دیوان خزیمة بن ثابت انصاری «ذی الشهادتین»

قیس عطار ترجمه:سید مرتضی موسوی گرمارودی

علی (علیه السلام) را رهاکن(35)

1 - ای عایشه، علی (علیه السلام) را رهاکن و تهمت عیبی که در او نیست بر او مبند؛ مثلاً تو مادر او محسوب می شوی.
2 - او وصی رسول خدا (صلی الله و علیه و آله و سلم) از میان همه اهل بیت آن حضرت است و تو خود بر این مطلب شاهد و گواهی.
3 - پاره ای از فضایل او - که از آنها آگاهی - تراکفایت می کند (که دست از دشمنی او برادری) و حتی اگر به جز یک فضیلت از او نمی دانستی بازهم تراکافی بود.
4 - اگر بگویند چه عیبی در علی (علیه السلام) دیدی؟ تهمت می زنی که عثمان را خوار کرد اما این سخن از تو شگفت آور نیست.
5 - بدان که آسمان برای قتل عثمان خون گریه نکرد و زمین وسیع زیر و رو نشد.

5 - : لک المنی

1 - رأوا نعمة لله - لیست علیهم - - علیک و فضلاً بارعاً لاتنازعه
2 - من الدین و الدنیا جمیعاً لک المنی - و فوق المنی أخلاقه و طبائعه
3 - فعضوا من الغیظ الطویل أکفهم - علیک و من لم یرض فالله خادعه
(بحر طویل)

آرزوها(36)

1 - دشمنانت نعمتی از خداوند را ویژه تو دیدند که خودشان لیاقت آن را نداشتند (خلافت) و نیز فضایلی بی مانند و بلامنازع که خاص توست.
2 - برترین آرزوهایی که در این و دنیا به ذهن انسانها خطور کند در کف تو و اختیار توست و برتر از آن آرزوها، اخلاق و طبیعت بهشتی تو می باشد.
3 - دشمنانت از خشم و کینه دیرین و طولانی نسبت به تو، انگشتان دستهایشان را به دندان گزیدند و هر که به امامت و خلافت تو راضی نباشد، خداوند با وی مکر خواهد کرد.