فهرست کتاب


اخلاق در خانه جلد 1

آیت الله حسین مظاهری‏‏

جلسه هفتم

فصل سوم

تجسم اعمال

در جلسه قبل گفتیم اختلاف در اسلام خیلی مبغوض و الفت، محبت، اتحاد و برادری در اسلام خیلی مقدس است.
قرآن شریف می فرماید: یکی از صفات بارز اهل جهنم این است که وقتی به یکدیگر می رسند یکدیگر را لعن می کنند، به یکدیگر بد می گویند و تقصیر را گردن یکدیگر می گذارند.
او می گوید: تو مرا جهنمی کردی. دیگری می گوید: تو مرا جهنمی کردی.
او می گوید: خدایا بازخواست مرا از او بکن.
دیگری هم می گوید: خدایا بازخواست مرا از او بکن که مرا جهنمی کرد.
خطاب غضب آلود خدا به هر دوی آنها می رسد که عذاب برای هر دو است و دو برابر است. یکی برای این که در دنیا به برادر مؤمنت بد گفتی و دیگر برای این که واداشتی به تو بد بگوید.
قرآن شریف می فرماید:
کلما دخلت امة لعنت اختها حتی اذا ادارکوا فیها جمیعا قالت اخریهم لاولیهم ربنا هؤلاء اضلونا فاتهم عذابا ضعفا من النار قال لکل ضعف ولکن لاتعلمون(54)
یعنی صفت اهل جهنم این است که با هم اختلاف دارند به یکدیگر بد می گویند و حاضر نیستند خود را مقصر بدانند.
و اگر در این جا تجسم اعمال را مطرح کنید معنایش این گونه می شود که آن زن و شوهری که در خانه با هم اختلاف داشته باشند و حاضر نباشند تقصیر را بپذیرند شوهر می گوید: تو مرا بدبخت کردی؛ زن می گوید: تو مرا بدبخت کردی؛ شوهر می گوید: بد شدن اولاد تقصیر تو است.
اگر در خانه ای بدگوئی باشد العیاذ بالله فحش و فحشکاری باشد، پرخاشگری و زبان درازی باشد او به او بد بگوید او در مقابل دیگری پرخاشگری کند، این خانه بحساب ظاهر خانه است اما به قانون تجسم اعمال جهنم است که روزی که پرده ها عقب برود معلوم می شود.
به شما زن و مرد بگویم دنیا و آخرت یک سکه دو رو است: ظاهر، دنیاست و باطن همین دنیا آخرت است. آنچه در این دنیا واقع می شود واقعیتش، حقیقتش در آخرت ظهور و بروز می کند. اگر آتش جهنم است و نقمتهایش اعمال خود ماست.
ذلک بما قدمت ایدیکم(55)
و اگر هم نعمتهای بهشت است و حور و قصور، اعمال ماست.
کلوا واشربوا هنیئا بما اسلفتم فی الایام الخالیة(56)
در بهشت خطاب می شود: ای روزه دارها! این نعمتهائی است که شما در ماه مبارک رمضان فرستادید. بخورید بیاشامید نوش جانتان، اینها چیزهائی است که از دنیا تهیه شده است.
اگر در خانه شما اختلاف باشد بحسب ظاهر یک زن و شوهر با هم اختلاف دارند، یک خواهر و برادر به هم فحش می دهند، العیاذ بالله یک زن، پرخاشگر در مقابل شوهر است، یک شوهر به زنش فحش می دهد، ظاهرش این است اما باطنش همان جهنم است. همان پرخاشگریهای او عود می کند. آن زبان درازیهای خانم در دنیا آن جا دوباره عود می کند. همان فحشهای شوهر به همسرش آن جا عود می کند. و همان عصبانیت آقا برای بچه ها آن جا عود می کند.
این آیه کما دخلت امة... می خواهد قانون تجسم عمل را بگوید که اگر در خانه شما اختلاف باشد در جهنم هم با هم اختلاف دارید. اگر در خانه شما فحش باشد، لعن باشد، پرخاشگری باشد العیاذ بالله کتک کاری باشد همان جا کتک کاری است. همدیگر را می زنید به یکدیگر فحش می دهید به یکدیگر لعن می کنید هرچه این جا بکاریم آن جا برداشت می کنیم. اگر در خانه اخم است، ترشروئی است، محیط خانه سرد است تجسم عملش این است که آن جا جهنم است و محیطش گرم است. این جا سوختن و ساختن است آن جا هم در آتش جهنم سوختن و ساختن است.
بعکس اینها قرآن شریف در مورد بهشتی ها می فرماید:
علی سرر موضونة متکئین علیها متقابلین(57)
در مقابل یکدیگر نشسته اند اما بانشاط و لذت می برند لایسمعون فیها لغواً ولا تأثیماً الا قیلا سلاماً(58). اهل بهشت حرف بیهوده ندارند؛ فحش ندارند. او می گوید: آفرین بر تو. آن هم می گوید: آفرین بر تو. او می گوید: تشکر می کنم خود را بهشتی کردی مرا بهشتی کردی. آن هم می گوید: تشکر می کنم که مرا بهشتی کردی و خود را هم بهشتی کردی. این صفت اهل بهشت است قانون تجسم عمل به ما می گوید اگر محبت و الفت در خانه ای حکمفرما باشد مرد از خانمش تشکر کند بگوید آفرین با این غذائی که پختی تشکر می کنم آن هم تبسم کند بگوید آفرین بر تو که این غذا را آوردی اگر زن و شوهری به هم بگویند اگر محیط خانه ما گرم است اخلاق تو است آفرین بر تو او هم بگوید اگر محیط خانه ما گرم است به خاطر تو است آفرین بر تو اگر چیزی جلو آمد خانم عذر خواهی کند که من مقصرم و مرد عذر خواهی کند که من مقصرم این تجسم عملش این است که در بهشت هم در مقابل یکدیگر می نشینند و می خورند و نشاط دارند و لذت می برند و او به او می گوید آفرین بر تو او به او می گوید آفرین بر تو. یک کاری بکنید که کارهای شما برای شما نعمتهای بهشتی شود.