فهرست کتاب


ترجمه امالی شیخ صدوق

شیخ صدوق مرحوم آیة الله محمد باقرکمره‏ای‏‏‏

مجلس چهل و هفتم روز جمعه پنجم ماه ربیع الاول سال 368

1- محمد بن فرج رخجی گوید:
بامام دهم نوشتم و از او پرسیدم از آنچه هشام بن حکم راجع بجسم گفته و هشام بن سالم راجع بصورت، در پاسخ نوشت سرگردانی حیران را از سر بگذار و پناه بر بخدا از شیطان رجیم قول درست آن نیست که دو هشام گفته اند.
2- صقر بن دلف گوید:
از امام دهم (ع) راجع بتوحید پرسیدم و باو گفتم که من معتقد بقول هشام بن حکمم، در خشم شد و فرمود تو را بگفته هشام چکار او از ما نیست هر که معتقد است که خدا جسم است ما از او بیزارم در دنیا و آخرت ای پسر دلف جسم حادث است و خدا او را پدید کرده و جسم ساخته.
3- علی بن مهزیار گوید:
بامام نهم نوشتم قربانت پشت سر کسی که بجسم معتقد است و همعقیده یونس است یعنی پسر عبد الرحمن نماز بخوانم؟ در جواب نوشت پشت سر آنها نماز نخوانید و زکاة ب آنها ندهید و از آنها بیزار باشید خدا از آنها بیزار است.
4- عبد اللَّه بن سنان از پدرش نقل کرده که:
حضور امام باقر (ع) بودم یکی از خوارج خدمتش رسید و گفت ای ابا جعفر چه را پرستی؟ فرمود خدا را گفت او را دیدی؟ فرمود دیده ها عیانش نبینند و دلها بحقیقت ایمانش دریابند بسنجش نتوانش شناخت و بمردم مانند نیست بنشانه ها ستوده گردد و بعلامتها شناخته است در حکمش جور نیست آنست خدا نیست معبود حقی جز او، گوید آن مرد بیرون شد و میگفت خدا داناتر است که کجا رسالت خود را بنهد.
5- امام هشتم (ع) میفرمود:
همیشه خدای تبارک و تعالی دانا و توانا زنده و قدیم، شنوا و بینا بوده است فضل بن سلیمان کوفی گوید عرضکردم یا بن رسول اللَّه مردمی گویند همیشه خدا دانا است بعلم و تواناست بقدرت و زنده است بحیات و قدیم است بقدم و شنواست بسمع و بیناست ببصر، فرمود هر که چنین گوید و بدان معتقد باشد با خدا خدایان دیگر شریک کرده و با ولایت، ما سر و کاری ندارد سپس فرمود همیشه خدا بذات خود دانا توانا زنده و قدیم و شنوا و بیناست و برتر است از آنچه مشرکان و مشبهه گویند بی اندازه.
6- محمد بن عماره از پدرش گفته است که:
از امام صادق (ع) پرسیدم یا ابن رسول اللَّه بمن خبرده
که خدا را رضا و سخط باشد؟ فرمود آری ولی نه مانند مخلوق خشم خدا عقاب او است و رضایش ثواب او.
7- امام صادق (ع) فرمود:
براستی خدای تبارک و تعالی متصف بزمان و مکان و حرکت، و انتقال و سکون نیست بلکه او است خالق زمان و مکان و حرکت و سکون و انتقال برتر است از آنچه ظالمان گویند بی اندازه.
8- امام صادق (ع) فرمود:
من نه معتقد بجبرم و نه بتفویض.
9- رسول خدا (ص) فرمود:
براستی خدای جل جلاله بدنیا خطاب کرد که خادم خود را برنج افکن و تارک خود را خدمت کن و چون بنده در نیمه شب تار با آقای خود خلوت کند و راز گوید خدا نور را در دلش برجا دارد چون گوید یا رب یا رب جلیل جل جلاله او را ندا کند لبیک عبد من بخواه تا بتو بدهم بر من توکل کن تا تو را کفایت کنم سپس خدای جل جلاله بملائکه خود فرماید ای ملائکه ببینید بنده مرا که در دل شب تار با من خلوت گرده و بیهودگان در بازی و غفلتند و بخواب اندرند گواه باشید که من او را آمرزیدم پس از آن فرمود بر شما باد به ورع و کوشش و عبادت و بی رغبت باشید در این دنیا که بشما بی رغبت است زیرا که پرفریب دهنده است خانه فنا و زوال است بسیار کسی که فریب آن خورد و نابودش کرد و بدان تکیه زد خیانتش نمود و بسیار کسی که بدان اعتماد کرد و فریبش داد و او را وانهاد، بدانید که در پیش شما راهیست هراسناک و سفریست دراز و گذشت شما بر صراط است و بناچار مسافر را توشه باید و هر که بی توشه سفر کند در رنج افتد و هلاک شود و بهترین توشه تقوی است سپس یاد کنید وقوف خود را در برابر خدای جل جلاله که او حاکم عادل است و آماده جوابش شوید در موقع بازپرسی او از شما که بناچار از شما بازپرسی کند نسبت بهر چه کردید (در آنجا میان شما بجا نهادم خ ب) از ثقلین پس از من که کتاب خدا و خاندان منند و ملاحظه کنید که نگوئید کتاب را تغییر دادیم و تحریف نمودیم و اما از خاندان جدا شدیم و آنها را کشتیم که در این موقع پاداش شما جز دوزخ نباشد هر کدام شما که خواهد از هراس این روز برکنار باشد باید پیرو ولی من و تابع وصی و خلیفه بعد از من علی بن ابی طالب (ع) باشد که او صاحب حوض من است و دشمنانش را از آن طرد کند و دوستانش را از آن سیراب نماید و هر که از آن ننوشد همیشه تشنه است و هرگز سیراب نشود و هر که از آن شربتی نوشد هرگز تشنه نشود و براستی علی بن ابی طالب صاحب پرچم من است در آخرت چنانچه صاحب پرچم من است در دنیا و اول کس باشد که در بهشت درآید زیرا جلو من لواء حمد را میکشد که زیرا آن آدم و پیغمبران دیگرند.
10- مردی خدمت امام صادق (ع) آمد و عرضکرد:
یا ابن رسول اللَّه مرا بمکارم اخلاق مطلع کن، فرمود گذشت از کسی که بتو ظلم کرده و صله با آنکه از تو ببرد و عطای بکسی که تو را محروم کند و گفتار حق و گرچه بر زیان خودت باشد.
11- امام صادق (ع) فرمود:
هر که از زوال پنجشنبه تا ظهر جمعه بمیرد از مؤمنان خدا او را از فشار قبر پناه دهد.
12- مردی بامام صادق (ع) گفت:
بمن سفارش کن فرمود بنه خود را آماده ساز و توشه سفر طولانی خود را پیش فرست و خود وصی خود باشد و دیگری را امین مدان که آنچه تو را اصلاح کند برایت بفرست.
13- امام صادق (ع) فرمود:
هر که سی بار گوید سبحان اللَّه و بحمده سبحان اللَّه العظیم و بحمده رو بتوانگری کرده و پشت بفقر داده و در بهشت را کوبیده.
14- امام باقر (ع) فرمود:
بخدا شیوه علی (ع) بود که چون بندگان خوراک میکرد و بر زمین می نشست و دو پیراهن سنبلانی میخرید و خدمتکار او باختیار خود بهتر آنها را برمیداشت و خود آن دیگر را می پوشید و اگر آستینش از انگشتانش بلندتر بود آن را قطع میکرد و اگر دامنش از کعب میگذشت آن را می چید پنج سال خلیفه بود نه آجری بر آجری گذاشت و نه خشتی بر خشتی و نه دهی مالک شد و نه پول نقره یا طلا بجای خود گذاشت بمردم نان گندم و گوشت میخورانید و خود بمنزل
برمیگشت و نان جو با زیت و سرکه میخورد و هر گاه با دو کار خدا پسند روبرو میشد سخت تر آنها را انتخاب میکرد و هزار بنده از دسترنج خود آزاد کرد که در آن دستش خاک آلود شده و چهره اش عرق ریخته بود و کسی را تاب کار و کرد او نبود او در شبانه روز هزار رکعت نماز میخواند و مانندترین مردم باو علی بن الحسین بود و کسی بعد از او توان کار او را نداشت، مردی از تابعین از انس بن مالک شنید که این آیه در باره علی بن ابی طالب نازل شده (زمر- 9) آیا کسی که عبادت کند در آنای شب با سجده و قیام برای حذر از آخرت و امید برحمت پروردگارش.
آن مرد گوید نزد علی (ع) رفتم تا عبادت او را بنگرم خدا گواه است هنگام مغرب نزد او بودم و دیدم با یارانش نماز مغرب میخواند و چون فارغ شد به تعقیب مشغول بود تا برخاست نماز عشاء را خواند و بمنزلش آمد من با او وارد منزل شدم و در تمام شب نماز میخواند و قرآن میخواند تا سپیده دمید و تجدید وضوء کرد و بمسجد آمد و با مردم نماز خواند و مشغول تعقیب شد تا آفتاب برآمد و مردم بدو مراجعه کردند و دو مرد نزد او بمحاکمه مینشستند و چون فارغ میشدند دو مرد دیگر جای آنها را میگرفتند تا برای نماز ظهر بپا خواست و وضوء تازه کرد و با اصحابش نماز ظهر را خواند و مشغول تعقیب بود تا نماز عصر را با آنها خواند و موقع مراجعه مردم رسید و دو مرد نزد او می نشستند و چون بر میخاستند دو مرد دیگر جای آنها را می گرفت و او میان آنها قضاوت می کرد و فتوی میداد تا آفتاب غروب کرد و من گفتم خدا را گواه دانم که این آیه در باره او نازل شده.
15- رسول خدا (ص) فرمود:
هر که مؤمنی را در گرسنگی اطعام کند خدایش از میوه های بهشتی اطعام کند و هر که او را از برهنگی بپوشاند خدایش از استبرق و حریر بپوشاند و هر که او را شربت آبی بنوشاند در تشنگی خدایش از رحیق مهر زده بنوشاند و هر که او را یاری کند یا گرفتاری او را برطرف کند خدا او را در سایه عرش خود جای دهد روزی که سایه ای جز سایه او نیست.
16- اصبغ بن نباته گفت:
مال خراجی که برای امیر المؤمنین می آوردند، وارد بیت المال مسلمانان میکرد و مستحقان را جمع میکرد و با دست خود به راست و چپ پهن میکرد و میفرمود ای پول های زرد و سفید مرا نفریبید دیگری را بفریبید.
هذا جنای و خیاره فیه - اذ کل جان یده الی فیه
این است میوه که من چیدم و خوبش در آنست و هر که میوه چیند با دست خود بدهان گذارد- سپس بیرون نمیرفت تا هر چه در بیت المال مسلمانان بود قسمت میکرد و دستور میداد آن را جاروب میکردند و آب میپاشیدند و دو رکعت نماز در آن میخواند و دنیا را سه طلاق میداد و بعد از سلام نماز میفرمود ای دنیا بمن میاویز و مرا بخود تشویق مکن و فریب مده که من تو را سه طلاق دادم و بتو رجوع نتوانم.
17- از امام هشتم پرسیدند عقل چیست؟ فرمود:
غصه خوردن و با دشمنان مسامحه کردن و با دوستان مدارا نمودن.
18- امام صادق (ع) فرمود:
چون روز قیامت شود خدا خلق اولین و آخرین را در یک زمین گرد آورد و تاریکی سختی همه را فراگیرد و بپروردگار خود بنالند و گویند پروردگارا این تاریکی را از ما برطرف کن فرمود جمعی آیند و نوری برابر آنهاست که عرصه قیامت را روشن کرده حاضران قیامت گویند اینان پیغمبران خدایند، از خدا ندا رسد که اینان پیغمبر نیستند همه گویند اینها فرشته اند ندا رسد از جانب خدا اینان فرشته نیستند همه گویند اینان شهیدانند ندا رسد که از خود آنها بپرسید کیانند؟ همه گویند شما که باشید؟ گویند ماها علویه و ذریه محمد رسول خدا (ص) و اولاد علی ولی خدائیم مائیم مخصوص بکرامت خدا در آسایش و در اطمینان هستیم ب آنها از طرف خدا ندا رسد که دوستان و شیعیان خود را شفاعت کنید و هر که را باید شفاعت کنند، 19- یک روز رسول خدا (ص) باصحابش فرمود معاشر اصحاب من براستی خدای جل جلاله دستور میدهد بشما به ولایت علی بن ابی طالب و پیروی او که ولی و امام شما است پس از من مخالفت او نکنید
تا کافر شوید و از او جدا نشوید تا گمراه گردید به راستی خدا جل جلاله علی را نشانه میان نفاق و ایمان ساخته هر که او را دوست دارد مؤمن است و هر که دشمنش دارد منافقست براستی خدای جل جلاله علی را وصی و نوربخش پس از من نموده او سر نگهدار و گنجینه علم من و خلیفه بعد از منست در خاندانم بخدا از ظالمان به وی شکایت کنم؟

مجلس چهل و هشتم نهم ربیع الاول 368

1- امام صادق (ع) فرمود:
ابلیس تا آسمان هفتم را در مینوشت و چون عیسی (ع) زاده شد از سه آسمان ممنوع شد و تا چهار دیگر میرفت و چون رسول خدا (ص) متولد شد از هفت آسمان ممنوع شد و شیاطین را با تیر میزدند، قریش گفتند این قیام همان کسی است که میشنیدیم اهل کتاب او را نام میبردند، عمرو بن امیه که ستاره شناس تر مردم جاهلیت بود گفت بستاره ها توجه کنید که راهنما بودند و وقت زمستان و تابستان با آنها شناخته می شود اگر آنها سقوط کنند همه چیز هلاک شود و اگر آنها برجایند و ستاره های دیگری سقوط میکنند امر تازه ایست، در صبح روز ولادت پیغمبر همه بتها سرنگون شدند و برو بر خاک افتادند، در آن شب طاق کسری شکست برداشت و چهارده کنگره از آن فروریخت و دریاچه ساوه خشک شد و وادی ساوه پر از آب شد و آتشکده فارس که از هزار سال فروزان بود خاموش گردید و مؤبدان در خواب دیدند که شتران سختی اسبان عربی را یدک دارند و از دجله گذشتند و در بلاد عجم منتشر شدند و طاق کسری از وسط شکست و رود دجله عریان بر آن مسلط شد و در آن شب نوری از سمت حجاز برآمد و تا مشرق تتق کشید و تخت همه سلاطین وارونه شد و خودشان لال شدند و در آن روز نتوانستند سخن گویند دانش کاهنان ربوده شد و سحر جادوگران باطل گردید و کاهنه های عرب از همزاد شیطانی خود ممنوع شدند و قریش در میان عرب آل اللَّه نامیده شدند.
امام صادق فرمود آنها را آل اللَّه گفتند برای آنکه در بیت اللَّه بودند آمنه گفت بخدا چون فرزندم سقوط کرد دست بر زمین نهاد و سر ب آسمان برآورد و بدان نگریست و نوری از من تابید که همه چیز را روشن کرد و در آن نور شنیدم که گوینده میگفت تو سید عرب را زادی و او را محمد بنام و عبد المطلب آمد که او را دیدار کند و آنچه مادرش گفته بود شنیده بود او را در دامن گرفت و گفت حمد خدا را که این پسر را بمن داد که اندامی خوشبو دارد و در گهواره بر همه پسران آقا است و بارکان کعبه او را پناهید و اشعاری در باره او سرود و ابلیس در میان اعوان خود فریاد کشید و همه ابلیسان گردش را گرفتند و گفتند آقای ما تو را چه بهراس افکنده؟ گفت وای بر شما از دیشب وضع آسمان و زمین را دیگرگون بینیم در زمین تازه عجیبی رخ داده که از زمان ولادت عیسی تا کنون سابقه نداشته بروید و خبری از این پیش آمد تازه بگیرید همه پراکنده شدند و برگشتند و گفتند ما تازه ای ندیدیم ابلیس گفت من خود باید خبر گیرم در دنیا بگردش پرداخت تا بناحیه حرم مکه رسید دید فرشتگان گرد آن را گرفتند و خواست وارد آن شود باو بانک زدند و بر گشت و چون گنجشکی گردید و از طرف غار حری برآمد که جبرئیل باو نهیب زد برو ای ملعون گفت ای جبرئیل از تو سخنی پرسم بگو که از دیشب تا کنون چه تازه ای رخ داده؟ گفت محمد (ص) متولد شده، گفت مرا در او بهره ای است؟ گفت نه گفت در امتش چطور؟ گفت آری؟
گفت خشنودم.
2- خدای جل جلاله فرماید:
هر که گناه بزرگ یا کوچکی کند و در نظر ندارد که من میتوانم او را عذاب کنم یا از او درگذرم هرگز از او درنگذرم نسبت ب آن گناه و اگر معتقد است من میتوانم او را عذاب کنم یا از او گذشت کنم از او درمیگذرم.
3- ام ایمن خدمت رسول خدا (ص) رسید و چیزی در چادر داشت، رسول خدا (ص) فرمود چه داری؟ گفت:
فلانه را عروس کردند و بر او نثار ریختند و من از نثار او برگرفتم سپس ام ایمن گریست و گفت یا رسول اللَّه فاطمه را تزویج کردی و چیزی بر او نثار نکردی؟ فرمود ام ایمن چرا دروغ گوئی براستی خدای تبارک و تعالی چون فاطمه را بعلی تزویج کرد دستور داد که درختان بهشت بر اهل آن از زیور و جامه و یاقوت و در و زمرد و استبرق نثار کردند و آنچه را ندانند از او برگرفتند و خدا درخت طوبی را بخشش فاطمه نمود و آن را در منزل علی (ع) نهاد.
4- رسول خدا (ص) فرمود:
هر که را خوش آید که چون برق جهنده بر صراط گذرد و بی حساب ببهشت رود باید ولایت ورزد با ولی و وصی و رفیق و خلیفه من بر خاندان و امتم علی بن ابی طالب (ع) و هر که را خوش آید بدوزخ رود ترک ولایتش کند بعزت و جلال پروردگارم که او است باب اللَّه که جز از آن نیایند و او است صراط مستقیم و او است که روز قیامت از ولایتش پرستش شود.
5- رسول خدا (ص) فرمود:
خدا رحمت کند کسی را که کمک پدرش کند در احسان باو و رحمت کند پدری را که کمک فرزندش کند در احسان باو خدا رحمت کند همسایه ای را که بهمسایه اش کمک کند در احسان باو خدا رحمت کند رفیقی را که برفیقش کمک کند در احسان باو خدا رحمت کند همصحبتی را که بهم صحبت خود کمک کند در احسان باو خدا رحمت کند کسی را که بسلطان خود کمک کند در احسان باو.
6- امام صادق (ع) فرمود:
نیکی کنید با پدرانتان تا بشما نیکی کنند پسرانتان و پارسا باشید از زنان مردم تا پارسا باشند از زنانتان.
7- امام صادق (ع) فرمود:
ما خاندانی هستیم که مردانگی ما در بخشش به کسی است که بما ستم کرده است.
8- احمد بن عمر حلبی گوید:
بامام صادق گفتم چه خصلتی برای مرد زیباتر است؟ فرمود وقار بی مهابت و بخشش بی درخواست و اشتغال بامر آخرت.
9- رسول خدا (ص) فرمود:
هر که شب را خسته از طلب حلال بگذراند شب را گذرانده و آمرزیده شده. 10- احمد بن عبد اللَّه گوید از امام هشتم پرسیدم ذو الفقار شمشیر رسول خدا (ص) از کجا بود؟ فرمود جبرئیل آن را از آسمان آورد و نقره نشانست و پیش منست.
11- از امیر المؤمنین علی بن ابی طالب پرسش شد ثبات ایمان چیست؟ فرمود:
به ورع است گفتند زوالش بچیست فرمود بطمع،
12- امام صادق (ع) فرمود:
چون مؤمنی بمیرد هفتاد هزار فرشته تا گورش او را تشییع کنند و چون بگورش درآید منکر و نکیر آیند و او را بنشانند و باو گویند پروردگارت کیست: دینت کدامست پیغمبرت کیست؟ گوید پروردگارم خداست و محمد پیغمبر منست و اسلام دینم گورش را تا چشم رس گشاد کنند و طعام بهشت برایش آورند و روح و ریحان بر او در آورند و اینست تفسیر گفته خدای عز و جل (سوره واقعه) و اما هر که از مقربانست روح و ریحان دارد یعنی در قبرش و جنت نعیم دارد یعنی در آخرت سپس فرمود چون کافر میرد هفتاد هزار دوزخبان او را تا گورش همراه باشند و او فریاد کشد که همه چیز جز جن و انس بشنود و گوید کاش برمیگشتم و مؤمن میشدم و بحاملان خود قسم دهد و گوید مرا بر گردانید تا شاید آنچه ترک کردم عمل کنم دوزخبانان باو پاسخ دهند که نه هرگز، این کلمه ایست بزبان گوئی و فرشته ای ندا کند ب آنها که اگر برگردد بدان چه نهی شده باز گردد و چون در گورش در آید و مردم از او جدا شوند، و منکر نکیر در هراسناکتر شکلی باو وارد شوند و او را بپا دارند و گویند کیست پروردگارت چیست دینت؟ کیست پیغمبرت؟ زبانش بطپیدن افتد و قادر بجواب نیست او را ضربتی زنند از عذاب خدا که هر چیز از آن ترسد و لرزد باز باو گویند خدایت کیست دینت چیست پیغمبرت کیست؟ گوید نمیدانم باو گویند ندانستی و ره نیافتی و رستگار نباشی سپس دری از دوزخ بروی او باز کنند و حمیم دوزخ برای آورند و اینست تفسیر گفته خدای عز و جل و اما اگر از مکذبان گمراه باشد پذیرائی از حمیم شود یعنی در قبر و آتش دوزخ در او گیرد یعنی در آخرت.
13- امام صادق (ع) فرمود:
برای خدای عز و جل سه حرمت است که مانندی ندارد قرآن که حکمت او است و نور او
و خانه او که قبله مردمش ساخته و از کسی توجه بجز سوی آن را نپذیرد و خاندان پیغمبر شما.
14- امیر المؤمنین (ع) فرمود:
در بهشت درختی است که از بالایش جامه برآید و از پائینش اسبان بازین و مهار و پردار که نه سرگین کنند و نه بشاشند اولیاء خدا بر آن سوار شوند و در بهشت هر جا خواهند پرواز کنند و آنان که پست درجه تر از آنهایند گویند پروردگارا این بندگانت از کجا باین کرامت رسیدند؟ خدای جل جلاله فرماید اینها بودند که شب عبادت میکردند و روزها روزه بودند و نمیخوردند و با دشمن جهاد میکردند و نمیترسیدند و صدقه میدادند و بخیل نبودند.
15- امام صادق (ع) فرمود:
هر که پنج چیز ندارد بهره بسیار ندهد عرض شد یا ابن رسول اللَّه آنها چیست؟ فرمود، دین، عقل، حیاء و حسن خلق و حسن ادب و پنج چیز است که هر که ندارد زندگی او
گوارائیست: تندرسی، آسودگی، بینیازی، قناعت و انیس موافق.
16- مردی از علی بن ابی طالب (ع) پرسید:
از شب زنده داری با قرائت قرآن فرمود مژده باد هر که ده یک شب خود را برای رضای خدا نماز بخواند خدای عز و جل بفرشتگانش فرماید برای این بنده من بشماره آنچه در نیل از برگ و درخت روید و بشماره هر نی و خوط و چراگاه ثواب نویسند و هر که یک شب را نماز بخواند خدا باو ده دعوت مستجاب دهد و روز قیامت نامه عملش را بدست راستش دهد و هر که هشت یک شب نماز بخواند خدا اجر شهید خوش نیت باو دهد و شفاعتش را در باره خاندانش بپذیرد و هر که هفت یک شب نماز بخواند از قبرش برآید روز بعث با چهره تابانی چون ماه شب چهارده تا بر صراط گذرد با آسودگان و هر که یک ششم شب را نماز بخواند از برای او امان نوشته شود و هر چه گناه کرده آمرزیده گردد و هر که پنج یک شب را نماز بخواند با ابراهیم خلیل الرحمن در گنبد او هم دوش باشد و هر که ربع شب را نماز بخواند در اول فائزان باشد تا چون باد تند بر صراط گذرد بی حساب ببهشت رود و هر که سه یک شب را نماز بخواند فرشته ای نباشد جز آنکه بر مقام او نزد خدای عز و جل غبطه برد و باو گویند از هر کدام هشت در بهشت خواهی وارد شو و هر که نیمی از شب را نماز بخواند اگر پر زمین طلا داده شود هفتاد هزار بار برابر، پاداش او نباشد و هر که دو ثلث شب را نماز بخواند و تلاوت قرآن کند بشماره ریگ تپه عالج حسنه داشته باشد که کمترین آنها ده بار سنگین تر از کوه احد است و هر که شب را نماز بخواند و تلاوت قرآن کند و در رکوع و سجود ذکر بگذراند باو ثوابی دهند که کمترش اینست که از گناهان بیرون آید چون روزی که مادر او را زائیده و بشماره هر چه خدا آفریده حسنه برایش نویسند و مانند آن درجه و نور در قبرش ثابت باشد و گناه و حسد از دلش برود و از عذاب قبر در پناه باشد و از دوزخ برائت باو دهند از آمنین مبعوث شود و خدای تبارک و تعالی بفرشتگانش گوید ای فرشتگانم ببنده من نگاه کنید که شب را همه احیاء کرده برای رضای من او را ببهشت فردوس برید که در آن صد هزار شهر دارد و در هر شهریست هر آنچه دل خواهد و دیده لذت برد و بر خاطر کس نگذشته باشد علاوه بر آنچه از کرامت و مزید برای او آماده شده و تقرب بحق الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ و صلواته علی خیر خلیقه محمد و آله اجمعین.

مجلس چهل و نهم روز جمعه دوازدهم ربیع الاول 368

1- رسول خدا (ص) فرمود:
روح الامین جبرئیل از پروردگارم بمن خبر داد که هیچ کس نمیرد تا همه روزی مقدر خود را بخورد از خدا پرهیز کنید و در طلب رزق آرام باشید و بدانید که دو روزی هست یک روزی که شما جوئید و یک روزی که شما را جوید، روزی خود را از حلال جوئید که اگر از راه حلال جوئید آن را حلال بخورید و اگر از راه حرام جوئید آن را بحرامی خورید و همان روزی شما گردد و ناچارید آن را بخورید.
2- امام هشتم (ع) فرمود:
نگاه بذریه ما عبادتست عرض شد یا ابن رسول اللَّه نگاه ما بامامان از شما عبادتست یا نگاه بهمه اولاد پیغمبر؟ فرمود نگاه بهمه اولاد پیغمبر عبادتست.
3- رسول خدا (ص) فرمود:
چون در مقام محمود برآیم برای معصیت کاران گناه کبیره از امتم شفاعت کنم و خدا بپذیرد و بخدا که در باره کسانی که ذریه مرا آزار کرده اند شفاعت نکنم.
4- امام صادق (ع) فرمود:
چون گناهان بنده بسیار شود و جبران آن نکند خدا او را باندوه در دنیا گرفتار سازد تا کفاره آن گردد و گر نه بیمارش کند تا کفاره گردد و گر نه در هنگام مرگ بر او سخت گیرد تا کفاره گناه او گردد و گر نه در قبر عذابش کند تا گاه ملاقات پروردگار گناهی نداشته باشد.
5- امام صادق (ع) فرمود:
هر که منکر سه چیز باشد شیعه ما نباشد: معراج و سؤال قبر و شفاعت.
6- امام صادق (ع) فرمود:
نزدیک است که فقر کفر باشد و حسد بر تقدیر چهره گردد.
7- امیر المؤمنین (ع) فرمود:
چیزی با چیزی جمع نشود که بهتر باشد از جمع حلم با علم،
8- امام صادق (ع) میفرمود:
محبوبترین بنده نزد خدای عز و جل مردیست راستگو و حافظ بر نماز و آنچه خدا بر او واجب کرده و مواظب اداء امانت سپس فرمود هر که بر امانتی امین شود و آن را ادا کند هزار گره آتش از گردن خود گشوده، بادای امانت پیشی گیرید زیرا هر که امین بر چیزی شود ابلیس صد شیطان مرده از یارانش بر او گمارد تا او را گمراه کنند و وسوسه نمایند تا هلاکش کنند مگر کسی که خدای عز و جل او را حفظ کند.
9- امام صادق (ع) فرمود:
از جور است که سواره بپیاده گوید راه بده.
10- رسول خدا (ص) فرمود:
قسم بدان که مرا براستی مبعوث کرده تا مژده ده باشم خدا هرگز یگانه پرستی را بدوزخ عذاب نکند و اهل توحید شفاعت کنند و شفاعتشان پذیرفته گردد سپس فرمود چون روز قیامت شود خدای تبارک و تعالی دستور دوزخ صادر کند برای کسانی که در دنیا بد کردار بودند عرض کنند خدایا چگونه ما را بدوزخ بری و ما در دار دنیا تو را یگانه شناختیم و چطور زبان ما را بسوزانی و گویای بتوحید تو بوده در دار دنیا و چطور دل ما را بسوزانی با اینکه علاقمند باین بوده که نیست معبود بر حقی جز تو و چطور چهره ما را بسوزانی با اینکه برای تو بخاک نهادیم و چطور دستهای ما را بسوزانی و بدرگاه تو بلندشان نمودیم برای دعا خدای جل جلاله میفرماید بندگانم در دار دنیا بد کردار بودند و کیفر شما دوزخ است عرضکنند پروردگارا عفوت بزرگتر است یا خطای ما؟ خدای عز و جل فرماید عفو من، گویند رحمتت پهناورتر است یا گناهان ما؟
خدای عز و جل فرماید رحمت من گویند اقرار ما بتوحید تو بزرگتر است یا گناهان ما خدای عز و جل فرماید اقرار شما بتوحید من بزرگتر است عرض کنند پروردگارا باید عفو و رحمت واسعه تو ما را فراگیرد، خدای جل جلاله فرماید ملائکه من بعزت و جلالم سوگند خلقی را نیافریدم که محبوبتر باشد نزد من از مقرین بتوحید من و اینکه معبود حقی جز من نیست و بر من حقست که ب آتش نسوزانم اهل توحیدم را بندگانم را ببهشت برید.
11- امام صادق (ع) فرمود:
در این میان که خلیل الرحمن در کوه بیت المقدس دنبال چرا گاهی
برای گوسفندان خود بود آوازی شنید و ناگاه مردی را دید بطول دوازده وجب که ایستاده نماز میخواند باو گفت ای بنده خدا برای که نماز میخوانی؟ گفت برای خدای آسمان، ابراهیم گفت از قوم تو دیگری مانده؟ گفت نه، گفت از کجا غذا میخوری؟ گفت در تابستان میوه این درخت می چینم و در زمستان میخورم، گفت منزلت کجا است بکوهی اشاره کرد، ابراهیم گفت مرا با خودت میبری تا امشب را با تو بگذرانم گفت جلو من آبی است که نمیشود در آن فروشد، گفت خودت چه میکنی؟ گفت من روی آن راه میروم، فرمود مرا با خود ببر شاید خدا آنچه را بتو روزی کرده بمن روزی کند.
گوید عابد دستش را گرفت و باهم رفتند تا ب آبی رسیدند و بر آن راه رفت، ابراهیم با او رفت تا بمنزل رسیدند ابراهیم باو گفت کدام روزها بزرگتر است؟ عابد گفت روز جزا که مردم از هم بازخواست کنند فرمود می آئی دست برداریم بدرگاه خدا دعا کنیم که ما را از شر آن روز آسوده دارد، گفت بدعوت مرا چه کنی بخدا من سی سال است بدرگاه خدا دعائی کنم و اجابت نشده، گفت بتو آگاهی بدهم که چرا دعایت حبس شده؟ گفت چرا، فرمود براستی خدا چون بنده ای را دوست دارد دعایش را نگهدارد تا با او راز گوید و از او خواهش کند و از او بجوید و چون بنده ای را دشمن دارد زود دعایش را مستجاب کند یا بدلش نومیدی نهد سپس باو گفت چه دعائی میکردی؟
گفت گله گوسفندی بمن گذشت و پسری با آن بود و گیسوانی داشت گفتم ای پسر این گوسفندها از کیست؟ گفت از ابراهیم خلیل الرحمن، گفتم خدایا اگر در زمین خلیلی داری او را بمن بنما، ابراهیم فرمود خدا دعایت را مستجاب کرد من ابراهیم خلیل الرحمن هستم و همدیگر را در آغوش کشیدند و چون خدا محمد را مبعوث کرد مصافحه مقرر شد.
12- رسول خدا (ص) فرمود:
منم سید انبیاء و مرسلین و بهتر از ملائکه مقربین و اوصیایم سادات اوصیاء پیغمبران و مرسلانند و ذراریم بهتر ذریه انبیاء و مرسلانند و دخترم فاطمه سیده زنان عالمیان است و طاهرات از زنانم امهات مؤمنانند و امتم بهترین امتی است که برای مردم قیام کردند و من روز قیامت بیشتر از همه انبیاء پیرو دارم و حوضی دارم که پهنایش باندازه میانه بصری در دنیا تا صنعاء است و بعدد ستاره های آسمان ابریق در آنست و خلیفه من بر این حوض در آن روز خلیفه منست در دنیا عرض شد آن کیست؟ فرمود امام مسلمانان و امیر مؤمنان و سرور آنها پس از من علی بن ابی طالب که دوستانش را از آن سیراب کند و دشمنانش را براند چنانچه یکی از شماها شتران بیگانه را از سر آب خود میراند سپس فرمود هر که علی را دوست دارد و در دنیا او را اطاعت کند فردا بر حوض من وارد شود و در بهشت با من هم درجه باشد و هر که در دنیا علی را دشمن دارد و او را نافرمانی کند او را نبینم و مرا نبیند در روز قیامت و جدا از من بلرزه افتد و از سمت چپ به دوزخش برند.
13- علی بن ابی طالب (ع) فرمود:
هر که نام خدا را بر خوراک ببرد خدا از حق نعمت آن او هرگز پرسش نکند.
14- رسول خدا (ص) فرمود:
هر که تکه نانی یا خرمائی بیابد و آن را بردارد بخورد از درونش نرود تا خدا او را بیامرزد.
15- طاوس یمانی گوید:
علی بن الحسین سید عابدان بود و این دعا را میخواند: معبودا بعزت و جلال بزرگیت اگر من از آغاز فطرتم که عیان کردی از اول روزگار تا دوام خلود پروردگاریت تو را عبادت کنم در هر موئی بهر چشم همزدن تا سرمد ابد بحمد و شکر همه خلائق هر آینه در رسیدن بحق ادای شکر نهانترین نعمت تو مقصرم، اگر من معادن آهن دنیا را با دندان خود برکنم و زمین های آن را با مژگان چشم شخم کنم و بکارم و از ترست مانند دریاهای آسمان و زمین خون و چرک بگریم همانا که آن کم است نسبت بکثرت حق واجب تو بر من و اگر چنانچه معبودا تو پس از اینها مرا عذاب کنی بعذاب همه خلق و بزرگ کنی برای خلقت دوزخ و تن مرا و پر کنی همه دوزخ و طبقه هایش را از من تا در آن معذبی جز من نباشد و دوزخ را هیزمی جز من نبود این نظر بعدل تو کمی است از بیش
آنچه من مستوجب کیفر توام.
16- رسول خدا (ص) بعلی (ع) فرمود:
ای علی تو امام مسلمانان و امیر مؤمنان و قائد الغر المحجلین و پس از من حجت خدائی بر همه خلق تو سید اوصیاء و وصی سید انبیائی ای علی چون مرا ب آسمان هفتم بالا بردند و از آنجا بسدرة المنتهی رسیدم و از آنجا بحجب نور و پروردگارم جل جلاله مرا گرامی داشت بمناجات خود فرمود ای محمد گفتم لبیک ربی و سعدیک تبارکت و تعالیت گفت بدرستی که علی امام اولیاء من و نور است برای هر که مرا اطاعت کرده است و کلمه ای که بایست متقیانست هر که او را اطاعت کند مرا اطاعت کرده و هر که او را نافرمانی کند مرا نافرمانی کرده، او را بدین مژده ده (ع) عرضکرد یا رسول اللَّه مقام من ب آنجا رسیده که در آن مقام ذکر شوم فرمود آری علی پروردگارت را شکر کن علی رو بر خاک نهاد و سجده کرد بشکرانه این نعمتی که خدا باو داده، رسول خدا (ص) فرمود ای علی سر بردار که خدا بتو بر ملائکه خود مباهات دارد.