فهرست کتاب


ترجمه امالی شیخ صدوق

شیخ صدوق مرحوم آیة الله محمد باقرکمره‏ای‏‏‏

مجلس چهل و هشتم نهم ربیع الاول 368

1- امام صادق (ع) فرمود:
ابلیس تا آسمان هفتم را در مینوشت و چون عیسی (ع) زاده شد از سه آسمان ممنوع شد و تا چهار دیگر میرفت و چون رسول خدا (ص) متولد شد از هفت آسمان ممنوع شد و شیاطین را با تیر میزدند، قریش گفتند این قیام همان کسی است که میشنیدیم اهل کتاب او را نام میبردند، عمرو بن امیه که ستاره شناس تر مردم جاهلیت بود گفت بستاره ها توجه کنید که راهنما بودند و وقت زمستان و تابستان با آنها شناخته می شود اگر آنها سقوط کنند همه چیز هلاک شود و اگر آنها برجایند و ستاره های دیگری سقوط میکنند امر تازه ایست، در صبح روز ولادت پیغمبر همه بتها سرنگون شدند و برو بر خاک افتادند، در آن شب طاق کسری شکست برداشت و چهارده کنگره از آن فروریخت و دریاچه ساوه خشک شد و وادی ساوه پر از آب شد و آتشکده فارس که از هزار سال فروزان بود خاموش گردید و مؤبدان در خواب دیدند که شتران سختی اسبان عربی را یدک دارند و از دجله گذشتند و در بلاد عجم منتشر شدند و طاق کسری از وسط شکست و رود دجله عریان بر آن مسلط شد و در آن شب نوری از سمت حجاز برآمد و تا مشرق تتق کشید و تخت همه سلاطین وارونه شد و خودشان لال شدند و در آن روز نتوانستند سخن گویند دانش کاهنان ربوده شد و سحر جادوگران باطل گردید و کاهنه های عرب از همزاد شیطانی خود ممنوع شدند و قریش در میان عرب آل اللَّه نامیده شدند.
امام صادق فرمود آنها را آل اللَّه گفتند برای آنکه در بیت اللَّه بودند آمنه گفت بخدا چون فرزندم سقوط کرد دست بر زمین نهاد و سر ب آسمان برآورد و بدان نگریست و نوری از من تابید که همه چیز را روشن کرد و در آن نور شنیدم که گوینده میگفت تو سید عرب را زادی و او را محمد بنام و عبد المطلب آمد که او را دیدار کند و آنچه مادرش گفته بود شنیده بود او را در دامن گرفت و گفت حمد خدا را که این پسر را بمن داد که اندامی خوشبو دارد و در گهواره بر همه پسران آقا است و بارکان کعبه او را پناهید و اشعاری در باره او سرود و ابلیس در میان اعوان خود فریاد کشید و همه ابلیسان گردش را گرفتند و گفتند آقای ما تو را چه بهراس افکنده؟ گفت وای بر شما از دیشب وضع آسمان و زمین را دیگرگون بینیم در زمین تازه عجیبی رخ داده که از زمان ولادت عیسی تا کنون سابقه نداشته بروید و خبری از این پیش آمد تازه بگیرید همه پراکنده شدند و برگشتند و گفتند ما تازه ای ندیدیم ابلیس گفت من خود باید خبر گیرم در دنیا بگردش پرداخت تا بناحیه حرم مکه رسید دید فرشتگان گرد آن را گرفتند و خواست وارد آن شود باو بانک زدند و بر گشت و چون گنجشکی گردید و از طرف غار حری برآمد که جبرئیل باو نهیب زد برو ای ملعون گفت ای جبرئیل از تو سخنی پرسم بگو که از دیشب تا کنون چه تازه ای رخ داده؟ گفت محمد (ص) متولد شده، گفت مرا در او بهره ای است؟ گفت نه گفت در امتش چطور؟ گفت آری؟
گفت خشنودم.
2- خدای جل جلاله فرماید:
هر که گناه بزرگ یا کوچکی کند و در نظر ندارد که من میتوانم او را عذاب کنم یا از او درگذرم هرگز از او درنگذرم نسبت ب آن گناه و اگر معتقد است من میتوانم او را عذاب کنم یا از او گذشت کنم از او درمیگذرم.
3- ام ایمن خدمت رسول خدا (ص) رسید و چیزی در چادر داشت، رسول خدا (ص) فرمود چه داری؟ گفت:
فلانه را عروس کردند و بر او نثار ریختند و من از نثار او برگرفتم سپس ام ایمن گریست و گفت یا رسول اللَّه فاطمه را تزویج کردی و چیزی بر او نثار نکردی؟ فرمود ام ایمن چرا دروغ گوئی براستی خدای تبارک و تعالی چون فاطمه را بعلی تزویج کرد دستور داد که درختان بهشت بر اهل آن از زیور و جامه و یاقوت و در و زمرد و استبرق نثار کردند و آنچه را ندانند از او برگرفتند و خدا درخت طوبی را بخشش فاطمه نمود و آن را در منزل علی (ع) نهاد.
4- رسول خدا (ص) فرمود:
هر که را خوش آید که چون برق جهنده بر صراط گذرد و بی حساب ببهشت رود باید ولایت ورزد با ولی و وصی و رفیق و خلیفه من بر خاندان و امتم علی بن ابی طالب (ع) و هر که را خوش آید بدوزخ رود ترک ولایتش کند بعزت و جلال پروردگارم که او است باب اللَّه که جز از آن نیایند و او است صراط مستقیم و او است که روز قیامت از ولایتش پرستش شود.
5- رسول خدا (ص) فرمود:
خدا رحمت کند کسی را که کمک پدرش کند در احسان باو و رحمت کند پدری را که کمک فرزندش کند در احسان باو خدا رحمت کند همسایه ای را که بهمسایه اش کمک کند در احسان باو خدا رحمت کند رفیقی را که برفیقش کمک کند در احسان باو خدا رحمت کند همصحبتی را که بهم صحبت خود کمک کند در احسان باو خدا رحمت کند کسی را که بسلطان خود کمک کند در احسان باو.
6- امام صادق (ع) فرمود:
نیکی کنید با پدرانتان تا بشما نیکی کنند پسرانتان و پارسا باشید از زنان مردم تا پارسا باشند از زنانتان.
7- امام صادق (ع) فرمود:
ما خاندانی هستیم که مردانگی ما در بخشش به کسی است که بما ستم کرده است.
8- احمد بن عمر حلبی گوید:
بامام صادق گفتم چه خصلتی برای مرد زیباتر است؟ فرمود وقار بی مهابت و بخشش بی درخواست و اشتغال بامر آخرت.
9- رسول خدا (ص) فرمود:
هر که شب را خسته از طلب حلال بگذراند شب را گذرانده و آمرزیده شده. 10- احمد بن عبد اللَّه گوید از امام هشتم پرسیدم ذو الفقار شمشیر رسول خدا (ص) از کجا بود؟ فرمود جبرئیل آن را از آسمان آورد و نقره نشانست و پیش منست.
11- از امیر المؤمنین علی بن ابی طالب پرسش شد ثبات ایمان چیست؟ فرمود:
به ورع است گفتند زوالش بچیست فرمود بطمع،
12- امام صادق (ع) فرمود:
چون مؤمنی بمیرد هفتاد هزار فرشته تا گورش او را تشییع کنند و چون بگورش درآید منکر و نکیر آیند و او را بنشانند و باو گویند پروردگارت کیست: دینت کدامست پیغمبرت کیست؟ گوید پروردگارم خداست و محمد پیغمبر منست و اسلام دینم گورش را تا چشم رس گشاد کنند و طعام بهشت برایش آورند و روح و ریحان بر او در آورند و اینست تفسیر گفته خدای عز و جل (سوره واقعه) و اما هر که از مقربانست روح و ریحان دارد یعنی در قبرش و جنت نعیم دارد یعنی در آخرت سپس فرمود چون کافر میرد هفتاد هزار دوزخبان او را تا گورش همراه باشند و او فریاد کشد که همه چیز جز جن و انس بشنود و گوید کاش برمیگشتم و مؤمن میشدم و بحاملان خود قسم دهد و گوید مرا بر گردانید تا شاید آنچه ترک کردم عمل کنم دوزخبانان باو پاسخ دهند که نه هرگز، این کلمه ایست بزبان گوئی و فرشته ای ندا کند ب آنها که اگر برگردد بدان چه نهی شده باز گردد و چون در گورش در آید و مردم از او جدا شوند، و منکر نکیر در هراسناکتر شکلی باو وارد شوند و او را بپا دارند و گویند کیست پروردگارت چیست دینت؟ کیست پیغمبرت؟ زبانش بطپیدن افتد و قادر بجواب نیست او را ضربتی زنند از عذاب خدا که هر چیز از آن ترسد و لرزد باز باو گویند خدایت کیست دینت چیست پیغمبرت کیست؟ گوید نمیدانم باو گویند ندانستی و ره نیافتی و رستگار نباشی سپس دری از دوزخ بروی او باز کنند و حمیم دوزخ برای آورند و اینست تفسیر گفته خدای عز و جل و اما اگر از مکذبان گمراه باشد پذیرائی از حمیم شود یعنی در قبر و آتش دوزخ در او گیرد یعنی در آخرت.
13- امام صادق (ع) فرمود:
برای خدای عز و جل سه حرمت است که مانندی ندارد قرآن که حکمت او است و نور او
و خانه او که قبله مردمش ساخته و از کسی توجه بجز سوی آن را نپذیرد و خاندان پیغمبر شما.
14- امیر المؤمنین (ع) فرمود:
در بهشت درختی است که از بالایش جامه برآید و از پائینش اسبان بازین و مهار و پردار که نه سرگین کنند و نه بشاشند اولیاء خدا بر آن سوار شوند و در بهشت هر جا خواهند پرواز کنند و آنان که پست درجه تر از آنهایند گویند پروردگارا این بندگانت از کجا باین کرامت رسیدند؟ خدای جل جلاله فرماید اینها بودند که شب عبادت میکردند و روزها روزه بودند و نمیخوردند و با دشمن جهاد میکردند و نمیترسیدند و صدقه میدادند و بخیل نبودند.
15- امام صادق (ع) فرمود:
هر که پنج چیز ندارد بهره بسیار ندهد عرض شد یا ابن رسول اللَّه آنها چیست؟ فرمود، دین، عقل، حیاء و حسن خلق و حسن ادب و پنج چیز است که هر که ندارد زندگی او
گوارائیست: تندرسی، آسودگی، بینیازی، قناعت و انیس موافق.
16- مردی از علی بن ابی طالب (ع) پرسید:
از شب زنده داری با قرائت قرآن فرمود مژده باد هر که ده یک شب خود را برای رضای خدا نماز بخواند خدای عز و جل بفرشتگانش فرماید برای این بنده من بشماره آنچه در نیل از برگ و درخت روید و بشماره هر نی و خوط و چراگاه ثواب نویسند و هر که یک شب را نماز بخواند خدا باو ده دعوت مستجاب دهد و روز قیامت نامه عملش را بدست راستش دهد و هر که هشت یک شب نماز بخواند خدا اجر شهید خوش نیت باو دهد و شفاعتش را در باره خاندانش بپذیرد و هر که هفت یک شب نماز بخواند از قبرش برآید روز بعث با چهره تابانی چون ماه شب چهارده تا بر صراط گذرد با آسودگان و هر که یک ششم شب را نماز بخواند از برای او امان نوشته شود و هر چه گناه کرده آمرزیده گردد و هر که پنج یک شب را نماز بخواند با ابراهیم خلیل الرحمن در گنبد او هم دوش باشد و هر که ربع شب را نماز بخواند در اول فائزان باشد تا چون باد تند بر صراط گذرد بی حساب ببهشت رود و هر که سه یک شب را نماز بخواند فرشته ای نباشد جز آنکه بر مقام او نزد خدای عز و جل غبطه برد و باو گویند از هر کدام هشت در بهشت خواهی وارد شو و هر که نیمی از شب را نماز بخواند اگر پر زمین طلا داده شود هفتاد هزار بار برابر، پاداش او نباشد و هر که دو ثلث شب را نماز بخواند و تلاوت قرآن کند بشماره ریگ تپه عالج حسنه داشته باشد که کمترین آنها ده بار سنگین تر از کوه احد است و هر که شب را نماز بخواند و تلاوت قرآن کند و در رکوع و سجود ذکر بگذراند باو ثوابی دهند که کمترش اینست که از گناهان بیرون آید چون روزی که مادر او را زائیده و بشماره هر چه خدا آفریده حسنه برایش نویسند و مانند آن درجه و نور در قبرش ثابت باشد و گناه و حسد از دلش برود و از عذاب قبر در پناه باشد و از دوزخ برائت باو دهند از آمنین مبعوث شود و خدای تبارک و تعالی بفرشتگانش گوید ای فرشتگانم ببنده من نگاه کنید که شب را همه احیاء کرده برای رضای من او را ببهشت فردوس برید که در آن صد هزار شهر دارد و در هر شهریست هر آنچه دل خواهد و دیده لذت برد و بر خاطر کس نگذشته باشد علاوه بر آنچه از کرامت و مزید برای او آماده شده و تقرب بحق الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ و صلواته علی خیر خلیقه محمد و آله اجمعین.

مجلس چهل و نهم روز جمعه دوازدهم ربیع الاول 368

1- رسول خدا (ص) فرمود:
روح الامین جبرئیل از پروردگارم بمن خبر داد که هیچ کس نمیرد تا همه روزی مقدر خود را بخورد از خدا پرهیز کنید و در طلب رزق آرام باشید و بدانید که دو روزی هست یک روزی که شما جوئید و یک روزی که شما را جوید، روزی خود را از حلال جوئید که اگر از راه حلال جوئید آن را حلال بخورید و اگر از راه حرام جوئید آن را بحرامی خورید و همان روزی شما گردد و ناچارید آن را بخورید.
2- امام هشتم (ع) فرمود:
نگاه بذریه ما عبادتست عرض شد یا ابن رسول اللَّه نگاه ما بامامان از شما عبادتست یا نگاه بهمه اولاد پیغمبر؟ فرمود نگاه بهمه اولاد پیغمبر عبادتست.
3- رسول خدا (ص) فرمود:
چون در مقام محمود برآیم برای معصیت کاران گناه کبیره از امتم شفاعت کنم و خدا بپذیرد و بخدا که در باره کسانی که ذریه مرا آزار کرده اند شفاعت نکنم.
4- امام صادق (ع) فرمود:
چون گناهان بنده بسیار شود و جبران آن نکند خدا او را باندوه در دنیا گرفتار سازد تا کفاره آن گردد و گر نه بیمارش کند تا کفاره گردد و گر نه در هنگام مرگ بر او سخت گیرد تا کفاره گناه او گردد و گر نه در قبر عذابش کند تا گاه ملاقات پروردگار گناهی نداشته باشد.
5- امام صادق (ع) فرمود:
هر که منکر سه چیز باشد شیعه ما نباشد: معراج و سؤال قبر و شفاعت.
6- امام صادق (ع) فرمود:
نزدیک است که فقر کفر باشد و حسد بر تقدیر چهره گردد.
7- امیر المؤمنین (ع) فرمود:
چیزی با چیزی جمع نشود که بهتر باشد از جمع حلم با علم،
8- امام صادق (ع) میفرمود:
محبوبترین بنده نزد خدای عز و جل مردیست راستگو و حافظ بر نماز و آنچه خدا بر او واجب کرده و مواظب اداء امانت سپس فرمود هر که بر امانتی امین شود و آن را ادا کند هزار گره آتش از گردن خود گشوده، بادای امانت پیشی گیرید زیرا هر که امین بر چیزی شود ابلیس صد شیطان مرده از یارانش بر او گمارد تا او را گمراه کنند و وسوسه نمایند تا هلاکش کنند مگر کسی که خدای عز و جل او را حفظ کند.
9- امام صادق (ع) فرمود:
از جور است که سواره بپیاده گوید راه بده.
10- رسول خدا (ص) فرمود:
قسم بدان که مرا براستی مبعوث کرده تا مژده ده باشم خدا هرگز یگانه پرستی را بدوزخ عذاب نکند و اهل توحید شفاعت کنند و شفاعتشان پذیرفته گردد سپس فرمود چون روز قیامت شود خدای تبارک و تعالی دستور دوزخ صادر کند برای کسانی که در دنیا بد کردار بودند عرض کنند خدایا چگونه ما را بدوزخ بری و ما در دار دنیا تو را یگانه شناختیم و چطور زبان ما را بسوزانی و گویای بتوحید تو بوده در دار دنیا و چطور دل ما را بسوزانی با اینکه علاقمند باین بوده که نیست معبود بر حقی جز تو و چطور چهره ما را بسوزانی با اینکه برای تو بخاک نهادیم و چطور دستهای ما را بسوزانی و بدرگاه تو بلندشان نمودیم برای دعا خدای جل جلاله میفرماید بندگانم در دار دنیا بد کردار بودند و کیفر شما دوزخ است عرضکنند پروردگارا عفوت بزرگتر است یا خطای ما؟ خدای عز و جل فرماید عفو من، گویند رحمتت پهناورتر است یا گناهان ما؟
خدای عز و جل فرماید رحمت من گویند اقرار ما بتوحید تو بزرگتر است یا گناهان ما خدای عز و جل فرماید اقرار شما بتوحید من بزرگتر است عرض کنند پروردگارا باید عفو و رحمت واسعه تو ما را فراگیرد، خدای جل جلاله فرماید ملائکه من بعزت و جلالم سوگند خلقی را نیافریدم که محبوبتر باشد نزد من از مقرین بتوحید من و اینکه معبود حقی جز من نیست و بر من حقست که ب آتش نسوزانم اهل توحیدم را بندگانم را ببهشت برید.
11- امام صادق (ع) فرمود:
در این میان که خلیل الرحمن در کوه بیت المقدس دنبال چرا گاهی
برای گوسفندان خود بود آوازی شنید و ناگاه مردی را دید بطول دوازده وجب که ایستاده نماز میخواند باو گفت ای بنده خدا برای که نماز میخوانی؟ گفت برای خدای آسمان، ابراهیم گفت از قوم تو دیگری مانده؟ گفت نه، گفت از کجا غذا میخوری؟ گفت در تابستان میوه این درخت می چینم و در زمستان میخورم، گفت منزلت کجا است بکوهی اشاره کرد، ابراهیم گفت مرا با خودت میبری تا امشب را با تو بگذرانم گفت جلو من آبی است که نمیشود در آن فروشد، گفت خودت چه میکنی؟ گفت من روی آن راه میروم، فرمود مرا با خود ببر شاید خدا آنچه را بتو روزی کرده بمن روزی کند.
گوید عابد دستش را گرفت و باهم رفتند تا ب آبی رسیدند و بر آن راه رفت، ابراهیم با او رفت تا بمنزل رسیدند ابراهیم باو گفت کدام روزها بزرگتر است؟ عابد گفت روز جزا که مردم از هم بازخواست کنند فرمود می آئی دست برداریم بدرگاه خدا دعا کنیم که ما را از شر آن روز آسوده دارد، گفت بدعوت مرا چه کنی بخدا من سی سال است بدرگاه خدا دعائی کنم و اجابت نشده، گفت بتو آگاهی بدهم که چرا دعایت حبس شده؟ گفت چرا، فرمود براستی خدا چون بنده ای را دوست دارد دعایش را نگهدارد تا با او راز گوید و از او خواهش کند و از او بجوید و چون بنده ای را دشمن دارد زود دعایش را مستجاب کند یا بدلش نومیدی نهد سپس باو گفت چه دعائی میکردی؟
گفت گله گوسفندی بمن گذشت و پسری با آن بود و گیسوانی داشت گفتم ای پسر این گوسفندها از کیست؟ گفت از ابراهیم خلیل الرحمن، گفتم خدایا اگر در زمین خلیلی داری او را بمن بنما، ابراهیم فرمود خدا دعایت را مستجاب کرد من ابراهیم خلیل الرحمن هستم و همدیگر را در آغوش کشیدند و چون خدا محمد را مبعوث کرد مصافحه مقرر شد.
12- رسول خدا (ص) فرمود:
منم سید انبیاء و مرسلین و بهتر از ملائکه مقربین و اوصیایم سادات اوصیاء پیغمبران و مرسلانند و ذراریم بهتر ذریه انبیاء و مرسلانند و دخترم فاطمه سیده زنان عالمیان است و طاهرات از زنانم امهات مؤمنانند و امتم بهترین امتی است که برای مردم قیام کردند و من روز قیامت بیشتر از همه انبیاء پیرو دارم و حوضی دارم که پهنایش باندازه میانه بصری در دنیا تا صنعاء است و بعدد ستاره های آسمان ابریق در آنست و خلیفه من بر این حوض در آن روز خلیفه منست در دنیا عرض شد آن کیست؟ فرمود امام مسلمانان و امیر مؤمنان و سرور آنها پس از من علی بن ابی طالب که دوستانش را از آن سیراب کند و دشمنانش را براند چنانچه یکی از شماها شتران بیگانه را از سر آب خود میراند سپس فرمود هر که علی را دوست دارد و در دنیا او را اطاعت کند فردا بر حوض من وارد شود و در بهشت با من هم درجه باشد و هر که در دنیا علی را دشمن دارد و او را نافرمانی کند او را نبینم و مرا نبیند در روز قیامت و جدا از من بلرزه افتد و از سمت چپ به دوزخش برند.
13- علی بن ابی طالب (ع) فرمود:
هر که نام خدا را بر خوراک ببرد خدا از حق نعمت آن او هرگز پرسش نکند.
14- رسول خدا (ص) فرمود:
هر که تکه نانی یا خرمائی بیابد و آن را بردارد بخورد از درونش نرود تا خدا او را بیامرزد.
15- طاوس یمانی گوید:
علی بن الحسین سید عابدان بود و این دعا را میخواند: معبودا بعزت و جلال بزرگیت اگر من از آغاز فطرتم که عیان کردی از اول روزگار تا دوام خلود پروردگاریت تو را عبادت کنم در هر موئی بهر چشم همزدن تا سرمد ابد بحمد و شکر همه خلائق هر آینه در رسیدن بحق ادای شکر نهانترین نعمت تو مقصرم، اگر من معادن آهن دنیا را با دندان خود برکنم و زمین های آن را با مژگان چشم شخم کنم و بکارم و از ترست مانند دریاهای آسمان و زمین خون و چرک بگریم همانا که آن کم است نسبت بکثرت حق واجب تو بر من و اگر چنانچه معبودا تو پس از اینها مرا عذاب کنی بعذاب همه خلق و بزرگ کنی برای خلقت دوزخ و تن مرا و پر کنی همه دوزخ و طبقه هایش را از من تا در آن معذبی جز من نباشد و دوزخ را هیزمی جز من نبود این نظر بعدل تو کمی است از بیش
آنچه من مستوجب کیفر توام.
16- رسول خدا (ص) بعلی (ع) فرمود:
ای علی تو امام مسلمانان و امیر مؤمنان و قائد الغر المحجلین و پس از من حجت خدائی بر همه خلق تو سید اوصیاء و وصی سید انبیائی ای علی چون مرا ب آسمان هفتم بالا بردند و از آنجا بسدرة المنتهی رسیدم و از آنجا بحجب نور و پروردگارم جل جلاله مرا گرامی داشت بمناجات خود فرمود ای محمد گفتم لبیک ربی و سعدیک تبارکت و تعالیت گفت بدرستی که علی امام اولیاء من و نور است برای هر که مرا اطاعت کرده است و کلمه ای که بایست متقیانست هر که او را اطاعت کند مرا اطاعت کرده و هر که او را نافرمانی کند مرا نافرمانی کرده، او را بدین مژده ده (ع) عرضکرد یا رسول اللَّه مقام من ب آنجا رسیده که در آن مقام ذکر شوم فرمود آری علی پروردگارت را شکر کن علی رو بر خاک نهاد و سجده کرد بشکرانه این نعمتی که خدا باو داده، رسول خدا (ص) فرمود ای علی سر بردار که خدا بتو بر ملائکه خود مباهات دارد.

مجلس پنجاهم روز سه شنبه چهارده روز از ربیع الاول 368 مانده

1- رسول خدا (ص) فرمود:
چون مرد مسلمانی عطسه کند سپس ساکت شود برای علتی که در او است ملائکه از جانب او گویند الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ و اگر خودش گوید الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ ملائکه گویند خدا تو را بیامرزد.
2- رسول خدا (ص) فرمود:
خدای جل جلاله فرماید ای بندگان صدیقم در دنیا بعبادتم متنعم باشید که بسبب آن در بهشت متنعم شوید.
3- رسول خدا (ص) فرمود:
ایا امت خدای تبارک و تعالی مکروه داشته برای شما بیست و چهار خصلت را و شما را از آن نهی کرده است:
1- بازی در نماز 2- منت نهادن در صدقه.
3- خنده در گورستان
4- سرکشی در خانه ها.
5- نظر بفرج زنها که باعث کوریست
6- سخن وقت جماع که باعث لالی فرزند است.
7- خواب پیش از نماز عشاء آخرین
8- حدیث کردن بعد از آن.
9- غسل زیر آسمان بدون لنگ
10- مجامعت زیر آسمان.
11- رفتن در نهر آب بی لنگ زیرا در آنها عمار و ساکنانی است از ملائکه.
12- داخل شدن حمام بی لنگ
13- کلام میان اذان و اقامه در نماز صبح تا تمام شدن نماز.
14- سفر در دریا در هنگام کولاک
15- خوابیدن روی پشت بام بی محجر فرمود هر که در آن بخوابد خونش بگردن خودش است.
16- در خانه ای تنها خوابیدن
17- آمیزش با زن حائض که بسا فرزند آورد و مبتلای خوره یا پیسی باشد.
18- آمیزش با زن پس از احتلام و پیش از غسل که اگر فرزند دیوانه برآید باید خود را سرزنش کند.
19- سخنکردن با خوره دار مگر با یکذراع فاصله، فرمود از او بگریز چون گریختن از شیر.
20- بول بر کنار نهر روان 21- تغوط زیر درخت یا نخلی که بار آن رسیده و میوه دارد.
22- پوشیدن نعلین ایستاده 23- بی چراغ وارد خانه تاریک شدن 24- پف کردن در حال نماز.
4- امام صادق (ع) فرمود:
خدای عز و جل بر قومی نعمت بخشید و موهبت کرد و شکر نکردند و بر آنها وبال شد و بر قوم دیگر بلا داد و صبر کردند و بر آنها نعمت شد.
5- ابن بکیر گوید:
حجاج دو تن از دوستان علی را دستگیر کرد بیکی از آنها گفت از علی بیزاری جوی گفت اگر نکنم چه کنی؟ گفت خدایم بکشد اگر تو را نکشم بریدن هر دو دست یا هر
دو پای خود را اختیار کن در پاسخش گفت روز قصاص میرسد تو برای خود هر کدام خواهی اختیار کن حجاج گفت بخدا زبان تیزی داری و گمانم ندانی که تو را آفریده، پروردگارت کجا است؟ گفت در کمین هر ستمکار است دستور داد هر دو دست و هر دو پایش را بریدند و بدارش زد و دیگری را پیش داشت و گفت تو چه گوئی؟ گفت من هم عقیده رفیق خود هستم، دستور داد گردنش را زدند و بدارش آویختند.
6- پیغمبر (ص) فرمود:
ملاحظه نماز و روزه بسیار و حج بسیار و احسان بسیار و جنجال شب آنها را نکنید ملاحظه راستگوئی و امانت داری آنها کنید.
7- رسول خدا (ص) فرمود:
هر که خدا را شناخت و او را بزرگ دانست جلو گرفت دهان خود را از کلام و شکم خود را از طعام و خود را برنج افکند برای روزه و نماز گفتند پدر و مادر ما قربانت یا رسول اللَّه اینان اولیاء خدایند، فرمود اولیاء خدا چون خاموش باشند اندیشه کنند و چون سخن گویند ذکر خدا باشد و نظر آنها عبرت است و گفتارشان حکمت و مشی آنها میان مردم برکت اگر اجل بر ایشان معین نشده بود از ترس عذاب و شوق ثواب در پوست خود نمیگنجیدند.
8- امیر المؤمنین (ع) فرمود:
هر که خود را در معرض تهمت در آورد سرزنش نکند کسیرا که باو بدگمانست و هر که راز خود را بپوشد اختیار آن را دارد و هر حدیثی از دو تجاوز کرد شیوع یابد، ببرادر خود خوشبین باش تا بر تو روشن شود حال او، سخن برادر خود را بد تفسیر مکن تا حمل بخوبی ممکن است بر تو باد ببرادران درست و راست از آنها بسیار بدست آورد که آنها پشت تواند در زمان آسایش و سپر تواند در گرفتاری و مشورت کن در حدیث خود با کسانی که از خدا میترسند و دوست دار برادران را باندازه ای که تقوی دارند از زنان بد بگریز و از زنان خوب هم در حذر باش اگر دستور خوبی هم بشما دادند با آن ها مخالفت کنید تا طمع نکنند شما را به بزشتکاری کشند.
9- علی بن مؤمل گوید:
موسی بن جعفر را دیدم که خضاب سرخی داشت گفتم قربانت این خضاب خاندان تو نیست فرمود چرا من باوسمه خضاب میکردم و دندانهایم لق شد هر مردی در زمان رسول خدا مسلمان میشد خضاب میکرد امیر المؤمنین خضاب زرد رنگی کرد و به پیغمبر خبر رسید فرمود این اسلام است خضاب سرخ رنگی کرد و چون به پیغمبر (ص) خبر رسید فرمود اسلام و ایمان است و با سواد خضاب کرد و چون خبر به پیغمبر (ص) رسید فرمود اسلام و ایمان و نور است.
10- امام صادق (ع) فرمود:
ناخن گرفتن و شارب زدن از جمعه تا جمعه امان از خوره است.
11- رسول خدا (ص) فرمود:
هر که دوست دارد گرامیترین مردم باشد باید از خدا بپرهیزد و هر که دوست دارد پرهیزکارترین مردم باشد باید بر خدا توکل کند و هر که دوست دارد غنی ترین مردم باشد باید بدان چه نزد خداست بیشتر اطمینان کند از آنچه در دست او است سپس فرمود شما را آگاه نکنم بدترین مردم؟ گفتند چرا یا رسول اللَّه، فرمود کسی که مردم را دشمن دارد و مردم او را دشمن دارند.
سپس فرمود شما را آگاه نکنم ببدتر از این، گفتند چرا یا رسول اللَّه، فرمود کسی که از لغزش نگذرد و عذر نپذیرد و گناهی نیامرزد سپس فرمود شما را آگاه نکنم ببدتر از آن؟ گفتند چرا یا رسول اللَّه، فرمود کسی که از شرش آسوده نباشند و امید بخیرش نباشند براستی عیسی بن مریم در بنی اسرائیل بپاخاست و فرمود ای بنی اسرائیل حکمت را بنادانان نیاموزید تا بدان ستم کنید و از اهلش دریغ مدارید تا بدانها ستم کنید و بستمکار کمک نکنید در ستم تا فضل خود را باطل کنید امور سه گونه است امری که رهیابی آن بر تو آشکار است پیرو آن باش و امری که گمراهیش بر تو آشکار است از آن کناره کن و امری که مورد اختلافست آن را بخدای عز و جل برگردان.
12- پیغمبر (ص) فرمود:
خدای عز و جل بداود وحی کرد ای داود چنانچه بر آفتاب تنگ نیست که کسی در
آن نشیند برحمت من تنگ نیست هر که در آن درآید و چنانچه بدفالی را زیان نرساند هر که بد فال باشد بدفالان از فتنه برکنار نباشند و چنانچه روز قیامت نزدیکترین مردم بمن اهل تواضعند و دورتر از من متکبرانند.
13- امام صادق (ع) فرمود:
هر که از شیعیان ما چهل حدیث حفظ کند خدایش روز قیامت دانشمند و فقیه محشور نماید و عذابش نکند،
14- رسول خدا (ص) بعلی بن ابی طالب (ع) فرمود:
ای علی تو صاحب حوض منی پرچمدار منی و بر آورنده وعده های منی دوست دل منی وارث علم منی و امانت دار مواریث پیغمبرانی توئی امین اللَّه در زمینش و حجت بر خلقش توئی رکن ایمان و چراغ هدایت و منار شب تار توئی علمی که برای اهل دنیا برافراشتند هر که تو را پیروی کند نجات یافته و هر که از تو تخلف کند هلاک است توئی راه روشن توئی راه راست، توئی قائد الغر المحجلین، توئی سرور هر که منش سرورم و من سرور هر مؤمن و مؤمنه ام دوستت ندارد جز پاکزاد و دشمنت ندارد جز بدزاد و پروردگارم هیچ گاه مرا ب آسمان بالا نبرد و با من سخن نگفت جز اینکه فرمود ای محمد سلام مرا بعلی برسان و باو اعلام کن که امام اولیاء و نور اهل طاعت منست گوارا باد تو را ای علی این کرامت.
15- امام صادق (ع) فرمود:
ای ابو بصیر مائیم درخت دانش مائیم خاندان پیغمبر، در خانه ما جبرئیل فرود می آمد، ما خزانه دار علم خدا، معادن وحی خدائیم هر که پیرو ما باشد نجات یافته و هر که از ما تخلف کند هلاک است این حق بر خداست.
16- رسول خدا (ص) فرمود:
فقراء شیعه علی و عترتش را بعد از او سبک نگیرید که یکی از آنها مانند دو قبیله ربیعه و مضر را شفاعت کند.