فهرست کتاب


پرچم هدایت «سیمای شکوهمند حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف»

محمد رضا اکبری‏

حکومت واحد جهانی

حکومت واحد جهانی از دو جهت قابل بررسی و تحقیق است. نخست امکان تحقق آن و دیگر این که بر فرض امکان، آیا چنین حکومتی تا به حال به وجود آمده است یا خیر؟
امّا امکان تحقق آن وجود دارد زیرا عقل آن را می پذیرد و دین وقوع آن را در آینده جهان تأیید می کند. وقتی بشود یک میلیارد نفر را در کشور چین تحت یک حکومت اداره کرد امکان بیش از آن هم در روی زمین ممکن خواهد بود چه این که تفکر حکومت واحد جهانی مدتهاست که در میان دانشمندان دنیا مطرح است.
سخن دیگر این بود که آیا چنین حکومتی تا به حال تحقق یافته است؟ تاریخ و روایات وقوع آن را در گذشته تأیید می کنند.
امام صادق علیه السلام فرمود:
چهار مؤمن و کافر بر همه زمین حکومت کردند. مؤمنان: ذوالقرنین و سلیمان، کافران: نمرود و بخت النصر بودند.(324)
نتیجه این که، می شود یک حکومت جهانی تشکیل داد تا همه انسان ها با تمام نژادها، رنگ ها و گرایش ها درپناه آن زندگی کنند.
لزوم چنین حکومتی در حال حاضر بیش از هر زمان دیگر خود را آشکار ساخته است زیرا با دسترسی بشر به سلاح های کشتار جمعی، بشریت و حیات انسان و زمین در معرض خطر قرار گرفته است و زمانی از عمر انسان ها نمی گذرد مگر این که جمعی از آنان از راه دور و نزدیک مورد اصابت سلاح های مخرب قرار گرفته و قربانی اهداف ظالمانه قدرتمندان می شوند و این در حالی است که از ظرفیت ناچیزی از سلاح های مخرب که می توانند کشوری را در مدت کوتاه با خاک یکسان کنند استفاده می شود. ازاین رو خیراندیشان عالم طرح حکومت واحد جهانی را مطرح کرده اند تا بشریت از آینده بحرانی و تیره و تار خود نجات یابد. اینشتاین گوید:
«یا باید حکومت جهانی با کنترل بین المللی انرژی تشکیل شود و یا حکومت های ملّی جداگانه فعلی باقی بمانند و منجر به انهدام گردند.»(325)
دنیا خود به خود به طرف حکومت واحد جهانی به پیش می رود و امروز بیش از گذشته از آن سخن می گویند؛ زیرا با این حکومت است که جنگ ها از میان می ورند، استعمار کشورها به پایان می رسد، ترس و وحشت و جنگ های سرد جای خود را به آرامش می دهند و زمینه عدالت اجتماعی فراهم می گردد.
اصل حکومت واحد جهانی مورد قبول عقلای عالم است امّا مهم این است که چه کسی شایسته حاکمیت آن است سخن در حکومت بریک کشور و ده کشور نیست بلکه سخن در حکومت بر کره زمین است. عقل و تجربه و دین حکم می کند هیچ یک از سران دنیا شایسته این موقعیت نیستند و به چنین حکومتی هم دست نخواهند یافت! تنها یک رهبر معصوم می تواند درچنین جایگاه مهمی قرار گیرد و ازنظر اسلام این شخصیت بزرگ جهانی همان مرد اسمانی و بلند آوازه ای است که خدای -تعالی وعده حاکمیت او را اعلام کرده است وآن حضرت حجةابن الحسن المهدی علیه السلام محبوب اهل زمین و آسمان است که زمین جز به وجود ملکوتی، مقتدر، نورانی و با درایت او سامان نخواهد یافت. تنها امام مهدی علیه السلام است که ردای خلافت بر کره زمین شایسته اوست و زمین را پر ازعدل و داد می کند.
اگر کسانی غیر از او به چنین حکومتی دست یابند ممکن است برخی از آفات موجود برطرف گردد، امّا آفات دیگری نظیر آنچه در حکومت جهانی نمرود و بخت النصر وجود داشت پدید اید. نایبان عام و جامع الشرایط امام زمان علیه السلام هم به طور نسبی و نازلی نسبت به مولای خود از چنین شایستگی برخوردارند امّا با توجه به شرایط جهانی عصر غیبت، حاکمیت جهانی آنها امکان عادی وقوع ندارد. بنابراین زمین و زمان منتظر بمانند تا آن موعود آسمانی از پس پرده غیبت درآید و بر مغرب و مشرق زمین حکومت کند.
رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله فرمود:
یبلغ سلطانه المشرق و المغرب(326)
سلطه او مشرق و مغرب زمین را در بر خواهد گرفت.
حکومت جهانی امام مهدی علیه السلام یک حکومت اسلامی است امّا تفاوت های چشم گیری با حکومت های اسلامی غیر معصوم دارد و از حکومت های دموکراسی با انواع مختلفی که دارند کاملاً ممتاز است. او و یاران سیصد و سیزده نفره ای که دارد منتخب خدا هستند و آنها سایر مسئولین را مانند حکومت های دیگر برمی گزینند. هر کدام از کارگزاران آن حضرت فقیه و آگاه به امورند و در چیزی در مانده نمی شوند و در موارد نیاز از عنایات خاصّ حضرت استفاده می کنند.
امام صادق علیه السلام فرمود:
وقتی قائم ما قیام کند به هر کشوری مردی را می فرستد و به او می گوید: برنامه تو در کف دست توست پس هرگاه امری پیش آمد که آن را نمی فهمی و نمی دانی چگونه باید درباره آن قضاوت کنی به کف دست خود نگاه کن و به آنچه در آن می بینی عمل نما.(327)
البته این اعجاز، نظیر بسیاری از معجزات دیگر ولی عصر عجل اللَّه تعالی فرجه الشریف است که در زمان حاکمیت او تحقق می یابد.

نظم نوین جهانی در عصر ظهور

در عصر ظهور مرزهای کشورها برداشته می شود و دنیا به منزله یک کشور می گردد. با توجه به تعداد سیصد و سیزده نفر اصحاب امام مهدی علیه السلام که هر کدام فقیه و حاکم هستند دنیا در یک تقسیم بندی جدید به سیصد و سیزده منطقه تقسیم می شود و بر هر یک از این مناطق بزرگ یکی از یاران حضرت از سوی او حکومت می کند.
امام باقر علیه السلام فرمود:
...قائم به کوفه برمی گردد و سیصدو سیزده مرد را به سراسر جهان اعزام می کندو دست بر شانه و سینه آنهامی کشد و دیگر در هیچ قضاوتی در مانده نمی شوند.(328)
در نظم نوین جهانی عصر ظهور، یاران امام مهدی علیه السلام زمام امور جهان را به دست می گیرند. یکی بر مصر حکومت می کند، دیگری بر ایران، دیگری بر فرانسه، دیگری بر آلمان و به همین صورت همه مناطق دنیا که چه بسا بر اساس نظم نوین، توسعه یا محدودیت پیدا کنند از شرق تا غرب تحت سیطره یاران او قرار می گیرند. آنها زمامدارانی شجاع، مقتدر، مدیر ، مدبر، فقیه و عادل هستند و رابطه برادرانه ای با یکدیگر دارند. جملگی منصوب امام علیه السلام هستند و کمترین تمایلی به کشور گشایی، مسائل نظامی، سلاح های کشتار جمعی و علوم نظامی جهت جنگ های منطقه ای ندارد. جعلنا من اصحاب المهدی علیه السلام و انصاره.

کوفه در عصر ظهور

کوفه در عصر ظهور مرکز حکومت جهانی امام مهدی علیه السلام و در نتیجه مهم ترین و حساس ترین نقطه روی زمین خواهد شد. وقتی مصلح جهان زمین را فتح کرد به کوفه می رود و آن را مرکز خلافت خود قرار می دهد و از آن هنگام بار دیگر شهر کوفه موقعیت از دست رفته خود را پس از حکومت امیرالمؤمنین به بهترین شکل ممکن باز می یابد چرا که فرمانروای زمین در آن مستقر خواهد بود.
امام صادق علیه السلام فرمود:
دارملکه الکوفة(329)
مرکز حکومت او کوفه خواهد بود.
مرکزیت کوفه و حضور حجّت خدا در آن سبب می گردد مؤمنین به سکونت در آن شوق زیادی پیدا کنند.
امام باقر علیه السلام فرمود:
وقتی قائم قیام کند و وارد شهر کوفه شود مؤمنی نمی ماند مگر این که در کوفه خواهد بود.(330)
با تحول بزرگی که در شهر کوفه صورت می گیرد این شهر، بسیار گسترده می گردد و از ارزش بالایی برخوردار می شود.
امام حسن عسکری فرمود:
جای یک مرد در کوفه نزد من بهتر از یک خانه در مدینه است.(331)
و امام باقر علیه السلام درباره ارزش کوفه فرمود:
کسی که خانه ای در کوفه داردآن را نگه دارد.(332)
وقتی پیشوای جهان، کوفه را مرکز خلافت خود قرار دهد نماز جمعه و جماعت آن شهر به امامت او برگزار می گردد همان گونه که رسول خدا و امیر مؤمنان علیه السلام که حاکم مسلمین بودند نماز جمعه و جماعت را اقامه می کردند. البته با تحولی که در زمان امام مهدی علیه السلام به وجود می آید و رشدی که مردم پیدا می کنند همه مؤمنین مشتاق حضور در نماز جمعه و جماعت آن حضرت هستند و علاوه بر مردم کوفه، که از قبل در آن سکونت داشتند جمیعت بسیاری هم به انجا مهاجرت خواهند کرد و مردم دیگری هم از اطراف زمین به شوق اقتدا به پیشوای خود وارد کوفه می شوند تا با او نماز گزارند و معلوم است که مساجد موجود کافی نخواهد بود و بسیاری از مردم از خواندن نماز با پیشوای بزرگ خود محروم می مانند و از او درخواست می کنند تا مسجدی را بنا کند تا جمعیت گسترده نمازگزاران را در خود جای دهد. او هم مسجدی را بنا می کند که هزار درب دارد. چنین مسجد بزرگ و باشکوهی که عظیم ترین نهاد فرهنگی دینی به شمار می رود تا زمان آن پیشوای جهانی ساخته نشده است.
امام باقر علیه السلام درباره مسجد هزار درب کوفه می فرماید:
در دومین جمعه ای که مهدی علیه السلام وارد کوفه می شود مردم به او می گویند: یابن رسول اللَّه! نماز به امامت شما ثوابی برابر نماز به امامت رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله را دارد و این مسجد کوفه وسعت جمعیت ما را ندارد. او می فرماید: مسجدی برای شما می سازم که جمعیت شما را در خود جای دهد. آن گاه نقشه مسجد هزار درب را مطرح می کند.(333)