فهرست کتاب


پرچم هدایت «سیمای شکوهمند حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف»

محمد رضا اکبری‏

6- تطهیر انسان و جهان از زشتی ها

از تحولات بنیادی عصر ظهور رفع هر گونه بدی و احیاء و استمرار خوبی هاست. خورشید ولایت آن چنان بَدان و بدی ها را می سوزاند که افراد شرور و اعمال زشت، جای خود را به خوبان و خوبی ها خواهند داد و صحنه را ترک خواهند کرد به طوری که خوب بودن، یک فرهنگ بنیادی، مستمر و تنها راه زندگی خواهد شد. امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: یذهب الشر و یبقی الخیر(293)
بدی می رود و خوبی می ماند.
در عصر ظهور، حق می آید و باطل می رود، ایمان می آید و کفر می رود، توحید می آید و شرک می رود، اخلاص می آید و ریا می رود، دوستی می آید و جنگ و دشمنی می رود، خیرخواهی می آید و بدخواهی می رود، دگر دوستی می آید و حسادت کینه می رود، عدالت می آید و ظلم می رود و در یک کلمه تقوا می آید و فسق می رود چرا که دیو چو بیرون رود فرشته درآید. اساس همه خوبی ها ایمان کامل است که در عصر ظهور، مردم از آن بهره مندند و اساس همه بدی ها کفر است که در آن زمان اثری از آن دیده نمی شود.امیرالمؤمنین فرمود:
لا یبقی کافر الا امن و لا طالح الا صلح.(294)
کافری نمی ماند مگر این که ایمان آورد و تبهکاری نمی ماند مگر این که نیکوکار شود.
و در حدیث دیگری فرمود:
یهلک الاشرار و یبقی الاخیار و لا من یبغض اهل البیت علیم السلام.
بدکاران هلاک می شوند و خوبان می مانند و کسی که دشمن اهل بیت باشد نمی ماند. بهترین، زیباترین، والاترین جامعه توحیدی، جامعه عصر ظهور است که همه آنهاموحد، مسلمان و دوستدار اهل بیت رسول خداصلی اللَّه علیه و آله هستند و مدح و ثنای آنهامی گویند. گویی بهشت بر زمین سایه می اندازد و یا زمین رنگ بهشت می گیرد و مردم جز خوبی سراغ ندارند و گناه مورد نفرت آنهاقرار می گیرد و زندگی شیرین می شودآن چنان که زنده ها آرزو می کنند ای کاش مرده ها بودند و می دیدند.

7- وحدت

وحدت حقیقی و همه جانبه تنها در عصر ظهور تحقق می یابد زیرا اساس وحدت در پذیرش دین واحد یعنی اسلام است. و این به دست آن مرد اسمانی تحقق خواهد یافت چرا که تمام ادیان از میان خواهند رفت و دیگر نه یهودی خواهد بود و نه مسیحی چنان که روایات آن گذشت.
امام باقر علیه السلام فرمود:
خداوند شرق و غرب زمین را برای او می گشاید و مخالفان را به هلاکت می رساند تا این که جز دین محمد صلی اللَّه علیه و آله باقی نمی ماند.
تمام فرقه های دیگر هم از هر مکتب و اندیشه ای که باشند محو خواهند شد و تنها اسلام مطرح است. البته اسلام هم فرقه های زیادی دارد که همه آنها رخت بر می بندد و تنها مذهب حیات بخش تشیع باقی می ماند و دیگر اختلافی نخواهد بود. امام صادق علیه السلام فرمود:
لیرفع عن الملل الاختلاف و یکون الدین کله واحدا
اختلاف از ادیان برداشته می شود و دین یکی می گردد.
وحدت در عصر ظهور یک وحدت ناقص و یا سیاسی محض نیست، وحدت بر سر منافع دنیوی نمی باشد، وحدت در جنگ با دشمن مشترک نخواهد بود، وحدت ظاهری نمی باشد، وحدت در توحید نبوت و معاد تنها نیست بلکه وحدتی حقیقی، عمیق و ریشه دار است. وحدتی است که تمام جوانب فکری ، عقیدتی، عملی، اخلاقی و آرمانی را شامل می شود. همه یک دین دارند، همه یک مذهب دارند، همه یک صدا دارند، همه پروانه یک شمعند، همه دل داده یک فردند و تنها جام محبت او را می نوشند و بر اساس گفته او عمل می کنند.

8- امنیت

عصر ظهور، عصر امنیت همه جانبه در سراسر زمین است. چیزی که از اول تا ظهور حضرت مهدی علیه السلام انسان شیفته آن بوده و به آن نرسیده است. ناامنی، ناشی از ضعف ایمان، هوای نفس، حب شهوات، طمع به دنیا، حسادت، جهالت، حماقت و امثال آن است که اینها به برکت ظهور حجت خدا بر طرف می گردد.
در عصر ظهور ایمان مردم به بالاترین سطح خود می رسد، عقل ها کامل می شود، فهم عمومی بالا می رود و به بی نیازی دست می یابند. آن گاه با وجود این ارزش ها، دیگر دشمنی و تجاوز در کار نخواهد بود و در نتیجه نعمت بزرگ امنیت ، همه زمین را در بر خواهد گرفت و کمترین دغدغه خاطری برای حتی ضعیف ترین مردم وجود نخواهند داشت. حیوانات هم آزاری به انسان نخواهند داشت و از آزار انسان ها در امان خواهند بود و خلاصه، صلح کلی بر همه زمین حاکم می شود.
امیر المؤمنین علیه السلام فرمود: اگر قائم ما قیام کند آسمان باران خود رافرو می ریزد و زمین گیاه خود را می رویاند و کینه و دشمنی از دل بندگان رخت بر می بندد، درندگان با چهار پایان دیگر کنار می آیند و امنیت به گونه ای زیاد می شود که زن، راه بین عراق و شام را می پیماید و پای خود را جز بر سبزه و گیاه نمی گذارد و انبان کیسه خود را بر دوش دارد، نه درنده ای او را می ترساند و نه او از آنان هراس دارد.(295)
یکی از اصحاب امام صادق علیه السلام می گوید: روزی ابوحنیفه بر امام صادق علیه السلام وارد شد. حضرت به او فرمود: مراد از سخن خدا که فرمود: سیروا فیها لیالی و ایاما امنین(296) در این راه ها، شب و روزها با امنیت سفر کنید کجای زمین است؟ ابو حنیفه پاسخ داد: بین مکه و مدینه. امام صادق علیه السلام رو به اصحاب خود کرد و فرمود: می دانید که بین مکه و مدینه جلوی مردم را می گیرند و اموال آنان را به غارت می برند و آنها امنیتی بر جان خود ندارند و کشته می شوند. اصحاب گفتند: بله و ابوحنیفه ساکت شد.
بار دیگر امام صادق علیه السلام فرمود: ای ابو حنیفه! مراد از این آیه چیست که خداوند می فرماید: «و من دخله کان امنا»(297) و کسی که داخل آن شود در امنیت است کجای زمین از این معنا برخوردار است؟ ابوحنیفه در جواب گفت: کعبه. امام علیه السلام فرمود: آیا وقتی حجاج بن یوسف با منجنیق به ابن زبیر در کعبه حمله کرد و او را کشت ، او در کعبه امنیتی داشت؟ ابو حنیفه سکوت کرد. وقتی ابوحنیفه رفت، ابوبکر حضرمی به امام صادق علیه السلام عرض کرد: فدایت شوم، جواب دو سؤالی که از ابوحنیفه پرسیدید چیست؟ حضرت فرمود: «سیروا فیها لیالی و ایاماامنین» در زمان قائم ما اهل بیت خواهد بود و آیه «و من دخله کان آمنا» کسی که با او بیعت کند و وارد کعبه شود و در جمع اصحابش قرار گیرد در امنیت است.(298)
امنیت زمان امام مهدی علیه السلام یک امنیت همه جانبه است. هیچ کس از دیگری ترسی ندارد، جان و مال و ابرو و اعتبار مردم محفوظ است و کمترین اضطراب و دلهره ای نخواهد بود. وجود چنین امنیتی باعث می شود اعصاب مردم از هر ضعف و نقصانی در امان باشد و بیماری های عصبی که گسترده ترین بیماری های قبل از ظهور را تشکیل می دهند ریشه کن می گردد. وقتی مردم از یکدیگر احساس امنیت کنند، بر یکدیگر اعتماد می کنند و از صمیم قلب به هم محبت می ورزند و رفاقت خالص و حقیقی شکل می گیرد.