قرآن تنها با شیوای نظم خود دیگران را عاجز نکرده است بلکه از جهت اینکه بر پاسخ واقعی همه نیازمندی های بشر مشتمل است و از جهت خبرهای غیبی که داده و از جهت حقائقی که بیان نموده و از سائر جهات که در این کتاب آسمانی جلوه می کند تحدی می نماید و بعموم بشر اعلان می کند که نخواهند توانست مثل آنرا بیاورند.

عقائد : 3 - معاد یا رستاخیز

معاد یکی از اصول سه گانه دین مقدس اسلام و از ضروریات این دین پاک است.
صدها آیه از آیات قرآن کریم و هزاران روایت از پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) و ائمه هدی با صراحت تمام بیان می کند که خدای متعال همه بندگان خود را پس از مرگ در یک روز معین دوباره زنده می کند و بحساب اعمالشان رسیده نیکوکاران را نعمت و لذات ابدی می بخشد و بدکاران را بسزای کردار و رفتارشان در عذاب همیشگی جای می دهد.
خداوند در قرآن کریم می فرماید که همه پیامبران گذشته معاد و روز رستاخیز را بمردم تذکر می داده اند.
ادیان آسمانی دیگر نیز مانند دین اسلام معاد را اثبات می کند و گذشته از اینها از قبرهای کهن و باستانی مربوط به هزاران سال پیش که کشف می شود آثار و علائمی بدست می آید که معلوم می شود انسان اولی و بشر ماقبل تاریخ نیز برای انسان یکنوع زندگی پس از مرگ قائل بوده است، و از اینجا می توان فهمید که انسان با فهم ساده خود روز پاداشی برای نیکوکاران و بدکاران اثبات می کند و چون چنین روزی در این دنیا وجود ندارد ناگزیر در جهانی دیگر خواهد بود.

معاد و ادیان و ملل:

همه ادیان و مذاهبی که بپرستش خدای متعال دعوت می کنند و بشر را به نیکوکاری امر و از بدکاری نهی می نمایند؛ برای انسان معاد و زندگی دیگری پس از مرگ قائلند زیرا هرگز تهدید نمی کنند که نیکوکاری وقتی ارزش خواهد داشت که پاداش نیکی بدنبال خود داشته باشد و چون این پاداش در این جهان مشهود نیست ناگزیر پس از مرگ در جهان دیگری و با زندگی دیگری خواهد بود.
گذشته از آن؛ در مقابر بسیار باستانی که کشف می شود علائم و آثاری دیده می شود که دلالت دارد بر اینکه انسان قدیم بزندگی دیگری پس از مرگ ایمان داشته و بحسب اعتقاد خود برای اینکه مرده از آن جهان آسایش داشته باشد تشریفاتی انجام می داده است.