مکیال المکارم (در فوائد دعا برای حضرت قائم (علیه السلام) / جلد دوم

نویسنده : سید محمد تقی موسوی اصفهانی مترجم : سید مهدی حائری قزوینی‏

25- شب دوازدهم ماه رمضان

و شاهد بر اهتمام به آن، دعایی است که در کتاب مزبور یاد شده که: اللهم انی اسألک بمقاعد العز من عرشک و منتهی الرحمة من کتابک، و باسمک الاعظم و کلماتک التامة التی لا یجاوزهن بر و لا فاجر فانک لا تبید و لا تنفذ ان تصلی علی محمد و آل محمد و تقبل منی و من جمیع المؤمنین و المؤمنات صیام شهر رمضان و قیامه و تفک رقابنا من النار. اللهم صل علی محمد و آل محمد واجعل قلبی بارا" و عملی سارا" و رزقی دارا" و حوض نبیک علیه و آله السلام لی قرارا" و مستقرا" و تعجل فرج آل محمد فی عافیة یا ارحم الراحمین(64)
خدایا! من از تو درخواست می کنم به پایگاه های عزت از عرش تو، و اوج رحمت از کتاب تو، و به اسم اعظم تو، و کلمات تمام یافته ات که هیچ نیک و بدی از حوزه آنها بیرون نیست، که به درستی تو را نیستی و پایانی نمی باشد، این که بر محمد و آل محمد (علیهم السلام) درود فرستی و از من و تمام مردان و زنان باایمان روزه ماه رمضان و شب زنده داری های آن را بپذیری و ما را از آتش دوزخ برهانی. خداوندا! بر محمد و آل محمد (علیهم السلام) درود فرست و دل مرا نیک و کارم را خشنود کننده و روزی ایم را پیوسته و فراخ گردان و حوض پیغمبرت - که بر او و خاندانش سلام باد - را قرارگاه من ساز و در کنار آن مرا مستقر فرمای و گشایش امر آل محمد (علیه السلام) را با عافیت زودتر برسان، ای مهربان ترین مهربانان.

26- روز سیزدهم ماه رمضان

دعای آن چنین است: اللهم انی ادینک بطاعتک و ولایتکت و ولایة محمد نبیک صلی الله علیه و آله و سلم، و ولایة امیرالمؤمنین علیه السلام حبیب نبیک، و ولایة الحسن و الحسین سبطی نبیک و سیدی شباب اهل الجنة، و ادینک یا رب بولایة علی بن الحسین و محمد بن علی و جعفر بن محمد و موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمد بن علی و علی بن محمد و الحسن بن علی و سیدی و مولای صاحب الزمان، ادینک یا رب بطاعتهم و ولایتهم و بالتسلیم بما فضلتهم راضیا" غیر منر و لا مستکبرا" (متکبر) علی (معنی) ما انزلت فی کتابک. اللهم صل علی محمد و آل محمد وادفع عن ولیک و خلیفتک و لسانک والقائم بقسطک و المعظم لحرمتک و المعبر عنک والناطق بحکمک و عینک الناظرة و اذنک السامعه و شاهد عبادک و حجتک علی خلقک و المجاهد فی سبیلک و المجتهد فی طاعتک واجعلنی و والدی و ما ولدا و ولدی من الذین ینصرونه و ینتصرون به فی الدنیا و الاخرة، اشعب به صدعنا وارتق به فتقنا. اللهم امت به الجوار و دمدم بمن نصب له واقصم رؤوس الظلالة حتی لا تدع علی الارض منهم دیارا"(65)
بار الها! من تو را دینداری می کنم با اطاعتت و ولایتت و ولایت محمد پیامبرت (صلی الله علیه و آله و سلم)، و ولایت امیر مؤمنان (علیه السلام) دوست پیامبرت، و ولایت حسن و حسین دو نواده پیامبرت و دو سرور جوانان اهل بهشتت، و تو را دینداری می کنم ای پروردگار! به ولایت علی بن الحسین و محمد بن علی و جعفر بن محمد و موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمد بن علی و علی بن محمد و حسن بن علی و آقا و مولایم صاحب الزمان (علیهم السلام) دینداری ات می کنم ای پروردگار! به اطاعت و ولایت ایشان و تسلیم بودن به آنچه آنان را برتری داده ای، با خشنودی بدون اینکه منکر باشم یا تکبر ورزم، به همانگونه که در کتابت نازل فرموده ای. بار الها! بر محمد و آل محمد (علیه السلام) درود فرست و از ولی و خلیفه و زبان گویایت و بپاخاسته (برای اجرای) دادگری ات و تعظیم کننده حرمتت و بازگوینده از سوی تو و گوینده حکم تو و چشم بیننده و گوش شنونده تو و گواه بندگانت و حجت تو بر خلقت و جهادگر در راهت و تلاشگر در طاعتت، هرگونه بلا را دفع کن و او را در امانت گم ناشدنی خویش قرار ده و با سپاهیان پیروزت تأیید فرمای و او را یاری نموده و از او حمایت کن و مرا و والدینم و آنچه متولد کرده اند و فرزندانم را از کسانی قرار ده که او را یاری می کنند و به او یاری می گیرند در دنیا و آخرت، پراکندگی مان را به او فراهم آور و جدایی های ما را به او منسجم گردان. ای خدا! به (ظهور) او ستم را بمیران و هرکس بستیزد نابودش ساز و سران گمراهی را پشت بشکن، تا این که احدی از آنها را روی زمین به جای نگذاری.

27- روز هیجدهم و شب نوزدهم ماه رمضان

اهتمام به این دعا در آن موقع، از ملاحظه دعاهای وارد شده منقول در اقبال به دست می آید، و خداوند در هر حال یاری کننده است.