فهرست کتاب


دعاهای قرآن

حسین واثقی‏

دعای آنان که به سلطه ستمگران گرفتارند

یک وظیفه اساسی و همیشگی مؤمنان این است که در راه خدا پیکار کنند و برای نجات مستضعفان، از چنگال حکومت کفر و ظلم تلاش کنند. چرا که ستمگران و زورگویان برای آنان قدرتی باقی نگذاشته اند تا بتوانند از خود دفاع کنند به همین جهت دست به عامر می دارند و می گویند:
ربنا اخرجنا من هذه القریة الظالم اهلها و اجعل لنا من لدنک ولیا و اجعل لنا من لدنک نصیرا **نساء (4) آیه 75.***؛
بارالها، ما را از این سرزمین ستمگران بیرون بر، خود برای ما سرپرستی قرار ده، و برای ما یاری کننده و پشتیبان بفرست.

تعلیم دعا به مسلمانان

در نبرد حنین، غنیمت بسیاری به چنگ مسلمانان افتاد. حضرت محمد صلی الله علیه و آله به هنگام تقسیم غنایم، به تازه مسلمانان مکه سهم بیشتری دادند، تا در مسلمانی دلگرم و به اسلام خوشبین شوند. این کار پیامبر سبب گردید تا برای بیشتر مهاجر و انصار که از فلسفه کار حضرت بی خبر بودند سوال ایجاد شود و در این میان، منافقان فرصت یافتند تا زبان اعتراض بگشایند، و به بدگویی از پیامبر پردازند.
پیامبر علت کار خود را شرح دادند و مؤمنان بدان راضی شدند.
خداوند می فرماید: شایسته بود به آنچه خدا و پیامبرش به آنان دادند راضی و خشنود باشند و بگویند:
حسبنا الله سیؤتینا الله من فضله و رسوله انا الی الله راغبون **توبه (9) آیه 59و***؛
خداوند ما را بس است به زودی خداوند از فضلش و پیامبرش به ما می دهند. ما به سوی پروردگار رغبت و میل داریم.

دعا هنگام سوار شدن بر مرکب و در برابر هر نعمتی

یکی از شیوه های قرآن برای آشنا کردن مردم با خدا، بر شمردن نعمت های الهی است. قرآن می کوشد، وجدانهای خفته ار بیدار کند و مردم گریز پای را با خدایشان انس و آشتی دهد.
در سوره زخرف می فرماید: ( خداوند برای شما کشتی و چارپایان آفرید تا بر آن دشوار شوید و آنگاه که بر آن قرار یافتید به یاد نعمت پروردگارتان باشید و بگویید:
سبحان الذی سخرلنا هذا وما کنا له مقرنین * و انا الی ربنا لمنقلبون **زخرف (43) آیات 13 و 14.*** .
منزه است خدایی که این مرکب را برای ما مسخر ساختت وگرنه ما توان آن را نداشتیم و ما به سوی پروردگارمان باز می گردیم).
امام علی علیه السلام فرماید: ( هرگاه بر مرکب سوار شدید یاد خدا کنید و بگویید: سبحان الذی سر لنا هذا و ما کنا له مقرنین * و انا الی ربنا لمنقلبون **نور الثقلین، ج 4، ص 593 - 594***؛
امام رضا علیه السلام فرماید: ( شکر الهی آن است که هر گاه خداوند بر بنده اش نعمت داد بگوید: سبحان الذی سخرلنا هذا وما کنا له مقرنین * و انا الی ربنا لمنقلبون و الحمدلله رب العالمین **نور الثقلین ج، 4، ص 593 - 594***.