فهرست کتاب


ترجمه امالی شیخ صدوق

شیخ صدوق مرحوم آیة الله محمد باقرکمره‏ای‏‏‏

مجلس هشتادم روز سه شنبه چهارم رجب 368

1- رسول خدا (ص) فرمود:
هلا رجب ماه اصم خداست و ماه بزرگی است و برای آن اسمش نامیدند که هیچ ماه در حرمت و فضیلت قرین او نیست نزد خدای تبارک و تعالی، مردم جاهلیت در دوران جاهلیت خود آن را محترم میدانستند و اسلام هم جز فضل و احترام بر آن نیفزود هلا که رجب و شعبان هر دو ماه منند و رمضان ماه امت منست هلا هر که یک روز رجب را از روی عقیده و قربت روزه دارد مستحق رضوان اکبر خداست و روزه آن روزش خشم خدا را خاموش کند و دری از دوزخ را بر او بندد و اگر بر زمین طلا بدهد باز هم بهتر از روزه آن نیست و کامل نشود اجرش بچیزی از امور دنیا جز حسنات در صورتی که مخلص خدای عز و جل باشد و چون شب کند ده دعای مستجاب دارد و اگر در نقد دنیا از خدا خواهد باو عطا کند و گر نه برای آخرت او ذخیره بهتری از آنچه یکی از اولیاء و اصفیاء و دوستانش دعا کرده مهیا دارد، هر که دو روز از رجب روزه دارد و اصفان زمین و آسمان نتوانند آنچه را نزد خدا از کرامت دارد وصف کنند و مزد ده راستگو در جمیع عمر خودشان برای او نوشته شود هر چه هم عمر آنها طولانی باشد و روز قیامت بعدد هر که شفاعت کنند او نیز شفاعت کند و با آنها و در گروه آنها محشور شود تا بهشت رود و از رفیقان آنها باشد، هر که سه روز از رجب روزه دارد خدای عز و جل میان او و دوزخ خندقی زند یا پرده ای بدرازی هفتاد سال و خدای عز و جل نزد افطارش باو میفرماید محققا حق تو بر من لازم است و محبت ولایت تو بر من لازم است ای فرشتگام گواه باشید که من او را آمرزیدم در گناهان گذشته و آینده اش هر که چهار روز رجب را روزه دارد از همه بلاها و جنون و جذام و برص در عافیت باشد و از فتنه دجال و از عذاب قبر در پناه باشد و نوشته شود برایش مانند اجر اولی الالباب توابین و اوابین و نامه اعمالش بدست راستش داده شود در ضمن اوائل عابدان.
هر که پنج روز از رجب روزه دارد بر خدا لازمست او را در قیامت خشنود دارد و رویش چون ماه شب چهارده باشد و بشماره ریگ عالج برایش حسنه نویسند و بیحساب وارد بهشت گردد و باو گفته شود هر چه خواهی بر پروردگارت ناز کن. هر که شش روز از رجب را روزه دارد چون از قبر برآید رویش نوری دارد که تابنده تر از نور آفتاب است و بعلاوه نوری باو عطا شود که همه حاضران قیامت از آن نور استفاده برند و در امان مبعوث شود تا بیحساب بر صراط گذرد و از عقوق پدر و مادر و قطع رحم معاف باشد، هر که هفت روز آن را روزه دارد برای روزه هر روزی یک دری از دوزخ برویش بسته گردد و خدا تنش را بر آتش حرام کند.
هر که هشت روز آن را روزه دارد خدا بروزه هر روز یکی از هشت در بهشت را برویش گشاید و فرماید از هر کدام خواهی وارد شو هر که نه روزش روزه دارد از گورش که برآید جار لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ کشد و مانعی برای بهشت رفتن ندارد و چهره اش نوری دهد که بر اهل محشر بتابد تا گویند این مرد پیغمبر مصطفی است و کمتر چیزی که باو دهند اینست که بیحساب ببهشت رود، هر که ده روزش را روزه دارد خدا دو بال سبز که رشته در و یاقوت دارند باو عطا کند که با آنها چون برق خاطف از صراط ببهشت گذر کند و خدا گناهانش را بدل بحسنات کند و او را در زمره مقربان و قوامین بالقسط نویسد و گویا خدا را هزار سال عبادت کرده قائم و صابر و با قصد قربت.
هر که یازده روز از رجب را روزه دارد در قیامت بنده خدائی باثوابتر از او نباشد مگر کسی که مانند او یا بیشتر روزه داشته. هر که دوازده روز رجب را روزه دارد در قیامت دو جامه سبط از سندس و استبرق بپوشد و با آن آراسته شود که اگر یکی از آنها را در دنیا آویزند میان مغرب تا مشرق را نورانی کند و دنیا از مشک خوشبوتر شود.
هر که سیزده روز از رجب روزه دارد در قیامت خوانی از یاقوت سبز در سایه عرش بگسترند که پایه هایش از در است و پهناورتر از دنیا است هفتاد بار و بر آن سینی های در و یاقوت است و بر هر سینی هفتاد هزار رنگ از خوراک است که رنگ و بوی آنها بهم نبرد از آن بخورد و مردم در سختی و گرفتاری بزرگی باشند هر که چهارده روزش را روزه دارد خدا ثوابی باو دهد که نه چشمی دیده و نه گوشی شنیده و نه بر دل بشری گذشته از کاخهای بهشتی که با در و یاقوت هست.
هر که پانزده روز آن را روزه دارد در قیامت بجایگاه آمنان بایستد و هیچ ملک مقرب و پیغمبر و رسولی باو نگذرد جز آنکه گوید خوشا بر تو که مقرب و شرافتمند و مورد رشک و محترمی و ساکن بهشتی، هر که شانزده روزش را روزه دارد در صف مقدم آنها باشد که بر اسبان نور سوارند و آنها را در عرصه بهشت پرش میدهند تا آستان خدا.
هر که هفده روزش را روزه دارد در قیامت هفتاد هزار چراغ بر صراط گذارند تا در پرتو آنها بسوی بهشت گذر کند و فرشته ها با خوش آمد و درود او را مشایعت کنند.
هر که هیجده روز رجب را روزه دارد در گنبد ابراهیم که در بهشت دارد با او همطراز است بر سر تختهای در و یاقوت، و هر که نوزده روزش را روزه دارد خدا کاخی از لؤلؤ تر برای او بسازد در بهشت برابر کاخ ابراهیم و آدم بر آنها سلام دهد و آنها بر او سلام دهند باحترام او و حق واجب او و بهر روز روزه اش ثواب روزه هزار سال برای او نوشته شود.
هر که بیست روزش روزه دارد گویا بیست هزار سال خدا را عبادت کرده است.
هر که بیست و یک روز روزه دارد روز قیامت مانند ربیعه و مضر را شفاعت کند که همه اهل خطا و گناه باشند. هر که بیست و دو روزش را روزه دارد منادی از آسمان ندا کند که مژده گیر ای ولی خدا از طرف خدا بکرامت بزرگ و رفاقت آنها که خدا ب آنها نعمت داده از پیغمبران و صدیقان و شهداء و صالحان که چه خوب رفیقانی هستند.
هر که بیست و سه روزش را روزه دارد از آسمان نداء شود خوشا بر تو ای بنده خدا اندکی رنج بردی و نعمتی طولانی یافتی خوشا بر تو آنگاه که بمیری بثواب بزرگ پروردگار کریمت رسی و همسایه خلیل باشی در بهشت. هر که بیست و چهار روزش را روزه دارد ملک الموت در صورت جوانی بر او درآید که جامه دیبای سبز پوشیده و بر اسب بهشتی سوار است و حریر سبزی که با مشک اذفر آلوده است بدست دارد و بدستی جامی طلا پر از شراب بهشتی که هنگام جان کندن باو نوشاند و تلخی جان کندن را بر او آسان کند و جانش را در آن حریر بهشتی پیچد و از آن بوی خوشی برآید که اهل هفت آسمان در بینی کشند و در قبرش سیراب ماند تا بر سر حوض کوثر رود.
هر که بیست و پنج روزش را روزه دارد، چون از قبر برآید هفتاد هزار فرشته او را برخورند که بدست هر کدام پرچمی است از در و یاقوت و با آنها زیورها و جامه های طرفه ایست و میگویند ای دوست خدا زود خود را رها کن و بپروردگارت رسان، و او اول کس باشد که در بهشت عدن با مقربان درآید که خدا از آنها خشنود است و آنها از خدا، این فوز عظیمی است.
هر که بیست و شش روزش را روزه دارد خدا در سایه عرش برایش صد کاخ از در و یاقوت بسازد که بر سر هر کاخی خیمه سرخی از حریر بهشتی است که در آن در ناز و نعمت بیاساید و مردم گرفتار حساب باشند. هر که بیست و هفت روزش را روزه دارد خدا گورش را بمسافت چهار صد سال راه وسعت دهد و همه را پر از مشک و عنبر کند.
هر که بیست و هشت روزش را روزه دارد خدا میان او و آتش هفت خندق زند که هر خندقی از آسمان تا زمین باشد که پانصد سال راه است، هر که بیست و نه روز از رجب را روزه دارد خدا او را بیامرزد گرچه گمرکچی باشد یا زنی که زنا داده تا هفتاد بار در صورتی که بقصد قربت و خلاص از دوزخ باشد که خدا او را بیامرزد، هر که سی روز رجب را روزه دارد منادی از آسمان ندا کند ای بنده خدا گناهان گذشته ات آمرزیده شده، کار خود از سرگیر نسبت ب آینده و خدا در بهشتی چهل هزار شهر باو دهد از طلا که در هر شهری چهل هزار هزار کاخ است و در هر کاخی چهل هزار هزار خانه و در هر خانه چهل هزار هزار خوان طلا و بر هر خوانی چهل هزار هزار کاسه و بر هر کاسه چهل هزار هزار رنگ خوراک و نوشابه که هر کدام رنگی جدا دارند باز در هر خانه چهل هزار تخت طلا، هر تختی هزار ذراع در دو هزار ذراع و بر هر تختی دخترکی از حور که سیصد رشته گیسوی نور دارد و هر گیسو را هزار هزار کنیزک برداشته و بمشک و عنبر می آلایند تاب روزه دار رجب رسانند، این ثواب کسیست که همه رجب را روزه دارد عرض شد یا رسول اللَّه هر که برای ضعف یا درد نتواند روزه همه رجب را گیرد، یا زنی که ناپاک باشد چه کنند که باین ثوابها رسند، فرمود هر روز یک گرده نان بر گدایان صدقه دهند بدان که جانم بدست او است هر که هر روز این صدقه را دهد برسد بدان چه گفتم و به بیشتر از آن اگر همه خلایق از اهل آسمانها و زمین جمع شوند که ثواب او را اندازه گیرند نتوانند برسند بده یک آنچه از ثواب در بهشت دارد نسبت بفضل و درجات، عرض شد یا رسول اللَّه اگر کسی قادر بر این صدقه نباشد چه کند که باین ثوابی که گفتی برسد؟ فرمود هر روز از رجب تا تمام سی روز صد بار این تسبیح را بگوید سبحان الاله الجلیل سبحان من لا ینبغی التسبیح الا له سبحان الاعز الاکرم سبحان من لیس العز و هو له اهل.
2- رسول خدا (ص) فرمود:
فشار قبر مؤمن کفاره گناه تضییع نعمت او است.
3- امام باقر (ع) فرمود:
هر مؤمنی مؤمنی را غسل دهد و چون او را بگرداند گوید خدایا این بدن بنده مؤمن تواست که جانش را گرفتی و میان تن و روحش جدائی افکندی گذشت تو گذشت ضرور است خدا گناه یک سال او را جز کبائر بیامرزد.
4- امام صادق (ع) فرمود:
هر که مرد مؤمنی را غسل دهد و امانت داری کند آمرزیده شود، گفتند امانت داری آن چطوری است؟ فرمود هر چه دید نگوید.
5- رسول خدا (ص) فرمود:
بمردگان خود لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ تلقین کنید زیرا هر که آخر سخنش لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ باشد بهشت میرود.
6- امام باقر (ع) فرمود:
هر که فرزندانی آورد و بحساب خدا گذارد او را باذن خدای عز و جل از دوزخ جلو گیرند.
7- ابو ذر غفاری گفت:
یک روز در مسجد قبا نزد رسول خدا (ص) بودیم در جمعی از اصحابش که فرمود ای گروهان اصحابم از این در مردی بر شما در آید که امیر مؤمنان و امام مسلمانان است گفت ب آن در نگاه کردند و من هم در ضمن نگاه کردم دیدم علی بن ابی طالب (ع) نمودار شد و پیغمبر برخاست او را استقبال کرد و در آغوش کشید و میان دو چشمش را بوسید و او را آورد و پهلوی خود نشانید و روی کریم خود بما کرد و فرمود این علی پس از من امام شما است طاعتش طاعت من است و نافرمانیش نافرمانی من و طاعت من طاعت خداست و نافرمانیم نافرمانی خدای عز و جل.

مجلس هشتاد و یکم جمعه هفتم رجب 368

1- علی بن ابی طالب (ع) فرمود:
هر که یک روز ماه رجب را از اول یا وسط یا آخرش روزه دارد گناه گذشته اش آمرزیده شود و هر که سه روزه اول رجب و سه روز وسط و سه روز آخرش را روزه دارد گناه گذشته و آینده اش آمرزیده شود و هر که یک شب از آن را زنده دارد خدایش از دوزخ آزاد کند و شفاعتش را در هفتاد هزار گنهکار بپذیرد و هر که در آن برای خدا صدقه ای دهد خدا روز قیامت او را بثوابی گرامی دارد که چشمی ندیده و گوشی نشنیده و بدل بشری نگذشته.
2- مالک بن انس فقیه مدینه می گفت:
بخدا چشمم افضل از جعفر بن محمد (ع) را در زهد و فضل و عبارت و ورع ندیده من نزد او میرفتم و مرا گرامی میداشت و بمن توجه میکرد، یک روز گفتم یا ابن رسول اللَّه برای کسی که یک روز رجب را از روی عقیده و قربت روزه دارد چه ثوابی است! فرمود (و هر چه میگفت بخدا راست بود) پدرم از پدرش از جدش برایم باز گفت که رسول خدا (ص) فرمود هر که یک روز از رجب را از روی عقیده و قربت روزه دارد آمرزیده است عرضکردم ثواب کسی که یک روز از شعبان روزه دارد چیست؟ بهمان سند فرمود که رسول خدا (ص) فرمود هر که یک روز از شعبان را از روی ایمان و قربت روزه دارد آمرزیده است.
3- امام صادق (ع) فرمود:
شوخی مکن تا روشنیت برود و دروغ مگو تا خرمیت برود و از دو خصلت بر کنار باش تنک خلقی و تنبلی زیرا اگر خلقت تنک شود بر حق صبر نتوانی و اگر تنبل باشی حقی ادا نکنی مسیح (ع) میفرمود هر که همش بسیار است تنش بیمار است هر که بد خلق است خود را شکنجه کند، هر که سخن بسیار گوید بسیار در غلط افتد و هر که بسیار گناه کند بهایش برود و هر که با مردان در افتد مروتش برود.
4- رسول خدا (ص) فرمود:
خوردن سر سیری مایه پیسی است.
5- فرمود:
آدم از حدیث نفس و اندوه بخدا شکایت کرد جبرئیل بر او نازل شد و گفت ای آدم بگو لا حول و لا قوة الا باللَّه آن را گفت و وسوسه و اندوه او رفت.
6- زید بن علی (ع) فرمود:
در هر زمانی مردی از ما خاندان باشد که خدا او را حجت بر خلقش کند و حجت زمان ما برادرزاده ام جعفر بن محمد (ع) است گمراه نشود هر که پیروی او کند و ره نیابد هر که مخالفتش کند.
7- رسول خدا (ص) فرمود:
جبرئیل از خدای عز و جل بمن خبر داد که فرمود علی بن ابی طالب حجت منست بر خلقم و جزاء بخش در دینم است و از پشتش امامانی بر آرم که بامر من قیام کنند و به راه من دعوت نمایند و بدانها عذاب را از بنده ها و کنیزهایم رفع کنم و بدانها رحمتم نازل کنم.
8- امام صادق (ع) فرمود:
سه چیز افتخار مؤمن است و زیور او در دنیا و آخرت نماز در آخر شب و نومیدی در آنچه در دست مردم است و ولایت امام از آل محمد.
9- جمعی از جهینه مهمان امام صادق (ع) شدند چون قصد کوچ کردند ب آنها توشه وصله و عطا داد و بغلامانش فرمود:
کنار روید و کمکی در بار و بنه آنها ندهید چون بار بستند و آمدند
وداع کنند گفتند یا ابن رسول اللَّه خوب مهمانی کردی و عطای شایان دادی ولی به غلامانت دستور دادی ما را بر کوچ کمک نکنند؟ فرمود ما خاندانی هستیم که در کوچیدن مهمان خود کمک ندهیم.
10- رسول خدا (ص) نزد جوانانی از انصار آمد و فرمود:
برای شما قرآن میخوانم و هر که گریست بهشت دارد و آیات آخر سوره زمر را تلاوت کرد و از وَ سِیقَ الَّذِینَ کَفَرُوا إِلی جَهَنَّمَ زُمَراً «برانند کافران را بدوزخ گروه گروه» تا آخر سوره، همه گریستند جز یکی که عرضکرد یا رسول اللَّه من خود را بگریه زدم و قطره ای از دیده ام نریخت، فرمود من باز میخوانم و هر که خود را به گریه زد بهشت دارد و بر آن ها باز خواند و همه گریستند و آن جوان هم خود را بگریه زد و همه ببهشت رفتند.
11- علی بن سالم از پدرش که گفت:
از امام صادق (ع) پرسیدم که یا ابن رسول اللَّه در باره قرآن چه گوئی؟ فرمود آن کلام خدا و گفتار خدا و کتاب خدا و وحی خدا و تنزیل او است و آن کتابی است عزیز که باطل از پس و پیش در آن راهی ندارد و نازل شده از حکیم حمید.
12- حسین بن خالد گوید:
بامام رضا گفتم یا ابن رسول اللَّه بفرمائید قرآن خالق است یا مخلوق؟
فرمود نه خالق است و نه مخلوق ولی کلام خداست.
13- در جواب همین سؤال ریان بن صلت فرمود:
قرآن کلام خداست از آن نگذرید و در غیر آن هدایت مجوئید تا گمراه شوید.
14- امام دهم بیکی از شیعیان بغداد نوشت:
بنام خدای بخشاینده مهربان خدا ما را و تو را از فتنه نگهدارد اگر بکند چه نعمت بزرگی است و اگر نکرد هلاکت است بنظر ما جدال در باره قرآن بدعت است که پرسنده و پاسخ ده در آن شریکند پرسنده چیزی خواسته که حقش نیست و جوابگو متحمل چیزی شده که بر عهده ندارد خالق جز خدا نیست و جز او مخلوق است قرآن همان کلام خداست نامی از پیش خود بر آن منه تا از گمراهان باشی خدا مرا و تو را از آنها کند که در نهان از پروردگار خود بترسند و از قیامت در هراسند.
15- روزی پیغمبر خدا خندید تا دندانهای آسیایش نمایان گردید و پس از آن فرمود:
از من نپرسید چرا خندیدم گفتند چرا یا رسول اللَّه؟ فرمود از مرد مسلمان در عجب شدم که هر چه خدا برایش مقدر کرده سرانجامش خوبست.
16- امیر المؤمنین میفرمود:
از رسول خدا (ص) وصف مؤمن را پرسیدم سر بزیر انداخت و بالا کرد و فرمود مؤمنان را بیست صفت است که در هر که نباشد ایمانش کامل نیست، حاضر نماز باشند و در زکاة دادن بشتابند و حج خانه خدا کنند و روزه ماه رمضان گیرند و بمسکین طعام دهند و بسر یتیمان دست کشند و عورت بپوشانند اگر حدیث کنند دروغ نگویند و چون وعده دهند تخلف نکنند و در امانت خیانت نکنند و سخن براستی گویند، شبها عبادت کنند و روز جون شیر نبرد کنند روزها روزه اند و شبها در عبادت باشند، همسایه نیازارند و همسایه از آنها آزار نکشد بر زمین آهسته راه روند و بخانه بیوه زنان گام بردارند و دنبال جنازه مردگان روند، خدا ما را و شما را از متقیان سازد.
17- رسول خدا (ص) فرمود:
براستی خدای تبارک و تعالی بمن وحی کرد که برایم از امتم برادر و وارث و خلیفه و وصی مقرر سازد عرضکردم پروردگارا او کیست؟ وحی کرد ای محمد او امام امتت و حجتم بر آنها است پس از تو، عرضکردم کیست؟ وحی کرد ای محمد آنکه منش دوست دارم و دوستم دارد آنکه مجاهد در راه منست و با ناکثان در عهدم و قاسطان در حکمم و مارقان از دینم نبرد کند او بدرستی ولی منست و شوهر دخترت و پدر فرزندانت علی بن ابی طالب است.
18- ابا امامه میگفت:
هر چه علی میفرمود در آن شک نداشتیم برای آنکه از پیغمبر شنیده بودیم که میگفت علی بعد از من خزینه اسرار منست.
19- زرین حبیش گفت:
علی سوار بر اشتر رسول خدا (ص) عبور میکرد سلمان با جمعی از رجال نشسته بود. و ب آنها گفت بپا نشوید و از او پرسش کنید؟ بدان که دانه را شکافد و انسان را بر آرد جز او کسی باسرار پیغمبر شما خبر ندهد او دانشمند روی زمین و ربانی آنست و آرامش باو است و اگر او را از دست بدهید دانش را از دست دادید و مردم را ناشناس ملاحظه کنید.
20- پیغمبر (ص) فرمود:
قضاوت کن تر و دانشمندتر بدین در امتم پس از من علیست.
21- چون در روز وحی به پیغمبر میرسید:
شب نشده بود که آن را بعلی گزارش میداد و اگر شب وحی میرسید صبح نمیکرد تا آن را بعلی (ع) خبر میداد.
22- امام باقر (ع) فرمود:
یک روز رسول خدا نماز بامداد را با اصحابش خوانده و نشست با آنها صحبت میکرد تا آفتاب زد و یکی یکی رفتند تا جز دو مرد خدمتش نماندند یک انصاری و دیگر ثقفی رسول خدا (ص) به آنها فرمود میدانم شما پرسش دارید اگر خواهید من شما را بدان خبر دهم پیش از اظهار و اگر خواهید خود بپرسید، گفتند خبر دهید که بهتر کوری را روشن کند و از ریبه بر کنار باشد و ایمان را پا برجا کند.
رسول خدا فرمود ای برادر انصاری تو از مردمی هستی که دیگران را بر خود مقدم میدارند و اهل شهری و این ثقفی بیابانی است و او را در پرسش بر خود مقدم دار عرضکرد بچشم یا رسول اللَّه، فرمود ای برادر ثقفی تو آمدی از وضو و نمازت و ثواب آنها بپرسی بدان که چون دست ب آبزنی و نام خدا بری گناهانی که بدستهایت کردی بریزند و چون روی خود شوئی گناهانی که چشمهایت با دیدن و با دهانت کرده با تلفظ بریزند و چون دست راستت را تا مرفق بشوئی گناهان دست راست و چپ بریزند و چون بر سر و دو پا مسح کنی گناهانی که بسوی آنها گام برداشتی بریزند این ثواب وضویت و چون بنماز برخاستی و رو بقبله کردی حمد و سوره ای که توانستی خواندی و رکوع درست و سجود کامل نمودی و تشهد و سلام گفتی هر گناهی که پس نماز گذشت نمودی آمرزیده شود این هم ثواب نمازت ولی تو ای برادر انصاری آمدی از حج و عمره ات بپرسی و ثوابی که دادند بدان که چون روی بر راه حج نمودی و بر پاکش خود سوار شدی و رفتی سمی بر ندارد و بزمین نگذارد جز آنکه خدا برایت حسنه ای نویسد و گناهی از تو محو کند و چون محرم شدی و تلبیه گفتی خدا برای هر تلبیه ده حسنه برایت نویسد و ده سیئه از تو محو کند و چون هفت بار گرد خانه طواف کردی در آن با خدا عهد و یادی داری که شرم دارد بعد از آن عذاب کند و چون نزد مقام دو رکعت نماز خواندی خدا دو هزار رکعت مقبول در نامه عملت نویسد و چون هفت گردش میان صفا و مروه کردی نزد خدا بسبب آن مانند اجر هر که پیاده حج کرده از شهر خودداری و چون اجر کسی که هفتاد بنده مؤمن آزاد کرده و چون تا غروب در عرفات وقوف کنی اگر گناهانت باندازه ریگهای عالج باشند و کف دریا خدا بیامرزد و چون رمی جمره ها کردی خدا بهر یکی ده حسنه در آینده عمرت برایت بنویسد و چون گوسفند یا شتر قربانی کردی خدا بهر قطره خونش حسنه ای نویسد تا عمر داری چون هفت شوط طواف زیارت گرد خانه نمودی و نزد مقام دو رکعت نماز خواندی یک فرشته گرامی بر شانه ات زند و گوید آنچه گذشت آمرزیده شد برایت و کار از سر گیر و تا صد و بیست روز مهلت داری و صلی اللَّه علی رسوله محمد و آله الطاهرین و حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکِیلُ.

مجلس هشتاد و دوم روز سه شنبه یازدهم رجب 358

1- رسول خدا (ص) فرمود:
روزه دار در عبادت خداست گرچه در بستر بخوابد تا مسلمانی را غیبت نکرده.
2- فرمود:
هر که یک روزه مستحب گیرد برای طلب ثواب از خدا آمرزشش لازم آید 3- جمعی حضور امام صادق در موضوع فتوت مذاکره کردند، فرمود شما معتقدید که فتوت بفسق و هرزگی است؟ نه هرگز، جوانمردی و مردانگی سفره باز و بخشش و کار نیکست و دفع آزار ولی این جوانمردی معروف عیاری و فسق است، سپس فرمود مروت چیست؟ گفتیم نمیدانیم فرمود مردانگی اینست که سفره بر آستانه خانه اش بگسترد، مروت دو تا است در حضر و در سفر مروت در وطن خواندن قرآن و ملازمت مساجد و تلاش با برادرانست در انجام حوائج و بخشش بخدمتکار است که دوست را خوش آید و دشمن را سرکوب کند و اما در سفر توشه فراوان خوب و بخشش از آن بهمراهان و سرپوشی از رفیقان پس از جدائی ایشان و شوخی بسیار که بسخط خدای عز و جل منجر نشود سپس فرمود بدان که جدم را براستی مبعوث کرده براستی خداوند بنده را باندازه مروتی که دارد روزی دهد، کمک آسمان به اندازه هزینه فرود آید و صبر باندازه سختی بلا.
4- امام صادق (ع) میفرمود:
هر که آزار خود از همسایه بگرداند خدای عز و جل در قیامت گناهش بیامرزد و هر که شکم و فرج خود را پاک دارد در بهشت سروری محترمست و هر که بنده مؤمنی آزاد کند خدای عز و جل برایش در بهشت خانه ای بسازد.
5- سلیمان جعفری گوید:
بامام هفتم گفتم یا ابن رسول اللَّه در باره قرآن چه فرمائی آنها که نزد ما هستند در آن اختلاف دارند و جمعی گویند مخلوقست و دیگران گویند مخلوق نیست؟ فرمود من آنچه گویند نگویم من میگویم کلام خدای عز و جل است.
6- رسول خدا فرمود:
هر که خدا را شناسد و بزرگ داند دم از سخن بندد و شکم از خوراک و خود را بروزه و شب زنده داری رنج دهد، گفتند پدران و مادران ما قربانت یا رسول اللَّه اینان اولیاء اللَّه باشند، فرمود اولیاء خدا خموشی گیرند و خموشی آنها یاد خداست و نگرند و عبرت گیرند و بگویند گفته آنان حکمت باشد میان مردم راه روند و برکت زاید اگر عمر مقدر نبود جانشان در تنشان نمیماند از ترس عذاب و شوق ثواب.
7- فرمود:
دوست ترین برادرانم نزد من علی بن ابی طالب (ع) است و دوست ترین عموهایم حمزه است.
8- فرمود بعلی (ع):
ای علی هر که از تو جدا شود از من جداست و هر که از من جداست از خدای عز و جل جداست.
9- عبد اللَّه بن عباس گوید:
پیغمبر سخت گرسنه شد و آمد بپرده کعبه در آویخت و فرمود پروردگار محمد محمد را بیش از این گرسنه مدار جبرئیل فرود آمد و بادامی برایش آورد و گفت یا محمد خدای جل جلاله سلام میرساند و میفرماید این بادامرا باز کن و آن را باز کرد بناگاه در آن برگ سبز و خرمی بود بر آن نوشته بود لا اله الا اللَّه محمد رسول اللَّه محمد را بعلی کمک دادم و و او را به وی یاری کردم بانصاف در باره خدا قضاوت نکرده کسی که خدا را در سرنوشت خود متهم دارد و در روزی دادن به وی کاهل شمرد.
10- رسول خدا (ص) فرمود:
در ساعت غفلت نماز نافله بخوانید گرچه دو رکعت سبک باشد که باعث دار کرامت شوند، عرض شد یا رسول اللَّه ساعت غفلت کدام است؟ فرمود میان عشاء و مغرب.
11- یک روز امیر المؤمنین با پسرش محمد بن حنفیه نشسته بود و باو فرمود:
ای محمد یک ظرف آبی برایم بیاور تا وضوی نماز سازم محمد ظرف آبی برای او آورد و آن حضرت کفی آب با دست راستش بدست چپش ریخت و فرمود بنام خدا حمد خدا را که آب را پاک کننده نمود و نجسش نساخت سپس استنجاء کرد و فرمود خدایا فرجم پارسا دار و عورتم بپوش و بر دوزخم حرام کن در مضمضه فرمود خدایا حجت خود را در روز ملاقات بمن تلقین کن و زبانم را بذکرت روان کن و استنشاق کرد و فرمود خدایا بوی بهشت را بر من غدقن مکن و مرا از آنها که بوی و نسیم و طیب آن را میبویند مقرر دار گفت پس از آن روی خود را شست و گفت خدایا سفید کن رویم را روزی که روها سیاه است و سیاه مکن رویم برابر روسفیدان.
سپس دست راستش را شست و گفت خدایا نامه عملم را بدست راستم ده و خلد را در بهشت بر کنارم نه و ب آسانی حسابم را بکش پس دست چپش را شست و گفت خدایا نامه عمل مرا بدست چپم مده و آن را بر گردنم غل مکن و بتو پناه برم از تیکه های آتش و سر را مسح کرد و فرمود خدایا در رحمت و برکاتت و عفو خود اندرم کن.
سپس دو پا را مسح کرد و فرمود خدایا دو گامم را بر صراط بر جا دار روزی که گامها بلغزند و تلاشم را بدان کاری قرار ده که ترا از من خشنود کند پس نگاهی بمحمد کرد و فرمود ای محمد هر که چون من وضوء سازد و آنچه گفتم بگوید خدا از هر قطره آب وضویش فرشته ای آفریند که تقدیس و تسبیح و تکبیر کنند و خدا تا قیامت ثوابش را برای او نویسد.
12- امام صادق (ع) فرمود:
عیسی بن مریم میفرمود باصحابش ای فرزندان آدم از دنیا بگریزید بسوی خدا و دل از آن بردارید که آن را نشائید و آنهم برای شما نشاید، در آن نمانید و برای شما نماند هم آنست پر فریب و پرماجرا فریبخورده است کسی که بدان مغرور شود مغبونست آنکه بدان دل دهد هلاک است آنکه آن را دوست دارد و بخواهید بدرگاه آفریننده خود باز گردید و از پروردگار خود بپرهیزید و بترسید از روزی که پدر مجازات پسر را نکشد و فرزند بجای پدر مجازات نشود، کجایند پدرانتان؟ کجایند برادرانتان؟ کجایند خواهرانتان؟ کجایند فرزندانتان؟ آنها را دعوت کردند و اجابت نمودند و با این وطن وداع کردند و با مردگان آرمیدند و در نابودان در آمدند، از دنیا برآمدند و از دوستان جدا شدند و نیازمند آنچه پیش فرستاده بودند گردیدند و از آنچه بجا نهادند مستغنی شدند تا چند پند داده شوید و تا چند جلوگیری شوید و شما در بازی و پشت سر اندازی هستید؟ شما در دنیا چون جانورید، در اندیشه شکم و شهوتید، شرم ندارید از آنکه شما را آفریده با آنکه نافرمان خود را بدوزخ تهدید کرده و شما تاب آن ندارید و فرمانبر خود را وعده بهشت و مجاورت فردوس اعلی داده، در آن رقابت کنید و از اهل آن باشید، نسبت بخود انصاف دهید و بر ناتوانان خود لطف داشته باشید و هم بر حاجتمندان خود و بخدا توبه با اخلاص کنید، نیکان باشید نه پادشاهان جبار و نه سرکشان فرعون شعار متمرد بر آنکه بمرگ بر آنها چیره باشد و جبار جبارانست و پروردگار آسمانها و زمین و معبود اولین و آخرین و مالک یوم دین، سخت کیفر و دردناک شکنجه ستمکاری از دست او بدر نرود و چیزی از او فوت نشود و چیزی بر او نهان نماند و چیزی از او نهفته نگردد، هر چیز را دانش او آمار کرده و بجای خود مقرر نموده از بهشت یا دوزخ، ای آدمیزاده ناتوان کجا گریزی از کسی که تو را در روشنی روزت و سیاهی شبت میجوید و در هر حال باشی، خوب تبلیغ کرد هر که پند داد و رستگار است هر که پند گرفت.
13- رسول خدا (ص) فرمود:
هر که نعمت پیاپی دارد بسیار بگوید الحمد للَّه رب العالمین و هر که فقر بر او پاید باید بسیار بگوید لا حول و لا قوة الا باللَّه العلی العظیم که آن یکی از گنجهای بهشت است و درمان هفتاد و دو نوع بلا است که کمتر آن اندوه است.
14- امام باقر (ع) فرمود:
دوزخیان چون سگ مویه کنند از سخنی عذاب چه گمان بری ای عمرو (راوی حدیث است) بمردمی که مرگ ندارند تا برهنه و عذابشان تخفیف ندارد و تشنه و گرسنه و معیوب چشم کر و کور و سیه روی و رانده در دوزخ و پشیمان و مغضوب از عذاب بر آنها ترحم نشود و تخفیف ندارند و میسوزند و از حمیم مینوشند و از زقوم میخورند و با قلاب آتشین فرو کشیده شوند و با گرز کوبیده شوند و فرشتگان غلاظ و شداد بر آنها رحم نکنند و در دوزخ بروی خود آنها را بکشند و با شیاطین قرینند و در سختیها و بندهای گردانند اگر فریاد کشند اجابت نشوند و اگر درخواستی کنند برآورده نشود اینست حال آنها که بدوزخ در آیند.
15- سعید بن جبیر گوید:
نزد عبد اللَّه بن عباس رفتم و گفتم ای عموزاده رسول خدا (ص) من آمدم نزد تو از علی بن ابی طالب (ع) بپرسم و از اختلاف مردم در باره او ابن عباس گفت پسر جبیر آمدی از من راجع به بهترین خلق خدا در امت پس از محمد پیغمبر خدا (ص) بپرسی، بپرسی از مردیکه در یک شب سه هزار منقبت دارد و آن شب قربت است ای پسر جبیر آمدی بپرسی، از من از وصی رسول خدا (ص) و وزیرش و خلیفه اش و صاحب حوضش و لوائی و شفاعتش و سوگند بدان که جان ابن عباس در دست او است اگر همه جهان مرکب شود و همه درختان قلم و همه خلقش نویسنده و مناقب علی بن ابی طالب و فضائلش را از روزی که خدا جهان را آفریده تا روزی که نابودش کند بنویسد ده یک آن را ننویسند.
16- رسول خدا (ص) فرمود:
من سید پیغمبرانم و علی بن ابی طالب سید اوصیاء است و حسن و حسین دو سید جوانان اهل بهشت و امامان بعد از آنها سادات متقیان ولی ما ولی خدا است و دشمن ما دشمن خدا طاعت ما طاعت خدا است و نافرمانی ما نافرمانی خدای عز و جل و حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکِیلُ.
17- امام رضا (ع) فرمود:
ما در دنیا ساداتیم و در آخرت ملوک و صلی اللَّه علی محمد و آله الطاهرین حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکِیلُ.