مکیال المکارم (در فوائد دعا برای حضرت قائم (علیه السلام) / جلد دوم

نویسنده : سید محمد تقی موسوی اصفهانی مترجم : سید مهدی حائری قزوینی‏

16- روز عید فطر

شاهد بر آن، ورود این معنی در دعایی است که در کتاب اقبال(54) هنگام مهیا شدن برای رفتن به نماز عید فطر یا قربان روایت شده است، و آن را به زودی خواهیم آورد. و نیز دعایی که در اثنای رفتن به نماز عید روایت گردیده، گواه بر این است. سید ابن طاووس (رحمة الله) گفته: فصلی در آنچه از دعاهای بین راه ذکر می کنیم: بیرون شدنت را با این دعا آغاز کن، تا آن گاه که با امام جماعت نماز را شروع نمایی، و اگر نرسیدی که همه دعا را بخوانی پس از نماز آن را قضا کن: اللهم الیک وجهت وجهی...تا اینکه فرمود: اللهم صل علی ولیک المنتظر امرک المنتظر لفرج اولیائک. اللهم اشعب به الصدع وارتق به الفتق و امت به الجور و اظهر به العدل و زین بطول بقائه الارض و ایده بنصرک وانصره بالرعب و قو ناصرهم واخذل خاذلهم و دمدم علی من نصب لهم و دمر علی من غشهم...
خدایا! روی به سوی تو کردم...خداوندا! بر ولی خودت که در انتظار امرت نشسته و مورد انتظار فرج و گشایش کار دوستانت می باشد درود بفرست، خدایا! گسیختگی را به او رفو کن و پراکندگی را به او فراهم گردان و ستم را به او بمیران و عدالت را به او ظهور رسان و زمین را با عمر طولانی اش زینت ببخشای و به یاری ات تأییدش فرمای و او را به وسیله رعب (هراس افتادن در دل دشمنانش) نصرت ده، و هر آن که یاری کننده آنها (خاندان پیغمبر) است تقویت کن و هر کس خواری شان خواهد خوارش گردان و هر که در پی جنگ با آنان شد هلاک فرمای و هر آن که با ایشان خیانت نماید نابود کن...
و نیز استحباب خواندن دعای ندبه در آن روز، بر این مطلب دلالت دارد. همچنین از امام صادق (علیه السلام) وارد شده که: هیچ روز عید فطر و اضحی (قربان) نیست مگر این که اندوهی برای امامان (علیهم السلام) تجدید می گردد، چون که حق خود را در دست غضب کنندگان می بینند.(55)
می گویم: بنابراین شایسته است که مؤمن برای ظهور مولایش الحاح و اصرار داشته باشد، و او را در جهت بر طرف شدن اندوه امامان خود یاری نماید.

17- روز اضحی (قربان)

تمام آنچه در مورد روز عید فطر گفتیم، بر این مطلب هم دلالت دارد. و اما دعایی که هنگام بیرون رفتن به سوی نماز عید وارد شده، آن است که در کتاب اقبال به سند خود از ابو حمزه ثمالی از حضرت ابو جعفر باقر (علیه السلام) آورده که فرمود: در جمعه و دو عید، هرگاه آماده بیرون رفتن برای نماز شوی دعا کن پس بگو: اللهم من تهیأ فی هذا الیوم او تعبأ او اعد واستعد لوفادة الی مخلوق رجاء رفده و جائزته و نوافله یا سیدی کانت وفادتی و تهیئتی و اعدادی واستعدادی رجاء رفدک و جوائزک و نوافلک. اللهم صل علی محمد عبدک و رسولک و خیرتک من خلقک و علی امیرالمؤمنین و وصی رسولک و صل یا رت علی ائمة المؤمنین الحسن و الحسین و علی و محمد و جعفر و موسی و علی و محمد و علی و الحسن و صاحب الزمان. اللهم افتح له فتحا" یسیرا" وانصره نصرا" عزیزا". اللهم اظهر به دینک و سنة رسولک حتی لا یستخفی بشی ء من الحق مخافة احد من الخلق. اللهم انا نرغب الیک فی دولة کریمة تعز بها الاسلام و اهله و تذل بها النفاق و اهله، و تجعلنا فیها من الدعاة الی طاعتک و القادة الی سبیلک و ترزقنا بها کرامة الدنیا و الاخرة. اللهم ما انکرنا من حق فعرفناه و ما قصرنا عنه فبلغناه. و تدعو الله تعالی له و علی عدوه و تسأل حاجتک و یکون آخر کلامک: اللهم استجب لنا، اللهم اجعلنا ممن تذکر فیه فیذکر
بار خدایا! هر کس در چنین روزی مهیا و یا آماده شده یا خود را مستعد کرد برای ورود بر مخلوقی به امید بخشش و جایزه و عطاهای او پس ای آقای من توجه و ورود و آمادگی و انتظارم به امید بخشش ها و جایزه ها و عنایت های تو است. خداوندا! بر محمد بنده و فرستاده و برگزیده از خلقت درود بفرست و نیز بر امیر مؤمنان و جانشین فرستاده ات (درود فرست) و ای پروردگار بر امامان مؤمنین حسن و حسین و علی و محمد و جعفر و موسی و علی و محمد و علی و حسن و صاحب الزمان (علیهم السلام) درود فرست خدایا! فتحی به آسانی برایش قرار ده و او را با عزت پیروز گردان. بار خدایا! به او دین و سنت رسولت را آشکار ساز تا دیگر چیزی از حق را از بیم احدی از خلق پنهان ننماید. خداوندا! ما به سویت زاری می کنیم در جهت خواهش دولت گرامی که در آن اسلام و اهل آن را عزیز گردانی و به آن نفاق و اهل آن را خوار سازی و ما را در آن دولت از دعوت کنندگان به سوی طاعتت و راهبران به سمت راهت قرار دهی وبه آن گرامی داشت دنیا و آخرت را به روزی فرمایی. خداوندا! آنچه از حق ندانسته ایم به ما بشناسان و به آنچه از آن قصور داشته ایم برسان.
و برای آن حضرت دعا و بر دشمنانش نفرین کن و حاجتت را بخواه و آخرین سخنت این باشد که خدایا! دعای ما را به اجابت برسان. خدایا! ما را از کسانی قرار ده که در این روز مورد یادآوری قرار گرفتند و به یادشان آمد.

18- روز دحو الارض (گسترده شدن زمین)

و آن روز بیست و پنجم ماه ذی قعده است و دلیل بر اهتمام به دعا برای مولایمان صاحب الزمان (علیه السلام) در این روز و درخواست زودتر رسیدن فرج آن حضرت از درگاه خداوند خالق منان دعایی است که در کتابهای اقبال و زاد المعاد نقل شده است و برای این درخواست در این روز نکات ارزنده ای به خاطر رسیده که برای تشویق بندگان خدا یاد می کنیم:
1- روزی است که خداوند در مانند آن وعده فرموده که آن جناب (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را ظاهر گرداند و هنگامی که مؤمن می بیند چنین روزی در این سال فرارسید و امامش ظهور ننمود اندوهش تجدید و غصه اش شدید می گردد و عقل و ایمانش او را برای دعا کردن برای آن حضرت و درخواست تعجیل امر فرجش وامی دارند.
2- اینکه در چنین روزی رحمت گسترش می یابد و دعا مستجاب می شود چنان که در روایت آمده پس مؤمن که امامش را از جانش عزیزتر می داند و او را از اولاد و خاندان و عشیره خویش بیشتر دوست می دارد، دعای خالصانه خود را به برطرف شدن غم و اندوه مولایش اختصاص می دهد.
3- این روزی است که خدای تعالی بر او نعمت داده اینکه زمین را گسترانیده تا زندگی کند و سکونت نماید و لذت برد و از آنچه در زمین است و از آن بر می آید و بر آن فرو می ریزد بهره گیرد و به آنها زیست کند و چون بداند که تمام اینها به برکت مولایش انجام می شود چنانکه در بخش سوم کتاب توجه داده ایم بر خود حتم و لازم می شمارد که از آن حضرت بوسیله دعا مراتب سپاس گذاری را انجام دهد چونکه او است واسطه تمام این نعمتها و هرگاه این را توجه داشت در دعا مسامحه و سهل انگاری نخواهد کرد.(56)
4- در این روز به یاد خدا بودن و ذکر او (عز و جل) را بر زبان داشتن تأکید و ترغیب شده است و بی تردید دعا کردن درباره مولایمان صاحب الزمان (علیه السلام) از بهترین مصادیق این عنوان می باشد.