فهرست کتاب


پرچم هدایت «سیمای شکوهمند حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف»

محمد رضا اکبری‏

علائم غیر قطعی ظهور

نشانه های ظهور مهدی موعود علیه السلام بر دو گونه حتمی و غیر حتمی است، چه این که امام صادق علیه السلام فرمود: من الامر محتوم و منه ما لیس بمحتوم(114) برخی نشانه ها حتمی و بعضی حتمی نیستند علائم حتمی نشانه هایی هستند که بدون آنها ظهور تحقق نمی یابد و نشانه های غیر حتمی نشانه هایی هستند که وقوع ظهور بدون آنهاامکان پذیر است. اگر چه این نشانه ها، نقش ضروری در ظهور حضرت ندارند، امّا وقایع و حوادثی هستند که مورد عنایت پیامبر و اهل بیت و علیهم السلام قرار گرفته و نباید به سادگی از آنها گذشت. این نشانه ها برای دل های منتظر، امید بخش است زیرا تنها همین نشانه ها هستند که به عنوان مژده به منتظران ظهور می رسند، چرا که علائم قطعی با توجه به ویژگی ها و فاصله زمانی کمی که با ظهور دارند در حقیقت به معنای تحقق ظهور خواهند بود.
نشانه های ظهور از تنوع وتعدد قابل توجهی برخوردارند که بخش مهمّی از آنها به مسائل دین داری و امور اخلاقی مربوط می شوند و بخشی هم به مسائل اجتماعی، نظامی، سیاسی و حوادث طبیعی ارتباط پیدا می کنند و ما در این جابه گزیده ای از آنها می پردازیم. پیامبر صلی اللّه عیله و آله فرمود: او مهدی غیبتی طولانی خواهد داشت و امت ها، در مورد او به سرگردانی و حیرت خواهند افتاد و از دین خود منحرف می شوند، در این هنگام آن حضرت همانند ستاره ای درخشان به سوی مردم روی می آورد.(115)
امیر المؤمنین علیه السلام فرمود:
برای قائم ما غیبتش طولانی خواهد بود و من شیعیانم را می نگرم که گله بدون چوپان در غیبت او سرگردانند و به دنبال چراگاهند و آن را نمی یابند.(116)
امام سجاد علیه السلام فرمود:
قائم ما دو غیبت دارد که یکی طولانی تر از دیگری است و آن قدر به طول می انجامد که هر کسی به او اعتقاد دارد از آن بر می گردد و کسی بر اعتقاد به او پایدار نمی ماند مگر این که یقینش قوی باشد و دارای معرفت صحیحی بوده و از تأخیر ظهور آزرده نشود و تسلیم ما اهل بیت باشد.(117)
امیر امؤمنین علیه السلام فرمود:
پس از غیبت جز افراد مخلص که به یقین رسیده اند، کسی در آن استوار نمی ماند به جز آنان که خدا بر ولایت ما از آنها پیمان گرفته است و ایمان را در قلب های آنها نوشته است و آنان را به روحی از سوی خود تأیید کرده است.(118)
امام باقر علیه السلام فرمود: او مهدی علیه السلام غیبت و حیرتی برای مردم دارد که گروهی از آن منحرف و و جمعی هدایت می شوند و خوش به حال کسی که او را درک کند.(119)
امام صادق علیه السلام فرمود: وقتی مردم امام خود را از دست می دهند روزگاری در غیبت او صبر می کنند و نمی دانند چی به چی است حق با کیست آن گاه صاحب آنها را ظاهر می کند.(120)
امام حسن عسکری علیه السلام فرمود:
برای فرزند من غیبتی است که مردم در آن به تردید می افتند مگر کسی که خداوند او را حفظ کند.(121)
امیر المؤمنین علیه السلام فرمود:
وای بر مردم جهان و فتنه هایی که در آن زمان همه کشورها را در بر می گیرد، برخی بر برخی مسلط می شوند و جنگ های بی پایان بر جهان سایه می اندازد و همه اینها به خاطر اعمال خود مردم است و پروردگارت به بندگانش ظلم نمی کند.(122)
امام باقر علیه السلام فرمود:
قائم قیام نمی کند مگر به دنبال ترس و وحشت و زلزله ها و فتنه و آشوب و بلاهایی که مردم گرفتار آن می گردند. قبل از ان گرفتار طاعون و پس از آن جنگ و خونریزی بین اعراب و ایجاد اختلاف بین مردم و پراکندگی در دین و دگرگونی در احوال خود می شود به طوری که با مشاهده به جان هم افتادن مردم و خوردن یکدیگر، هر کس در صبح و شام آرزوی مرگ می کند.(123)
امام صادق علیه السلام فرمود:
قبل از قیام قائم سالی خواهد آمد که مردم در آن گرسنه می مانند و ترس شدیدی از قتل و نقصان اموال و ثمرات، آنها را فرا می گیرد.(124)
امام باقر علیه السلام فرمود:
اهل شرق و غرب با هم اختلاف پیدا می کنند، آری اهل قبله مسلمانان نیز گرفتار اختلاف می شوند و مردم از ترسی که بر آنها می رود به تلاش شدیدی دست می زنند و در این حال هستند که منادی از آسمان ندا می دهد.(125)
و در حدیث دیگر فرمود:
وقتی زمانه عوض شود و مردم بگویند قائم مرده است و معلوم نیست به کدام وادی رفته و استخوان هایش هم از میان رفته است، در این هنگام امید ظهور او را داشته باش. و وقتی شنیدی ظهور کرده است نزد او برو اگر چه سینه خیز از روی برف ها بروی.(126)
امام صادق علیه السلام فرمود:
وقتی زمان قیام فرا رسد بارانی در ماه جمادی الآخر و ده روز از ماه رجب می بارد که نظیر آن را خلایق ندیده اند.(127)
امام باقر علیه السلام فرمود:
پیش از ظهور، ماه در بیستم ماه رمضان و خورشید در پانزدهم آن ماه می گیرد و با این کار محاسبه ستاره شناسان در هم می ریزد.(128)
امیر المؤمنین علیه السلام فرمود:
قائم ظاهرنمی شود تا این که کارها در دست نو جوانان قرار می گیرد و حقوق خداوند ضایع می شود و قرآن به غنا خوانده می شود.(129)
و در حدیث دیگر فرمود:
وای بر فلسطین و فتنه های طاقت فرسا و سهمگینی که در آن واقع می شود.(130)
رسول خدا صلی اللّه علیه و آله فرمود:
بلایی این امت را فرا خواهد گرفت که کسی پناهی از ظلم ندارد. پس خداوند مردی را از عترت و خانواده من بر می انگیزد و به وسیله او زمین را پر از قسط و عدل می کند همان گونه که از پر از ظلم و جور شده است.(131)
امیر المؤمنین علیه السلام فرمود:
آماده عقب گرد امور خود و گسیختگی پیوندها و سر کار آمدن خردسالان خود باشید! این وضع زمانی پیش خواهد آمد که تحمل ضربه شمشیر از به دست آوردن یک درهم حلال برای مؤمن آسان تر است. زمانی خواهد آمد که ثواب گیرنده مال، بیش از دهنده آن است. این حوادث هنگامی رخ می دهد که مست می شوید امّا نه با شراب؛ بلکه بر اثر فراوانی نعمت؛ و قسم می خورید امّا نه از روی ناچاری، دروغ می گویید امّا نه به هنگام واقع شدن در تنگنا و این در هنگامی خواهد بود که بلاها و مصائب چون باری که بر پشت شتران گذارده باشند و سنگینی جهاز، گردن آنان را مجروح کند و بر شما فشار وارد می آورند.(132)
رسول خدا صلی اللّه علیه و آله فرمود:
مردمی از مشرق خروج می کنند و زمینه ساز حکومت مهدی می شوند.(133)
امام باقر علیه السلام فرمود:
دولت ما آخرین دولت هاست. خانواده دولتمندی نمی ماند مگر این که قبل از ما حکومت می کنند تا و قتی سیره حکومتی ما را دیدند نگویند اگر ما هم حکومت می کردیم مثل همین خانواده حکومت می کردیم.(134)
امام صادق علیه السلام فرمود:
ظهور تحقق نمی یابد تا این که گروهی نباشند مگر این که بر مردم حکومت کنند تا کسی نگوید اکر ما حکومت داشتیم به عدالت رفتار می کردیم. آن گاه قائم، به حق و عدل قیام می کند.(135)
در طول تاریخ، حکومت های مختلفی با شیوه های گوناگون پدید آمده اند امّا به قسط و عدل دست نیافته اند؛ معروف ترین آنها حکومت های پادشاهی، سرمایه داری، سوسیالیستی با شیوه های دموکراسی، دیکتاتوری با تکیه بر احزاب یا بدون اتکا بر احزاب، به روش حاکمیت ریاست جمهوری یا نخست وزیری با مایه های غیر مذهبی یا ضد مذهبی و نیمه مذهبی، مسیحی و اسلامی می باشند.
عمیره گوید شنیدم که دختر امام حسن مجتبی علیه السلام می گوید:
ظهوری که انتظار آن را می کشید تحقق نخواهد یافت تا اینکه بعضی از شما از بعضی دیگر برائت جوید، برخی از شما برخی دیگر را لعنت کند و بعضی آب دهان به صورت دیگر می اندازدو حتی بعضی نسبت کفر به برخی دیگر می دهد.
عمیره گوید: گفتم چه خبری در این زمان است؟ فرمود: همه خیر در این زمان است زیرا در این زمان قائم ما قیام می کند و همه بدی ها را از میان بر می دارد.(136)
امیر المؤمنین علیه السلام فرمود:
مهدی ظهور نمی کند تا این که یک سوم مردم کشته شوند، یک سوم آنها بمیرند و یک سوم باقی بمانند.(137)
محمد بن مسلم و ابو بصیر گویند: شنیدیم امام صادق علیه السلام می فرماید:
ظهور محقق نخواهد شد تا این که دو سوم مردم بروند. گفتیم: وقتی دو سوم مردم بروند پس چه کسی باقی می ماند؟ فرمود: آیا نمی خواهید از یک سوم باقی مانده باشید؟(138)
و درحدیث دیگری فرمود:
پیش از ظهور قائم دو مرگ پیش خواهد آمد: مرگ سرخ و مرگ سفید، تا این که از هر هفت نفر، پنج نفر از میان می رود.(139)
ابو بصیر گوید: امام صادق علیه السلام به من فرمود:
ای ابا محمد! قبل از ظهور، طاعون سفید و سرخ پیش خواهد آمد. عرض کردم: فدایت شوم این دو طاعون چه هستند؟ فرمود: طاعون سفید مرگ سیل آسا می باشد و طاعون سرخ شمشیر سلاح است.(140)
ابن عباس گوید:
مهدی خروج نمی کند تا این که نشانه ای از خورشید آشکار گردد.(141)
امام صادق علیه السلام فرمود:
قائم خروج نمی کند تا این که دوازده مرد از بنی هاشم خروج می کنند و هر کدام مردم را به سوی خود می خوانند.(142)
امیر المؤمنین علیه السلام فرمود:
وقتی انسان های احمق در میان شما زیاد شوند و به حکومت رسند و خرابی عراق فرا رسد، در این هنگام شهری با نهرها و درختان ایجاد می شود. وقتی قیمت ها در عراق بالا رود و ساختمان های محکم در آن ساخته شود و افراد فاسق در آن حکومت کنند و بلا شدت یابد و مردم شرور و پست فخر کنند و فرو رفتن زمین نزدیک شود و دوری و عزلت از مردم عملی شایسته گردد، پیش از این عزلت اموری روی می دهد که بچه ها از شدت آن پیر می شوند و بزرگ ها به سخی می افتند و سخن گفتن انسان های فصیح به دشواری و اخلال می گراید و صاحبان عقل و خرد حیران و مبهوت می شوند... واعجبا از آنچه در ماه جمادی و رجب پیش می آید.(143)
و در حدیث دیگر فرمود:
در آخر زمان و نزدیکی قیامت که بدترین زمان است زنانی بدون حجاب ظاهر می شوند که از دین بیرون و در فتنه ها وارد می شوند. به شهوات رو کرده و بر لذت ها پیشی می گیرند و محرّمات را حلال می دانند. آنها برای همیشه در جهنم خواهند بود.(144)
پیامبر صلی اللّه علیه و آله فرمود:
چگونه خواهید بود وقتی که زنانتان فاسد و جوانانتان فاسق می شوند و امر به معروف و نهی از منکر نمی کنید؟ گفته شد: چنین می شود ای رسول خدا؟! فرمود: وبلکه بدتر از ای نخواهد شد. چگونه خواهید بود وقتی که امر به منکر و نهی از معروف می کنید؟ گفته شد چنین می شود ای رسول خدا؟ فرمود: بله و بلکه بدتر از این خواهد شد. چگونه خواهید بود وقتی که معروف را منکر و منکر را معروف می بینید؟(145)
یکی از علائم ظهور خروج دجال است که خود نشانه هایی دارد که با علائم ظهور یکی است.
امیر المؤمنین علیه السلام می فرماید:
خروج دجال وقتی است که مردم نماز را از میان می برند، به امانت خیانت می کنند، دروغ را حلال می شمارند، ربا می خورند و رشوه می گیرند، ساختمان ها را بلند ساخته و دین را به دنیا می فروشند. افراد نادان و احمق را به کارها می گمارند و زنان را طرف مشورت قرار می دهند، خویشاوندی را قطع می کنند، از هوای نفس پیروی می کنند، خونریزی زا ناچیز شمرده، حلم را ضعف و ظلم را فخر می شمارند.
حاکمان از افراد فاجر و گنهکارند و وزراء از ستمگران می باشند، عرفا خیانت کار و قاریان قرآن فاسق می شوند. گواهی دادن اجباری برای دیگران آشکار گشته و گناه و تهمت و طغیان علنی می گردد. قرآن ها و مساجد تزیین شده و مناره ها بلند می شوند. اشرار مورد اکرام قرار می گیرند و صف های معصیت فشرده و اختلاف های نفسانی بالا می گیرد. پیمان شکنی رایج می شود و وعده الهی نزدیک می گردد، زنان از روی حرص به دنیا در تجارت و درآمد به شوهر خود کمک می کنند، صدای فاسقان یاوه گویی، عربده و ترانه خوانی بلند می شود و مردم هم با توجه استماع می کنند. پست ترین مردم رئیس آنها می شود. مردم از انسان فاجر به خاطر شرّی که دارد می ترسند، دروغگو مورد تصدیق و تأیید قرار گرفته و خائن امین به شمار می رود.
ترانه خوان ها و آلات موسیقی به کار گرفته می شوند. مردم گذشتگان خود را لعنت می کنند. زن ها سوار بر زین ها می شوند. زنان و مردان در لباس و قیافه شبیه یکدیگر می شوند یعنی مردان و به ویژه جوانان حالات و حرکات و ظرافت های زنان و دختران را به خود می گیرند و با موهای سر و صورت و ابروهای خود شبیه زنان عمل می کنند و چهره خود را آرایش کرده و از زینت طلا و گردن بند استفاده می کنند و زنان و دختران با پوشیدن لباس های مردانه، کوتاهی موهای سر و ادا و اطوار مردانه، خود را شبیه آنها می نمایند
افراد بدون درخواست، خود را به عنوان شاهد معرفی می کنند، احکام و علوم دینی را برای دنیا می آموزند و کار دنیا را بر آخرتشان ترجیح می دهند. لباس میش بر قلب های گرگ صفتشان می پوشانند و دل های آنها متعفن تر از مردان است.(146)
امام صادق علیه السلام فرمود:
وقتی دیدی حق مرد و اهل آن از میان رفتند. و دیدی ظلم همه جا را فرا گرفت. و دیدی قرآن کهنه شد و آنچه در آن نیست در آن وارد شد و بر اساس هوای نفس توجیه شد. و دیدی دین وارونه شد همان گونه که ظرف واژگونه می شود. و دیدی اهل باطل بر اهل حق مسلط شدند. و دیدی شر و بدی آشکار است و کسی از آن نهی نمی کند و نجام دهنده آن معذور است. ودیدی مردان به مردان اکتفا می کنند و زنان به زنان. و دیدی مؤمن ساکت است و سخن او پذیرفته نمی شود.
و دیدی فاسق دروغ می گوید و دروغش رد نمی شود. و دیدی کوچک، بزرگ را تحقیر می کند. و دیدی پیوند خویشاوندی بریده شد. و دیدی کسی با فسق و گناه مدح می کند به او می خندند و سخن او را رد نمی کنند. و دیدی جوانان کار زنان را انجام می دهند. و دیدی زنان با زنان ازدواج می کنند. و دیدی تمجید و ثناگویی زیاد شد. و دیدی مرد مالش را در راه غیر اطاعت خدا انفاق می کند و مورد نهی قرار نمی گیرد. و دیدی کسی از تلاش مؤمن به خدا پناه می برد.
و دیدی همسایه، همسایه را آزار می دهد و مانعی برای او نیست و دیدی کافران از سختی هایی که برای مؤمنان وجود دارد خوشحالند و از مفاسدی که در زمین می بینند شادمان هستند. و دیدی که آشکارا شراب خورده می شود و کسانی که از خدا نمی ترسند دسته جمعی آن را می نوشند.
و دیدی امر کننده به معروف ذلیل است. و دیدی فاسق آنچه را خدا دوست ندارد با قاطعیت عمل می کند و مورد ستایش قرار می گیرد. و دیدی که صاحبان معجزه معصومین علیهم السلام تحقیر می شوند و کسانی هم که آنها را دوست دارند تحقیر می گردند.
و دیدی که راه خیر تعطیل و بسته و راه شر دارای رهرو است. و دیدی که خانه خدا تعطیل شده و امر به ترک حج می شود.و دیدی که مرد چیزی می گوید که آن را انجام نمی دهد. و دیدی که مردها برای مردها و زن ها برای زن ها خود را آماده و فربه می کنند. و دیدی که درآمد مرد از پشت او و درآمد زن از پیش اوست. و دیدی که زنان مجالسی مانند مردان دارند، و دیدی که حالت زنانگی در فرزندان عباس بن عبدالمطلب آشکار می شود و رنگ کردن با حنا و مواد رنگ کننده را علنی کردند و همان گونه که زن برای شوهرش شانه می کند سر خود را شانه کردند و مردان برای خود فروشی پول گرفتند و بر سر یک مرد جوان با یکدیگر در افتادند و بر او غیرت ورزیدند. و دیدی که سرمایه دار عزیزتر از مؤمن می شود و ربا آشکار می گردد و عیب گرفته نمی شود و زنان برای انجام زنا ستایش می شوند. و دیدی که زن برای نکاح شوهرش با مردان رشوه دهد تا خود با دیگری مشغول باشد و بهترین خانه، آن خانه ای باشد که زنان را بر فسقشان کمک کنند. و دیدی که مؤمن غمگین و نزد مردم حقیر و ذلیل است. و دیدی که بدعت و زنا آشکار شود. و دیدی که مردم به شاهد دروغ توجه کنند. و دیدی که حرام، حلال می شود و حلال، حرام می گردد. و دیدی که دین تفسیر به رأی می شود و کتاب خدا و احکام آن تعطیل می گردد. و دیدی که به خاطر جسارتی که دارند، برای گناه کردن منتظر شب نمی مانند. و دیدی که مؤمن جز به قلبش نمیتواند گناهی را انکار کند. و دیدی که مال بسیاری در راه ناخشنودی خداوند صرف می شود. و دیدی که رؤسای حکومت ها، خود را به کفار نزدیک می کنند و از اهل خیر دور می شوند. و دیدی که قضات رشوه می گیرند. ودیدی که حکومت در قباله کسانی است که مال بیشتر صرف می کنند. و دیدی که افراد محرم بایکدیگر نکاح کرده و به یکدیگر اکتفا می کنند. و دیدی که مرد به صرف بدگمانی کشته می شود و مردی بر مرد دیگر مانند همسر خود غیرت می ورزد و جان و مالش را برای او می دهد.
و دیدی که مرد از رفتن نزد همسرش سرزنش می شود. و دیدی که مرد از کسب همسرش از راه فحشا زندگی می کند. و دیدی که زن با شوهرش قهر می کند و بر خلاف خواست او عمل کرده و برای او خرج می کند و دیدی که مرد، زن و دخترش را در اختیار دیگران قرار می دهد و به کمی خوردنی و نوشیدنی از آنها راضی می شود. و دیدی که ایمان اکثر مردم به خدای -عزّ و جل- دروغ است. و دیدی که قمار علنی می شود، شراب آشکارا فروخته می شود و کسی جلوگیری نمی کند. و دیدی که زنان خود را به اهل کفر عرضه می کنند.
و دیدی لهو موسیقی علنی می شود و کسی از کسی جلوگیری نمی کند و جرأت منع آن را ندارد. و دیدی کسی که از قدرت او در هراسند انسان شریف و بزرگوار را ذلیل می کند. و دیدی نزدیک ترین مردم به حاکمان، کسی است که برای ما بدگویی می کند. و دیدی کسی که ما را دوست دارد تکذیب می گردد و شهادت او قبول نمی شود. و دیدی که در سخن دروغ بر یکدیگر غلبه می کنند. و دیدی که شنیدن قرآن برای مردم سنگین می شود و شنیدن باطل برای آنها آسان می گردد. و دیدی که همسایه از ترس همسایه اش او را احترام می کند. و دیدی که حدود الهی تعطیل می گردد. به هوای نفس در آنها عمل می شود. و دیدی که مساجد به نقش های طلایی تزیین می گردد. و دیدی که شر و بدکاری آشکار گردید و در سخن چینی تلاش می شود. و دیدی که فحشا آشکار می گردد. و دیدی که غیبت ملیح می شود و بعضی آن را به بعضی دیگر مژده می دهند. و دیدی که حج و جهاد برای غیر خدا انجام می شود. و دیدی که سلطان، مؤمن را به خاطر کافر ذلیل می کند. و دیدی که خرابی بر آبادی پیشی می گیرد. و دیدی که درآمد از کم فروشی است. و دیدی که ریختن خون دیگران اهمیتی ندارد.
و دیدی که مرد، ریاست را برای غرض دنیایی می طلبد و خود را به زبانی مشهور می کند تا از او ترسیده شود. کارها به او ارجاع گردد. و دیدی که نماز کورد بی توجهی قرار می گیرد. و دیدی که مرد مال زیادی دارد و از زمانی که آ نر ابه دست آورده است با پرداخت حقوق شرعی آن را پاک نکرده است. و دیدی که میت از قبر درآورده می شود مورد آزار قرار می گیرد و کفن هایش فروخته می شود. و دیدی هرج و مرج زیاد می شود. و دیدی مرد روز را با حالت مستی به شب می رساند و شب را با مستی صبح می کند و از آنچه درباره او گفته می شود ابایی ندارد. ودیدی با حیوانات نزدیکی می شود. و دیدی بعضی چارپایان بعضی دیگر را می درند. و دیدی مرد به مسجد می رود و در برگشت لباسش را از دست داده است. ودیدی قلب های مردم را قساوت گرفته و چشمان آنان از اشک خشک شده و ذکر خدا بر آنها سنگین گشته است. و دیدی کسب حرام علنی می شود و بر سر آن بر یکدیگر غلبه می جویند. و دیدی نمازگزار برای دیدن مردم نماز می خواند. و دیدی فقیه برای غیر دین طلب فقه می کند و طالب دنیا و ریاست است. و دیدی که مردم با کسی هستند که غلبه دارد. و دیدی که خواهان حلال سرزنش می شود و طالب حرام مورد ستایش و بزرگی قرار می گیرد. و دیدی که در مسجد الحرام و مسجدالنبی عملی انجام می گیرد که خدا دوست ندارد و کسی هم مانع آنها نمی شود و آلات لهو و لعب در آنها نواخته می شود.
و دیدی که مرد سخن حقی می گوید و امر به معروف و نهی از منکر می کند، آن گاه کسی او را نصیحت می کند و می گوید: به تو مربوط نیست. و دیدی که مردم چشم و هم چشمی می کنند و به بدکاران اقتدا می نمایند. و دیدی که راه خیر خالی و بدون رهرو است. و دیدی که کسی مرده است و مورد ریشخند قرار می گیرد و کسی برای او ناراحت نمی شود و دیدی که در هر سال بدعت ها و زشتی های بیشتری از گذشته ایجاد می شود. و دیدی که مردم و مجالس، جز از سرمایه داران تبعیت نمی کنند. و دیدی که کمک به نیازمند، با خنده بر او انجام می گیرد. و دیدی کسی از نشانه های آسمانی نمی ترسد.
و دیدی مردم مانند حیوانات، در راه با یکدیگر نزدیکی می کنند و کسی جرأت نهی از منکر آنها را ندارد. و دیدی مرد مال فراوانی را در غیر طاعت خدا صرف می کند و از صرف مال کم در راه خدا جلوگیری می کند. و دیدی که عاق والدین پدیدار می شود و پدر و مادر مورد بی احترامی قرار می گیرند و بدترین مردم نزد فرزند خود هستند و از افترا بر آنها خوشحال می شوند. و دیدی که زنان بر ملک و قدرت دست می یابند و بر هر کاری غالب می شوند و کاری نمی شود مگر این که هوای نفس آنها در آن سهیم می باشد.
و دیدی که پسر بر پدر خود تهمت می زند و بر علیه آنها دعا می کند و به مرگ آنها شاد می شود. ودیدی که اگر روزی بر مردی بگذرد امّا در آن روز گناه بزرگی از فحشا یا کم فروشی یا انجام حرام یا نوشیدن شراب نداشته باشد ناراحت و غمگین است و گمان دارد روز خود را تلف کرده است. و دیدی که سطان خوراک مردم را احتکار می کند.
و دیدی که اموال خویشاوندان به دروغ تقسیم می شود و با آن قمار کرده و شراب نوشیده می شود. و دیدی که با شراب مداوا می شود و به مریض توصیه شراب شده و از آن درخواست شفا می شود. و دیدی که مردم در ترک امر به معروف و نهی از منکر و پای بند به آن برابری می کنند. و دیدی که اهل نفاق همواره در تحرکند و اهل حق تحرکی ندارند. و دیدی که اذان و نماز با جرأت انجام می گیرد.
و دیدی که مساجد از کسانی پر می شود که از خدا نمی ترسند، در مسجد جمع می شوند تا غیبت مؤمنین کنند و توصیف شراب های مست کننده نمایند. و دیدی که کسی در حال مستی امام جماعت می شود و نمی فهمد و بر مستی خود عیب گیری نمی شود و هنگامی که مست شود مورد احترام قرار می گیرد و از او ترسیده و پرهیز می گردد و تعقیب نمی شود و به خاطر مستی اش معذور است. و دیدی که اموال یتیمان را می خورد مورد ستایش قرار می گیرد. و دیدی که قضات بر خلاف فرامین الهی قضاوت می کنند.
و دیدی که حاکمان به خاطر طمعی که دارند بر خیانت کاران اعتماد کرده و ارث مردم را به فاسق داده و یا مسئولیت آن را به فاسقان وا می گذارند تا آن گونه که دوست دارند عمل کنند. و دیدی که بر روی منابر، امر به تقوا می شود و گوینده به آنچه امر می کند عمل نمی کند. ودیدی که نماز در وقت آن خوانده نمی شود.
و دیدی که کمک مالی به خاطر توصیه دیگران است نه برای رضایت خدا. و دیدی که همت مردم به شکم و زیر شکم است و برای آنها مهم نیست که چه خورند و با چه کسی نکاح کردند.
و دیدی که دنیا بر آنها رو آورده است. و دیدی که نشانه های حق کهنه گشته است، پس در این حال از آنها بر حذر باش و از خداوند درخواست نجات کن.(147)
اکثر نشانه هایی که در این روایت بیان گردید به طور موردی در گذشته هم تحقق یافته اند و نشانه بودن آنها برای ظهور مصلح جهان در صورتی خواهد بود که فرهنگ همه یا جمع قابل توجهی از مردم شوند. نکته دیگری که درباره نشانه های ظهور مطرح است این است که مسائل اخلاقی غالباً به جهان اسلام مربوط می شوند. و آخرین نکته این که تحقق این نشانه ها گاهی در یک کشور یا شهری انجام گرفته و چه بسا مسلمانان دیگر از آن اطلاع نداشته باشند و یا نشانه ای به طور پنهانی در میان جمع زیادی محقق شده باشد و دیگران از انجام آن بی خبر باشند.
آنچه مهم است تحقق همه نشانه های اخلاقی است و اگر موارد اندکی مانده است با توجه به سیر شتابنده فساد به زودی محقق خواهند شد و با توجه به قطعی نبودن آنها ممکن است برخی نشانه ها تحقق نیافته و یا در انجام آنها بداء پیش آید.

فصل ششم: نشانه های حتمی ظهور

امام مهدی علیه السلام فاتح جهان در
عصر قدرت های بزرگ است.

علائم قطعی ظهور

علائمی برای ظهور منجی عالم بیان شده است که تحقق آنها قبل از ظهور، تخلف ناپذیر است و از میان آنها پنج مورد بیش از همه مورد توجه و تاکید قرار گرفته اند که ما به بیان و شرح آنها می پردازیم.
امام صادق علیه السلام فرمود:
قبل قیام قائم علیه السّلام خمس علامات محتومات: الیمانیّ و السّفیانی و الصّیحة و قتل النّفس الزّکیه و الخسف بالبیداء.(148)
پیش از قیام قائم علیه السلام، پنج علامت قطعی خواهد بود: قیام مرد یمنی، خروج سفیانی، صیحه آسمانی و کشته شدن نفس زکیه و فرو رفتن در زمین بیابان. بین مکه و مدینه