فهرست کتاب


تفسیر و مفسران (جلد دوم)

آیت الله محمد هادی معرفت

3. الهیأة والاسلام

تألیف علامه زمان سید هبةالدین شهرستانی (متوفای 1386) که با عنوان نابغه عراق شهرت یافت. او رساله ای در علم هیأت و کیهان شناسی بر طبق آنچه در قرآن و حدیث آمده است تألیف کرد که در آن از نظریات دانشمندان پیشین و هیأت بطلیموسی و نیز نظریات کیهان شناسان جدید سخن گفته و میزان مطابقت آن را با اشارات به کار رفته در قرآن و حدیث مقایسه کرده و در این راه تا حدود زیادی موفق بوده است. این کتاب، به همین علت بسرعت انتشار یافت و مورد استقبال همگان قرار گرفت. تألیف آن در سال 1327 پایان یافت و در سال 1328 به چاپ رسید و به هارون، به نام البدر التمام که در سال 1329 در لاهور به چاپ رسید و نیز ترجمه سید احمد چین و ترجمه های دیگر که از اهمیت و اقبال عموم حکایت دارد. جزاه الله عن الاسلام خیرا.

4. بصائر جغرافیه

نوشته استاد رشید رشدی بغدادی که در سال 1951 م پایان یافت و همان سال در بغداد به چاپ رسید. وی از پدیده های کونی و پهنای عرصه گیتی سخن رانده و دلالت آنها را بر نظم حاکم بر جهان و در پی آن، حکمت صانع متعال روشن ساخته است. وی در مقدمه، از عقب ماندگی جامعه اسلامی و چیره شدن استعمار بر مسلمانان، بر اثر ناتوانی علمی و رزمی آنان سخن گفته است؛ سپس به سازش میان علم و دین اشاره کرده و بر وفق آن، از پدیده های طبیعت که هر یک آیتی است بر عظمت خالق، بحث کرده و در تأیید آن، شواهدی از کتاب و سنت آورده است. در بخش دوم کتاب، تنها از رهنمودهای قرآنی مرتبط با پدیده های کیهانی گفتگو کرده و آن را دلیل روشنی بر اعجاز این کتاب جاوید آسمانی گرفته است. وی درباره شکل زمین و تأثیر کوهها و زبانه های دریایی و اختلاف مواضع طلوع و غروب و فشار هوا و مسأله رجع و صدع و نیروی جاذبه و مسائل دیگری را که در قرآن از آنها سخن رفته، بخوبی شرح و بط داده است؛ که بر گستردگی علم و قدرت استنباط وی در مسائل مربوط به دین و دانش دلالت دارد و انصافا کتاب ارزشمندی است که من همواره از آن بهره برده ام.(1240) خداوند او را جزای خیر دهد.
استاد عبدالله پاشا فکری نیز در این زمینه، کتابی دارد که در آن پدیده های کیهانی را با آنچه در نصوص شرعی آمده مقایسه کرده است. این کتاب در سال 1315 در قاهره به چاپ رسیده است.

5. مع الله فی السماء

نوشته دکتر احمد زکی نویسنده معاصر مصری. این کتاب، دقیق ترین کتاب در زمینه کیهان شناسی و رابطه آن با خداشناسی است. نویسنده در آن، مسائل عمیق کیهانی را مطرح کرده به گونه ای که عظمت خالق نموده شود، بخوبی سخن گفته است و گمان می کنم در این راه، گوی سبقت را از دیگران ربوده است. از او بهره فراوان برده ام.