فهرست کتاب


اخلاق در خانه جلد 1

آیت الله حسین مظاهری‏‏

عادی شدن گناه

از چیزهائی که موجب می شود عنایت خدا از شخص، از خانه برداشته شود گناه در خانه است. گناه اقسامی دارد بیک اعتبار: به گناه کبیره و صغیره تقسیم می شود که فعلاً مورد بحث من نیست. و باعتبار دیگر به گناه مدوام و غیر مداوم تقسیم می شود. گاهی یک گناهی از انسان سر می زند نظیر این که العیاذ بالله دروغی می گوید. این کار بدی است. باید توبه کند. باید جبران کند. ولی یکدفعه گناه مدوام است. یعنی هر روز دروغ می گوید؛ هر روز غیبت می کند؛ هر روز شایعه پراکنی می کند؛ هر روز ظلم می کند. این گناه مداوم خطر دارد خطرش باندازه ای است که قرآن می فرماید:
ثم کان عاقبة الذین اساؤا السؤی ان کذبوا بایات الله وکانوا بها یستهزؤن(64)
افرادی که گناه مداوم دارند اینها متوجه باشند که دست از همه چیز برمی دارند و کارشان به این جا می کشد که دیگر منبر و محراب و روحانیت را خرافه حساب می کنند، تکذیب می کنند.
امام صادق(علیه السلام) هم در روایات فراوانی می فرماید که اگر کسی گناه کرد یک نقطه سیاهی در دلش پیدا می شود. اگر توبه کرد آن نقطه سیاه پاک می شود. و اما اگر توبه نکرد و گناه دوم آمد آن نقطه سیاه زیاد می شود. وسیاهی گناه مداوم کم کم همه دلش را می گیرد و دیگر رستگار نمی شود.(65)
لذا اولاً از همه شما تقاضا دارم گناه در زندگی شما نباشد. و اگر گناه آمد فوراً جبران کنید؛ فوراً تدارک کنید. گناه مداوم در زندگی شما نباشد.
یک تقسیم دیگری هم در گناه هست و آن این است که گناه گاهی ابهتش در دل هست مثل این که یک نگاه شهوت آمیز به نامحرم می کند یک تلاطم درونی برایش ایجاد می شود. یک غیبتی یک دروغی می گوید اما فوراً تلاطم درونی پیدا می کند. همین ابهت گناه در دلش هست. اما گاهی ابهت گناه از دل او می رود. و گناه مداوم از این نوع است که ابهت گناه را از دل می برد. و اگر ابهت گناه از دل رفت از گناه مداوم بدتر است. زیرا در گناه مداوم ممکن است موفق به توبه بشود اما اگر ابهت گناه از دل رفت دیگر موفق به توبه شدن کار بسیار مشکلی است.

بدحجابی، اشاعه فحشاء

توضیح این که یکدفعه خانمی یک بدحجابی در عروسی داشت اما خود متوجه است که این بدحجابی کار بدی است وقتی هم که عروسی تمام می شود توبه می کند. گریه می کند، تلاطم درونی پیدا می کند. اما یکوقت این بدحجابی کم کم برایش عادت می شود و کارش می رسد به این جا که با فرضی که عفت دارد، بی عفت نیست؛ با فرضی که از لفظ زنا ناراحت می شود، بدش می آید، اگر بشنود کسی چنین کرده او را سرزنش می کند ناراحت می شود که این کار زشت را کرده است، اما همین خانم کار بالاتر از زنا می کند. یعنی خانم - العیاذ بالله - روباز، زینت کرده، با پیراهن آستین کوتاه و جوراب بدن نما می آید در مغازه و با صاحب مغازه می گوید و می خندد. این از آن زنا بدتر است. بدتر بودنش هم از نظر قرآن برای این است که اشاعه فحشاء کرده و اشاعه فحشاء از فحشاء گناهش بزرگتر است.
ان الذین یحبون ان تشیع الفاحشة فی الذین آمنوا لهم عذاب الیم فی الدنیا و الاخرة(66)
آن کسانی که اشاعه فحشاء می کنند، دوست دارند اشاعه فحشاء بشود، مثل این که جوانی دوست دارد به زن نامحرم نگاه بکند، کاسب با زن نامحرم شوخی کند و او هم شوخی کند، یا العیاذ بالله در روی یکدیگر بخندند، قرآن می گوید: این دوستی اشاعه فحشاء دو تا عذاب دارد یکی در دنیا دست و پاگیرش می شود، به مکافاتش می رسد، یکی هم در آخرت باید جهنم برود. اشاعه فحشاء از خود گناه خیلی بزرگتر است با آن که زنا دادن، زنا کردن گناهش خیلی بزرگ است باندازه ای بزرگ است که قرآن می فرماید:
ومن یفعل ذلک یلق اثاماً(67)
آن کسانی که زنا می دهند یا زنا می کنند اینها باید جهنم بروند؛ همیشه هم توی جهنم باشند و در جهنم هم سرافکنده و خوارند. در روایات می خوانیم آن که زنا بدهد یا زنا کند عورتین او در جهنم باندازه ای بوی گند می دهد که جهنمیها را آزرده می کند. اما بالاتر از زنا دادن بالاتر از زنا کردن اشاعه فحشاء است. یعنی خانم روباز، زینت کرده، با جوراب بدن نما، جلف، با پیراهن آستین کوتاه می آید در بین نامحرم، می آید در خیابان و این کار زشت را یاد دیگران می دهد. می آید در مغازه، صاحب مغازه لاابالی بجای این که اخم کند، بجای این که او را طردش کند با او می گوید و می خندد. قرآن می گوید: این اشاعه فحشاء از آن گناه بالاتر است. لذا بعضی اوقات می بینم خانم مقدس است عفیف است اما ابهت گناه از دلش رفته یعنی رونگرفتن برایش یک امر عادی شده است. در مقابل نامحرم آمدن برایش یک امر عادی شده است. پیش برادر شوهر نشستن و گفتن و خندیدن و روباز بودن و زینت به او نشان دادن حتی بازویش، ساق پایش را به او نشان دادن برایش یک امر عادی شده است. و خطر این جاست. لذا کسی که گناه می کند باید توبه کند؛باید جبران کند. اما وای به وقتی که ابهت گناه از دل بیرون برود. والان از خانمها تقاضا دارم، از شوهرانشان تقاضا دارم، از زن و مرد تقاضا دارم با توجه به تابستان خانمها مواظب بیرون آمدنشان باشند؛ این جورابهای بدن نما را نپوشند.
امیرالمؤمنین(علیه السلام) به اصبغ بن نباته می فرماید: یک وقتی بر امت پیغمبر اکرم(صلی الله علیه و آله) بیاید که زنها با جوراب بدن نما می آیند توی کوچه؛ با لباس بدن نما می آیند توی کوچه. کاسیات عاریات بعد می فرماید: آن زمان، زمان فتنه است. و این زنها جهنم می روند و مخلد در جهنمند و همیشه باید در جهنم باشند. که این معنای همیشه یعنی چندین هزار سال باید در جهنم باشند. مواظب باشید دو جفت جورابه کنید که خدای ناکرده پاها پیدا نباشد. مواظب باشید اگر پیراهن آستین کوتاه دارید وقتی می خواهید بیائید بیرون یا عوضش کنید اگر عوض نمی کنید آستین بپوشید. مواظب باشید در وقتی که می خواهید چیزی از کاسب بگیرید یا پول به او بدهید بسیار عفیفانه باشد و تقاضای بالاتر این که از خانمها از آقایان وقتی برخورد به یکدیگر کردید قاطعانه برخورد کنید.
یکی از صفات بارز خانم با شخصیت آن است که متکبر باشد در مقابل نامحرم. یکی از علائم زن مؤمنه آن است که در مقابل نامحرم قاطعانه برخورد کند. تبسم کردن، شوخی کردن غلط است.
مرحوم ثقة الاسلام کلینی رضوان الله علیه در کافی روایتی نقل می کند که این روایت کمر شکن است: امام صادق(علیه السلام) می فرماید: اگر یک زنی با یک مرد نامحرمی یک شوخی شوت انگیز کند برای آن شوخی باد صد سال جهنم باشد.
کاسب ها مواظب باشند چه می گویند! مواظب باشند پولی که از این راه تحصیل شود اگر خدای ناکرده در خانه مصرف شود این خانه بی برکت است این پول بی برکت است.

توجیه گناه

تقسیم دیگر گناه این است که انسان یکدفعه گناه می کند و اقرار دارد گناه کرده است. اما یکدفعه گناه می کند و برای گناهش توجیه می کند. بالاترین خطر این جاست. مثل این که تمدن را، روشنفکری را به این بداند که قرص صورتش باز باشد. روشنفکری را به این بداند که جوراب بدن نما بپوشد. روشنفکری را به این بداند که تماس با زن و بالاخره شوخی و گفت و شنود با زن داشته باشد. العیاذ بالله، غیبت کند، غیبت انقلابی، غیبت حزب اللهی، یعنی توجیه کند غیبت خود را؛ تهمت بزند اما این تهمت را انقلابی حساب کند نه گناه، بلکه بگوید ثواب هم دارد شایعه پراکنی کند بعنوان سیاست، این که من باید سیاسی باشم، من باید وارد اوضاع شوم بعد شایعه پراکنی کند و توجیه کند که این سیاست است. غیبت کند، تهمت بزند، شایعه پراکنی کند بعنوان سیاست، بعنوان انقلاب. خطر است و این خطرش از همه چیز بالاتر است؛ از همه چیز بیشتر است. لذا تقاضا دارم گناه در زندگی شما نباشد اصلاً و ابداً چه گناه کوچک چه گناه بزرگ. زیرا گناه موجب سقوط می شود. تقاضای بالاتر این که مواظب باشید اگر گناه می کنید ابهت گناه از دل شما نرود؛ در سرازیری گناه واقع نشوید. زیرا خطرناک است. و تقاضای بالاتر این که اگر گناه می کنید اگر ابهت گناه از دل رفت اما دیگر توجیه در گناه نکنید. زیرا توجیه گناه خیلی خطر دارد و نمی گذارد انسان توبه کند و یا مورد شفاعت اهل بیت واقع شود این مقدمه بحث.
چیزی که متأسفانه باید بگویم در همه خانه ها هست، بازاری، کارمند، مقدس، غیر مقدس، انقلابی، غیر انقلابی، یک گناه بسیار بزرگی است که ابهتش هم از دل رفته است و بعضی اوقات توجیه گری هم روی آن آمده است و اگر همه ما برای این مصیبت خون گریه کنیم جا دارد و آن غیبت، تهمت و شایعه است! خانه هائی هم داریم که در این خانه ها موسیقی، ترانه، مناظر شوت انگیز، ویدئوهای کذائی هم هست اما این ربطی به جلسه ما ندارد. همین مقدار بگویم: وای به آن خانه ای که در آن ترانه باشد. وای به آن خانه ای که در ویدئوهای کذائی و مناظر شهوت انگیز باشد. وای به آن خانه هائی که در آن خانه ها غنا باشد. این که من می گویم وای این لفظ امام صادق(علیه السلام) است.
شخصی آمد خدمت امام صادق(علیه السلام) و عرض کرد یابن رسول الله! من در خانه غنا ندارم موسیقی ندارم، ترانه ندارم، رقاصه ندارم اما همسایه من رقاصه دارد، غنا دارد و من وقتی که مستراح می روم آن جا یکمقدار طول می دهم و به ترانه های او گوش می دهم؛ به ساز و آوازهای او گوش می دهم چه طور است؟ امام صادق(علیه السلام)فرمودند: وای بر تو! بلند شو! بلند شو برو غسل کن! (یعنی غسل توبه) و نماز بخوان و بعد از نماز توبه کن که اگر با این حال از دنیا رفته بودی وای بر تو. بعد فرمودند: هر چیزی اهلی دارد و شیعیان ما اهل ساز و آواز نیستند، شیعیان ما اهل ترانه، اهل ویدئوی آن چنانی و مناظر شهوت انگیز نیستند. لذا اگر ترانه یا مناظر شهوت انگیز در آن خانه باشد وای به آن بچه هائی که در این خانه بزرگ می شوند. از نظر روانشناسی وای به این بچه ها، و از نظر اسلام هم وای به این خانه. زیرا شیاطین بقول پیغمبر اکرم(صلی الله علیه و آله) در این خانه زیادند و آنچه در این خانه نیست برکت خدا، رحمت خدا و ملائکه خداست.