مکیال المکارم (در فوائد دعا برای حضرت قائم (علیه السلام) / جلد دوم

نویسنده : سید محمد تقی موسوی اصفهانی مترجم : سید مهدی حائری قزوینی‏

4- جاهای منسوب به آن حضرت (علیه السلام)

اماکن شریف و مقدسی که آن جناب در آنها توقف کرده و به آن جاها قدم نهاده، مانند مسجد کوفه، مسجد سهله، مسجد صعصعه، مسجد جمکران و غیر آن ها. چون شیوه اهل مودت و عادت صاحبان محبت است که هرگاه جای درنگ و محل توقف محبوب خویش را بنگرند، به یاد خوبی های او افتند و از فراقش متألم شوند، و درباره اش دعا کنند، بلکه به محل توقف و منزلگاه او مأنوس گردند، چنان که گفته شده:
امر علی جدار دیار لیلی - اقبل ذاالجدار و ذاالدیارا
فما حب الدیار شغفن قبلی - ولکن حب من سکن الدیارا
بر دیوارهای دیار لیلی می گذرم، دیوارها و دیارش را می بوسم. محبت شهر و دیار دلم را شیفته ننموده، ولی محبت آن که در این دیار سکونت گرفته، دلم را شیدا کرده است.
و نیز در همین معنی گفته شده:
و من مذهبی حب الدیار لاهلهاو للناس فیما یعشقون مذاهب
و از شیوه من، دوست داشتن شهر و دیاری به خاطر اهل آن است و مردم در آنچه عشق می ورزند، شیوه های گوناگونی دارند.
پس شایسته است که مؤمن مخلص هرگاه به سرداب مبارک وارد شد، یا یکی از اماکن توقف آن حضرت را زیارت کرد، به یاد صفای مولایش باشد و ویژگیهای جمال و جلال و کمال آن بزرگوار را در خاطر بیاورد و توجه کند که آن جناب از ظلم و تجاوز اهل عناد و گمراهان در چه وضعی به سر می برد و از تصور آن احوال کاملا" متأثر گردد و از درگاه خدای قادر متعال بخواهد که گشایش امر قیام مولایش را آسان کند و امید او را از جهت دفع دشمنان و یاری دوستانش برآورده سازد.
اضافه بر این که، آن اماکن مقدسه و جاهای یاد شده، محل های عبادت و دعای آن حضرت (علیه السلام) می باشد، بنابراین سزاوار است که مؤمن دوستدار آن جناب به او تأسی کند، زیرا که دعا برای تعجیل فرج و برطرف شدن غم و اندوه از چهره انورش از بهترین عبادت ها و مهم ترین دعاها است.

5- حرم حضرت سید الشهداء (علیه السلام)

و از جمله جاهای که دعا برای تعجیل فرج در آنها مؤکد است، حرم مطهر مولای شهید مظلوممان حضرت ابی عبدالله الحسین (علیه السلام) است، چون هرگاه مؤمن در حرم شریف آن حضرت، انواع ظلم و مصیبتی که بر او و خاندان گرامی اش وارد آمده، در ذهن مجسم کند و بداند که خونخواه آن جناب و انتقام گیرنده از دشمنان و ستم کنندگان به او، مولایمان صاحب الزمان (علیه السلام) است، عقل و مودتش او را خواهند برانگیخت که برای تعجیل فرج و ظهور آن حضرت دعا نماید و با تضرع و زاری، این امر را از درگاه الهی بخواهد.
و شاهد بر این است، آنچه در روایت ابو حمزه ثمالی در باب هفتاد و نهم کامل الزیارات، از امام صادق (علیه السلام) آمده که در جایی از آن زیارت فرموده: پس از درود فرستادن بر حسین (علیه السلام)، بر همه امامان (علیهم السلام) درود می فرستی، همچنان که بر حسن و حسین (علیه السلام) درود فرستای، و می گویی: خداوندا! به آنها کلمات خویش را تمام گردان و وعده ات را به ایشان تحقق بخش...(70)
و در جای دیگر، از همان زیارت فرموده:...سپس گونه ات را بر آن بگذار و بگو:اللهم رب الحسین اشف صدر الحسین. اللهم رب الحسین اطلب بدم الحسین...؛(71)
خداوندا! ای پروردگار حسین! سینه حسین را شفا بده. خداوندا! ای پروردگار حسین! برای حسین خونخواهی کن. جهت دلالت این عبارت روشن است، چون مولایمان حضرت حجت (علیه السلام) است که برای حسین (علیه السلام) خونخواهی می کند و با انتقام گرفتن از دشمنانش، سینه اش را شفا می دهد.

6- حرم مولایمان حضرت رضا (علیه السلام)

به جهت وارد بودن آن، در زیارتی که در کامل الزیارات(72) روایت گردیده که در آن زیارت پس از درود فرستادن بر یکایک امامان (علیهم السلام) آمده: اللهم صل علی حجتک و ولیک و القائم فی خلقک صلاة نامیة باقیة تعجل بها فرجه و تنصره بها...
خداوندا! بر حجت و ولی ات و قائم در خلقت درود بفرست، درودی روزافزون و پایدار که به آن فرجش را زودتر کنی و به آن پیروزش گردانی.