فهرست کتاب


ترجمه امالی شیخ صدوق

شیخ صدوق مرحوم آیة الله محمد باقرکمره‏ای‏‏‏

مجلس چهارم روز سه شنبه سلخ رجب 367

1- سلمان فارسی (ره) گوید:
از رسول خدا «ص» پرسیدم وصی تو از امتت کیست؟ زیرا پیغمبری مبعوث نشده جز آنکه از امت خود وصی داشته رسول خدا «ص» فرمود هنوز برای من بیان نشده من تا مدتی که خدا خواست درنگ کردم و سپس روزی بمسجد در آمدم رسول خدا «ص» مرا آواز داد و فرمود ای سلمان مرا از وصی خودم که از امتم باشد پرسیدی بگو وصی موسی از امت وی کی بود؟ گفتم وصیش یوشع بن نون بود پیغمبر تاملی کرد و فرمود میدانی چرا باو وصیت کرد؟ گفتم خدا و رسولش داناترند، فرمود باو وصیت کرد زیرا پس از وی اعلم امتش بود، وصی من و اعلم امتم پس از من علی بن ابی طالب است.
2- لیث بن ابی سلیم گوید:
خدمت پیغمبر «ص» رسیدند علی و فاطمه و حسن و حسین (ع) همه آنها میگفتند من محبوبترم نزد رسول خدا «ص» آن حضرت فاطمه را در آغوش گرفت و علی را بدوش و حسن را در سمت راست و حسین را بر سمت چپ خود سپس فرمود شما از من هستید و من از شما.
3- رسول خدا فرمود:
هر که وقتی ببستر خواب رود سوره قُلْ هُوَ اللَّهُ بخواند خدا گناه پنجاه سالش را بیامرزد.
4- هرون بن حمزه غنوی گوید:
شنیدم امام صادق «ع» میفرمود خدای تبارک و تعالی چهار هزار فرشته ژولیده و گردآلود بر قبر حسین «ع» گمارده که تا روز قیامت بر او میگریند و هر که آن حضرت را زیارت کند وی را بدرقه کنند تا بمأمن او برسانند و اگر بیمار شود بامداد و شامگاه از او عیادت کنند و اگر بمیرد جنازه او را تشییع کنند و تا قیامت برای او آمرزش خواهند.
5- امام صادق «ع» فرمود:
تا آنجا امیدوار بخدا باش که تو را دلیر بر گناه نکند و تا آنجا از خدا بترس که نومید از رحمتش نگرداندت.
6- از پیغمبر «ص» نقل شده که فرمود:
براستی خدای تبارک و تعالی طاعت مرا بر شما فرض کرده و نافرمانی مرا بر شما غدقن کرده و پیروی از امر مرا بر شما واجب ساخته و پس از من بر شما فرض کرده است طاعت علی «ع» را چنانچه فرض کرده طاعت مرا و بر شما غدقن کرده نافرمانی علی را چنانچه غدقن کرده نافرمانی مرا و او را برادر و وزیر و وصی و وارث من نموده او از منست و من از او دوستیش ایمانست و دشمنیش کفر دوستدارش دوستدار منست و دشمنش دشمن من و او مولا و آقای هر کس است که من مولا و آقای اویم و من مولای هر زن و مرد مسلمانم و من و او دو پدر این امت هستیم.
7- علی بن سالم از پدرش باز گفته است که:
من شرفیاب حضور حضرت صادق «ع» شدم در رجب که چند روزی از آن مانده بود چون مرا دید فرمود ای سالم چیزی از این ماه را روزه داشتی؟ عرض کردم نه بخدا یا ابن رسول اللَّه فرمود ثوابی که اندازه اش را جز خدا نداند از دستت رفته این ماهیست که خدا او را فضیلت داده و احترامش را عظیم کرده و کرامت خود را برای روزه دارانش بایست نموده است گوید عرضکردم یا ابن رسول اللَّه اگر از آنچه مانده چیزی را روزه بدارم بعضی از ثواب روزه داران آن را بدست آرم؟ فرمود ای سالم هر که یک روز از آخر این ماه روزه دارد امان او باشد از سختی جاندادن و امان او است از هراس مردن و عذاب قبر و هر که دو روز از آخر این ماه روزه دارد وسیله گذشتن او از صراط باشد و هر که سه روز از آخر این ماه روزه دارد از هراسها و سختیهای روز قیامت برات آزادی از دوزخ باو دهند.
8- رسول خدا بعلی فرمود:
ای علی شیعیانت روز قیامت میایند هر که بیکی از آنها اهانت کند تو را اهانت کرده و هر که تو را اهانت کند مرا اهانت کرده و هر که مرا اهانت کند خدا او را ب آتش دوزخ افکند و جاویدان در آن بماند و چه بد سرانجامی است ای علی تو از منی و من از تو روح تو از روح منست و گل تو از گل من و شیعیانت آفریده شدند از فزونی گل ما هر که دوستشان دارد ما را دوست داشته و هر که دشمنشان دارد ما را دشمن داشته و هر که مهر بدانها ورزد با ما مهر ورزیده ای علی به راستی هر عیب و گناهی که در شیعیانت باشد برای آنها آمرزیده شده ای علی من شفیع شیعیان توام فردا که بپایگاه محمود بایستم ای علی این مژده را بدانها بده ای علی شیعیان تو شیعیان خدایند و یارانت یاران خدا، اولیائت اولیاء خدا حزبت حزب خدا ای علی سعادتمند است هر که دوستت دارد و بدبخت است هر که دشمنت دارد ای علی تو را در بهشت گنجی است و تو بر هر دو طرف تسلط داری، حمد خدای جهانیان راست و رحمت بر بهتر خلقش محمد و خاندان پاک و نیک و نجیب و خوش رفتارش.

مجلس پنجم دو شب از شعبان 367 گذشته

1- امام صادق «ع» فرمود:
روزه شعبان ذخیره روز قیامت است بنده ای نیست که در شعبان روزه فراوان دارد جز اینکه خدا کار زندگیش را اصلاح کند و شر دشمن از او بگرداند کمتر ثواب هر که یک روز از شعبان روزه دارد اینست که بهشت بر او واجب شود.
2- علی بن فضال از پدرش روایت کرده که گوید:
شنیدم علی بن موسی الرضا «ع» میفرمود هر که آمرزش جوید از خدای تبارک و تعالی در شعبان هفتاد بار خدا گناهانش را بیامرزد گرچه به شماره ستارگان باشد.
3- رسول خدا «ص» فرمود:
هر که خواهد روز قیامت خدا را ملاقات کند با نامه عمل یگانه پرستی و عقیده بنبوت من و هشت در بهشت به رویش باز باشد و باو بگویند ای ولی خدا از هر دری که خواهی در آی باید چون بامداد شود بگوید حمد از آن خدا که بنیروی خود شب را برد و به رحمت خود روز را آورد خلقی تازه خوش آمدید ای دو حافظ زنده دارد خدا بتان ای دو کاتب متوجه راست خود گردد و سپس رو بچپ خود کند و گوید بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ براستی من گواهم که نیست معبود حقی جز خدا یگانه است شریک ندارد محمد بنده و فرستاده او است و گواهم که ساعت آید و و شکی ندارد و خدا زنده کند هر که در گورها است بر این عقیده زنده ام و بر آن بمیرم و بر آن مبعوث شوم ان شاء اللَّه خدایا سلام مرا بمحمد و آلش برسان.
4- امام پنجم ابی جعفر محمد بن علی باقر فرمود:
شنیدم جابر بن عبد اللَّه انصاری میگفت که رسول خدا «ص» فرمود چون روز قیامت شود دخترم فاطمه بر ناقه ای از ناقه های بهشت بمحشر رو کند که دو پهلویش نگار دارد و مهارش از لؤلؤتر و چهارپایش از زمرد سبز و دمش از مشک اذفر و دو چشمش از یاقوت سرخ است بر پشت آن قبه ایست از نور که برونش از درونش دیده شود و درونش از برونش درون آن گذشت خداست و برونش رحمت خدا بر سر آن مخدره تاجی است از نور که آن تاج هفتاد رکن دارد و هر رکنی مرصع بدر و یاقوت است بدرخشد چنانچه بدرخشد اختر فروزان در افق آسمان و بر سمت راستش هفتاد هزار فرشته باشد و بر چپش هفتاد هزار فرشته و جبرئیل مهار آن ناقه را گرفته و ببانک بلند فریاد کشد دیده بر هم نهید تا فاطمه دختر محمد بگذرد نماند در آن روز پیغمبر و رسول و نه صدیق و شهیدی جز آنکه همه دیده بر هم نهند تا فاطمه بگذرد و خود را برابر عرش پروردگارش جل جلاله رساند و از ناقه بزیر اندازد و گوید معبودا سیدا حکم کن میان من و هر که بمن ستم کرده خدایا حکم کن میان من و هر کس که فرزندانم را کشته بناگاه پاسخی از طرف خدای جل جلاله در رسد که ای حبیبم و زاده حبیبم از من بخواه تا عطا شوی و شفاعت کن تا پذیرفته گردد بعزت و جلالم سوگند که ستم ستمگر را کیفر دهم میگوید معبودم سیدم ذریه و شیعیان و شیعیان ذریه ام و دوستانم و دوستان ذریه ام را دریاب از طرف خدای جل جلاله ندا رسد کجایند ذریه فاطمه و شیعیان و دوستان او و دوستان ذراری او و آنان در میان فرشتگان رحمت پیش آیند و فاطمه رهبر آنها گردد تا آنها را وارد بهشت کنند.
5- رسول خدا فرمود:
هر که خواهد بر کشتی نجات سوار شود و بحلقه محکم بچسبد و برشته خدا در آویزد باید پس از من دوستدار علی باشد و با دشمن او دشمن باشد و باید اقتداء کند به امامان رهبر از فرزندانش زیرا آنها خلفا و اوصیاء منند و حجتهای خدا بر خلق او پس از من و سروران امت من و پیشوایان با تقوا بسوی بهشت حزبشان حزب منست و حزب من حزب خداست و حزب دشمنانشان حزب شیطانست.

مجلس ششم روز جمعه هفتم شعبان 367

1- رسول خدا ص فرمود:
شعبان ماه منست و ماه رمضان ماه خدای عز وجل هر که یک روز از ماه مرا روزه دارد من روز قیامت شفیع او باشم و هر که دو روز از ماه مرا روزه دارد گناهانش آمرزیده گردد و هر که سه روز از ماه مرا روزه دارد باو گویند کار خود از سر گیر و هر که ماه رمضان را روزه دارد و فرج و زبان خود نگهدارد و آزار بمردم ندهد خدا گذشته و آینده گناهانش را بیامرزد و از دوزخ آزادش کند و بدار القرارش در آورد و شفاعتش در باره شماره ریگ تپه عالج از گنهکاران یگانه پرست بپذیرد.
2- امام هفتم موسی بن جعفر وارد شد بهارون الرشید در حالی که خشم او را از جا کنده بود نسبت بمردی باو فرمود:
همانا تو بخاطر خدای عز و جل خشم کردی و نباید بیش از خودش بر او خشم ورزی.
3- رسول خدا (ص) بمردانی گذر کرد که سنگی را بنوبت بلند میکردند و ب آنها فرمود:
این کار چیست؟ گفتند نیروی خود را آزمایش کنیم فرمود من شما را به نیرومندترین شما آگاه نسازم؟
عرضکردند چرا یا رسول اللَّه فرمود سخت تر و نیرومندتر شما آن کس است که چون خشنود گردد خشنودیش او را بگناه و باطل نکشاند و چون خشم کند خشمش او را از گفتار حق بدر نبرد و چون توانا شد بناحق دست نیازد.
4- امام صادق فرمود:
شهرت بعبادت مایه بدگمانیست پدرم از پدرش از جدش بمن باز گفت که رسول خدا «ص» فرمود عابدترین مردم کسی است که همان واجبات را بجا آورد و سخی ترین مردم کسی است که زکاة مالش را بدهد و زاهدترین مردم کسی است که از حرام برکنار شود و با تقواترین مردم کسی است که در سود و زیان خود حق گوید و عاقلترین مردم آنکه بپسندد برای مردم آنچه برای خود پسندد و بد دارد برای مردم آنچه برای خود بد دارد و زیرکتر مردم آنکه بیشتر یاد مرگ باشد و رشک آورتر مردم آنکه زیر خاک است و از کیفر آسوده و امید ثواب دارد، غافلتر مردم آنکه از دیگرگونی جهان پند بپذیرد و معتبرترین مردم آنکه بدنیا اعتباری ننهد، داناترین مردم آنکه دانش مردم را با دانش خود جمع کند و شجاع ترین مردم آنکه بر هوای خود غالب آید پربهاترین مردم دانشمندتر آنها و کم بهاتر مردم کم دانش تر آنها کم لذت تر مردم حسود است و کم راحت تر مردم بخیل و بخیلتر مردم آنکه بخل ورزد بدان چه خدا بر او واجب کرده سزاوارتر مردم بحق داناتر مردم است بدان کم حرمت ترین مردم فاسق است و کم وفا ترین مردم ملوکند و کم دوستترین مردم ملک است و درویش ترین کس طمعکار، توانگرتر مردم کسی که اسیر آز نیست برترین مردم در ایمان خوش خلق ترین آنها است گرامیترین کس با تقواتر مردم است و با قدرترین آنان کسی که پیرامون کار بی معنی نگردد پارساترین مردم کسی که مباحثه را وانهد گرچه حق با او باشد نامردتر مردم دروغگو است و بدبخت تر مردم ملوکند و دشمن تر مردم متکبر است و مجاهدتر کس آنکه گناهان را ترک کند و فرزانه تر مردم آنکه از جهال بگریزد و سعادتمندتر کس آنکه با مردم گرامی بیامیزد خردمندتر مردم کسی که بیشتر مدارا کند و سزاوارتر مردم بتهمت آنکه همنشین متهم باشد و سرکش تر مردم آنکه جز قاتل خود را بکشد و جز ضارب خود را بزند (یعنی انتقام از جز شخص جانی بگیرد) سزاوارتر مردم بگذشت آنکه تواناتر است بر کیفر، سزاوارتر مردم بگناه نابخرد بدگو است خوارتر مردم آنکه بمردم اهانت کند و با حزم تر مردم آنکه خشم خود بیشتر فرو خورد صالحتر مردم خیراندیشتر آنهاست نسبت بمردم بهتر مردم آنکه بمردم سود رساند.
5- پیغمبر فرمود:
به راستی خداوند تبارک و تعالی مرا برگزید و اختیار کرد و رسول گردانید و سید کتابها بمن نازل کرد و عرض کردم سیدا معبودا تو موسی را بفرعون فرستادی و از تو خواست که برادرش هرون را با او همراه کنی و زیرش باشد و بازویش قوی دارد و گفتار او را تصدیق کند من هم سیدا معبودا از تو خواهش دارم از خاندانم وزیری برایم مقرر داری که بازویم را باو قوی داری خدا علی «ع» را وزیر و برادرش ساخت و او را دلدار کرد و هیبت او را بدل دشمنش انداخت و او اول کس است که بمن ایمان آورد و مرا تصدیق کرد و اول کس است که همراهم یگانه پرستی کرد من او را از خدا خواستم و او را بمن عطا کرد او سید اوصیا است و رسیدن باو سعادت و مرگ در طاعتش شهادتست نامش در تورات مقرون نام من است و زنش صدیقه کبری دختر منست و دو پسرش دو آقای اهل بهشتند و دو پسر منند و او و آنها و امامان پس از آنها حجتهای خداوند بر خلقش پس از پیغمبران و آنان دریای علمند در امتم هر که پیروی آنها کند نجات یافته از دوزخ و هر که به آنها اقتدا کند رهبرده بصراط مستقیم، نبخشیده است خدای عز و جل دوستی آنها را ببنده ای جز آنکه او را در بهشت درآورده است.