فهرست کتاب


ترجمه امالی شیخ صدوق

شیخ صدوق مرحوم آیة الله محمد باقرکمره‏ای‏‏‏

مجلس شصت و چهارم روز سه شنبه 6 جمادی الاولی 368

1- امام رضا (ع) در تفسیر قول خدای عز و جل (قیامت- 22 و 23):
چهره هائی در این روز خرم است و بسوی پروردگار خود نگران است- فرمود یعنی تابان است و منتظر ثواب پروردگار خود است.
2- در تفسیر قول خدای عز و جل (انعام- 103):
دیده ها در کش نکنند و او دیده ها را درک کند-
فرمود توهم دلها او را درک نکنند تا چه رسد بچشمها.
3- اسماعیل بن فضل گوید:
از امام صادق (ع) پرسیدم که خدا در معاد دیده شود؟ فرمود منزهست و برتر است بی اندازه ای پسر فضل بدیده ها در نیابد جز آنچه رنگ و کیفیت دارد و خدا آفریننده رنگها و چگونگیها است.
4- امام رضا (ع) فرمود:
روزی ابو حنیفه از نزد امام صادق (ع) بیرون آمد و موسی بن جعفر با او رو برو شد ب آن حضرت عرضکرد ای پسر گناه از کیست؟ فرمود از سه وجه خالی نیست یا از خدای عز و جل است و این نشود زیرا بر کریم شایسته نیست بنده را بدان چه کار او نیست شکنجه کند و یا باشتراک خدای عز و جل است با بنده و این هم روا نیست زیرا شریک توانا شایسته نیست بشریک ناتوان ستم کند و یا آنکه از خود بنده است و باید چنین باشد و اگر خدا کیفرش کند بگناه خود او است و اگر از او بگذرد بکرم وجود خداست.
5- ابراهیم بن ابی محمود گوید:
بامام رضا (ع) گفتم یا ابن رسول اللَّه چه فرمائی در حدیثی که مردم
از رسول خدا باز گویند که فرمود خدای تبارک و تعالی هر شب بسماء دنیا نازل شود فرمود خدا آنان که سخن را از جای خود بگردانند لعنت کند رسول خدا چنین نفرموده همانا فرموده خدای تعالی هر شب در ثلث آخر فرشته بسماء دنیا فرود کند و شب جمعه از اول شب و باو دستور دهد که جار کشد آیا سائلی هست که باو عطا کنم؟ تائبی هست که از او بپذیرم آمرزشجوئی هست که برایش بیامرزم ای خیرخواه بیا ای بد خواه کوتاه کن و این دعوت را تا سپیده دم ادامه دهد و چون سپیده دمد بجای خود در ملکوت سماء برگردد پدرم از جدم از پدرانم از رسول خدا (ص) این طور برایم باز گفتند.
6- امام صادق (ع) فرمود:
چون بنده در سجده گوید یا اللَّه یا رباه یا سیداه سه بار خدای تعالی در جوابش فرماید لبیک بنده ام حاجتت بخواه.
7- فرمود که رسول خدا (ص) فرمود:
هر زنی در خانه شوهر برای اصلاح چیزی را جابجا کند خدای عز و جل باو نظر کند و هر که خدا باو نظر کند عذابش نکند ام سلمه عرضکرد مردها همه خوبیها را بردند زن های بیچاره چه خوبی دارند؟ فرمود آری چون زنی آبستن شود مقام روزه دار و شب زنده دار و مجاهد با خود و مالش را در راه خدا دارد و چون بزاید اجری دارد که کس عظمت آن را نداند و چون طفل را شیر دهد بهر مکی ثواب آزاد کردن یک بنده از اولاد اسماعیل دارد و چون از شیر دادن فارغ شود فرشته ای پر بر پهلویش زند و گوید کار خود را از سر گیر که آمرزیده شدی.
8- فرمود:
سه چیز است که اگر در کسی نباشد هرگز امید خیری در او نیست. کسی که در نهان از خدا نترسد و در پیری از گناه نهراسد و از عیب شرم نکند.
9- فرمود رسول خدا (ص) فرمود:
که بنده ایست صد سال بخاطر گناهش در زندان است و زنان و برادران خود را در بهشت می بیند.
10- علی (ع) فرمود:
روز قیامت کسی سر از خاک برندارد جز آنکه دو فرشته بازویش را بگیرند و گویند رب العزه را اجابت کن.
11- ابو هاشم جعفری گفت:
بمن تنگی سخنی رسید و نزد ابی الحسن علی بن محمد (ع) رفتم و بمن اجازه ورود داد و چون نشستم فرمود ای ابو هاشم میخواهی شکر کدام نعمت خدا را بکنی؟
گوید روی در هم کشیدم و ندانستم چه گویم آن حضرت آغاز سخن کرد و فرمود ایمان بتو روزی کرد و به وسیله آن تنت بر آتش حرام کرد و تندرستیت داد و بر طاعت بتو کمک کرد، قناعت بتو داد و از آبرو فروشی حفظت کرد ای ابو هاشم من تو را بدین آغاز نمودم برای آنکه میخواستی بمن از کسی که بتو چنین کرده شکایت کنی و دستور دادم صد اشرفی بتو بدهند آن ها را دریافت کن.
12- امام صادق (ع) میفرمود:
حاقن و حاقب و حازق نماز ندارند حاقن کسیست که بولش گرفته حاقب کسی که غائطش گرفته و حازق آنکه در فشار است از پاپوش خود.
13- حماد بن عیسی گوید:
روزی امام ششم بمن فرمود میتوانی خوب نماز بخوانی عرضکردم یا سیدی من کتاب نماز حریز را حفظ کردم فرمود بر تو باکی نیست برخیز نماز بخوان گوید برابر آن حضرت رو بقبله ایستادم و تکبیر نماز گفتم و رکوع و سجود نمودم فرمود ای حماد خوب نماز نمیخوانی و چه اندازه بر مرد زشت است که شصت سالش شود و یک نماز کامل و تمام بر پا ندارد حماد گوید پیش خود خوار شدم و عرضکردم قربانت نماز را بمن بیاموز امام صادق رو بقبله ایستاد تمام قد و دو دست را تا ران پائین انداخت که انگشتانش بهم چسبیده بود و دو گام را بهم نزدیک کرد تا فاصله آن ها سه انگشت گشاده شد و انگشتان پایش همه را برابر قبله نمود و منحرف نساخت در حال خشوع و استکانت گفت اللَّه اکبر حمد و قُلْ هُوَ اللَّهُ را آرام خواند و باندازه نفسی درنگ کرد و ایستاده گفت اللَّه اکبر.
سپس برکوع رفت و دو کف خود را که انگشتانش باز بود از دو سر زانو پر کرد و زانو را عقب داد تا پشت او هموار شد که اگر قطره آبی یا روغنی بر آن میچکید نمیلغزید از بس پشتش هموار بود و گردن کشید و چشمها خوابانید سه بار ب آرامی فرمود سبحان اللَّه ربی العظیم و بحمده و بایستادن برخاست و چون بر جا شد گفت سمع اللَّه لمن حمده و همان ایستاده تکبیر گفت و دو دست را تا برابر رو بلند کرد و بسجده رفت و دو کف را که انگشتانش بهم چسبیده بود میانه دو سر زانو برابر روی نهاد و سه بار گفت سبحان ربی الاعلی و بحمده و چیزی از اعضای بدن را بر هم نگذاشت و بر هشت عضو سجده کرد: پیشانی، دو کف، دو سر زانو و دو سر انگشت بزرگ پاها که این هفت واجب است و سر بینی را بر زمین نهاد و این سنت است و همان ارغامست سپس سر از سجده برداشت و چون بر جا نشست گفت اللَّه اکبر و بر طرف چپ نشست و روی پای راستش را بر پشت پای چپش نهاد و گفت أستغفر اللّه ربی و اتوب الیه و همان نشسته باز تکبیر گفت و بسجده دوم رفت و همان گفت که در سجده اول گفته بود و در رکوع و سجود هیچ عضو تنش از هم کمک نگرفتند و دستها را از زیر تن بیرون داده بود مانند پر و دو ذراع بر زمین نگذاشته بود بهمین روش دو رکعت نماز خواند و فرمود ای حماد چنین نماز بخوان و رو بر مگردان و با دست و انگشت بازی مکن و بسوی راست و چپ آب دهن مینداز و نه پیش روی خود.
14- علی (ع) فرمود:
دینم دین پیغمبر و حسبم حسب پیغمبر است هر که طعن در دین و حسبم زند طعن برسول خدا (ص) زده است.
15- زید بن ثابت گفت:
رسول خدا (ص) فرمود من بجا میگذارم در میان شما ثقلین را که کتاب خدای عز و جل و خاندانم باشند هلا آن هر دو خلیفه بعد از منند و از هم جدا نشوند تا در سر حوض بر من درآیند.
16- چون امیر المؤمنین خواست بنهروان رود منجمی خدمتش آمد و عرضکرد:
یا امیر المؤمنین در این ساعت حرکت مکن و سه ساعت از روز گذشته حرکت کن، فرمود چرا؟ گفت اگر در این ساعت بروی بتو و یارانت آزار و سختی شدیدی میرسد و اگر در ساعتی که بتو دستور دهم بروی پیروز و غالب شوی و هر چه خواهی بیابی امیر المؤمنین فرمود میدانی در شکم این جاندار چیست نر است یا ماده؟ گفت اگر حساب کنم میدانم، فرمود هر که تو را باور کند بر این گفتار قرآن را دروغ شمرده که فرماید (لقمان- آیه آخر) براستی نزد خداست علم بساعت و او باران فرو بارد و بداند که در رحم چیست، نداند کسی که فردا چه کاره است و نداند کسی که بچه سرزمینی بمیرد براستی خدا
دانا و آگاهست محمد (ص) آنچه تو ادعا میکنی ادعا نمیکرد تو گمان داری رهبری بدان ساعتی که هر که در آن حرکت کند بدی از او بگردد و بساعتی که هر که در آن حرکت کند بدو زیان رسد هر که تو را در آن تصدیق کند بگفته تو از یاری جستن بخدای عز و جل بی نیاز است در آن جهت و بتو در دفع بدی نیازمندتر است و شایدش که تو را بجای پروردگارش سپاس گوید و هر که در این باره بتو ایمان آورد تو را در برابر خدا همتا و ضد گرفته است سپس فرمود بار خدایا بد فالی نیست جز بد فالی تو و زیانی نیست جز زیان تو و خیری نیست جز خیر تو و معبود حقی نیست جز تو رو بمنجم فرمود بلکه ما تو را تکذیب کنیم و در همین ساعتی که روا نداشتی برویم.

مجلس شصت و پنجم روز جمعه نهم جمادی الاولی 368

از امام ششم سؤال شد از می فرمود که رسول خدا (ص) فرمود
نخست چیزی که پروردگار عز و جلم مرا از آن نهی کرد، پرستیدن بتها و نوشیدن می و در افتادن با مردان بود براستی خدای تبارک و تعالی مرا رحمة للعالمین مبعوث کرده و من محو کنم تار و تنبور و نی و امور جاهلیت و بتهای آن و قهارهای آن و بدعتهایش را پروردگارم جل جلاله سوگند یاد کرده که هیچ بنده من در دنیا می ننوشد جز آنکه در قیامت باو بنوشانم مانند آنچه را می نوشیده از حمیم چه پس از آن معذب باشد چه آمرزیده شود، فرمود با میخوار منشینید، باو زن ندهید از او زن نگیرید، اگر بیمار شد احوالش نپرسید، اگر مرد تشییع جنازه اش نکنید میخوار روز قیامت با روی سیاه و چشم کبود و لوچه آویزان بمحشر آید آب دهانش روانست و زبانش از پشت سرش در آمده.
2- امام پنجم فرمود:
ای زیاد مبادا وارد خصومت شوی که شک آورد و عمل را بی اجر کند و صاحبش را هلاک سازد و بسا باشد مرد سخنی گوید که آمرزیده نشود ای زیاد در دوران گذشته مردمی بودند که علم وظائف خود را ترک کردند و دنبال دانستن چیزی رفتند که از آن معاف بودند تا سخن را ببحث در خدا کشاندند و سرگردان ماندند تا بجائی که مردی را از برابرش میخواندند از پشت سر پاسخ میداد یا از پشت سرش میخواندند از برابرش پاسخ میداد. 3- امام صادق (ع) فرمود مبادا در باره خدا اندیشه کنید که اندیشه در خدا جز گمراهی نیفزاید براستی خدای عز و جل را دیده ها در نیابند و اندازه نتوان گرفت.
4- امام صادق (ع) فرمود:
مبادا در دین ستیزه کنید که دل را از یاد خدا منصرف کند و باعث نفاق و کینه شود و بدروغ کشاند.
5- امام باقر (ع) فرمود:
چون خدا خرد را آفرید او را بازپرسی کرد فرمود پیش آ پیش آمد و پس از آن فرمود پس رو پس رفت سپس خدا فرمود بعزت و جلال خودم خلقی از تو محبوبتر نزد خود نیافریدم و تو را براه کمالی برم که دوست دارم هلا من بتو دستور دهم و ترا غدقن کنم و ترا کیفر دهم و بتو ثواب دهم.
6- گوید به امام صادق (ع) گفتم:
فلانی در عبادت و دین و فضل خود چنین و چنانست، فرمود عقلش چونست؟ گفتم نمیدانم فرمود ثواب باندازه عقل است، مردی از بنی اسرائیل در جزیره ای از جزائر دریا خدا را عبادت میکرد که سبز و خرم و پر درخت و خوش آب و هوا بود یکی از فرشتگان باو گذشت و عرضکرد خدایا ثواب این بنده ات را بمن بنما خدا ناو نمود و آن را کم شمرد خدا ب آن فرشته وحی کرد که همراه او باش او بصورت آدمیزاده نزد او رفت عابد گفت تو کیستی؟ گفت من مردی عابدم آوازه تو و عبادتت را شنیدم در اینجا آمدم همراه تو عبادت خدا کنم آن روز را با او گذراند و بامداد ب آن عابد گفت جای خرمی داری در جوابش گفت کاش پروردگار ما را حیواناتی بود اگر او خری داشت در اینجا برایش میچراندیم این همه علف تباه می شود فرشته گفت پروردگار تو خر ندارد عابد گفت اگر داشت این علفها ضایع نمیماند خدا ب آن فرشته خطاب کرد همانا من او را باندازه عقلش ثواب میدهم، امام صادق فرمود رسول خدا با بندگان هرگز بکنه خرد خود سخن نکرد فرمود که رسول خدا (ص) فرمود ما گروه پیغمبران دستور داریم که با مردم باندازه عقلشان سخن کنیم.
7- امام صادق (ع) فرمود:
اصول کفر سه است حرص. تکبر، و حسد، حرص این بود که آدم از درخت نهی شده و حرص او را واداشت تا از آن خورد تکبر بود که چون ابلیس مامور شد ب آدم سجده کند سر باز زد و حسد در دو پسر آدم نمایان شد که یکی از حسد دیگری را کشت.
8- رسول خدا (ص) فرمود:
ارکان کفر چهار است غیبت، رهبت دشمنی و خشم.
9- علی (ع) فرمود:
دروغ از جد و شوخی نشاید و نه باندازه ای که کسی به بچه اش وعده دهد و وفا نکند، دروغ رهبر هرزگی است و هرزگی رهبر بدوزخ است بعضی از شما دنبال هم دروغ گوید تا او را دروغگو و هرزه شمارید، بعضی از شما دنبال هم دروغ گوید تا در دلش جای سوزنی راستی نماند
و نزد خدا کذاب نامیده شود.
10- امام صادق (ع) فرمود:
بد مگو تا بدت نگویند، برای هم نوع خود چاه مکن تا در آن افتی زیرا بهمان دست که بدهی بستانی.
11- رسول خدا (ص) فرمود:
نشستن در مجلس بانتظار نماز عبادتست تا حدثی از تو سر نزند، عرض شد یا رسول اللَّه حدث چیست؟ فرمود غیبت کردن.
12- امام صادق فرمود:
هر که گوید خدا میداند و سخن بدروغ گوید خدای عز و جل فرماید دیگری جز من نیافتی که باو دروغ بندی؟
13- فرمود:
هر که چیزی را ندانسته گوید و گوید خدا میداند عرش از عظمت خدا بلرزد.
14- زرارة بن اعین گوید:
از امام پنجم پرسیدم خدا را بر بندگان چه حقی است؟ فرمود آنچه دانند بگویند و در آنچه ندانند توقف کنند.
15- امام صادق (ع) فرمود:
براستی خدای تبارک و تعالی بدو آیه قرآن بندگانش را سرزنش کرده که چیزی نگویند تا بدانند او آنچه ندانند منکر آن نباشند (اعراف- 169) خدا فرموده آیا پیمانی مندرج در کتاب از آنها گرفته نشد که نگویند بر خدا جز آنچه حق است و فرمود (یونس- 29) بلکه تکذیب کردند بدان چه در خور دانش آنها نبود و هنوز تاویلش ب آنها نرسیده بود.
16- ابن شبرمه گوید:
من حدیثی را بیاد نیارم که از حضرت صادق شنیدم جز آنکه میخواهد دلم از آن بشکافد شنیدمش میفرمود پدرم از جدم از رسول خدا بمن باز گفت (ابن شبرمه گفت بخدا سوگند که بر پدرش دروغ نبسته و نه پدرش بر جدش و نه جدش برسول خدا) که هر که عمل بقیاس کند هلاک است و هلاک کرده است و هر که بمردم فتوی دهد و ناسخ از منسوخ و محکم از متشابه نشناسد هلاک است و هلاک کرده است.
17- امام صادق (ع) فرمود:
عیسی بن مریم میان بنی اسرائیل بخطبه ایستاد و فرمود ای بنی اسرائیل حکمت بنادانان باز مگوئید تا بدان ستم کرده باشید و آن را از اهلش دریغ نکنید تا ب آنان ستم کرده باشید.
18- طلحة بن زید گوید:
از امام صادق شنیدم میفرمود کسی که بدون بینائی عمل کند چون کسیست بیراهه رود و سرعت رفتن جز پرتی از راه برایش نیفزاید.
19- امام صادق میفرمود:
خدای عز و جل عملی را نپذیرد جز بمعرفة و معرفت هم نباشد جز با عمل هر که معرفت پیدا کند او را رهنمای بعمل است و هر که عملی ندارد معرفتی ندارد، ایمان هر قسمتی از قسمت دیگر پدید گردد.

مجلس شصت و ششم روز سه شنبه سیزدهم جمادی الاولی 368

1- امیر المؤمنین فرمود:
رسول خدا (ص) غدقن کرد از خوردن در جنابت و فرمود باعث فقر است و از ناخن چیدن با دندان و از مسواک در حمام و از سینه تکانی در مساجد و از خوردن دم زده موش، فرمود از مسجد گذر نکنید مگر آنکه دو رکعت نماز در آن بخوانید، غدقن کرد از شاشیدن زیر درخت میوه دار و بر کنار راه و از خوردن با دست چپ و در حمام تکیه زدن و از گچ کاری گورها و نماز در آنها فرمود هر کدام در فضای زمین غسل کردید عورت را بپوشانید، از دم دسته ظرف آب ننوشید که چرکین است، غدقن کرد از شاش در آب ایستاده که از آن سلب خرد زاید و از راه رفتن در یکتا کفش و از کفش پوشیدن ایستاده و از شاشیدن با آلت عریان برابر ماه و خورشید فرمود در حال تغوط از برابری قبله دوری کنید، غدقن کرد از شیون در مصیبت و از نوحه گری و گوش گرفتن آن و از اینکه زنها دنبال جنازه روند و از پاک کردن کلمه قرآن با آب دهان یا نوشتنش با آن، غدقن کرد از آنکه کسی خواب دروغ جعل کند فرمود خدا روز قیامت او را وادارد جو را گره زند و نتواند و از صورتکشی، فرمود هر که صورتی کشد روز قیامت وادار شود که در آن روح دمد و نتواند و از سوختن هیچ جانداری با آتش و از بد گفتن به خروس فرمود او برای نماز بیدار میکند و از وارد شدن معامله در برادر دینی و از بسیار گوئی هنگام جماع فرمود از آن لالی فرزند تراود فرمود نگذارید شب خاکروبه در خانه شما بماند آن را بیرون برید که جایگاه شیطانست مبادا کسی از شما با دست آلوده بغذا بخوابد و اگر چنین کرد و آسیب شیطان در خواب باو رسید جز خود را سرزنش نکند، غدقن کرد از استنجای با سرگین و از بیرون رفتن زن بی اجازه شوهر از خانه و اگر رود همه فرشتگان و هر جن و انسی که بر آنها گذرد لعنتش کنند تا بخانه اش برگردد و از آرایش کردن زن برای جز شوهر خود اگر کرد بر خدا حق است که او را ب آتش بسوزاند و از سخن گفتن زن نزد جز شوهر و محارمش بیش از پنج کلمه در حال ضرورت و از چسبیدن زنی بزنی بیفاصله جامه و از گفتگوی دو زن در اسرار شوهران، غدقن کرد از مجامعت با زن برابر قبله و در میان راه، فرمود هر که چنان کند بر او است لعنت خدا و ملائکه و همه مردم، و از اینکه مردی بدیگری گوید خواهر ترا بمن تزویج کن تا خواهرم را بتو تزویج کنم، غدقن کرد از مراجعه بفال بین فرمود هر که باو مراجعه کند و او را باور کند از آنچه بر محمد نازل شده بیزار است، غدقن کرد از بازی با نرد و شطرنج و طبل و طنبور و تار و از غیبت و شنیدن آن و سخن چینی و گوش دادن ب آن فرمود سخن چین ببهشت نرود، غدقن کرد از پذیرش دعوت فاسقان بر خوراکشان و از قسم دروغ فرمود قسم دروغ شهرها را ویران کند فرمود هر که قسم دروغ خورد تا مال مسلمانی را ببرد خدای عز و جل را ملاقات کند که بر او خشمناک است مگر آنکه توبه کند و برگردد و غدقن کرد از نشستن بر سفره ای که بر آن می نوشند و از اینکه مرد همسر خود را وارد حمام کند و فرمود مبادا بی لنگ وارد حمام شوید و نهی کرد از گفتگوئی که دعوت بغیر خدا باشد و از سیلی بر چهره زدن و از نوشیدن در ظرف طلا و نقره و از پوشیدن حریر و دیبا برای مردان و بر زنان رواست، غدقن کرد از فروش میوه ها تا جلوه کنند یعنی زرد یا سرخ شوند و از محاقله یعنی فروش خرمای تازه بخشک و آنچه مانند آنست (یعنی خرمای سر درخت را بفروشد بوزن معینی از چیده و خشک آن) غدقن کرد از فروش نرد و شطرنج فرمود چون خوردن گوشت خوک است و از خرید شراب و فروش آن و از نوشاندنش، فرمود لعنت کند خدا می را و فشار دهنده و کشت کن و نوشنده و ساقی و فروشنده و خریدار و خورنده بها و حمل کننده آن را و کسی که برایش حمل شود، فرمود هر که آن را بنوشد چهل روز نمازش قبول نیست و اگر بمیرد و در شکمش از آن باشد بر خدا حق است که از گل خبال باو خوراند و آن چرک و خون اهل دوزخ است و آنچه از فرج زنان هرزه در آید و در دیگهای دوزخ گرد آید و دوزخیان از آن بنوشند و آنچه در شکم آنها است با پوستشان تافته شود، غدقن کرد از خوردن ربا و گواهی دروغ و نوشتن ربا، فرمود خدای عز و جل خورنده ربا و موکل آن و نویسنده و دو گواهش را لعن کرده، غدقن کرد از بیع و سلف با هم و از دو بیع در یک بیع و از بیع چیزی که نداری و از بیع بی ضمانت عوض و از دست دادن با یهود و ترسا و گبر و از خواندن شعر و جستن گمشده در مسجد و از کشیدن شمشیر در مسجد و از زدن بر روی حیوانات و از نگاه مسلمان بعورت برادر مسلمانش فرمود هر که در عورت برادر خود تامل کند هفتاد هزار فرشته او را لعن کنند، غدقن کرد که زن بعورت زن نگاه کند و از فوت کردن در خوردنی و آشامیدنی و از فوت کردن در جای سجده و غدقن کرد از نماز خواندن مرد در گورستان و در راه و در آسیا و رودخانه و شترخان و بر پشت بام کعبه، غدقن کرد از کشتن زنبور عسل و از خال کوبیدن بروی حیوانات و از اینکه کسی بجز نام خدا سوگند بخورد، فرمود هر که بغیر خدا سوگند خورد در نظر خدا چیزی نیست و غدقن کرد از قسم خوردن بسوره ای از قرآن، فرمود هر که بیک سوره از قرآن سوگند بخورد بشماره هر آیه قسمی بر او است هر که خواهد ادا کند و هر که خواهد فاجر باشد، غدقن کرد که مردی بدیگری گوید نه بجان تو یا بجان فلان و از اینکه جنب در مسجد بنشیند یا در شب یا روز برهنه بگردد و از حجامت در چهار شنبه و جمعه، غدقن کرد از سخن گفتن روز جمعه وقت خطبه خواندن امام، هر که کند لغو گفته و هر که لغو گوید جمعه ندارد، غدقن کرد از انگشتر مس زرد و آهن و از نقش چیزی از جانداران بر انگشتر و از نماز در سه وقت برآمدن آفتاب و غروبش و هنگام ظهر، غدقن کرد از روزه شش روز عید فطر، روز شک در ماه رمضان، روز عید قربان و ایام تشریق (11- 13- ذیحجه) و نوشیدن آب بر حوض و نهر چون حیوانات، فرمود با دست آب خورید که ظرف شماها است، غدقن کرد از تف کردن در چاهی که از آن مینوشند و از بکار گرفتن اجیر تا اجرتش معلوم باشد و از قهر کردن و اگر ناچار باشد از برادر دینی خود بیش از سه روز قهر نکند و اگر بیش از آن قهر کند دوزخ باو شایسته تر است، غدقن کرد از فروش طلا و نقره به نسیه و از فروش طلا بطلا با زیادی در احد طرفین و باید هم وزن باشند و غدقن کرد از مدح، فرمود بر چهره مداحان خاک بپاشید، فرمود هر که وکیل ظالمی شود برای محاکمه یا او را کمک دهد سپس فرشته ای بر او فرود آید باو گوید مژده بادت بلعنت خدا و آتش دوزخ و چه بد سرانجامی است فرمود هر که سلطان ناحقی را مدح کند و بطمع در استفاده از او برایش زبونی و تواضع کند همقطار او باشد بسوی دوزخ، رسول خدا (ص) فرمود خدای عز و جل فرماید (هود- 113) اعتماد نکنید بکسانی که ستمگرند تا آتش بگیرید، فرمود هر که ستمکاری را بستم رهنمائی کند قرین هامانست در دوزخ، هر که برای خود نمائی و شهرت ساختمانی بسازد روز قیامت آن را از هفتم زمین بر دوش دارد و بجان او آتش سوزانی باشد و آن را طوق گردنش کنند و در دوزخش افکنند و تا ته آن چیزی جلوش را نگیرد مگر توبه کند، عرض شد یا رسول اللَّه ساختمان ریاء و شهرت چگونه است؟
فرمود ساختمانی که زیادی از حاجت باشد برای گردن فرازی بر همسایگان و بخود نازیدن بر همنوعان است، فرمود هر که مزد مزدوری را کم گذارد خدا عملش را حبط کند و بوی بهشت که از پانصد سال راه دریافت شود بر او حرام کند. هر که یک وجب زمین همسایه را خیانت کند از یک هفتم زمین طوق گردنش گردد تا خدا را با همان طوق روز قیامت ملاقات کند مگر آنکه توبه کند و برگردد، هر که قرآن آموزد و عمدا فراموش سازد خدا را روز قیامت در بند ملاقات نماید و خدا بشماره هر آیه اش بر او ماری مسلط کند که همراهش باشد تا دوزخ مگر خدا از او بگذرد، فرمود هر که قرآن خواند و بر آن حرامی نوشد یا حب دنیا و زیورش را بر آن مقدم دارد مستوجب خشم خدا باشد مگر آنکه توبه کند و اگر بی توبه بمیرد روز قیامت قرآن خصم او است و از او دست بر ندارد تا او را محکوم کند، هر که با زنی مسلمان یا یهودی یا ترسا یا گبر آزاد یا بنده زنا کند و توبه نکند و مصر بر آن بمیرد خدا سیصد در بر گورش باز کند که مار و عقرب و اژدهای دوزخی از آن در آید و بسوزد تا روز قیامت و چون از گورش درآید مردم از گندش در آزار باشند و از آتش بشناسند و بدانند در دنیا چه کاره بوده تا دستور دوزخ باو دهند هلا خدا حرام را غدقن نموده و حدود مقرر ساخته و کسی از خدا غیرتمندتر نیست و از غیرتش هرزگی را منع کرده و غدقن کرده که مردی سر بخانه همسایه کند، فرمود هر که بر عورت برادر مسلمانش یا عورت غیر خانواده اش نگاه کند عمدا خدایش با منافقان که کاوش از عورت میکردند در آورد و از دنیا نرود تا خدایش رسوا کند مگر توبه کند، فرمود هر که بدان روزی که خدا قسمتش کرده راضی نباشد و بهر کس شکایت کند و صبر نکند و بحساب خدا نگذارد حسنه ای از او بالا نرود و خدا را ملاقات کند خشمناک بر خود مگر توبه کند، غدقن کرد که مردی متکبرانه راه رود، فرمود هر که جامه ای بپوشد و در آن تکبر نماید خدا در پرتگاه دوزخش فرو برد و همراه قارون باشد زیرا اول کسیست که تکبر کرد و بخود بالید و خدا او را و خانه اشرا فرو برد، هر که بخود بالید با خدا در جبروتش ستیزه کرده فرمود هر که در مهر زنی ستم کند نزد خدا زناکار است و روز قیامت خدای عز و جل باو فرماید بنده ام کنیزم را طبق قرارم بتو تزویج کردم بعهدم وفا نکردی و باو ستم کردی و از حسناتش بگیرد و باو دهد باندازه حقش و اگر از حسناتش نماند او را برای عهدشکنی بدوزخ افکند که از عهد بازپرسی شود، غدقن کرد از کتمان شهادت، فرمود هر که آن را کتمان کند خدا گوشتش را در برابر مردم خوراکش سازد و اینست گفتار خدای عز و جل (بقره 283) کتمان نکنید گواهی را هر که آن را کتمان کند دلش گنهکار است- رسول خدا (ص) فرمود هر که همسایه آزاری کند خدا بوی بهشت را بر او حرام کند و جایش دوزخ است و چه بد سرانجامی است، هر که همسایه را ضایع کند از ما نیست پیاپی جبرئیل سفارش همسایه را بمن کرد تا گمان کردم او را وارث میسازد و پیاپی سفارش بنده ها را کرد تا گمان کردم برای آنها موعدی مقرر کند و در آن موعد آزاد شوند و پیاپی سفارش مسواک بمن نمود تا گمان کردم آن را واجب میسازد و پیاپی سفارش عبادت در شب کرد تا گمان کردم نیکان امتم شب را نمیخوابند، هر که فقر مسلمانی را سبک شمارد حق خدا را سبک شمرده و خدا روز قیامت او را سبک شمارد جز آنکه توبه کند، فرمود هر که فقیر مسلمانی را گرامی دارد خدا روز قیامت از او راضی است، هر که هرزگی یا شهوت رانی برایش آماده شود و از ترس خدا از آن دوری کند خدایش بر دوزخ حرام کند و او را از هراس بزرگ آسوده کند و آنچه در قرآنش وعده داده برای او عملی کند (در سوره رحمان) و برای کسی که از مقام پروردگارش بترسد دو بهشت است هلا کسی که دنیا و آخرت در پیشش آید و دنیا را بر آخرت ترجیح دهد روز قیامت خدا را ملاقات کند و عمل خوبی ندارد که او را از دوزخ نگهدارد و هر که آخرت را بر دنیا ترجیح دهد خدا از او خشنود است و بدکاریهای او را بیامرزد، هر که چشم از حرام پر کند خدا روز قیامت چشمش را از دوزخ پر کند مگر توبه کند و برگردد، فرمود هر که با زن بیگانه دست دهد بخشم خدا گرفتار شده و هر که بزن بیگانه بچسبد با شیطان بیک زنجیر بسته شود و ب آتش افکنده شوند و هر که با مسلمانی در خرید یا فروش دغلی کند از ما نیست و در قیامت با یهود محشور شود زیرا آنها از همه مردم نسبت بمسلمانان دغلکار ترند، رسول خدا غدقن کرد که کسی از کاسه دریغ دارد، فرمود هر که کاسه خود را از همسایه دریغ دارد خدا روز قیامت خیرش را از او دریغ دارد و او را بخود واگذارد و چه بد حالی دارد، فرمود هر زنی شوهر خود آزارد بزبان، خدا از او هیچ صدقه و عدالتی نپذیرد و هیچ حسنه ای تا او را راضی کند گرچه همه روزها روزه دارد و شب عبادت کند و بنده ها آزاد کند، و اسبهای خوب را زیر پای مجاهدان راه خدا بنهد و او اول کس باشد که بدوزخ رود و همچنانست مرد اگر نسبت باو ستمکار باشد، هلا هر که سیلی بگونه یا بروی مسلمانی زند خدا در قیامت استخوانهایش را پراکنده کند و با غل بمحشر آید تا بدوزخ رود مگر آنکه توبه کند هر که شب گذراند و در دل مگر مسلمانی را پرورد شب را در سخط خدا گذرانیده و همچنان صبح کند تا توبه کند، غدقن کرد از غیبت فرمود هر که مرد مسلمانی را غیبت کند روزه اش باطل و وضویش شکسته شود و در قیامت بویش از مردار گندتر است که اهل محشر از آن آزار کشند اگر پیش از توبه بمیرد حلال شمرد حرام خدا مرده، فرمود هر که خشمی در خورد و توانا بر اجرایش باشد و بردباری کند خدا باو اجر شهید بدهد هلا هر که در مجلسی غیبت برادر خود شنود و از او دفاع کند خدا هزار باب بدی در دنیا و آخرت از او می گرداند و اگر با قدرت دفاع نکند شریک غیبت کننده باشد هفتاد بار، غدقن کرد رسول خدا از خیانت، فرمود هر که در دنیا خیانت در امانت کند و آن را بصاحبش ندهد و مرگش فرا رسد بغیر ملت من بمیرد و خدا را خشمناک ملاقات کند، فرمود هر که بدروغ بر کسی گواهی دهد با منافقان در درک اسفل دوزخ آویزان گردد، هر که امانت خیانت شده را دانسته بخرد چون خائن است، هر که خیری از حق مسلمانی را حبس کند خدا برکت روزی بر او حرام سازد مگر توبه کند هر که هرزگی بشنود و فاش سازد چون مرتکب آنست، هر که برادر مسلمانش در قرض باو محتاج شود و قادر باشد و باو ندهد خدا بوی بهشت را بر او حرام کند هلا هر که ببد اخلاقی زنی صبر کند و ثواب خواهد خدا در آخرت ثواب شاکران باو دهد هلا هر زنی با شوهرش نرمش نکند و او را بدان چه تاب ندارد وادارد هیچ حسنه ای از او پذیرفته نیست و خدا را خشمناک ملاقات کند هلا هر که برادر مسلمان خود را گرامی دارد خدا را گرامی داشته، غدقن کرد رسول خدا که کسی پیشنماز جمعی شود مگر باجازه آنها، فرمود هر که پیشنماز جمعی شود باجازه آنها و از او راضی باشند و در حضور با آنها میانه روی کند و خوب نماز بخواند از نظر قیام و قرائت و رکوع و سجود و قعود برابر همه آنها ثواب برد و از ثواب آنها هم کم نشود هلا هر که امام نماز جمعی شود باجازه آنها و نماز درست برایشان نخواند و رکوع و سجود و خشوع و قرائتش خوب نباشد نمازش بر او رد شود و از گلوگاهش نگذرد و مقام او چون امام ستمکار متعدی باشد که اصلاح حال رعیت خود نکند و قرض آنها را ندهد و کاری برای آنها نکند، فرمود هر که نزد خویشاوندی رود و بخود و مالش با او صله رحم کند خدای عز و جل باو اجر صد شهید دهد و بهر گامی چهل هزار حسنه دارد و چهل هزار گناهش محو شود و چهل هزار درجه از او بالا رود و گویا صد سال خدا را عبادت کرده باشد با صبر و قصد نیک، هر که به نابینائی در حوائج دنیا کمک دهد و در آن حاجت او رفت و آمد کند تا انجام کند کارش را خدا باو برائت از نفاق و از دوزخ بدهد و هفتاد حاجت دنیای او رفت و آمد کند تا انجام کند کارش را خدا باو برائت از نفاق و از دوزخ بدهد و هفتاد حاجت دنیای او را برآورد و پیاپی در رحمت خدای عز و جل فرو رود تا برگردد، هر که روزی و شبی بیمار شود و بعیادت کنندگانش شکایت نکند خدا او را روز قیامت با خلیلش ابراهیم خلیل الرحمن محشور سازد تا از صراط چون برق تابان بگذرد هر که برای بیماری در کاری کوشش کند تا حاجتش برآید از گناهانش در آید چون روزی که مادرش زائید، مردی از انصار گفت یا رسول اللَّه پدر و مادرم قربانت اگر بیمار از خاندانش باشد اجر بیشتری ندارد که در کار او تلاش کند؟ فرمود چرا هلا هر که گره از کار دنیای مؤمنی گشاید خدا هفتاد و دو گره از کار آخرتش گشاید و هفتاد و دو گره از کار دنیایش که آسانتر آنها گلوگیریست فرمود هر که حق ذی حقی را از میان ببرد و توانا بر ادا باشد هر روزی گناه کمر کچی دارد هلا هر که تازیانه برابر سلطان ناحق آویزد خدا روز قیامت آن را اژدهائی آتشین سازد که هفتاد ذراع درازی دارد و در دوزخ آن را بر وی مسلط سازد و چه بد سرانجامی است، هر که ببرادرش احسانی کند و بر وی منت نهد خدا عملش حبط کند و وزرش را ثبت کند و کوشش او را منظور ندارد و سپس فرمود خدا میفرماید حرامست بهشت بر پر منت و بخیل و سخن چین هلا هر که صدقه ای دهد بوزن هر درهمش چون کوه احد از نعمت بهشت دارد، هر که صدقه ای بمحتاج رساند اجر صاحبش را دارد و از اجر او کاسته نشود، هر که به مرده ای نماز بخواند هفتاد هزار فرشته برایش طلب آمرزش کند و خدا گناهان گذشته اشرا بیامرزد و اگر بماند تا دفن شود و خاکش کنند بهر قدمی برداشته قیراطی اجر دارد و قیراط چون کوه احد است هلا هر که دو چشمش از ترس خدا گریان شوند بهر قطره اشکش کاخی از در و گوهر در بهشت دارد که در آنست آنچه دیده ای ندیده و گوشی نشنیده و بدل بشری نگذشته هلا هر که بمسجدی رود برای نماز جماعت بهر گامی هفتاد هزار حسنه دارد و برابر آن درجه اش بالا رود و اگر بر این شیوه بمیرد خدا هفتاد هزار فرشته باو موکل کند تا در گورش از او عیادت کنند و در تنهائیش با او انس گیرند و برایش طلب آمرزش کنند تا بمحشر رود هلا هر که برای خدا اذان گوید ثواب چهل هزار شهید و چهل هزار صدیق دارد و چهل هزار کس ببهشت روند در شفاعت او هلا چون مؤذن گوید اشهد ان لا اله الا اللَّه نود هزار فرشته باو رحمت فرستند و برایش آمرزش جویند و روز قیامت در سایه عرش باشد، تا حساب خلایق تمام شود و در گفتار اشهد ان محمدا رسول اللَّه ثوابش را چهل هزار فرشته بنویسند، هر که محافظ صف اول جماعت باشد و همیشه تکبیر اول را درک کند و مسلمانی را نیازارد خدا باو اجر همه مؤذنها را در دنیا و آخرت بدهد هلا هر که رئیس قومی شود خدای عز و جل او را بهر روزی هزار سال در کنار دوزخ نگهدارد و دست بگردن بسته محشور شود در قیامت اگر بدستور خدا میان آنان کار کرده خدا او را آزاد کند و اگر ستمکرده او را ب آتش دوزخ فرو برد و چه بد سرانجامی است، فرمود هیچ بدی را کوچک مگیرید و اگر چه در چشم خرد است و کار خیر را بیش مشمارید و اگر چه در چشم شما بسیار است زیرا با استغفار گناه کبیره نماند و با اصرار گناهی صغیره نباشد- امام ششم فرمود این حدیث طولانی از کتابی فراهم شده که املاء رسول خدا (ص) است و خط علی بن ابی طالب (ع).