فهرست کتاب


آموزش دین

علامه سید محمد حسین طباطبائی

1 - اعتقادات

ما اگر بعقل و وجدان خود مراجعه کنیم درک می کنیم که این جهان پهناور هستی با نظام حیرت آور خود نمی شود خود بخود بوجود آمده باشد و سر تا پا نظم و ترتیب آن، بدون نظم دهنده ئی انجام یابد؛ مسلماً آفریننده ئی هست که با توانائی و علم بی پایان خود این جهان بزرگ را پدید آورده و با قوانین ثابت و تغییر ناپذیری که در تمام امور برقرار کرده نظام جهان را با نهایت عدل و داد براه انداخته است: هیچ چیز بیهوده و بگزاف آفریده نشده و هیچ موجودی از قوانین خدائی مستثنی نیست.
و نمی توان باور کرد که چنین خدای مهربان با همه عنایت و لطفی که بافریده های خود دارد جامعه بشری را بعقل خودشان که بیشتر اسیر هوی هوس شده و در نتیجه دچار گمراهی و بدبختی می شود واگذار نماید.
بنابراین باید وسیله پیامبرانی که از خطا و اشتباه دورند دستورهائی برای افراد بشر بفرستد تا بکار بستن آن دستورها آنان را بسعادت و نیکبختی برساند.
و چون پاداش فرمانبرداری از دستورهای پروردگار در زندگی این جهان کاملا بظهور نمی رسد باید عالم دیگری باشد که در آنجا بکارهای مردم رسیدگی شود تا اگر عمل خیری انجام داده اند پاداش آنرا ببینند و اگر کار زشتی از آنان سر زده بجزای آن برسند.
دین، مردم را باین اعتقادات و سایر عقائد حقه ئی که بعداً بطور تفصیل بیان می کنیم تشویق می نماید و آنان را از جهل و بیخبری بر حذر می دارد.

2 - اخلاق

دین بما می گوید که در زندگی صفات پسندیده اختیار کنیم و خود را با خویهای ستوده و نیکو بیارائیم؛ وظیفه شناس، خیرخواه، بشردوست، مهربان خوشرو و دادگستر باشیم و. از حق دفاع کنیم و از حدود و حقوق خود تجاوز نکنیم و بمال و عرض و جان مردم تعدی روا نداریم؛ در طلب دانش و بینش از هیچگونه فداکاری و از خودگذشتگی کوتاهی ننمائیم و بالاخره عدل و اعتدال (میانه روی) را در تمام امور زندگی پیشه خود سازیم.

3 - عمل

دین دستور می دهد که در زندگی بکارهائی که خیر و صلاح خود و جامعه ما در آن است دست بزنیم و از کارهائی که فساد و تباهی ببار می آورد دوری کنیم و نیز می گوید بعنوان عبادت و پرستش پروردگار اعمالی مانند نماز و نظائر آن که نشانه بندگی و فرمانبرداری است بجای آوریم.
اینهاست مقررات و دستورهائی که دین آورده و ما را بآن دعوت می نماید و چنانکه پیدا است برخی از آنها اعتقادی و پاره ئی اخلاقی و بعضی دیگر عملی است و بطوریکه گفته شد پذیرفتن و بکاربستن آنها تنها وسیله سعادت و خوشبختی انسان است زیرا می دانیم که انسان جز اینکه واقع بین باشد و با اخلاق و اعمال پسندیده زندگی کند سعادتی ندارد.