فهرست کتاب


پرچم هدایت «سیمای شکوهمند حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف»

محمد رضا اکبری‏

3-گره گشایی

یکی دیگر از فواید امام غایب گره گشایی مادی، معنوی و علمی از مؤمنین است. هر مؤمنی می تواند با توسّل به وجود مبارک آن حضرت از او بخواهد از مشکلاتی که دارد گره گشایی کند چه این که محدّث خبیر، حاجی نوری می گوید:
اغاثه و فریاد رسی درماندگان از مناصب الهیه آن جناب خواهد بود.(79)
یکی از شیعیان امام زمان علیه السلام ابو راجح است. او سرپرست یکی از حمام های عمومی شهر حلّه بود و بسیاری از مردم او را می شناختند. در آن زمان، حاکم شهر حلّه فردی به نام «مرجان صغیر» بود. روزی به او خبر دادند که ابو راجح به بعضی از صحابه پیامبر صلی اللّه علیه و آله بدگویی می کند. حاکم او را احضار کرد و دستور داد او را کتک بزنند. مأموران به اندازه ای ابو راجح را زدند که نزدیک بود جان بدهد. ضربه هایی به صورت او زدند که دندان هایش کنده شد و زبانش را از دهان بیرون آوردند و با جوال دوز سوراخ کردند و بینی اش را بریدند و با وضع بدی او را بستند و در خیابان های حلّه گرداندند و آنقدر مورد ضرب و جرح قرار گرفت که بر زمین افتاد و مرگ را مشاهده کرد.
سرانجام حاکم را از رفتاری که با ابو راجح داشتند آگاه کردند او هم دستور داد ابوراجح را به قتل برسانند. اطرافیان حاکم گفتند: او پیرمرد کهنسالی است و به اندازه کافی با وی برخورد شده است او را رها کن تا خود بمیرد و شما در خونش شریک نباشی. با اصرار فراوان آنها، حاکم از قتل او گذشت امّا وضع او به گونه ای بود که تردیدی در مرگش وجود نداشت. روز بعد مردم دیدند که ابوراجح با سلامت کامل به نماز ایستاده است. با شگفتی از او پرسیدند: چگونه سلامت خود را باز یافته ای؟! ابوراجح پاسخ داد: وقتی مرگ را مشاهده کردم و زبانی نداشتم که خدا را بخوانم، با قلب خود از خدا درخواست کردم و از سیّد و مولای خود صاحب الزمان خواستم به فریادم رسد.
وقتی شب فرا رسید ناگهان دیدم خانه ام پر از نور شد و صاحب الزمان علیه السلام را نزد خود حاضر دیدم. حضرت علیه السلام جلو آمد و دست بر چهره ام کشید و فرمود: برو و برای تأمین زندکی خانواده ات تلاش کن که خداوند تو را شفا داد. من هم شب را صبح کردم و همان گونه ای که می بینید سلامت خود را باز یافتم.
یکی از نیکوکاران زمان ابوراجح، شیخ شمس الدین محمد بن قارون است. او میگوید: به خدا قسم ابوراجح مردی ضعیف، زرد چهره، بد قیافه و کم ریش بود. من همواره به حمام او می رفتم و او را این گونه می دیدم، امّا بعد از این واقعه او را مردی جوان، قوی، سرخ چهره و دارای قامتی افراشته دیدم و همواره این گونه بود تا از دنیا رفت.
خبر شگفت آور سلامت ابوراجح منتشر شد، حاکم او را احضار کرد و چون تفاوت عجیب دیروز و امروز او را دید، رعب و وحشتی بزرگ بر قلب او افتاد و آن چنان تحت تأثیر قرار گرفت که در برخورد خود با شیعیان تجدید نظر کرد و به آنها احترام می کرد و لغزش های آنها را می بخشید و به نیکوکاران آنها احسان می کرد.(80)

فصل چهارم: وظایف شعیه در عصر غیبت

انتظار، چراغ شب های
تاریک غیبت است.

عصر غم انگیز غیبت

عصر غیبت، عصر پنهانی حجّت خدا و غربت مؤمنان است. عصری است که غم و اندوه بر چهره جان آنان نشسته است. غم آنها، غم تنهایی، غم دوری، غم غربت، غم عزلت، غم ندیدن مولا و حاکمیت دشمنان خدا بر زمین است.
به راستی زمان غیبت چه اندوه بار است. حزن، آسمان دل ها را فرا گرفته و گرد غم بر چهره ها نشسته است. کاشانه منتظران غم انگیز است و آه دوری از حجّت خدا، جان ها را می گدازد. همه در انتظارند و درد انتظار چه غوغایی در دل ها ایجاد کرده است. دل ها گریان، اشک ها ریزان، چشم ها به راه، تا که در آسمان باز شود و جبرئیل علیه السلام مژده آمدن عزیز و سالار منتظران را در آسمان فریاد کند. امام رضا علیه السلام فرمود:
کم من مؤمن متأسّف حیران حزین عند فقدان الماء المعین.(81)
چه بسیار مؤمنانی که در نبود آب پاک و روان مهدی علیه السلام اندوهگین و گرسنه و محزونند.
آیا دوری از محبوب غم انگیز نیست، آن هم محبوبی که حجّت خدا باشد؟ این سخت است که انسان هر کسی را ببیند امّا مولای خود را نبیند، سخن هر کسی را بشنود امّا سخن مولای خود را نشنود و نداند او کجاست تا به سویش پر کشد و یا از کجا عبور کرده است تا گرد راهش را سرمه چشمش کند. آه، کجایند آنهایی که در فراقش می سوزند و چراغ یادش را همواره در دل روشن نگاه داشته اند چنان که رسول خدا صلس اللّه علیه و آله فرمود:
تحزن لفقده اهل الارض والسمّاء. فکم من مؤمن و مؤمنة متأسّف متهلّف حیران عند فقده.(82)
اهل زمین و آسمان در نبود او غمگینند، چه بسیار مردان و زنان مؤمنی که در نبود او در اندوه و افسوس و سرگردانی به سر می برند.
فدای آن عزیزی بشوم که دل عزیزان در فراقش می سوزد و لحظه ای از یاد دوستدارانش باز نمی ماند. پروردگارا! این شب طولانی غیبت را به پایان رسان و رخسار نورانی عزیز و محبوب ما را از پشت پرده غیبت آشکار ساز تا در پناهش آرام گیریم.یا ارحم الرحمین به حق محمّد و آله الطاهرین.