فهرست کتاب


پرچم هدایت «سیمای شکوهمند حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف»

محمد رضا اکبری‏

4- گسترش دین داری

عصر ظهور ،عصرگسترش کمی و کیفی دین داری در جهان است. با ظهور منجی عالم، مردم دسته دسته وارد اسلام می شوند و به سرعت همه جای زمین در قلمرو حکومت امام مهدی علیه السلام قرار می گیردبه گونه ای که نقطه ای نمی ماند مگر این که توحید در انجا حاکمیت می یابد و شهادت به یگانگی خدا و رسالت رسول او داده می شود و دین مردم تنها اسلام به شیوه عترت پیامبر صلی اللَّه علیه و آله خواهد شد. از آن پس دیگر نه یهودی و نه مسیحی و نه فرقه دیگر مطرح نخواهد بود و اگر باشد اظهار وجود نخواهند کرد. این که در برخی روایات آمده است حضرت از برخی از اهل کتاب جزیه می گیرد، بنا بر صحت آنها، گرفتن جزیه احتمالاً به ابتدای حاکمیت او مربوط می شود.امام صادق علیه السلام فرمود:
اذا قام القائم لایبق ارض الانودی فیها شهادة ان لا اله الا اللَّه وان محمدا رسول اللَّه(285)
وقتی قائم قیام کند، قطعه ای از زمین باقی نمی ماند مگر این که شهادت به لااله الا اللَّه و محمد رسول اللَّه در آن ندا داده می شود.
و در حدیث دیگری فرمود:
هیچ مکانی که غیر خدا درآن عبادت شده است بر روی زمین نمی ماند مگر این که خدا در آن عبادت می شود.(286)
و امام باقر فرمود:
به خدا قسم، می جنگد تا خداوند به یگانگی یاد شود و چیزی شریک او قرار داده نشود.(287)

دعوت به اسلام حقیقی

با فاصله ای از صدر اسلام تا ظهور امام مهدی علیه السلام پیدا می شود، اسلام کم رنگ شده و در موارد زیادی به انحراف گراییده و یا به فراموشی سپرده می شود. مسلمانان تنها اسم اسلام را از پدران خود به ارث می برند و در عمل و عقیده، فاصله ای عمیق با حقیقت آن دارند. زندگی فردی، اجتماعی و خانوادگی آنهاتطبیقی با اسلام ندارد و اساسا کاری به اسلام و اجرای آن ندارند. بسیاری از حرکت های دینی مردم نیز با بدعت، جهالت و انحراف همراه می شود و به این صورت مسلمانان حقیقتی به اندک می رسند و مهم تر این که برخی از علما به انحراف گراییده و عدّه ای از مردم را منحرف می کنند و به گونه ای که تشخیص حق و باطل هم برای انان دشوار می گردد. هر کس برداشتی از اسلام پیدا می کند و غالباً از حقیقت آن بدور است و در جهل و اوهام خود حیران می گردد. چه عقایدی که در مسائل اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و اخلاقی به نام اسلام پیدا می شود که هیچ مایه دینی ندارد و چه بسا خلاف اسلام می باشد. در این اوضاع فکری و دینی پریشان است که امام مهدی علیه السلام قیام می کند و دین خدا را آن گونه که درصدر اسلام بر پیامبر صلی اللَّه علیه و آله نازل گردید تبلیغ، تفسیر و اجرا می کند. آن گاه است که مردم به خاطر فاصله زیادی که میان اسلام خود و ولی عصر علیه السلام می بینند اسلام او را جدید ارزیابی می کنند.امام صادق علیه السلام فرمود:
وقتی قائم علیه السلام قیام کند از نو مردم را به اسلام دعوت می کند و به امری هدایت می کند که کهنه شده و مردم از آن گمراه گشته اند.(288)
و در حدیث دیگری فرمود:
وقتی قائم ما قیام کند، امر جدیدی خواهد آورد، همان گونه که رسول خداصلی اّعلیه واله در ابتدامردم را به امر جدیدی دعوت کرد.(289)
بنابرروایات ،بسیاری از مردم باید عقاید خود را نقض کنند و برخی انچه را جزء اسلام می دانستند، خلاف آن بدانند و این برای آنها کار اسانی نیست و می گویند امام زمان علیه السلام دین جدید آورده است در حالی که این دین حقیقی است و دین جدید همان است که مردم با فاصله گرفتن از صدر اسلام به آن گرویده اند.
امام مهدی علیه السلام همه بدعت هایی که آگاهانه یا غیر آگاهانه دراسلام وارد کرده اند را از میان می برد و تمام سنت هایی را که توسط آنها نفی شده و یا به فراموشی سپرده شده است احیا می کند. امام باقر علیه السلام فرمود:
لا یترک بدعة الا ازالها و لا سنة الا اقامها(290)
بدعتی نیست، مگر آن که قائم، آن را از بین می برد و سنتی نیست، مگر این که، آن را برقرار سازد.
رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله فرمود:
سیره و سنت او، سیره و سنت من است. او مردم را به شریعت من وا می دارد و به کتاب خدا فرا می خواند.(291)
و در حدیث دیگر فرمود:
او مردی از عترت من است که برای سنت من می جنگد همان گونه که من برای وحی جنگیدم.(292)

6- تطهیر انسان و جهان از زشتی ها

از تحولات بنیادی عصر ظهور رفع هر گونه بدی و احیاء و استمرار خوبی هاست. خورشید ولایت آن چنان بَدان و بدی ها را می سوزاند که افراد شرور و اعمال زشت، جای خود را به خوبان و خوبی ها خواهند داد و صحنه را ترک خواهند کرد به طوری که خوب بودن، یک فرهنگ بنیادی، مستمر و تنها راه زندگی خواهد شد. امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: یذهب الشر و یبقی الخیر(293)
بدی می رود و خوبی می ماند.
در عصر ظهور، حق می آید و باطل می رود، ایمان می آید و کفر می رود، توحید می آید و شرک می رود، اخلاص می آید و ریا می رود، دوستی می آید و جنگ و دشمنی می رود، خیرخواهی می آید و بدخواهی می رود، دگر دوستی می آید و حسادت کینه می رود، عدالت می آید و ظلم می رود و در یک کلمه تقوا می آید و فسق می رود چرا که دیو چو بیرون رود فرشته درآید. اساس همه خوبی ها ایمان کامل است که در عصر ظهور، مردم از آن بهره مندند و اساس همه بدی ها کفر است که در آن زمان اثری از آن دیده نمی شود.امیرالمؤمنین فرمود:
لا یبقی کافر الا امن و لا طالح الا صلح.(294)
کافری نمی ماند مگر این که ایمان آورد و تبهکاری نمی ماند مگر این که نیکوکار شود.
و در حدیث دیگری فرمود:
یهلک الاشرار و یبقی الاخیار و لا من یبغض اهل البیت علیم السلام.
بدکاران هلاک می شوند و خوبان می مانند و کسی که دشمن اهل بیت باشد نمی ماند. بهترین، زیباترین، والاترین جامعه توحیدی، جامعه عصر ظهور است که همه آنهاموحد، مسلمان و دوستدار اهل بیت رسول خداصلی اللَّه علیه و آله هستند و مدح و ثنای آنهامی گویند. گویی بهشت بر زمین سایه می اندازد و یا زمین رنگ بهشت می گیرد و مردم جز خوبی سراغ ندارند و گناه مورد نفرت آنهاقرار می گیرد و زندگی شیرین می شودآن چنان که زنده ها آرزو می کنند ای کاش مرده ها بودند و می دیدند.