فهرست کتاب


پرچم هدایت «سیمای شکوهمند حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف»

محمد رضا اکبری‏

اسامی امام عصر علیه السلام

لقب مشهور او مهدی و القاب دیگر او: منتظر، حجّت، خلف صالح، قائم و صاحب الزمان می باشد امّا نام و کنیه او، نام و کنیه رسول خدا صلی اللّه علیه و آله است. چه این که آن حضرت فرمود: مردی از فرزندان من در آخر زمان قیام می کند که اسم او اسم من و کنیه او کنیه من است.(5)
اسم پیامبر، محمد و کنیه او ابوالقاسم است و همین نام و کنیه برای حضرت مهدی علیه السلام است؛ امّا روایاتی وارد شده است که از ذکر نام او قبل از آن که ظهور کند نهی کرده اند و حتی از آن حضرت نقل شده است که فرمود: لعنت خدا بر کسی که در جمع از مردم نام مرا ببرد.(6)
روایات به طور مطلق از نام بردن نام ولی عصر علیه السلام نهی کرده اند، بنابراین این نهی روایات تنها به زمان غیبت صغری مربوط نمی شود بلکه غیبت کبری را هم در بر می گیرد.
احادیثی درباره فلسفه القاب آن حضرت وارد شده است که در این جا به ذکر چند روایت اکتفا می کنیم:
«صقربن دلف» گوید: از امام جواد علیه السلام شنیدم که فرمود: امام بعد از من علی است، امر او، امر من است و سخن او، سخن من و طاعت او، طاعت من است و امامت بعد از او با فرزندش حسن می باشد که امر او، امر پدرش و سخن او سخن پدرش و اطاعت از او، اطاعت از پدرش می باشد. آن گاه سکوت کرد.
عرض کردم: یابن رسول اللّه! امام بعد از حسن کیست؟
حضرت گریه شدیدی کرد و گفت: بعد از حسن، فرزندش قائم به حق و امام منتظر است. عرض کردم: یابن رسول اللّه! چرا قائم نامیده شد؟ فرمود: زیرا بعد از آن که نام او از میان می رود و اکثر کسانی که به او اعتقاد دارند از او روی گردان می شوند، قیام می کند.
عرض کردم: چرامنتظر نامیده شد؟ فرمود: زیرا غیبتی دارد که بسیار طولانی است و مخلصین، منتظر او هستند و شک کنندگان، او را انکار کرده و منکران، نامش را استهزا می کنند. کسانی که برای ظهورش وقت تعیین می کنند فراوان می شوند و کسانی که درباره او تعجیل دارند هلاک می گردند و آنان که تسلیم هستند نجات می یابند.(7)
امام صادق علیه السلام فرمود: قائم مهدی نامیده شد زیرا به امری هدایت می کند که مردم از آن گمراه شده اند و قائم نامیده شده است زیرا برای اقامه حق قیام می کند.(8)
امام رضا علیه السلام نیز به هنگام ذکر لفظ قائم بر می خاست و دست خود را بر سر می گذاشت و می گفت: اللّهم عجّل فرجه و سهّل مخرجه(9)

ویژگیهای جسمانی

بنا بر روایاتی که از معصومین علیهم السلام نقل شده است امام مهدی علیه السلام دارای قامتی متوسط و برافراشته، صورتی زیبا، پیشانی باز، ابروان به هم پیوسته، بینی کشیده و زیبا، میان دندانهای ثنایا باز، شکم فربه، پاها قوی و ران های پر گوشت دارد. استخوان های شانه ها درشت و در پشت خود دو خال دارد که یکی به رنگ پوست و دیگری شبیه خال پیامبر صلی اللّه علیه و آله است. رنگش سفید مایل به سرخی، موها زیبا و رخساره اش همچو ماه نورانی می درخشد و شبیه ترین مردم به پیامبر صلی اللّه علیه و آله است.

طول عمر

یکی از معارف مربوط به ولی عصر علیه السلام طول عمر آن حضرت است که چگونه ممکن است یک انسان حدود هزار و دویست سال و بلکه بیشتر از آن در دنیا زندگی کند.
اگر چه این سؤال در گذشته با شگفتی مطرح می گردید امّا امروز تحقیقات دانشمندان نشان می دهد که انسان می تواند عمر خود را بسیار افزایش دهد و حتی اندازه خاصّی هم برای آن ذکر نکرده اند و در برخی مجلّات علمی آمده است انسان می تواند عمر خود را به هزاران سال افزایش دهد. حال وقتی طول عمر امکان وقوع داشته باشد ذکر نمونه های آن استبعادی ندارد.
اساساً بهترین دلیلی که می تواند برای وقوع امری ارائه کرد وجود نمونه های آن است. افرادی که عمر طولانی داشته اند کم نبوده اند، به طوری که برخی دانشمندان کتاب هایی را تحت عنوان «المعّمرون» تألیف کرده اند و نمونه های قابل توجهّی را ارائه نموده اند. قرآن کریم خود به امکان طول عمر و وجود نمونه هایی از افراد که عمر طولانی داشته و دارند اشاره فرموده است. از جمله می فرماید:
و لقد ارسلنا نوحاً الی قومه فلبث فیهم الف سنة الّا خمسین عاماً فاخذهم الطّوفان و هم ظالمون.(10)
ما نوح را به سوی قومش فرستادیم. پس در میان آنها نهصد و پنجاه سال درنگ کرد تا این که طوفان آنها را گرفت، در حالی که ستمکار بودند.
نهصد و پنجاه سال، تنها دورانی را شامل می شود که نوح علیه السلام قبل از طوفان در میان مردم تبلیغ می کرد. قبل از بعثت او و پس از طوفان هم زمان قابل توجهی بوده است که در برخی روایات به آن اشاره شده است. امام صادق علیه السلام در این باره می فرماید:
نوح دو هزار و پانصد سال عمر کرد که هشتصد و پنجاه سال از آن، قبل از بعثت، نهصد و پنجاه سال بعد از بعثت و هفتصد سال پس از طوفان و فروکش آب بود.(11)
امام سجاد علیه السلام فرمود: قائم، سنّتی از نوح دارد و آن طول عمر است.(12)
از جمله کسانی که عمر طولانی دارد و قرآن هم آن را تأیید می کند، حضرت مسیح علیه السلام است. مسیحیان معتقدند مسیح علیه السلام به صلیب کشیده شد، امّا قرآن می فرماید: «او را نکشتند و به صلیب نکشیدند، بلکه امر بر آنها مشتبه شد... یقیناً او را نکشتند بلکه خدا او را به سوی خود بالا برد.»(13)
مسن تر از حضرت مسیح علیه السلام حضرت خضر علیه السلام است که در زمان حضرت موسی علیه السلام زنده بود و گفت وگوی آنها در قرآن بیان شده است. امام صادق علیه السلام می فرماید:
چون خدای تبارک و تعالی اراده کرده بود عمر قائم علیه السلام را در ایّام غیبتش طولانی کند و می دانست بندگانش بر طول عمر او اشکال می گیرند، عمر بنده صالح خود را طولانی کرد تا برای طول عمر قائم به آن استدلال شود و اشکال افراد معاند و بداندیش باطل گردد.(14)
قرآن کریم این حقیقت را مورد تأیید قرار داده است که یک انسان یا موجود زنده دیگر می تواند تا پایان این عالم زندگی کند. وقتی یونس علیه السلام از کشتی به دریا انداخته شد، یک ماهی او را بلعید امّا یونس علیه السلام در شکم ماهی تسبیح خدا می گفت و به خاطر تسبیحی که گفت نجات یافت.
قرآن می فرماید: فالتقمه الحوت و هو ملیم، فلولا انه کان من المسبحین للبث فی بطنه الی یوم یبعثون(15)
ماهی او را بلعید در حالی که یونس نکوهش کننده خویش بود، و اگر از تسبیح کنندگان نبود تا روزی که مردم برانگیخته می شوند در شکم آن ماهی می ماند.
از آیه ای که بیان گردید استفاده می شود که یک انسان یا ماهی می تواند تا پایان عالم زندگی کند، چه این زندگی به صورت عادی بگذرد یا اراده خاصّ الهی بر ادامه آن تعلّق گیرد.