فهرست کتاب


بصیرت فاطمه‌زهرا(س)

اصغر طاهرزاده

مقام قرآن و چگونگی دست‌یابی به آن

می‌فرماید: خداوند چیزی را برای شما باقی گذارد كه عبارت است از:
73 - «كِتابُ الله النّاطِقُ» كتاب ناطق خدا
74 - «وَالْقُرانُ الصّادِقُ» و قرآن صادق
75 - «وَ النُّورُ السّاطِعُ» و نور فروزان
76 - «و الضِّیاءُ اللاّمِعُ» و شعاع درخشان
77- «بَیِّنَةٌ بَصائِرُهُ ، مُنْكَشِفَةٌ سَرائِرُهُ» بیان و حجت‌های آن روشن و اسرار باطن و لطائف دقیق آن آشكار است.
78 - «مُتَحَلّیَةٌ ظَواهِرَهُ» با ظواهری زیبا و قابل پذیرش
حضرت‌زهرا(س) شروع می‌كنند از قرآن و خصوصیاتش نكاتی را بیان كنند. وقتی جامعه‌‌ای قرآن را آن‌گونه كه حضرت بیان می‌‌‌كنند‌‌ مورد توجه قرار دهد، حتماً سیر جامعه به آن جایی كه حضرت انتظار دارند كشیده می‌‌شود و جامعه به بینش اهل‌البیت(ع) نزدیك می‌‌‌شود و لذا اگر می‌‌بینید مردم به بینش اهل‌البیت(ع) نرسیده‌اند به دلیل آن است كه قرآن را به نحو صحیح مورد توجه قرار نداده‌اند. تعبیرهای حضرت در رابطه با قرآن مثل تعابیر حضرت علی(ع) در خطبة 2 نهج‌البلاغه است(29) كه به‌طور اجمال به آن می‌پردازیم.

چگونگی استفاده از قرآن بعد از رسول‌خدا(ص)

حضرت می‌‌فرمایند: قرآن نوری است كه شما را بصیر می‌كند و افق بینش و تحلیل‌های شما را روشن می‌‌نماید و كمك می‌كند تا شما آینده و نهایت جریانات مختلف را همین حالا ببینید. بصیرت دادن قرآن كاملاً آشكار است. از طریق ارتباط صحیح با قرآن، اسرار عالَم برایتان آشكار می‌شود. یعنی قرآن بصیرتی به شما می‌دهد كه واقعاً می‌توانید مسائل جامعه و خانواده و دنیا و آخرت را درست تحلیل كنید. در واقع حضرت توصیه می‌كنند كه قرآن را رها نكنید، ظواهر آن بسیار جذاب است و دل و روح انسان را جذب می‌كند. از طریق همین جذابیت، شما را به حقایق معنوی و صفای روحانی می‌كشاند. پس این طور نیست كه فكر كنید تا وَحی تمام شد شما دیگر چیزی كم ندارید، بلكه برعكس؛ باید با این قرآن آشنا شوید و از حقایق آن بهره بگیرید و لذا جامعه را باید آمادة درك و فهم قرآن كنید و این كار با رجوع به كسانی انجام می‌‌شود كه حقایق قرآنی را می‌شناسند. این‌كه شما به امثال خلیفه اول رجوع كرده‌‌اید به جهت آن است كه فكر می‌كنید كار تمام شده است و در نتیجه گمان كرده‌اید هر كسی می‌‌تواند در رأس امور باشد.(30) در حالی‌كه چنین قرآنی با چنین توانایی در بین شما هست، قرآنی كه شما را بر اَسرار عالَم آگاه می‌كند. آیا شما تصور می‌كنید هركس می‌تواند اَسرار قرآن را بشناسد و بشناساند؟ یا زعیمی از طرف خداوند نیاز است كه پیامبرخدا(ص) آن را به شما معرفی كرده و شما باید كار را به دست او بسپارید؟
79 - «مُغْتَبِطٌ بِهِ اَشْیاعُهُ» پیروان قرآن مورد غبطة جهان‌اند.
80 - «قائِدٌ اِلیَ الرِّضْوانِ اِتْباعُهُ» و تبعیت و پیروی از آن، انسان را به سوی رضوان الهی می‌كشاند.
81 - «مُؤَدٍّ اِلَی النَّجاةِ اِسْتِماعُهُ» سخن‌شنوی از آن، همان راهِ به سرانجام نجات است.
82 - «بِهِ تُنالُ حُجَجُ اللهِ الْمُنَوَّرَةُ» به‌وسیلة قرآن به حجت‌های نورانی خدا می‌توان دست یافت.
83 - «وَ عَزائِمُهُ الْمُفَسَّرَةُ» و به فرائضی كه خدا واجب فرموده رسید.
84 - «وَ مَحارِمُهُ المُحَذَّرَةُ» و به محارمی كه انسان‌ها را از ارتكاب آن‌ها باز داشته است، علم یافت.

تزلزل در تصمیم‌گیری

حضرت می‌فرمایند: پیروان قرآن مورد غبطة جهانند. یعنی اگر ملتی تفكرش تفكّر قرآنی شود، به نحوه‌ای از خصوصیات اخلاقی و شرایط اجتماعی دست می‌یابد كه دیگران غبطه او را می‌خورند. چون به كمالاتی می‌رسد كه مطلوب حقیقی همة انسان‌هاست. شما به اندازه‌‌ای كه قرآنی فكر كنید سرمایه‌‌‌دارها و زرنگ‌‌‌ها و اهل دنیا همه می‌گویند ای كاش ما هم این طور می‌‌‌شدیم ، هر چند شیطان عموماً به آن‌ها اجازه نمی‌دهد كه به سراغ قرآن بیایند.
حضرت می‌‌فرمایند: ملتی كه از قرآن تبعیت كند مسیرش به سوی رضایت الهی است، و اگر ملتی قرآن را بپذیرد نجات پیدا می‌كند و وسوسه‌ها و فتنه‌ها نمی‌توانند آن‌را خسته كنند و از راه منصرف نمایند. اگر به قرآن نزدیك شوید به دلیل‌ها و حجّت‌های الهیِ نورانی آن، نایل می‌شوید و به انجام واجبات الهی توفیق پیدا می‌كنید و نیز به همّت‌های بلندی دست می‌یابید تا به آنچه حرام است و نباید انجام دهید فائق آیید.
آقای نیل‌پستمن جامعه‌شناس مذهبی آمریكایی می‌گوید: «غربی‌ها چون عقیده ثابتی ندارند نمی‌دانند چه كاری را باید حتماً انجام دهند و چه كاری را حتماً نباید انجام دهند و به چه دلیل بایدها و نبایدهای زندگی خودشان را باید بپذیرند». او می‌گوید: «مردمِ امروزِ غرب نسبت به قرون وسطی كه دین نیم بندی داشتند در تصمیم‌گیری بسیار ناتوان هستند». حالا قرآن عكس آن است، مثلاً می‌گوید: این كار را نباید انجام دهی، آدم هم می‌فهمد كه نباید انجام دهد، این چیز ساده‌ای نیست. وقتی انسان و جامعه، قرآن داشته باشد، از استحكام خوبی در تصمیم‌گیری برخوردار می‌شود البته حضرت‌زهرا(س) متوجه است كه شرط آن، حاكم‌شدن كسانی است كه قرآن را به‌خوبی می‌شناسند.