دیدار با ابرار - سید بن طاووس

عباس عبیری

پیوند بزرگان

ابوابراهیم که خود را در برابر آینده ستاره فروزان حله مسؤول می دانست ضمن هماهنگی با همسرش بر آن شد تا مقدمات ازدواج وی را فراهم آورد. دختری که برای این امر ارجمند گزینش شد، زهرا خاتون فرزند ناصر بن مهدی، وزیر شیعی آن روزگار بود. سید پارسای آل طاووس که به ادامه پژوهشهای علمی و پی گیری برنامه های عرفانی خویش می اندیشید با این پیشنهاد مخالفت کرد.
ابوابراهیم به عنوان پدر، در راستای انجام مسؤولیتهای خویش بر این خواسته خود پافشاری می کرد و رضی الدین به عنوان دانشوری ارجمند و عارفی روشن بین، مصلحت خویش در گریز از این امر خطیر می دید. کشمکش مدتها ادامه یافت و عرصه چنان بر ستاره حله تنگ شد که راهی جز پناهندگی به حرم امام کاظم (علیه السلام) برایش نماند. او چنان تدبیر کرده بود که به آستان آن پیشوای پاک پناهنده شود و پس از مدتی تلاش در راه پاکسازی روان از آلودگیهای مادی، با پروردگارش به رایزنی پردازد و هر چه خداوند شایسته دید، انجام دهد.
نتیجه اقامت در حریم آسمانی هفتمین جانشین رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) و استخاره با کتاب آفریدگار چیزی جز پاسخ مثبت به پیشنهاد پدر نبود. بنابراین موافقت خویش را اعلام داشت و آخرین مانع در برابر ازدواج فروریخت.
اندکی بعد رضی الدین، ابوالقاسم، علی بن موسی با زهرا خاتون دختر پرهیزگار ناصر بن مهدی ازدواج کرد و آل طاووس در شادمانی فرو رفت.(36)

ابرهای سوگ

620 را باید سال سوگ ستاره حله نامید. در این روزگار ابوابراهیم سعد الدین، موسی بن جعفر، درگذشت و آل طاووس را داغدار ساخت.(37)
دانشور بزرگ شیعه اینک علاوه بر کارهای پژوهشی توانفرسای خویش رسالتی نوین نیز بر دوش داشت، انبوه ورقهای برجای مانده از پدر فرزانه که ثمره سالها تحقیق و تلاش بود اکنون دستی توانا و اندیشه ای روشن می طلبید تا به رشته تحریر و تنظیم کشیده شده، از گزند روزگار در امان ماند.
ستاره پارسای آل طاووس پس از حمل محترمانه پیکر پاک پدر به حریم آسمانی نخستین پیشوای مؤمنان، علی (علیه السلام) و انجام مراسم خاکسپاری و ترحیم، پرداختن به کرهای نیمه تمام پدر را سرلوحه کار خویش قرار داد. او مجموعه روایتهای پراکنده را در بخشهای گوناگون تنظیم کرده، بر هر بخش مقدمه ای نگاشت و به عنوان کتاب فرحة الناظر و بهجة الخواطر برای استفاده همه پژوهشگران آماده ساخت.(38)

بخش دوم: شهر تزویر